ตอนที่ 12
หยางอี้เฟย
พรึบ…
ในเช้าวันต่อมาหลังจากหนิงหลงเข้ามาพักในสำนักเพลิงบัญญัติอยู่ๆก็มีนกตัวหนึ่งบินเข้ามาหาหนิงหลงพร้อมจดหมายที่ผูกติดมาด้วย
"ยอดเลย...ตามมาได้จริงๆด้วย"หนิงหลงมองนกสีดำขาวที่บินมาเกาะที่มือด้วยท่าทีในกเหล่านี้เป็นกที่ผู้คนใช้เป็นกส่งจดหมายนอกจากมันจะบินได้เร็วและไกลแล้วมันยังมีความสามารถในการจดจำผู้รับจดหมายอีกด้วยแม้จะด้อยกว่านกที่ราชวงศ์ัครามใช้ แต่ก็เป็นกที่ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน
"ขอบใจ…."หนิงหลงแกะจดหมายจากซองใส่จดหมายที่ขาของนกก่อนจะเปิดอ่านด้วยท่าทีคุ้นเคยั้แ่หลินฟานกลับไปยังอาณาจักรัครามก็ส่งจดหมายกลับมาหาหนิงหลงตลอดดูเหมือนหลินฟานจะเจอเข้ากับการรุมเล่นงานของเหล่าขุนนางในอาณาจักรั้แ่กลับไปแม้จะนำกระบี่หนิงหลงกลับไปแต่เหล่าขุนนางฝ่ายที่ไม่พอใจกับตระกูลหลินก็ยังไม่ยอมเลิกรา
หลังจากสืบสาวราวเื่ตลอดหลายปีที่ผ่านมาหลินฟานก็ทราบเสียทีว่าผู้ลงมือวางแผนเลื่อยขาเก้าอี้ของหลินฟานคือใครคนที่วางแผนทำร้ายหลินฟานคือหนึ่งใน 4องครักษ์หลวงแห่งอาณาจักรัครามเช่นเดียวกับหลินฟานนั่นเองส่วนสาเหตุนั้นมาจากความอิจฉาริษยาที่หลินฟานเป็คนโปรดขององค์จักรพรรดิและเหนือสิ่งอื่นใดคือความยอดเยี่ยมของเคล็ดวิชาร่างเซียนสถิตวิชานี้สามารถทำให้ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นได้ รวมถึงทำให้เส้นชีพจรเปิดออกได้สำหรับผู้ฝึกฝนพลังิญญาแล้วมันเหมือนวิชาในฝันเลยแต่ตระกูลหลินไม่เคยเปิดเลยวิชานี้ให้ใครนอกจากคนในตระกูลและเหล่าราชวงศ์ของอาณาจักรัครามเท่านั้นเพราะแบบนั้นตระกูลหลินเลยเหมือนเป็คนสนิทของราชวงศ์มาหลายต่อหลายรุ่นเพราะมีเพียงตระกูลหลินเท่านั้นที่สามารถชำระกระดูก ผสานกล้ามเนื้อและเปิดเส้นชีพจริญญาให้กับคนในราชวงศ์ได้ความสัมพันธ์และอำนาจของตระกูลหลินที่มีต่อราชวงศ์ัครามเลยมากกว่าองครักษ์คนอื่นๆมากเพราะแบบนั้นก็เลยมีคนไม่พอใจจนคิดแผนแบบนี้ขึ้นมา
แต่เดิมองครักษ์คนนั้นคิดจะใช้คนของตระกูลหลินเป็ตัวประกันเพื่อให้หลินฟานยอมส่งมอบเคล็ดวิชาร่างเซียนสถิตให้กับราชวงศ์รวมถึงลดความเชื่อใจที่ตระกูลหลินได้รับลงแต่ใครจะไปคิดว่าหลินฟานจะกลับมาพร้อมกระบี่หนิงหลงอาวุธระดับเซียนที่มีค่าเหนือกว่ากระบี่เ้าัที่หายไปเสียอีกแทบจะทันทีที่หลินฟานนำกระบี่เล