ผมเอนหลังพิงหัวเตียงไม้ฟาง สองมือขยำผมของแม่นางหลิวไว้แน่นพลางกดสะโพกสวนเข้าปากที่กำลังรูดดึงลำควยของผมอย่างเมามันส์ เสียง "จ๊วบ... อ๊อก... แจ๊ะ" ดังระงมไปทั่วห้องนอนที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวกาม
"ซี๊ดดด... เหมยหลิว ปากท่านนี่มัน์ชัดๆ! ดูสิ... ท่านดูดมันจนแทบจะหลุดเข้าไปในลำคอเลยนะนั่น" ผมก้มมองใบหน้าสวยซึ้งที่ตอนนี้ตาปรือเยิ้ม แก้มตอบบุ๋มตามจังหวะการดูดดึง "รสชาติควยของข้ามันเป็ยังไง? หวานมั้ย? หรือว่ามันคาวจนท่านอยากจะกลืนกินเข้าไปให้หมดทั้งลำ!"
แม่นางหลิวไม่ได้ตอบเป็คำพูด แต่เธอส่งเสียงคราง "อื้อออ... อื้มมม" ในลำคอพร้อมกับรัวลิ้นเลียวนรอบหัวเห็ดที่บานแฉ่งอย่างบ้าคลั่ง มือเรียวเล็กของเธอทั้งสองข้างกำลำควยของผมไว้แน่นจนเส้นเืปูดโปน
‘เชี้ย... ความรู้สึกนี้แหละที่กูรอมา 30 ปี! การที่มีสาวสวยวัยสะพรั่งมาปรนนิบัติควยกูจนสั่นไปทั้งตัวแบบนี้!’
ผมเริ่มเกร็งหน้าท้องเมื่อความเสียวมันพุ่งทะลุด่านสุดท้าย "เหมยหลิว... ข้าจะออกแล้ว! อมมันไว้! อย่าปล่อยนะ... อมให้มิดโคน!"
ผมกระแทกสวนเข้าไปลึกที่สุดจนชนคอหอยของเธอ แล้วน้ำกามสีขาวขุ่นข้นชุดใหญ่ก็พุ่งกระฉูดออกมาจากปลายลำทันที!
"พรู๊ดดด! อึก... อึก... อึก!"
แม่นางหลิวเบิกตากว้าง ร่างกายเธอกระตุกตามจังหวะการฉีดน้ำของผม เธอไม่ได้ถอนปากออกแม้แต่นิดเดียว กลับกัน... เธอกลับเร่งดูดดึงเพื่อรีดเอาน้ำรักทุกลิตรเข้าไปในลำคออย่างตะกรุมตะกราม เสียงเธอกลืนน้ำกามดัง "อึก... อึก" จนคอหอยขยับตาม
"ดีมาก... กลืนเข้าไปให้หมด! อย่าให้เหลือแม้แต่หยดเดียว!" ผมคำรามสั่งพลางกดหัวเธอค้างไว้จนน้ำชุดสุดท้ายหมดลง "แล้วเลียทำความสะอาดควยข้าด้วย... เลียให้มันวาววับเหมือนตอนข้าเพิ่งล้างมา!"
แม่นางหลิวค่อยๆ ถอนปากออกมาอย่างอ้อยอิ่ง มีคราบน้ำกามสีขาวไหลย้อนมุมปากออกมาเล็กน้อย เธอใช้ลิ้นตวัดเลียเก็บคราบน้ำที่เปื้อนขอบปากและที่ไหลเยิ้มอยู่ตามลำควยของผมอย่างตั้งใจ เธอเลียวนไปมาจนลำเอ็นของผมสะอาดสะอ้านและเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายของเธอ
"อร่อยมั้ย... น้ำของข้า?" ผมถามพลางใช้หลังมือนวดคลึงแก้มที่แดงก่ำของเธอ
เหมยหลิวช้อนสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักปนความร่านขึ้นมองผม พลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเอง "หวานจ้ะเรฟ... มันอุ่นและหวานจนข้าอยากจะกินอีกบ่อยๆ ... ข้าเป็ของเ้าแล้วนะ... เ้าจะมาหาข้าบ่อยๆ ใช่ไหม?"
ผมหัวเราะอย่างพึงพอใจพลางดึงร่างเธอเข้ามากอดจูบอย่างดูดดื่ม รสชาติของน้ำกามตัวเองในปากของเธอมันช่างเป็เครื่องยืนยันความสำเร็จของผมในโลกใบนี้จริงๆ