เฉิงเสว่ วันนี้เป็วันตายของเ้า
ปราณกระบี่ฟาดฟันไปยังร่างของชายหนุ่มชุดสีดำ พาดผ่านเป็ผลึกหิมะขนาดใหญ่ แช่แข็งอากาศโดยรอบก่อนจะะเิมันออกเป็เสี่ยงๆ ความเย็นะเืปกคลุมไปทั่วกระบี่เทพ์ หนึ่งในสมบัติอันล้ำค่าของตำหนักเทพนภา
เทพอัคคีมรณา
ปราณเพลิงของเฉิงเสว่หมุนวนเป็กงจักร พัดพาร่างของเขาหลบเลี่ยงการจู่โจมจุดตายของหญิงสาว ก่อนจะโต้กลับด้วยเปลวเพลิงที่ร้อนแรงเสียยิ่งกว่า เปลวเพลิงนั้นละลายเกล็ดหิมะโดยรอบจนแห้งเหือดกลายเป็เพียงไอน้ำเท่านั้น ความร้อนของมันสูงถึงขนาดทำเอาภาพตรงหน้านั้นบิดเบี้ยว
จิ๊ จิ๊ สาวน้อย พลังของเ้านั้นแข็งแกร่งนัก แต่ยังอ่อนหัดนัก
กระบี่ดำปะทะเข้ากับกระบี่เทพ์ ทันทีที่เข้าปะทะ กระบี่ดำทมิฬก่อประกายไฟสีดำอันร้อนแรงออกมา ชื่อของมันคือกระบี่เพลิงนิล ไม่ว่าสิ่งใดที่ััมันล้วนแล้วแต่ต้องถูกแผดเผาเป็เถ้าถ่าน ทว่ากระบี่เทพ์นั้นราวกับขั้วตรงข้ามของมัน นั้นทำให้เซี่ยวเชิงเฉินสามารถประมือกับเฉิงเสว่ได้อย่างสูสีเสมอมา
กำเนิดเหมันต์วายุ
สิ้นเสียงของหญิงสาวปรากฏต้นไม้ปราณหิมะออกมา ความเย็นะเืเข้าโอบกอดชายหนุ่ม อากาศโดยรอบเกิดการแข็งตัวขึ้นอย่างฉับพลัน ก่อเกิดผนึกหิมะไปทั่วอณาบริเวณ พลังิญญาของนางคือหิมะ สองความร้อนและความเย็นเข้าปะทะเข้าหากัน ราวกับกินกันไม่ลง เพียงแต่หญิงสาวยังคงเสียเปรียบอยู่ เธอพึ่งบรรลุเข้าสู่ระดับิญญาจักรพรรดิ ยังมิอาจเทียบเคียงกับ เฉิงเสว่ที่บรรลุมาได้นานแล้ว
อ่อนหัดนัก ครั้งนี้เ้าก็เป็ของเล่นของข้าเฉกเช่นเคย
เฉิงเสว่ปัดกระบี่ของเซี่ยวชิงเฉินได้อย่างง่ายดาย ก่อนจะฟาดกระบี่ไปยังลำตัวของนาง กระบี่นี้ย่อมทำให้นางาเ็หนักเป็แน่
เซี่ยวชิงเฉิงยิ้มเยาะ หากครั้งก่อนย่อมเป็นางที่พลาดท่า แต่ครั้งนี้กลับไม่ใช้เช่นนั้น
ฉับ
นางฟาดกระบี่ลงมาราวกับฟันอากาศอย่างไรอย่างนั้น เพียงแต่ปลายกระบี่กับเกิดรอยแยกสีดำทมิฬออกมาลากผ่านกระบี่เพลิงนิลที่หวังฟังเข้าปลิดชีวิตนางมิติโดยรอบถูกฉีกออกเป็ชิ้นๆ ไอร้อนและเย็นจากกระบี่ทั้งสองถูกรอยแยกระหว่างมิติดูดกลืนไปจนหมด แม้แต่ตัวกระบี่เพลิงนิลเองครั้งนี้ยังแตกหักไม่มีชิ้นดี
พลังของกายแยกมิตินั้นแข็งแกร่งขนาดไหน มันแข็งแกร่งขนาดที่ว่าไม่ว่าการป้องกันใดๆ ล้วนไร้ผลเมื่ออยู่ต่อหน้ามัน เฉิงเสว่ ตกตะลึงในทันที พลังแห่งห้วงมิตินั้นร้ายกาจขนาดไหน เขาย่อมรู้ดี ในโลกใบนี้นั้นประกอบไปด้วย 5 ธาตุหลัก ดิน น้ำ ลม ไฟ สายฟ้า นอกจากนี้นั้นคือความมืด และแสงสว่าง หากแต่มิติและกาลเวลาอยู่เหนือทุกสิ่งที่กล่าวมานั้น
เ้า!!! เขาสบดออกมาอย่างเหลืออด เดิมที่เขาตั้งใจหยอกล้อนางก็เท่านั้น ไม่คิดว่านางจะแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้
อณูิญญาเพลิงของเขาถูกดูดกลืนเข้าไปในมิติในทันที แรงดึงดูดของมันมหาศาลจนแทบจะดูดกลืนทุกอย่าง
ก่อนที่รอยแยกมิติจะปิดลงอย่างรวดเร็ว
ปัง!!!
