หมั่นโถวน้อย พอมาถึงตรงที่เขาเรียกว่าแม่น้ำก็ต้องมองด้วยความใ และเริ่มขมวดคิ้วน้อยๆชนกันอีกต่างหาก ด้วยตาที่เห็นสภาพแม่น้ำที่ว่าในตอนนี้มันไม่น่าจะเรียกแม่น้ำได้เลยน่ะสิ!!!
“ถึงแล้วเหรอ???…นี่น่ะเหรอแม่น้ำที่ว่าน่ะ!???”หมั่นโถวน้อย ที่มองไปบาง่แทบจะเหมือนกับแหล่งน้ำขังตอนฝนตกเท่านั้นเอง แต่ก้นแม่น้ำก็ยังคงพอเห็นเป็น้ำเยอะอยู่บ้างแต่จะเรียกว่ามีน้ำเยอะ??? คงจะไม่ได้ถ้าที่แห่งนี้เรียกว่าแม่น้ำมันจะต้องมีน้ำมากกว่านี้สิ!!!
“ใช่แล้วล่ะน้องหมั่นโถวน้อย”พวกพี่ชาย
“ตอนที่พี่ใหญ่เด็กๆเคยจำได้ว่ามาเล่นน้ำที่แม่น้ำนี้ด้วยนะแต่ตอนนั้นแม่น้ำเต็มมาถึงขอบตรงนี้เลยล่ะ”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“โอ้…..นี่เท่ากับว่าหมั่นโถวน้อยกับพี่เปาจื่อไม่ทันเห็นตอนที่แม่น้ำสายนี้มีน้ำเต็มน่ะสิพี่ใหญ่???”หมั่นโถวน้อย
“น้องเปาจื่อน่าจะทันนะตอนที่อายุประมาณ 3-4 ปีได้มั้ง”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“ใช่ๆ”พวกพี่ชาย
“เพราะว่าแม่น้ำสายนี้เริ่มเหือดแห้งไปเมื่อประมาณ 2-3 ปีที่แล้วนี้เองน้องหมั่นโถวน้อย”พี่รองเปาจี
“พวกพี่เห็นแล้วก็ใจไม่ดีเลยแต่ละปีที่แม่น้ำแห่งนี้ลดลงไปเรื่อยๆน่ะ”พี่ม่ายปิ่ง
“ใน่แต่ละปี น้ำขึ้นน้ำลดเป็ปรกติของแม่น้ำสายนี้อยู่แล้วแต่พอเริ่มมาระยะ 2-3 ปีหลังมีแต่ลดเพียงอย่างเดียวเลย”พี่อิ๋วปิ่ง
“ปีแรกๆเห็นปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ ของพี่บ่นว่าลดผิดปรกติไป และพอปีต่อๆมาก็เริ่มเห็นชัดขึ้นมาเรื่อยๆ พวกเราในหมู่บ้านไฉ่หงก็เปิดประชุมใหญ่อยู่หลายรอบด้วยนะเื่แม่น้ำนี่แหละ”พี่ส่านจื่อ
“เพียงแต่พวกพี่ชายเริ่มจำได้ว่าพอแม่น้ำสายนี้เริ่มลดจนผิดปกติแล้ว ในครอบครัวก็เริ่มลดการใช้น้ำลงอย่างชัดเจนเลย”พี่อิ่วก้วย
“เท่ากับว่าหมั่นโถว มาเกิดใน่เวลาที่ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ด้วยสินะ มา่เวลาที่แม่น้ำเหือดแห้งแบบนี้ ่ที่เรียกว่าเข้าสู่สถานการณ์ภัยแล้ง!!”หมั่นโถวน้อย
