ณ เมลเกียเมืองหลวงแห่งอาณาจักรโมเหล้ จัตุรัสเมือง
หลังจากที่ลูชเสร็จสิ้นการด่าทอด้วยถ้อยคำสุดหยาบคายเขาก็สงบสติลงก่อนจะถามเธอ
“ตกลงเธอมีธุระอะไรกับฉันเธอคงไม่ได้จะมา กระชากแขนฉันเพื่อเดินชมเมืองหลอกนะ”
หญิงสาวที่ได้ยินคำถามของลูชก็ยังคงมีสีหน้าบู๊ดบึ้ง ในตอนแรกเธอคิดว่าเขาต้องการความช่วยเหลือจากสถานการณ์ที่กำลังจะถูกคนทั้งสุสานดาบรุมล้อมแต่เมื่อมารู้ความจริงในตอนที่เขากำลังด่าเธอ เธอก็รู้สึกน้อยใจ
“เอ้าตกลงว่าเธอมีอะไร ท่าเธอไม่มีอะไรงั้นฉันขอตัวละ บาย”
“ดะเดียวก่อน”
“ก็รีบๆว่ามาซิฉันไม่ได้มีเวลาว่างทั้งวันหรอกนะ”
“คือฉันมีเรื่องอยากให้นายช่วย มันเกี่ยวกับเควสของฉัน”
“หา นี้เธอคิดว่าฉันเล่นเกมการกุศลอยู่หรือไงหะ”
“ฉันให้1ล้าน ว..
“ตกลง”
มิจำเป็นต้องฟังให้จบเพราะสำหรับลูชแค่เพียงได้ยินคำว่าล้านเขาก็ยินดีที่จะขายวิญญาณให้ในทันที
“ฉันชื่อฟีเลีย ยินดีที่ได้รู้จัก”
หญิงสาวผมสีน้ำตาลที่มีใบหน้าขาวนวลและดวงตากลมโตเหมือนตุ๊กตาความงามของเธออยู่ในระดับเดียวกันกับยูเฮเลยก็ว่าได้
ลูชที่เริ่มพิจารณาเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าเสร็จแล้วจึงแนะนำตัวกลับไป
“ฉันลูช ยินดีที่ได้รู้จัก”
‘ดูไปดูมาเธอก็สวยเหมือนกันแหะสวยพอๆกับยูเฮเลยมั่งแต่ว่าหน้าอกคงจะเล็กกว่านิดหน่อยละมั่ง’
ลูชเริ่มสำรวจจนเลยเถิดดวงตาของเขาหยุดอยู่ตรงส่วนอกของเธอจนทำให้เธอเริ่มหน้าแดงขึ้นจนเธอทนไม่ไหวจึงรีบช่วนลูชคุยในทันที
“เออนายจะไม่ฟังเรื่องที่ฉันขอให้นายช่วยหน่อยหรือไง”
ลูชที่ได้สติกลับมานั้นพลันสะดุ้งเขาเองก็เป็นผู้ชายคนหนึ่งการจะได้เจอผู้หญิงสวยๆสักทีก็มีไม่บ่อยนักเพราะเขาแทบไม่เคยมีเวลาว่างเลย
‘แต่ว่าเหมือนฉันจะเคยเห็นเธอที่ไหนมาก่อนนะ’
“แล้วเธออยากให้ฉันช่วยอะไรละ”
“นายสนิทกลับนักบุญดาบคนนั้นใช้ไหมล่ะ คือฉันมีภารกิจเกี่ยวกับเขาที่ฉันต้องทำน่ะ”
ทันทีที่ลูชได้ยินเกี่ยวกับนักบุญดาบเขาก็เริ่มมีสีหน้าบิดเบี้ยว
“เธอมีธุระอะไรกับหมอนั้นงั้นหรอ”
ใจจริงเขาเริ่มอยากจะปฏิเสธที่จะช่วยเธอแล้วแต่เขาก็ไม่สามารถทนต่ออำนาจของคำว่าเงิน1ล้านได้เพราะหากเขาช่วยเธอเขาก็จะมีเวลาเล่นเกมเพิ่มขึ้น
‘หืมเดียวก่อนสิมันยังมีอีกวิธีที่เราสามารถได้เงินมาอยู่นิหว่า’