ปราณกระบี่ฟาดฟันลงมาอีกครั้ง ครานี้รอยแยกมิตินั้นใหญ่กว่าเดิมเกือบ 2 เท่า เหล่าผู้ฝึกยุทธ์โดยรอบถูกดูดกลืนเข้าไปในทันทีไม่เว้นแม้แต่คนของตำหนักเทพเมฆาเอง
เชี่ยวชิงเฉิน ระวังพลังของเ้าด้วย!!! เหล่าผู้นำของตำหนักเทพเมฆาเริ่มะโมาจากด้านหลัง พลังของเธอนั้นดึงดูดผู้คนจากทุกฝั่ง
หึ รีบเร่งนำมาสู้กับข้าเช่นนี้ เ้าคงรีบร้อนจะฆ่าข้ามากกระมั้ง
เ้า เซี่ยวชิงเฉินเืขึ้นหน้ากับการยั่วยุของมัน
ไอเ้าตัวบัดซบ วันนี้ข้าจะเอาเ้าลงนรกให้ได้ เซี่ยวชิงเฉินกล่าวอย่างเืขึ้นหน้า
นางฟาดฟันกระบี่เทพ์อย่างบ้าครั้ง ห้วงมิติ ขาดสะบั้น ก่อเกิดพายุอันรุนแรง ไปทั่วทั้งอณาเขต เหล่าผู้คนถูกดึงดูดเข้าสู่ห้วงมิติอย่างรวดเร็ว บางคนร่างกายฉีกขาดจากรอยแยกระหว่างมิติ
เซี่ยวชิงเฉิน ใจเย็นลงก่อน เซียวเทียนเจ๋อ กล่าว นางสังเกตเห็นความผิดปกติของแนวหน้าได้ เมื่อนางมาถึงก็เกิดหายนะขึ้นเสียแล้ว
เฉิงเสว่ รีบหลบคมดาบของนางในทันที บัดนี้เขารู้ดีว่านางบ้าคลั่งไปเสียแล้ว เขายิ้มอย่างสะใจ อย่างน้อยศึกครั้งนี้โอกาสพ่ายแพ้ก็ต่ำลงอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งยืดเยื้อยิ่งสูญเสียทั้งสองฝ่าย ทั้งยังเป็ฝ่ายของตำหนักเทพเมฆาเองที่สูญเสียผู้คนไปเป็จำนวนมาก
เซียวเทียนเจ๋อ ลงมือใส่หลานของนางในทันที ครั้งนี้เธอต้องหยุดนางเอาไว้ให้ได้ แต่มิติของนางกลับแข็งแกร่งเป็อย่างมาก
ตู้กูอู๋จี เซียวเทียนเจ๋อ มองไปยังเฒ่าของตำหนักมารอสูร
ครั้งนี้เราต้องร่วมมือกันแล้ว
หึ เ้าสร้างปีศาจร้ายนี้ขึ้นมาเหตุใดจึงไม่จัดการมันเสียเองเล่า ตู้กูอู๋จี มองอย่างเหยียดหยาม
ครั้งนี้ต้องอาศัยเ้า หญิงชรากล่าวก่อนรวบรวมพลังิญญาเหมันต์ก่อนจะผสานเข้ากับิญญาเพลิงของ ตู้กูอู๋จี
สองธาตุสอดประสานกันอย่างเข้าที ราวกับพวกเขาฝึกฝนร่วมกันมาอย่างยาวนานก่อเกิดเป็สายพลังปราณิญญาจู่โจมไปที่ร่างกายของเซียวชิงเฉิน
ตู้มม...!!! สองพลังปะทะเข้าสู่ร่างกายของหญิงสาว นางหมดสติลงในทันทีก่อนที่ร่างของนางจะตกลงไปยังมิติที่นางสร้าง
ไม่ ไม่ เซี่ยวชิงเฉอ เซียวเทียนเจ๋อ ร้องลั่น นางไม่คิดว่าผลลัพธ์จะเป็เช่นนี้
ช่วยนาง ไม่งั้นพวกเ้าก็ตกตายไปเสียให้หมด เซียวเทียนเจ๋อสั่งกองทัพราวกับสั่งให้พวกเขาเข้าไปตาย การเข้าไปยังห้วงมิตินั้นพวกเขาไม่อาจทราบได้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