“พี่เปาจื่อด้วยเหมือนกันล่ะ”พี่สาวเปาจื่อ
น้องสาวทั้งสองคน ที่พึมพำพูดออกมาแต่ว่าพวกพี่ๆได้ยินเข้าด้วยเลยคิดว่าน้องสาวคนเล็กของตัวเองน้อยใจที่เกิดมาใน่ที่เกิดภัยแล้ง ที่ยากลำบากขนาดนี้เลยพากันพูดปลอบใจกันยกใหญ่เลยทีเดียว
“ไม่เป็ไรนะน้องสาวของพี่”พวกพี่ชาย
“ใช่ๆ น้องเปาจื่อ น้องหมั่นโถวน้อยอย่าได้น้อยใจไปนะ”พี่ม่ายปิ่ง
“แต่ในทุกๆวัน พวกเราทุกๆคนก็มีความสุขนะน้องสาว”พี่อิ๋วปิ่ง
“น้องสาวทั้งสองคน อยากจะได้อะไรหรือทำอะไรบอกพวกพี่ชายได้นะ พวกพี่จะตามใจทุกอย่างเลยนะ”พี่ส่านจือ
“ใช่ๆทุกอย่างเลยนะ”พี่อิ่วก้วย
“พวกพี่ๆไม่ต้องทำอะไรหรอก หมั่นโถวไม่ได้คิดอะไรมากจริงๆนะ เดี๋ยวแม่น้ำสายนี้ก็เต็มจนล้นนั่นแหละ อย่าลืมสิพี่ชายว่าฝนที่ตกอยู่ตอนนี้น่ะใครเป็คนทำให้ตกล่ะ???”หมั่นโถวน้อย
“อ้า….จริงด้วย..!!!”พวกพี่ชาย
“ใช่ไหมล่ะพี่ชาย??? เพราะฉะนั้นภัยแล้งจะหายไปในเร็วๆนี้ พวกเราจะมีน้ำกิน น้ำใช้เหลือเฟือเลยล่ะ บ่อน้ำทุกๆบ้านก็จะเต็ม อ่างน้ำใส่กินก็จะเต็มเช่นกัน และพวกเราจะได้อาบน้ำวันละหลายๆรอบ และได้เล่นน้ำในแม่น้ำสายนี้กันเหมือนเดิมนะ”หมั่นโถวน้อย
“ดีจังเลยน้องหมั่นโถวน้อย”พวกพี่ชาย
“แต่ก็ว่าเถอะพี่ชาย แม่น้ำสายนี่น่ะมีชื่อเรียกไหมล่ะ????”หมั่นโถวน้อย เลยอยากจะขอข้อมูลเพื่อเก็บรวบรวมเอาไว้ในหัวสักเล็กน้อย
“แม่น้ำสายนี้ชื่อว่า “แม่น้ำเฟินเฟิง”แม่
“แม่น้ำเฟินเฟิง…”หมั่นโถวน้อย
“ใช่ครับหลานสาว แม่น้ำเฟินเฟิงนั้นเป็แม่น้ำหลักของเมืองเฉิงหลงของพวกเราเลย และแตกย่อยไปรอบๆ แม่น้ำสายนี้ก็แยกย่อยมาจากแม่น้ำเฟินเฟิงเช่นกัน”ตา
“เนื่องจากต้นแม่น้ำเฟินเฟิงอยู่ใกล้กับเมืองหลวงเฉิงหลง ที่พวกเขาต้องกักเก็บ และกระจายน้ำกินน้ำกินให้กับทุกๆคน ดังนั้น น้ำที่จะไหลมาสู่หมู่บ้านไฉ่หงของเราก็มีเท่าที่พวกหลานๆเห็นนี่แหละ”ปู่
“โอ้….!!ถึงว่าสิคะมันถึงแทบจะไม่เหลือน้ำในแม่น้ำสายย่อยที่ไหลผ่านหมู่บ้านไฉห่งของพวกเราเลย ที่แท้กว่าจะมาถึงหมู่บ้านเราก็คงจะโดนใช้มาหลายพื้นที่แล้ว ยิ่งอยู่ไกลกว่าเขาปริมาณน้ำกว่าจะมาถึงเรียกได้ว่าแทบจะไม่มีเลยก็ว่าได้ใช่ไหมคะ???”หมั่นโถวน้อย
