บทที่ 1
พลิกชะตาฟ้า (1)
“สวัสดีค่ะ ตอนนี้ทุกท่านกำลังอยู่กับดิฉันแก้วจอมขวัญ ยอดฤทัย ใน่รายงานพิเศษกับช่องPMค่ะ จากคดีการตายอย่างเป็ปริศนาของคุณบุรัสกรดาราสาวชื่อดังทำให้ตอนนี้ทางเ้าหน้าที่ฝ่ายสืบสวนพิเศษได้ลงพื้นที่เพื่อที่จะตรวจสอบหาข้อเท็จจริง และตอนนี้ดิฉันกำลังอยู่กับ....”
“แย่แล้วครับท่าน...เราพบวัตถุต้องสงสัยคล้ายะเิ”
แม้เสียงรายงานของตำรวจหนุ่มผู้ที่วิ่งเข้ามาจะไม่ดังมาก แต่เพราะแก้วจอมขวัญกำลังยื่นไมค์เพื่อสัมภาษณ์นายตำรวจชั้นสูงตรงหน้าทำให้เสียงนี้ถูกเผยแพร่ออกอากาศอย่างรวดเร็ว แน่นอนว่าข้อมูลนี้ไม่เพียงแต่ประชาชนที่กำลังเสพข่าวจะพากันตื่นใ แม้แต่ตัวแก้วจอมขวัญเองก็มิอาจควบคุมมือที่กำลังยื่นไมค์ไม่ให้สั่นไม่ได้
“เอาไงดีพี่ขวัญ เผ่นก่อนดีไหม”
แก้วจอมขวัญหันไปพยักหน้าเห็นด้วยกับน้องที่ร่วมงาน แม้ตอนนี้ข่าวตรงหน้าจะนับเป็ข่าวใหญ่และอาจสร้างเรตติ้งที่ดีให้ทางช่อง แต่ชีวิตของเธอและทีมงานสำคัญมากกว่า
“ใครจะไปไหนไม่ได้”
ชายร่างสูงโปร่งที่มีใบหน้าคุ้นเคยเดินออกมาพร้อมโทรศัพท์มือถือในมือ ใบหน้าคมเข้มโดดเด่นสมเป็พระเอกดาวรุ่งในอดีต หากแต่ยามนี้ฉายแววตาบ่งบอกความวิกลจริตในใจ
“คุณเทวา คุณใจเย็นๆก่อนนะครับ”
เสียงตำรวจหนุ่มพยายามไกล่เกลี่ยสถานการณ์ แก้วจอมขวัญมองแววตาที่บ่งบอกถึงความหวาดหวั่นของคนตรงหน้าแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกสุดปอดเพื่อข่มความกลัวก่อนเอ่ยเสียงอ่อนโยน
“คุณเทวา คุณจำฉันได้ไหม”
เทพเทวาหันมายังนักข่าวสาว แววตาตื่นเต้นดีใจที่เธอส่งมาให้คล้ายเป็สายฝนชุ่มช่ำที่ตกกระทบบนผืนดินที่แห้งผาก
“ฉันเป็แฟนคลับคุณไงคะจำได้ไหมคะ”
แน่นอนว่าเทพเทวาจำใบหน้าของเธอไม่ได้ และคงไม่มีทางจำได้เพราะแก้วจอมขวัญมิได้ชื่นชอบเขาอย่างที่เอ่ยบอก แก้วจอมขวัญพยายามอย่างยิ่งในการที่จะแสดงความชื่นชมดีใจออกมาทางแววตาเพื่อให้เขาไว้วางใจ เมื่อเห็นว่าแววตาเขาเปล่งประกายยามที่เธอเอ่ยคำว่าแฟนคลับ
“เธอเป็แฟนคลับฉันเหรอ”
แก้วจอมขวัญพยักหน้ารับ ดวงตาใสฉ่ำวาวน้ำตาแห่งความหวาดกลัว หากแต่เธอพยายามอย่างยิ่งในการที่จะถ่ายทอดออกมาเป็ความยินดี เทพเทวาหัวเราะเสียงดังลั่นอย่างไร้สาเหตุ ในมือหนายังคงกำโทรศัพท์มือถือที่ทุกคนมั่นใจว่านั่นคือชนวนจุดะเิที่ค้นพบก่อนหน้า
“ได้ยินไหมกีวี ฉันยังมีแฟนคลับ!!ยังมีคนชื่นชอบฉันอยู่!!”