่มนี้ออกมาเหล่าขุนนางที่สนับสนุนองครักษ์คนนั้นก็แทบจะเปลี่ยนข้างทันทีเพราะทราบแล้วว่าหลินฟานไม่มีทางแพ้ในศึกนี้แน่ๆพลังอำนาจของอาวุธระดับเซียนสามารถทำให้อาณาจักรัครามเป็อาณาจักรที่น่าหวาดหวั่นได้ประกอบกับผู้มีพร์ในรอบพันปีหมื่นปีได้ถือกำเนิดในราชวงศ์ัครามด้วยแล้วเื่ทั้งหลายก็ราวกับเป็ชะตาจาก์เื่ราวกลายเป็ว่าที่กระบี่เ้าัหายไปก็เป็เื่ที่์กำหนดและได้มอบหมายให้หลินฟานออกไปนำกระบี่หนิงหลงกลับมาเมื่อผู้มีพร์คนนั้นเติบโตและถือกระบี่หนิงหลงอาณาจักรศัตรูคงได้แต่หนาวสั่นอยู่ภายใต้ฟูกนอนอย่างไม่ต้องสงสัยเลยเพราะเื่ทั้งหมดมันกลายเป็แบบนั้นหลินฟานที่ทำหน้าที่พลาดก็แทบจะกลายเป็ผู้ส่งสารจาก์ไปเสียอย่างนั้นฐานะของตระกูลหลินตอนนี้บางทีอาจจะเหนือกว่าเดิมก็เป็ได้
"เอ๊ะ…..ราชครู"หนิงหลงอ่านจดหมายของหลินฟานก็ขมวดคิ้วครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจออกมาตอนนี้นอกจากจะได้ตำแหน่งคืนแล้วหลินฟานยังได้รับมอบหมายตำแหน่งใหม่เป็ผู้ฝึกฝนให้กับคนในราชวงศ์อีกต่างหากแต่นั่นก็หมายความว่าหลังจากนี้หลินฟานจะยุ่งอยู่ในวังไปอีกนานแถมหนิงหลงเองยังเพิ่งเข้าสำนักเพลิงบัญญัติอีกด้วยการเดินทางไปอาณาจักรัครามเลยแทบจะเป็ไปไม่ได้เลยเช่นนั้นโอกาสที่จะได้พบหลินฟานอีกก็คงยังอีกยาวไกลกระมัง
"ยุ่งกันทั้งคู่เลยสินะ"หนิงหลงบ่นออกมาก่อนจะเริ่มเขียนจดหมายของตนบ้างเล่าเื่ที่าุโิซานส่งตนมายังเมืองอัคนีแห่งอาณาจักรผลาญสุริยันเพื่อฝึกฝนวิชาควบคุมเพลิงจากท่านเ้าสำนักหยางเยี่ยนเหว่ยและเข้ามาพักอาศัยในเมืองอย่างปลอดภัยให้หลินฟานได้อ่านก่อนจะนำจดหมายใส่เข้าไปในซองใส่จดหมายที่ขาของนกก่อนจะปล่อยให้มันบินกลับไปยังอาณาจักรัคราม
"นกส่งสารงั้นหรือ"หลังจากหนิงหลงปล่อยนกออกไปยั้งไม่ทันพ้นสายตาร่างของหยางเยี่ยนเหว่ยก็เดินเข้ามาในสวนที่หนิงหลงนั่งเล่นอยู่นกส่งสารเช่นนี้ใช้กันทั่วไปเลยไม่แปลกตาเท่าไหร่ที่หลินฟานจงใจใช้นกที่ใช้กันทั่วไปก็เพราะไม่อยากให้คนอื่นเข้าใจผิดขืนใช้นกที่มีแต่ราชวงศ์ัครามใช้กันคงทำเอาคนอื่นงุนงงหมดแน่ๆ
"ท่านลุงหยางขอบคุณสำหรับที่พักขอรับ"หนิงหลงเห็นหยางเยี่ยนเหว่ยเข้ามาก็ประสานมือคารวะอย่างนอบน้อมทันทีอาจารย์บอกว่าหยางเยี่ยนเหว่ยเป็สหายเก่าของท่านหนิงหลงเลยไม่อยากทำเสียมารยาทให้เสียหน้าอาจารย์