“จะว่าแบบนั้นก็ได้ครับหลานสาว”ปู่
“่ที่ทางการได้ปล่อยแม่น้ำหลักให้น้ำไหลออกมา จะโดนสั่งห้ามไม่ให้แต่ละหัวเมืองกักเก็บน้ำหรือแอบตักมาใช้โดยเด็ดขาดเลย เพราะไม่อย่างนั้นแล้วจะมีความผิดขั้นสูงสุดทันที และกฎที่ว่านี้ก็พึ่งจะมีมาตอนที่เริ่มจะออกสัญญาภัยแล้งนั่นเอง”ตา
“อ้อ…ทางการก็ถือว่าทำงานได้อย่างรัดกุมนะคะ”หมั่นโถวน้อย
“แต่ว่านะน้องหมั่นโถวน้อย พี่เปาจื่อสงสัยอย่างหนึ่งล่ะ”พี่สาวเปาจื่อ
“เอ๋….???”หมั่นโถวน้อย
“พี่เปาจื่อสงสัยอะไรอย่างงั้นเหรอ??? ถามหมั่นโถวได้เลยนะ”หมั่นโถวน้อย
ไม่ใช่เพียงแค่หมั่นโถวน้อย รอคำถามจากพี่สาวเปาจื่อ พวกพี่ชาย ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาและอาสะใภ้เองก็รอฟังด้วยเช่นกัน เพราะสองสาวน้อยของบ้านถ้าเขามีอะไรกันจะต้องเป็คำถามที่แปลกประหลาด และน่าเหลือเชื่อเสมอๆเลย
“พี่เปาจื่ออยากจะรู้ว่า ฝนที่น้องหมั่นโถวน้อยของพี่สั่งให้มันตกลงมานี่มันตกแถวไหนบ้างเหรอจ๊ะ..???”พี่สาวเปาจื่อ
“..............????”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาและอาสะใภ้ พวกพี่ชาย ตอนนี้ทุกๆสายตาหันมามองที่หมั่นโถวน้อยแทนกันแล้ว เพื่อรอฟังคำตอบที่ทุกๆคนอยากรู้เช่นกัน
ทุกๆคนไม่คาดคิดเลยว่าพี่สาวเปาจื่อจะถามคำถามที่โดนใจทุกๆคนในครอบครัวแบบนี้ พวกเขาแต่ละคนลืมนึกถึงจุดนี้ไปเลย พอพี่สาวเปาจื่อถามขึ้นมาต่างก็คิดกันเลยว่าทำไมถึงลืมจุดนี้กันไปได้นะ!!!
“อือ….เป็คำถามที่ดีมากๆเลยพี่เปาจื่อ…”หมั่นโถวน้อย ทำท่าจริงจังมากๆ
“..............”ทุกๆคนในครอบครัวสวี และครอบครัวเซียว ต่างพากันเงียบไปหมด มีแต่เสียงพูดของหมั่นโถวน้อยเพียงคนเดียวเท่านั้นในตอนนี้ ทุกๆคนต่างพากันเกร็งและลุ้นกับคำตอบของหมั่นโถวน้อยกันไปหมด แต่คำตอบที่ได้จากหมั่นโถวน้อยนี่น่ะสิแทบจะพาทุกๆคนล้มครืนกันไปหมดเลยเพราะเ้าหมั่นโถวน้อยดันตอบออกมาว่า……..
