ปัง! ภู่กันต์เหลียวมองตามเสียงกระแทกประตู ธันวาทรุดตัวลงนั่งที่โซฟาด้วยความเหนื่อยล้า หลายวันที่ผ่านมาเขายังหาคอนโดไม่ได้เลย “ยังหาที่ถูกใจไม่ได้หรอครับ” ภู่กันต์ถามพลางส่งแก้วน้ำให้ เมื่อเห็นอาการหน้ามุ่ยของอีกฝ่ายก็นึกสงสาร “พรุ่งนี้ผมว่าง จะพาไปดูที่หนึ่งต้องถูกใจแน่ๆ”
วันรุ่งขึ้นภู่กันต์ก็พาธันวาซิ่งบิ๊กไบค์มาหยุดอยู่หน้าคอนโดหรูริมแม่น้ำแห่งหนึ่ง “สวยถูกใจไหมค่ะ ห้องมือหนึ่งหลุดจองค่ะ ลักษณะเป็นห้องชุดขนาดกะทัดรัด เราออกแบบให้สะดวกแก่การใช้งานอย่างคุ้มค่าทุกตารางเมตร” ทั้งสองเดินตามนิติสาว ฟังเธอกล่าวสาธยายคุณลักษณะต่างๆนาๆ ซึ่งหลายวันที่ผ่านมาเขาได้ฟังการบรรยายในลักษณะนี้จนแทบจะท่องจำได้ องค์ประกอบโดยรวมของห้องไม่ค่อยแตกต่างจากหลายๆที่ที่เขาดูมา แต่มีสิ่งหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจของธันวาเป็นที่สุด ระเบียงสูงเฉียดฟ้ายื่นออกจากห้องนอนไปทางฝั่งแม่น้ำ ลมพัดโชยกระทบร่างสูงโปร่งเบาๆ เขายืนรับลมทอดสายตามองออกไปยังแม่น้ำสายยาวทำให้จิตใจสงบนิ่ง ภู่กันต์ยืนกอดอกพิงขอบประตูของระเบียงห้อง มองแผ่นหลังกว้างของคนตรงหน้า เผยยิ้มมุมปากเขามั่นใจว่าต้องถูกใจคนที่ยืนอยู่ริมระเบียงแน่นอน ก็มู๋ธันเป็นศิลปินที่ต้องใช้ความสงบเพื่อผลิตผลงานศิลปะที่เขารัก “ทำสัญญาเลยไหมค่ะ” เสียงนิติสาวดังมาจากข้างหลัง “ตกลงครับ สามารถย้ายเข้าได้เมื่อไหร่” “พรุ่งนี้ดิฉันจะเรียกช่างเข้ามาตกแต่งภายในให้ ไม่เกิน1อาทิตย์ก็ย้ายเข้ามาได้เลยคะ” “นายกลับก่อนเลย” ธันวาเอ่ยขณะที่ก้าวเท้าลงจากรถ ขากลับเขาแวะทำธุระที่ร้านกาแฟใกล้คอนโด “ผมรอได้ครับ” วันนี้เป็นวันสิ้นปี ภู่กันต์ลางานเพื่อจะฉลองปีใหม่กับพี่ธันและมิ้งโดยเฉพาะ หลายปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยใส่ใจกับวันสำคัญเหล่านี้ แม้แต่สภาพของตัวเองยังดูไม่จืดเลย ทั้งโทรม ผมเผ้า หนวดเคราดูรกตาไปหมด เขา เพียงแค่ต้องการหาเงินให้มากพอ เพื่อการยอมรับจากครอบครัวของฝ่ายหญิง ‘นี่หรอแฟนแกยัยมิ้ง หาคนที่มีอนาคตกว่านี้ไม่ได้หรอ เรียนสูงแต่รสนิยมแกเรี่ยดินมาก ลูกคุณหญิงคุณนายทั้งหลายรายหน้ามาให้เลือก แต่กลับไปคว้าเอาพวกเต้นกินรำกิน ฉันจะคอยดู พวกแกจะไปกันได้สักกี่น้ำ ฉันเลี้ยงแกมาเองกับมือ ฉันรู้สันดานแกดี’ เขายังจำน้ำเสียงและสีหน้าที่เรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความหยามเหยียด สายตาที่มองชายหนุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้า ของคุณหญิง มาริสา แจ่มจำรัส เป็นครั้งแรกที่ภู่กันต์รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแค่เศษฝุ่นไร้ค่าที่ถูกลมพัดพาไปแปดเปื้อนชายผ้าราคาแพง ซึ่งสักวันมันจะถูกกำจัดออก เขาจึงยอมทำทุกอย่าง ยอมทิ้งความเป็นตัวของตัวเอง ไม่ว่าทางที่เลือกเดินจะเหนื่อยแค่ไหน เขาก็จะทำเพื่อลบคำสบประมาท เพื่อพิสูจน์ว่าอาชีพนักร้องที่เขารักก็สามารถดูแลลูกสาวคนเดียวของคุณหญิงได้ แต่ตอนนี้เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าที่ปลายทางจะยังมีความสุขรออยู่หรือเปล่า “ไม่เป็นไร นายควรไปพักผ่อนนะ” ธันวาเดินหันหน้าเข้าร้านกาแฟ ทั้งยังย้ำเจตนารมณ์ของประโยคที่กล่าวเมื่อครู่ผ่านทางหางตา ภู่กันต์จึงได้แต่ขับรถมุ่งหน้ากลับบ้าน