"ไม่เป็ไรขาดเหลืออะไรก็บอกข้าแล้วกันคิดซะว่าข้าเป็ลุงแท้ๆของเ้า"เ้าสำนักหยางยิ้มออกมาด้วยท่าทีเอ็นดูแต่ยามนี้สายตาของหนิงหลงกลับมองไปที่เด็กหญิงคนหนึ่งที่แอบอยู่ด้านหลังท่านเ้าสำนักมากกว่า
"หลานหนิงหลงเด็กคนนี้จะมาเรียนวิชากับพวกเราด้วย นางชื่อหยางอี้เฟยเป็บุตรสาวคนเล็กของข้าเอง"เห็นหนิงหลงมองไปทางบุตรสาวของตนเอง หยางเยี่ยนเหว่ยก็ถอยออกห่างบุตรสาวให้นางโผล่ออกมาเต็มตัวก่อนจะเริ่มแนะนำให้หนิงหลงได้รู้จัก
"อี้เฟยเ้าค่ะ ยะ...ยินดีที่ได้รู้จัก"หยางอี้เฟยมองหนิงหลงด้วยท่าทีอายๆก่อนจะเริ่มแนะนำตัวอย่างตะกุกตะกักเหมือนไม่ค่อยชินกับการแนะนำตัวเท่าไหร่
หยางอี้เฟยเป็บุตรสาวคนเล็กที่ได้ชื่อว่าน้องน้อยแห่งสำนักเพลิงบัญญัตินางอายุ 12 ปีห่างจากหนิงหลงที่อายุ 17 ปีพอสมควรแต่ว่ากันว่านางไร้พร์ไม่ว่าจะฝึกอย่างไรก็ไม่พัฒนาเสียทีทำให้ท่านเ้าสำนักต้องคอยเคี่ยวเข็ญด้วยตนเองเพื่อให้นางพัฒนาขึ้นแต่เพราะหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูอย่างกับดอกไม้แรกแย้มของนางทำให้เหล่าศิษย์ในสำนักเอ็นดูนางกันมากถึงขั้นคิดกันเอาเองว่าต่อให้ฝีมือไม่สูงส่งก็ไม่เป็ไรพวกตนจะฝึกฝนจนเก่งกาจและคอยปกป้องคุณหนูเล็กเองเลยทีเดียว
"ข้าชื่อหนิงหลง ยินดีที่ได้รู้จักน้องอี้เฟย"หนิงหลงยิ้มรับด้วยท่าทีอ่อนโยนก่อนจะเดินเข้าไปหาอี้เฟยเพื่อจะทักทายแต่ทว่า…
"อย่าเข้ามานะ"อี้เฟยเห็นหนิงหลงจะเข้าไปใกล้ก็เข้าไปหลบหลังบิดาอีกรอบทำเอาหนิงหลงยิ้มค้างไปเลย นี่เขาน่ากลัวขนาดนั้นเลยงั้นหรือ
"ฮะๆ หลานหนิงหลงไม่ต้องใอี้เฟยเป็เด็กขี้อายมีอาการเช่นนี้เป็ปกตินั่นล่ะ"เ้าสำนักหยางว่าพลางลูบหัวบุตรสาวอย่างเอ็นดู
"ขะขอรับ…."หนิงหลงที่โดนเด็กสาวตัวน้อยออกปากไล่ถึงกับน้ำตาซึมเดินห่างออกไปด้วยท่าทีหงอยๆเลยทีเดียวถึงจะไม่คิดว่าตนเองหน้าตาดีอะไรแต่ก็มั่นใจว่าหน้าตาตัวเองไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นสักหน่อยแถมเด็กในหมู่บ้านก็ไม่เคยมีใครกลัวเขาเสียหน่อยประสบการณ์ครั้งแรกเช่นนี้ทำเอาหนิงหลงเ็ปไม่น้อย
"อี้เฟยพี่หนิงหลงคนนี้ไม่น่ากลัวหรอกนะเ้าไม่ต้องกลัวเขาหรอก"ท่านเ้าสำนักก้มลงไปคุยกับบุตรสาวก่อนจะกระซิบอะไรบางอย่างกับบุตรสาวพอได้ฟังสิ่งที่บิดากระซิบบอก อี้เฟยก็พยักหน้าช้าๆแต่ก็ยังไม่กล้าเข้าไปใกล้หนิงหลงอยู่ดี
.