“จริงๆแล้วหมั่นโถวก็ไม่รู้จริงๆเหมือนกันล่ะพี่เปาจื่อ เพราะเคยสั่งให้ฝนตกเป็ครั้งแรกเหมือนกัน แหะ….แหะ…”หมั่นโถวน้อย
“โธ่…น้องหมั่นโถวน้อยง่ะ!!!”พวกพี่ชาย
“............!!!”ทุกๆคน
“ไม่เป็ไร ไม่เป็ไรนะน้องหมั่นโถวน้อยของพี่เปาจื่อ ค่อยๆเรียนรู้ฝนพวกนี้ไปนะ เดี๋ยวพี่จะช่วยน้องหมั่นโถวน้อยเองนะ”พี่สาวเปาจื่อ รีบบอกอาสาช่วยน้องสาวของเธออย่างเต็มที่เลย
“ขอบใจจ้ะพี่เปาจื่อ”หมั่นโถวน้อย
“พวกพี่ชายก็จะช่วยน้องหมั่นโถวน้อยด้วยเหมือนกัน”พวกพี่ชาย
“ก่อนอื่นเลยก็ต้องสำรวจดูว่าฝนที่หมั่นโถวน้องสั่งให้ตกเนี่ย มันตกแค่ในหมู่บ้านไฉ่หงของพวกเราเท่านั้นหรือไม่กันค่ะ???”หมั่นโถวน้อย
“ควั่บ…..ควั่บ…….”พวกพี่ชาย พากันหันซ้ายหันขวามองไปรอบๆ เพื่อสั่งเกตฝนว่าตกถึงไหนกันบ้าง อย่างที่น้องหมั่นโถวน้อยพูดออกมาเมื่อตะกี้นี้
“เฮ้อ…..คู่มือการใช้งานสั่งฟ้า สั่งฝนนี่ทำไมถึงไม่มีกันนะแล้วแบบนี้จะรู้ได้อย่างไรกันเนี่ย หมั่นโถวเอ๊ย…”หมั่นโถวน้อย บ่นแบบเซ็งๆขึ้นมาทันทีเลยเมื่อนึกถึงจุดนี้ รายละเอียดต่างๆในการใช้พลังสั่งฟ้า สั่งฝนแบบนี้เธอเองก็ไม่รู้จริงๆว่ามันจะมีพลังถึงระดับไหนกันแน่ ???
แต่ถ้าให้ความพิเศษแบบขั้นเทพแบบนี้มา มันก็คงจะไม่ธรรมดาหรอก??? มันจะต้องเว่อร์วังอย่างแน่นอนเพียงแต่ว่าตัวเธอเองจะต้องจับจุดให้ได้ว่าจะใช้พลังนี้ได้อย่างไรถึงจะมีผลดี และครอบคลุมมากที่สุด เป็ประโยชน์มากที่สุดอีกด้วย
“จริงด้วยสิ นึกออกแล้ว!!!”หมั่นโถวน้อย ที่ในที่สุดก็พอจะคิดออกมาจะรู้ได้อย่างไรว่าตกแค่ภายในหมู่บ้านไฉ่หงของเธอหรือเปล่า
“นึกอะไรออกเหรอลูก???/หลานสาว???/น้องสาว???”ทุกๆคน รีบหันมาทางหมั่นโถวน้อยกันหมดเลย
“ก็บริเวณตรงแถวนี้มีจุดไหนที่เป็สุดเขตของหมู่บ้านไฉ่หงของเราหรือเปล่าคะ??? ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อา อาสะใภ้คะ??”หมั่นโถวน้อย
“เอ๋….????”แต่ละคนยังคงทำหน้างุนงงไม่ทันคำถามที่หมั่นโถวน้อย้าจะสื่อออกมาในตอนนี้ เ้าตัวเล็กเลยจะต้องอธิบายเพิ่มเติมอีกว่า……
“หมั่นโถวอยากรู้ก็เพราะว่า ถ้าเราเห็นตรงบริเวณส่วนไหนที่นอกเหนือพื้นที่หมู่บ้านไฉ่หง พวกเราก็จะได้พิสูจน์กันเลยว่าฝนมันตกหล่นตรงนั้นด้วยหรือไม่???ยังไงคะ???”หมั่นโถวน้อย
“จริงด้วยสิ…!!!”ทุกๆคน
“สรุปว่ามีที่ๆ พวกเราเห็นใกล้สุดไหมคะสำหรับเขตนอกพื้นที่หมู่บ้านไฉ่หงน่ะค่ะ???”หมั่นโถวน้อย
“ตรงทางด้านโน้นเลยหลานสาว พวกเราเดินไปอีกประมาณ 7-800 ด้านหน้าก็ไม่ใช่เขตหมู่บ้านเป่าเฉิงของพวกเราแล้วล่ะ อยู่ตรงฝากแม่น้ำด้านโน้นเลย”ตา
“งั้นพวกเรารีบไปกันเลยดีกว่าค่ะตา จะได้รู้กันไปเลยว่าหมั่นโถวสั่งฝนพวกนี้ตกไปถึงที่อื่นหรือเปล่า หมั่นโถวจะได้รู้ว่าในรอบต่อไปควรจะต้องทำอย่างไรต่อ”หมั่นโถวน้อย
“งั้นไปกันเลย”ตา
ทุกๆคน พากันเดินขึ้นไป้าเกือบ 1 กิโลเมตร เพื่อจะพากันไปพิสูจน์ว่าฝนที่หมั่นโถวน้อยสั่งให้ตกนั้น มีอยู่ด้วยหรือไม่อย่างไรกัน!!!