“พี่ตามจีบตั้งแต่น้องธันอยู่แคนนาดา พี่ดีใจมากนะคะ ที่น้องธันตอบตกลง” พี่ลูกแก้วผู้จัดการดารามือหนึ่งของวงการเริ่มเปิดประเด็นสนทนาหลังการกล่าวทักทายกันของทั้งคู่ “เป็นยังไงบ้าง พอใจกับเงื่อนไขในสัญญาไหม” คนตรงหน้าของธันวากำลังกรีดกรายนิ้วพลิกแผ่นหน้ากระดาษก่อนยื่นคู่สัญญาให้เขาดู รูปลักษณ์ที่เป็นชาย แต่มีจริตจกร้านเสมือนหญิง จีบปากจีบคอพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ธันวาเป็นคนแรกที่ปฎิสธเจ๊ดันอย่างหล่อนมาโดยตลอด นี่จึงเป็นวันที่พี่แกอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ธันวาค่อยๆตรวจสอบเงื่อนไข ข้อตกลงในสัญญาอย่างถี่ถ้วนก่อนจรดปลายปากกาลงบนเอกสาร ผลงานการันตรีฝีมือ ชื่อเสียงด้านการรักษาจรรยาบันก็เป็นที่หนึ่งในวงการ ธันวาจึงตอบรับการทาบทามครั้งนี้ ขอเพียงไม่ล้ำเส้น และปฏิบัติตามเงื่อนไขไม่ขาดตกบกพร่องเป็นพอ ขณะที่ทั่งคู่กำลังสนทนากันเรื่อยเปื่อย สายตาธันวาก็ไปสะดุดกับบทสัมภาษณ์ดาราดังในหน้าจอทีวี “เป็นความจริงใช่ไหมคะ ที่น้องมิ้งกำลังคบหาดูใจกับไฮโซหมื่นล้านอย่างคุณ ตั้ม ธนากร” นักข่าวสายบันเทิงที่เกาะติดดาราสาวเจ้าเสน่ห์ซึ่งตอนนี้เป็นกระแสสุดๆบนโซเชี่ยล “ก็ กำลังดูๆกันอยู่ค่ะ” หญิงสาวหน้าแดงระเรือจนพี่ๆนักข่าวแซว ผิดกับธันวาที่หน้าเริ่มถอดสี นั่นเป็นคำตอบที่ผิดคาดมาก ตลอดเวลาที่ทั้งสองคนคบกันมาแม้มารียาจะไม่เคยปิดตัวภู่กันต์กับสื่อ แต่หล่อนก็ไม้เคยเอ่ยปากว่าคบหากับใคร ในตอนนี้ที่ธันวาห่วงที่สุดคือความรู้สึกของภู่กันต์ แม้ธันวาจะทำเหมือนไม่สนใจเรื่องของเขา แต่ก็ใส่ใจความรู้สึกอยู่ไม่น้อย “เนี่ย น้องมิ้ง พี่ก็ปั้นมากับมือ แม้ตอนนี้น้องเขาจะหมดสัญญากับพี่แล้วก็เถอะ แต่ก็อดภูมิใจไม่ได้” มารียาเป็นอีกคน ที่การันตรีความสำเร็จของนักปั้นมือทองอย่างพี่ลูกแก้ว “ไว้เราคุยรายละเอียดกันต่อวันหลังนะครับ วันนี้ผมขอตัวก่อนมีเรื่องต้องไปจัดการ” ธันวาส่งยิ้มจางๆพร้อมยกมื้อไหว้เป็นการกล่าวลาคนตรงหน้าที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้จดการส่วนตัวของเขาแล้ว “อ่ะ อะ” พี่ลูกแก้วยังไม่ได้เอ่ยลาใดๆ ก็ได้แต่มองตามหลังคนร่างสูงวิ่งแจ้นออกนอกร้านไป ข่าวที่ทุกคนให้ความสนใจ เป็นที่พูดถึงมากที่สุดในโซเชี่ยลขณะนี้ ทั้งบทสัมภาษณ์ รูปที่ถูกแอบถ่ายที่ร้านอาหารบ้าง โรงหนังบ้าง ภู่กันต์ใช้นิ้วค่อยๆเลื่อยอ่านที่ละบรรทัด “กริ่งๆๆๆ” เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ดังขึ้น Ming ชื่อที่คุ้นเคยปรากฎบนหน้าจอ “ช่วยอธิบายเรื่องทั้งหมดให้กันต์เข้าใจที” ภู่กันต์กรอกเสียงทุ้มตั้งประโยคคำถามที่ต้องการคำตอบไปยังปลายสาย “มิ้งขอโทษ เราเลิกกันเถอะ” คำตอบที่ได้จากคนที่รักเปลี่ยนอุณหภูมิที่กำลังร้อนระอุเป็นหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ เขารู้สึกชาไปทั้งหน้า ทั้งตัว “เพราะอะไร”ชายหนุ่มพยายามข่มความรู้สึก เค้นเสียงผ่านลำคอถามถึงสาเหตุที่แฟนสาวขอเลิก “ตลอดเวลาที่คบกันมา เราเข้ากันไม่ได้เลย ไลฟ์สไตล์มันต่างกัน มิ้งเบื่อ” ในตอนนี้แม้แต่แรงที่จะยกหูโทรศัพท์ยังไม่มี เขาไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไร ทั้งที่เขาทุ่มเททำทุกอย่างเพื่อคนที่รัก จนแทบจะไม่มีเวลาอยู่ด้วยกัน ‘ใช่...เขาอาจจะเคร่งเครียดกับงานเกินไป จนลืมใส่ใจความรู้สึกของแฟนสาว’ เมื่อนึกได้ดังนั้นจึงรวบรวมสติบึ่งหน้าไปหาแฟนสาวในทันที