หากแต่คำสั่งของ เซียวเทียนเจ๋อนั้นเป็ที่สิ้นสุด เหล่าทหารมุ่งตรงไปยังรอยแยกของมิติในทันที ศึกครั้งนี้จบลงด้สวยความผ่ายแพ้ของทั้งสองฝ่าย ที่สูญเสียผู้คนจำนวนมากลงไปในมิติที่ฉีกขาด
ข้าจะไป เซียวเทียนเจ๋อกล่าว หากเกิดอะไรขึ้นกับนางมีเพียงข้าเท่านั้นที่สามารถช่วยเหลือนางได้ หญิงชรามุ่งตรงไปยังรอยแยกระหว่างมิติในทันที ก่อนที่จะเข้าไปนางหันมองไปยัง ตู้กูอู๋จี
เห้อ ตู้กูอู๋จี ทอดถอนหายใจ แม้วันนี้เขาจะเป็ศัตรูกันแต่ความสัมพันธ์ในอดีตนั้นไม่เคยจางหาย ก่อนที่มันจะมุ่งตรงตามเข้าไปยังรอยแยกมิติดังกล่าว
แต๊กๆ เสียงกดคีย์บอร์ดจบลงที่ท่อนสุดท้ายของคำ
ชายหนุ่มใส่แว่นบิดี้เีเล็กน้อยก่อนที่จะลุกเข้าไปในห้องน้ำ
เขาทำกิจธุระอยู่สักพักก่อนที่จะล้มตัวลงนอนที่เตียง
ในที่สุดก็ใกล้จบแล้ว
หลังจากนี้พระนางจะเข้าสู้กัน พวกเขาจะประสบอุบัติเหตุจนต้องอยู่ด้วยกันแล้วก็รักกัน ก่อนจะควบรวมทั้งสองพรรคให้เป็หนึ่งเดียว
เห้อ ชายหนุ่มถอนหายใจ เขาได้แต่คิดว่าจะเขียนบทายังไงให้มันดูยิ่งใหญ่กว่านี้ เพราะสุดท้ายคู่ต่อสู้หลักก็ยังเป็พระนางอยู่ดี
แต่เดี๋ยวก็คงจะเขียนได้มั้งชายหนุ่มหลับตาพร้อมเอาหน้าซุกไปที่หมอน เขาสมองตันไปหมดแล้วตอนนี้ไม่รู้ว่าจะเขียนนิยายเื่นี้ต่อไปอย่างไรดี
ตุ๊บ เสียงดังขึ้นมากลางห้องของเขา ก่อนที่ชายหนุ่มจะบ่นเบาๆ โดยที่ไม่หันกลับไปมอง
อูด้ง อย่าเล่นของบนโต๊ะคอมพ่อ
"เหมียว"
อูด้งแมวสีเทาดำขนยาวฟูฟ่องคลอเคลียอยู่ที่หัวของชายหนุ่ม ก่อนที่เขาจะเริ่มสงสัยว่าถ้าอูด้งอยู่ที่หัวเตียงแล้วเสียงที่กลางห้องนั้นเป็เสียงอะไรกัน
"เ้าเป็ใครกัน"
ทันใดนั้นเองเสียงของหญิงรายหนึ่งดังขึ้นมา ชายหนุ่มค่อยๆเงยหน้าหันกลับไปมองที่มาของเสียงๆนั้น
กลางห้องของเขาปรากฏเป็หญิงสาวชุดจีนโบราณสีขาวแดง ผมยาวสีเทาดำ ยืนสงบนิ่งอยู่ใต้แสงจันทร์ ใบหน้าของนางงดงามดุจเทพธิดา ผิวขาวนวลเนียนเปล่งปลั่ง ดวงตากลมโตสีดำสนิท แววตาฉายแววฉลาดเฉลียว จมูกโด่งรับกับปากรูปกระจับ เรือนผมยาวสลวยสีเทาดำ ทิ้งตัวลงมาถึงเอว นางสวมชุดสีแดงสดใส ปักลายดอกไม้สีทองด้วยด้ายไหม ชายกระโปรงยาวลากพื้น เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียน นางคลุมทับด้วยผ้าคลุมสีขาวบางเบา ปักลายดอกไม้สีเงิน
เพียงแค่ได้เห็นหน้าเขาก็จำได้ทันทีว่านี่คือหนึ่งในตัวละครที่เขาจินตนาการเอาไว้ตลอดมา
เซี่ยวชิงเฉิน ทำไมนางถึงมาอยู่ที่นี่
214
