เสียงตะหลิวกระทบกระทะเหล็กดังแฉ่ๆ มาจากในครัว กลิ่นหอมของกระเทียมเจียวและเนื้อผัดน้ำมันหอยลอยอบอวลไปทั่วห้องอาหารขนาดใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลวราเวช
เลิศชัยนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะอาหารมื้อค่ำ ซึ่งเป็ตำแหน่งประจำของประธานบริษัท เขาในวัย 55 ปี รูปร่างท้วมลงพุงตามประสาคนมีอันจะกินที่ไม่ได้ออกกำลังกายมานาน พุงของเขาขยับเล็กน้อยตามจังหวะหายใจอยู่ใต้เสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมราคาแพง ภรรยาของเขาจากไปหลายปีแล้ว ทิ้งไว้เพียงความเหงาและบริษัทโลจิสติกส์ที่เขาสร้างมากับมือ
มื้อค่ำวันอาทิตย์คือ "หน้าที่" ที่เขากำหนดขึ้นเอง เขาบังคับให้ ตะวัน ลูกชายคนเดียวของเขา พาภรรยามากินข้าวที่บ้านใหญ่สัปดาห์ละครั้ง มันควรจะเป็เวลาของครอบครัว แต่สำหรับเลิศชัย มันคือเวลาแห่งการดูละครลิงฉากเดิมๆ
"มาช้า" เลิศชัยเอ่ยเสียงเรียบ เมื่อเห็นตะวันเดินลากเท้าเข้ามาในห้องอาหาร ลูกชายของเขาในวัย 30 รูปร่างสูงโปร่งแต่ดูซูบซีดไปบ้าง คงเพราะมัวเมาอยู่กับแสงสีและอบายมุขที่เขารู้ดีว่ามันคืออะไร
"รถมันติดพ่อน่า" ตะวันตอบแบบขอไปที ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม และสิ่งแรกที่มันทำคือการหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาไถดูทันที
เลิศชัยถอนหายใจ เขากำลังจะอ้าปากด่า แต่แล้วความหงุดหงิดทั้งหมดก็พลันสลายไป เมื่อร่างที่เดินตามตะวันเข้ามาปรากฏตัว
ต้นหอม ลูกสะใภ้ของเขา
"สวัสดีค่ะคุณพ่อ"
เสียงหวานใสของเธอทำให้เลิศชัยรู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นมาอย่างประหลาด เขาพยักหน้ารับช้าๆ สายตาไล่สำรวจร่างของหญิงสาววัย 29 ปีอย่างไม่ปิดบัง
วันนี้ต้นหอมอยู่ในชุดเดรสคอวีสีครีมอ่อนที่ดูเรียบง่าย แต่สำหรับเลิศชัย มันคือหายนะชัดๆ
ชุดเดรสเนื้อผ้ารัดรูปพอดีตัว เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าที่งดงาม เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายที่ผู้หญิงทุกคนใฝ่ฝัน แต่สิ่งที่ตรึงสายตาของเลิศชัยไว้ สิ่งที่ทำให้เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก คือส่วนที่อยู่เหนือคอวีที่ลึกนั่น
หน้าอก
มันไม่ใช่แค่ "ใหญ่" แต่มัน "โคตรใหญ่"
เลิศชัยเป็พ่อม่ายมานาน เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูน เขามีความ้าเหมือนผู้ชายทั่วไป แต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขามันคือที่สุดของจินตนาการ หน้าอกคัพ K ที่เขาเคยแอบได้ยินแม่บ้านคุยกัน มันล้นทะลักออกมาจากขอบชุดเดรส ร่องอกลึกที่ถูกบีบอัดจนเป็เนินเนื้อขาวเนียน ช่างน่าััเหลือเกิน
ทุกครั้งที่ต้นหอมขยับตัว หรือแค่หายใจเข้าออก เนินเนื้อคู่นั้นก็ไหวะเืเหมือนเยลลี่ชั้นดี เลิศชัยเผลอจ้องมองมันตาไม่กะพริบ จินตนาการไปถึงน้ำหนักของมันเวลาที่อยู่ในอุ้งมือ ความนุ่มหยุ่นที่เขาอยากจะลองขย้ำมันแรงๆ
"วันนี้แม่ครัวทำผัดฉ่าทะเลของโปรดคุณพ่อเลยนะคะ" ต้นหอมพยายามชวนคุย เธอเป็คนสวย คม ผิวขาวเหลือง และที่สำคัญคือเธอพยายามทำหน้าที่ "ลูกสะใภ้ที่ดี" เสมอมา
"อืม ดี" เลิศชัยตอบสั้นๆ พยายามดึงสายตาตัวเองขึ้นมามองหน้าเธอ แต่ก็ทำได้แค่แวบเดียวก่อนจะเผลอเลื่อนสายตากลับลงไปที่เดิม
"ตะวัน ตะวัน ได้ยินที่น้องพูดไหม" ต้นหอมหันไปสะกิดสามีของเธอ
"ห๊ะ? อะไรนะ" ตะวันละสายตาจากจอโทรศัพท์แวบหนึ่ง "อ่อ เออๆ ดีแล้ว" แล้วมันก็ก้มหน้ากลับไปเล่นเกมต่อ
ฉึก!