ลูชกลับมาเริ่มคิดถึงดันเจี้ยน
‘จากแรงที่เธอกระชากฉันมาเธอน่าจะเป็นผู้เล่นระดับสูงแน่นอน หรือเราควรให้เธอช่วยเคลียร์ดันเจี้ยน Grim Reaperเป็นการตอบแทนดี’
ในระหว่างที่ลูชกำลังคิดอะไรต่อมิอะไรอยู่นั้นฟีเลียก็ได้บอกรายระเอียดของเควสของเธอ
“ฉันอย่างให้คุณช่วยฉันชำระล้างดวงวิญญาณของนักบุญดาบกับฉันเพราะเขานั้นจะไม่ปรากฏตัวเลยหากไม่มีคนได้เควสรับในสุสาดาบแต่ดูเหมือนนายจะเคยเจอกับเขาหลายครั้งแล้วฉันเลยอยากขอให้นายเชิญเขาออกมาตอนเราอยู่ที่สุสานดาบ”
“เธอกำลังหมายถึงให้ฉันกับเธอร่วมมือกันในการฆ่าลาช์สใช่ไหม”
‘นี้เขาเข้าใจความหมายของคำว่าชำระล้างแบบไหนกัน’
“ก็ประมาณนั้นแหละ”
ลูชไม่คิดจะปฏิเสธเขามีความยินดีอย่างยิ่งที่จะได้สั่งสอนไอวิญญาณนักบุญดาบนั้น
“แต่มันคงไม่ง่ายหรอกน่ะคงต้องใช้เวลาเป็นปีเลยด้วยซ้ำไปกว่าเธอจ่ะแข็งแกร่งพอที่จะสู้กับเขาในสภาพเอาจริงได้เพราะแม้แต่ฉันยังต้องกลายเป็นของเล่นของเขาเลยด้วยซ้ำเอาเป็นว่าเรามาเพิ่มเพื่อนกันไว้ก่อนดีกว่า”
“เอาล่ะฉันมีที่ที่ฉันต้องไปเอาไว้เธอมีอะไรก็ทักมาหาฉันละกันนะ”
“ลูชคือฉันขอเรียกว่าลูชเฉยๆได้ไหม”
‘นี้เธอจ่ะจีบเรางั้นหรอ’
“ได้สิเอาตามที่เธอสบายใจเลย”
“ขอบคุณน่ะว่าแต่ลูชนายจะไปที่ไหนต่องั้นหรอ”
“หืมฉันมีธุระที่ป่ารีเน็สน่ะ”
“เอ๋ป่ารีเน็สงั้นหรอ? บังเอิญจังเลยนะฉันเองก็กำลังจะไปที่นั้นเหมือนกันเราไปด้วยกันเลยไหม”
‘เธอกำลังจะไปที่นั้นงั้นหรอแต่ที่นั้นมันมีแต่พวกมอนสเตอร์ระดับกลางไม่ใช้หรือไง’
“เธอจะไปทำอะไรที่นั้นงั้นหรอ”
ลูชถามออกไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเขาไม่เข้าใจว่าผู้เล่นระดับสูงมีธุระอะไรที่ป่านั้น
“ฉันต้องไปทำเควสที่นั้นโดยการออกตามหาดันเจี้ยนที่มีชื่อว่า Grim Reaper น่ะ”
‘นี้มัน สวรรค์กำลังประทานเธอมาให้เราสิน่ะ เริ่มรู้สึกว่าวันนี้เราจะโชคดีเกินไปแล้วน่ะ’
ลูชไม่คิดอะไรเยอะเขาเพียงใช้โอกาสทองอันนี้ให้เกิดประโยชน์ที่สุด เพราะตอนนี้เขากำลังจะได้คนเข้าปาตี้มาหนึ่งคนแล้ว
“ดูเหมือนเธอเองก็จะโชคดีเหมือนกันนะ และเพื่อเธอไม่รู้ป่ารีเน็สนั้นมันมีขนาดที่ค่อนข้างที่จะใหญ่น่ะเธออาจต้องใช้เวลา2-3เดือนหากเธอคิดที่จะสำรวจป่านั้น”
‘โชคดีงั้นหรอนี้เขากำลังพูดเรื่องอะไรกัน’