.
.
ปึง
หลังจากผ่านขั้นตอนการแนะนำตัวหยางเยี่ยนเหว่ยก็พาหนิงหลงและบุตรสาวเข้ามาในอาคารเ้าสำนักที่ตั้งอยู่กลางสำนักพอดีอาคารหลังนี้ปกติห้ามศิษย์เข้ามา แต่หนิงหลงนับเป็กรณีพิเศษเลยสามารถเข้ามาได้แถมเ้าสำนักนำทางด้วยตนเองใครจะกล้าเข้าไปขวาง
"หลานหนิงหลงที่นี่คือห้องฝึกของเ้า"เ้าสำนักพาหนิงหลงเข้ามาในห้องขนาดใหญ่ที่อยู่ในชั้นใต้ดินของอาคารเ้าสำนักที่นี่เป็ห้องฝึกสำหรับเ้าสำนักเพลิงบัญญัติโดยเฉพาะรอบข้างสร้างด้วยหินอัคนีเพลิงสุริยัน ทนความร้อนยิ่งกว่าโลหะนิลเยือกแถมยังเก็บเสียงทำให้ภายในห้องไร้การรบกวนเหมาะแก่การเป็ห้องฝึกสำหรับเ้าสำนักธาตุไฟอย่างมาก
"อาจารย์ของเ้าบอกข้าว่าเ้าต้องฝึกตีเหล็กด้วยเ้าสามารถเข้ามาในนี้ได้ตลอดเวลาและฝึกได้ตามที่เ้า้า ในห้องนี้เสียงไม่สามารถเล็ดลอดออกไปได้เสียงตีเหล็กของเ้าไม่ทำให้ใครหนวกหูแน่นอน"ห้องฝึกของเ้าสำนักเช่นนี้คนนอกแทบไม่มีโอกาสเข้าแต่เ้าสำนักกลับมอบให้หนิงหลงเข้าออกได้ตามใจท่านเ้าสำนักช่างให้ความสำคัญกับหนิงหลงจริงๆ
“ขอบคุณขอรับท่านลุงหยาง”หนิงหลงมองไปรอบๆด้วยท่าทีอึ้งๆเพราะไม่คิดว่าจะได้ทำงานในห้องแบบนี้ตอนแรกหนิงหลงเห็นจำนวนศิษย์ในสำนักก็ยังแอบกังวลอยู่เลยว่าเสียงตีเหล็กจะดังรบกวนผู้อื่นหรือไม่แต่เท่านี้ก็หมดห่วงได้เลย
“เอาล่ะ งั้นมาเริ่มฝึกกันเถอะอี้เฟยเ้าเริ่มก่อนแล้วกัน”เ้าสำนักหยางเห็นหนิงหลงดีใจเช่นนี้ก็ยิ้มออกมาด้วยท่าทีมีความสุขก่อนจะพาหยางอี้เฟยเดินไปที่กลางห้องเพื่อเริ่มฝึก
ความจริงแล้วเมื่อวันก่อนหนิงหลงได้เห็นเหล่าศิษย์ฝึกฝนกันในสำนักมาแล้วสมกับเป็สำนักเพลิงอันดับหนึ่ง ทุกคนมีทักษะควบคุมไฟที่เหนือชั้นมากๆเพราะแบบนั้นหนิงหลงก็เลยอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าอี้เฟยที่เป็บุตรสาวของเ้าสำนักจะเก่งกาจเพียงไร
