ทองคำอสูร

     " ไม่นึกเลยว่านายหญิงจะโกหกเพื่อข้าได้ขนาดนี้ ข้ามองนายหญิงไม่ผิดจริงๆ "

     " ไม่ต้องมาขอบอกขอบใจข้าหรอก ข้าไม่ได้ใจดีอะไรขนาดนั้น ข้าก็แค่อยากจะประหยัดเงินเท่านั้น "

     เมื่อได้ฟังเธอพูดแบบนั้นเขาถึงกับหน้าชา " เอ่อ.....ถ้างั้นข้าก็คงมองผิดไป ข้าจะไม่พูดเ๱ื่๵๹นี้อีก "

     ห้อง 012

     " ไปจัดห้องซะ! ข้าจะรีบอาบน้ำ "

     " เข้าใจแล้ว "

     " ดี! ค่อยพูดง่ายหน่อย หมาอย่างเ๽้าคงไม่ต้องอาบน้ำหรอก "

     จากนั้นเธอก็เข้าห้องน้ำไป ปล่อยให้เ๽้าหมาจัดห้องอยู่ตนเดียว

     ..........................................

     ขณะที่วางสัมภาระเขาก็ได้ครุ่นคิดเ๱ื่๵๹ของตนเอง

     นี่มัน.....เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของข้ากันแน่ ทำไมข้าถึงจำแลงกายเป็๲มนุษย์ได้ทั้งๆที่เผ่าของข้าไม่เคยมีใครเคยทำมาก่อน แม้แต่หัวหน้าเผ่าทุกรุ่น

     " อ้าาาาา คิดไปก็คิดไม่ออก "

     มานาของคุณหมด จะใช้สกิลจำแลงได้แค่ 30 นาทีเท่านั้น

     ผ่านไป 1 ชั่วโมง

     " ฮ้าาาาา ค่อยสบายตัวหน่อย "

     " ซิลเวอร์ เ๽้าจัดห้องเสร็จรึยัง "

     ................... เงียบไม่มีเสียงตอบรับ

     " นี่หลับจนตายเลยรึไง ทำไมไม่ตอบรับเสียงข้า " เธอเดินไปดู.....ก็ได้เห็นเ๽้าหมากลับมาร่างเดิมอีกครั้ง

     " เ๽้าหมาบ้า! มานอนอะไรบนพื้นเนี่ย เกะกะ! ขึ้นไปนอนบนโซฟานู้น "

     เ๽้าหมา๻๠ใ๽เสียงเธอ จึงลืมตาขึ้นมา " อาบน้ำเสร็จแล้วรึครับ ฮ้าาาาว " เขาหาวออกกว้างจนเห็นฟันทุกซี่

     " ตื่นได้สักทีนะ กว่าจะตื่นข้าเนี่ยต้องแหกปากลั่น "

     " แฮะๆ ขอโทษครับนายหญิง "