“ก็น่าจะใช้เวลาประมาณนั้นล่ะน่ะ แต่มันดันเป็น1ในเควสของการอัพเกรดคลาสของฉัน ก็คงมีแต่ต้องหาให้เจอเท่านั้นแหละ”
“คลาสของเธองั้นหรอ? แล้วคลาสของเธอมันคืออะไรกันล่ะแล้วเลเวลของเธอเท่าไรแล้ว”
“ฉันเป็นคลาสประเภทฮิลเลอร์น่ะส่วนเลเวลก็170แล้ว”
‘คลาสประเภทฮิวเลอร์งั้นหรอ แล้วสรุปมันคลาสอะไรกันละฟ่ะ’
‘เธอคงไม่อย่ากบอกสิน่ะยังไงซะเรื่องนี้ก็คงไม่มีใครเขาบอกออกมากันง่ายๆหรอกน่ะ’
'เอ๋...แล้วทำไมฮิลเลอร์ถึงได้มีแรงช้างขนาดนั้นได้วะหรือเธอจะเป็นคลาสลับงั้นหรอ?ชั่งมันก็แล้วกัน'
“แล้วคลาสของนายล่ะ”
“ฉันเป็นนักดาบเลเวล109น่ะ”
‘จะว่าไปเรายังไม่ได้ตรวจสอบข้อความของระบบเลยนิหว่า’
“เอาไว้เราค่อยคุยกันต่อบนรถม้าแล้วกันฉันค่อนข้างรีบเรามาเข้าปาตี้กันก่อนเถอะ”
‘นี้เขาจ่ะให้เราพาเวลเขาหรือไงกันไม่เอาด้วยหรอกย่ะ’
ขณะที่เธอกำลังจ่ะปฏิเสธคำขอของเขานั้นเนื่องจากที่เธอขอให้เขาช่วยนั้นเธอเองก็ได้จ่ายเงินไปตามราคาที่เหมาะสมแล้วเธอเลยไม่มีความจำเป็นจ่ะต้องมาเสียเวลาพาเวลของเขาเลย แต่ก่อนที่เธอกำลังจ่ะปฏิเสธคำขอนั้นลูชก็พูดขึ้นมาด้วยใบหน้าราวกับปีศาจ
“ท่าหากเธอไม่อยากเสียเวลา2-3เดือนเพื่อเดินตามหาดันเจี้ยนล่ะก็เธอควรเข้าปาตี้มาน่ะ”
“อ่อและอีกอย่างก่อนที่ฉันจะเข้าไปในสุสานดาบฉันก็ได้ซื้อหนังสือสัญญาของระบบมาแล้วอย่าลืมเซ็นซะล่ะตอนนี้ฉันร่างสัญญาของเราเสร็จแล้วด้วย”
ใช้แล้วเขาได้ร่างสัญญาของระบบไว้แล้วหลังจากที่คุยกับเธอมาสักพักและเขาก็จำได้แล้วด้วยว่าเขาเคยเห็นเธอที่ไหนมาก่อนเขาเองก็ตกใจมากในตอนที่เขานึกเรื่องของเธอออกเพราะเธอคือฟีเลียสตรีมเมอร์ชื่อดังที่ได้ตายในการทำภารกิจและได้ไปเกิดที่สุสานนอกเมืองในตอนนั้นดูเหมือนว่าเธอจะได้รับภารกิจพิเศษและหลังจากนั้นมาเธอก็ได้หายตัวไปจากโลกของสตรีมเมอร์และตอนนี้เธอก็ได้อยู่ตรงหน้าเขา
หนังสือสัญญา : หนังสือสัญญาของเกมนั้นเป็นระบบอันเบ็ดเสร็จเด็ดขาดของPath of Godเป็นระบบที่ผู้เล่นในเกมนิยมใช้กันมากในการซื้อขายสิ่งต่างๆหรือทำขอตกลงร่วมกันและแน่นอนสัญญาของPath of Godนั้นส่งผลถึงโลกแห่งความจริงด้วยเพราะหากคุณผิดสัญญาคุณอาจต้องสูญเสียค่าสินไหมเป็นเงินจริงๆด้วยเลยก็มี
และในสัญญาของลูชก็ได้ระบุไว้ดังนี้