ใบหน้าคมเงยมองรอบตัวคล้ายกำลังเอ่ยกับนักแสดงสาวบุรัสกร พร้ะเบ็งเสียงหัวเราะดังลั่นก่อนที่สายตาคมจะตวัดมาที่แก้วจอมขวัญอีกครั้ง
“มานี่สิ!!”
เทพเทวากวักมือเรียกหญิงสาวตรงหน้า แม้ในใจจะหวาดกลัวหากแต่ยามนี้หากไม่ทำสิ่งใดเลยบางทีเธอและทุกคนอาจจะไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้
“พี่ขวัญ!!”
“ไม่เป็ไร”
แก้วจอมขวัญหันมาเอ่ยบอกเด็กหนุ่มมือกล้องที่ส่งสายตาห่วงใยมาให้เธอ ก่อนหันไปสบตากับนายตำรวจยศสูงสุดด้านข้าง เมื่อเขาพยักหน้าอนุญาตเธอจึงค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปหาคนเบื้องหน้า
“เธอเป็แฟนคลับฉันจริงๆใช่ไหม”
“ใช่ค่ะ...ดีใจจังเลยค่ะที่ได้เจอคุณที่นี่ ขอฉันถ่ายรูปคู่กับคุณได้ไหมคะ”
เทพเทวายิ้มกว้างยินดีก่อนพยักหน้าอนุญาต กี่ปีแล้วที่ชีวิตของเขาตกอับเป็ดาราตกกระป๋องไร้คนสนใจ ชีวิตที่รุ่งโรจน์ดับมืดอีกทั้งยังถูกบุรัสกรคนอกัตญญูผู้นั้นตอกย้ำทุกวัน ทั้งที่ในอดีตเ้าตัวเป็เพียงเด็กในบ้านที่เขาส่งเสริมจนโด่งดัง
นายตำรวจที่สังเกตการณ์มาโดยตลอดอาศัยจังหวะที่แก้วจอมขวัญดึงความสนใจของเทพเทวาไปที่ตนเข้ารวบตัวเขาพร้อมแย่งโทรศัพท์มือถือมาไว้ในมือ แก้วจอมขวัญพลิ้วกายออกจากอดีตดาราหนุ่มก่อนถอนหายใจยาว เมื่อเห็นว่าเขาถูกนายตำราจคนหนึ่งจับกุมไว้ได้แล้ว
“พี่ขวัญโอเคใช่ไหมพี่”
แก้วจอมขวัญพยักหน้ายิ้มบางให้ลูกน้องของตน หากแต่ในจังหวะที่ทุกคนต่างโล่งใจแก้วจอมขวัญกลับรู้สึกเจ็บแปลบที่เอวด้านขวา ใบหน้าหวานก้มลงมองที่ท้องตนเองก่อนพบว่าเสื้อสีขาวยามนี้ชุ่มไปด้วยน้ำสีแดงสด สองขาทรุดลงเมื่อรับรู้ถึงแรงกระชากที่ด้าน ภาพสุดท้ายที่เห็นคือดาราหนุ่มที่หัวเราะลั่นในมือเขากำมีดสั้นที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีแดงสดก่อนถูกควบคุมตัวแล้วกดนอนลงบนพื้น แม้ไร้อิสรภาพแต่แววตาของเขากลับจดจ้องเธอนิ่งไม่วางตาพร้อมรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม
“ตายไปพร้อมกันนะ แฟนคลับของฉัน”
แก้วจอมขวัญค่อยๆปรือตาขึ้น ภาพตรงหน้าพร่ามัวไม่ชัดเจนหากแต่อาการเจ็บศีรษะรุนแรงกลับทำให้ต้องปิดตาลงอีกครั้ง เธอมั่นใจว่าถูกแทงที่ท้องเหตุใดจึงเจ็บที่ศีรษะได้กัน
.......................................................................................................................................
2K