“โอ้…..ไม่มีฝนตกล่ะ!!!”หมั่นโถวน้อย
“ไม่มีฝนตกจริงๆด้วย!!!”พวกพี่ชาย
“นี่แสดงว่าที่หมั่นโถวน้อยสั่งฝนตกลงมา คงจะตกแค่ในหมู่บ้านไฉ่หงของพวกเราหมู่บ้านเดียวจริงๆหรือนี่??!!”ปู่
“แบบนี้จะต้องเื่ใหญ่แน่ๆล่ะ ถ้าหมู่บ้านอื่นๆรับรู้เข้าน่ะ!!”ตา
“ก็นั่นน่ะสิครับพ่อ แบบนี้พวกเราคงจะต้องเรียกประชุมหมู่บ้านกันเพื่อเตรียมตัวรับมือกันดีกว่านะครับ!!!”พ่อ
“ใช่ ครับพวกเราจะต้องเตรียมตัวรับมือกันแล้ว!!!”อาผู้ชายทั้งสองคน
“เอ่อ…..ขอโทษค่ะปู่ ตา พ่อ อา มีอะไรกันหรือคะ??ทำไมต้องใด้วย และมันเป็เื่ใหญ่ยังไงคะ??”พี่สาวเปาจื่อ
“เปาจื่อ หลานสาวรู้ใช่ไหมลูกว่าตอนนี้พวกเราถือว่าอยู่่ภัยแล้งกัน???”ตา
“ใช่ค่ะ” “ใช่ครับ”พวกเด็กๆ
“ดังนั้นการที่มีฝนตกเฉพาะแค่หมู่บ้านไฉ่หงของพวกเราหมู่บ้านเดียวในขณะนี้ นั่นก็หมายความว่าหมู่บ้านพวกเราจะต้องมีน้ำกักเก็บไว้ใช้มากขึ้น???ใช่ไหม??”ปู่
“ใช่ค่ะ” “ใช่ครับ”พวกเด็กๆ
“โอ้….แย่จริงๆค่ะ”พวกผู้หญิงก็เริ่มเข้าใจถึงความหวาดวิตกกังวลของพวกผู้ชายกันแล้ว
“ปู่ ตา พ่อ อาอา หมายถึงว่าอาจจะมีคนอื่นๆจากที่อื่นเข้ามาวุ่นวายในหมู่บ้านไฉ่หงของพวกเรา เพราะมีน้ำใช่ไหมคะ???”หมั่นโถวน้อย
“ใช่แล้วลูก…!!!”ปู่ กับ ตา
“โอ้….ถ้ามีคนมาแย่งน้ำจริงๆก็ต้องวุ่นวายกันแน่นอนเลยแบบนี้ไม่ได้แล้ว!!! สงสัยว่าเราจะต้อง….”หมั่นโถวน้อย
“น้องหมั่นโถวน้อยจะทำอะไรเหรอบอกพี่เปาจื่อด้วยสิ..????”พี่สาวเปาจื่อ
“น้องหมั่นโถวน้อย คิดอะไรออกอย่างงั้นเหรอ????”พวกพี่ชาย ประสานเสียงกันถามต่อทันทีทันใดเลย
“...............????”พวกผู้ใหญ่
************
ตอนนี้หมั่นโถวน้อยกับทุกๆคนในครอบครัว เห็นแล้วว่ามีแต่ที่หมู่บ้านไฉ่หงเท่านั้นเพียงหมู่บ้านเดียวที่มีฝนตกในตอนนี้ และหมั่นโถวน้อยจะแก้ปัญหาให้กับทุกๆคนอย่างไรล่ะทีนี้???? รี้ดลองเดากันดูค่ะว่าหมั่นโถวน้อยจะทำอะไรกันนะ???
1K
![[จบแล้ว] คุณหนูสี่ สตรีเปื้อนเลือด](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731471996_45211510.webp)