“ข้ายังไม่มั่นใจเลยเ้าค่ะ”อี้เฟยเดินออกมาห่างจากบิดาด้วยท่าทีลังเลนางเหลือบมามองทางหนิงหลงด้วยท่าทีหวั่นๆเหมือนกลัวว่าจะแสดงความอับอายให้หนิงหลงได้เห็นั้แ่การฝึกครั้งแรกหรือไม่
“เชื่อมั่นในตัวเองเข้าไว้อี้เฟยลูกทำได้อยู่แล้ว”ฝ่ายเ้าสำนักเองก็ให้กำลังใจบุตรสาวอย่างใจเย็นอยู่แล้วต่อให้บุตรสาวเป็เช่นไรก็ไม่มีทางที่บิดาอย่างเขาจะสิ้นหวังได้หรอก
“เ้าค่ะ....”อี้เฟยยกสองมือขึ้นมาก่อนจะเริ่มปล่อยพลังิญญาออกมาช้าๆน่าเสียดายที่หนิงหลงไม่ได้ฟังเื่ที่พวกศิษย์พูดต่อๆกันมาเลยไม่รู้ว่าฝีมือของอี้เฟยอยู่ระดับไหนหนิงหลงเลยได้แต่มองอย่างคาดหวังโดยไม่ทราบเลยว่าจะได้เห็นอะไร
“ตายซะ!!!”อยู่ๆเด็กหญิงตัวน้อยก็ะโคำว่าตายซะ ออกมาจากปากเสียอย่างนั้นแถมที่มือทั้งสองข้างก็ยังปรากฏเปลวเพลิงสีแดงฉานพวยพุ่งออกมาราวกับูเาไฟจะะเิพริบตาเดียวเบื้องหน้าของหนิงหลงก็สว่างวาบพร้อมความร้อนที่ะเิออกมาทั่วสารทิศ
“เอ๊ะ....”หนิงหลงทั้งใเื่คำพูดทั้งใเื่เปลวเพลิงที่ทะลักออกมาพลังระดับนี้ไม่ใช่พลังที่เด็กหญิงตัวแค่นั้นจะใช้ออกมาได้เลยหากวัดกันที่พลังความร้อนเฉยๆนางอาจจะเหนือกว่าหนิงหลงเสียอีกแต่นางควบคุมเปลวเพลิงที่ปล่อยออกมาไม่ได้ทำให้มันะเิออกไปรอบๆห้องในทันที
“.............”โชคดีที่หนิงหลงเชี่ยวชาญกับเื่ไฟอยู่แล้วโดนะเิเพลิงโหมใส่ตรงหน้าก็รีบสร้างพลังป้องกันตนแล้วบังคับให้เปลวเพลิงหยุดตรงหน้าตนเองทันทีเช่นเดียวกับท่านเ้าสำนักท่านเองก็ยืนอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงได้อย่างหน้าตาเฉยแถมยังถอนหายใจออกมาด้วยท่าทีเหนื่อยๆอีกต่างหากถูกแล้วอี้เฟยเรียนรู้ทักษะควบคุมเพลิงได้แย่มากแต่เื่นั้นไม่เกี่ยวอะไรกับพลังของนางั้แ่ยังเล็กอี้เฟยก็มีพลังธาตุไฟมหาศาลจนไม่อาจควบคุมได้ทันทีที่นางเริ่มใช้พลังออกมามันก็จะเกินควบคุมแบบนี้เสมอเื่นี้แม้แต่เ้าสำนักอย่างหยางเยี่ยนเหว่ยก็ยังได้แต่ทำใจ