เลิศชัยรู้สึกเหมือนมีอะไรมาแทงใจดำ เขาไม่ได้โกรธที่ลูกชายไม่สนใจเขา แต่เขาโกรธที่มันไม่สนใจ "ของดี" ที่นั่งอยู่ข้างๆ มัน
"เสียดายของ"
ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัวของเลิศชัยอย่างห้ามไม่ได้ ไอ้ลูกเวรนี่มันตาบอดหรือเปล่า? เมียสวยขนาดนี้ นมใหญ่ขนาดนี้ มึงนั่งเล่นเกมโง่ๆ นั่นน่ะนะ? ถ้าเป็เขา ถ้าเขาได้ร่างกายแบบนี้ เขาจะไม่มีวันปล่อยให้เธอต้องมานั่งเหงาๆ พยายามชวนคุยแบบนี้หรอก
เขาจะ "กิน" เธอทั้งวันทั้งคืน เขาจะดูด จะเลีย จะฟัดหน้าอกคู่นั้นจนกว่าเธอจะร้องขอชีวิต
"คุณพ่อคะ ่นี้ที่บริษัทเป็ยังไงบ้างคะ" ต้นหอมยังคงพยายามสร้างบทสนทนา แก้เก้อที่สามีไม่สนใจ
"ก็เรื่อยๆ ตะวันมันได้ไปช่วยเธอบ้างไหมเื่บัญชีที่ฉันสั่ง" เลิศชัยถาม หรี่ตามองลูกชาย
"อ๋อ ก็ ก็มีบ้างค่ะ" ต้นหอมตอบเสียงอ่อย เหลือบมองสามีที่ยังคงไม่เงยหน้า
โกหกสิ้นดี เลิศชัยรู้ว่าไอ้ตะวันมันไม่เคยทำงานอะไรเป็ชิ้นเป็อัน เขาแค่ยัดมันเข้าไปในบริษัทเพื่อกันไม่ให้คนอื่นนินทา และเขาก็กำลังสงสัยว่ามันกำลังทำเื่ไม่ดีบางอย่างอยู่ด้วย
มื้อค่ำดำเนินไปอย่างกระอักกระอ่วน มีเพียงเสียงช้อนส้อมกระทบจาน และเสียงกดเกมรัวๆ จากตะวัน ต้นหอมนั่งตัวลีบลงเรื่อยๆ เธอดูเหมือนดอกไม้ที่กำลังจะเหี่ยวเฉาเพราะขาดคนดูแล
และเลิศชัยก็สังเกตเห็น หน้าอกที่เคยเต่งตึงในชุดเดรส ตอนนี้มันดูคล้อยลงเล็กน้อยตามแรงโน้มถ่วงเมื่อเธอเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ยิ่งทำให้มันดู "ใหญ่" และ "หนัก" กว่าเดิม
เขาอยากจะยื่นมือออกไป ช่วยประคองมันไว้
เคร้ง!
เสียงช้อนเงินหล่นลงบนพื้นหินอ่อน ต้นหอมสะดุ้งเล็กน้อย เธอคงจะเหม่อลอยจนทำช้อนหลุดมือ
"อุ๊ย ขอโทษค่ะ"
นั่นคือวินาทีที่โลกของเลิศชัยหยุดหมุน
ต้นหอมก้มตัวลงไปเก็บช้อนที่กลิ้งไปใต้โต๊ะ
ร่างกายของเธอโน้มไปข้างหน้า และคอวีที่ลึกอยู่แล้ว มันก็ "อ้า" ออกจนสุด
เลิศชัยแทบหยุดหายใจ เขานั่งอยู่หัวโต๊ะ มุมมองของเขามันชัดเจนยิ่งกว่าดูทีวี 4K
เขาเห็นมัน
เนินอกขาวผ่องที่ถูกบีบอัดจนแทบปลิ้น เสื้อชั้นในลูกไม้สีดำที่พยายามโอบอุ้มสองเต้าที่ใหญ่เกินขนาดไว้ หัวนมสีชมพูจางๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้ลูกไม้บางๆ นั่น
เขาเห็นความอวบอิ่มที่สั่นไหวขณะที่เธอก้มลง
"ฮึ่ก"
เสียงครางต่ำดังออกมาจากลำคอของเลิศชัยโดยไม่รู้ตัว แท่งเนื้อที่สงบนิ่งอยู่ใต้พุงของเขา มันตื่นตัวและขยายใหญ่ขึ้นจนคับแน่นกางเกงสแลคราคาแพงในทันที มันแข็งเหมือนเหล็กแท่งที่ถูกเผาไฟ
ไอ้ตะวันมันยังคงก้มหน้าเล่นเกม
ต้นหอมเงยหน้าขึ้นมา เธอยังไม่รู้ตัวว่าได้มอบภาพที่เร่าร้อนที่สุดในชีวิตให้พ่อสามีดูไปแล้ว เธอยิ้มแหยๆ "เก็บได้แล้วค่ะ"
เลิศชัยไม่พูดอะไร เขาแค่พยักหน้า กรามของเขาเกร็งจนปวดไปหมด เขาต้องใช้ความพยายามทั้งหมดที่มีในการควบคุมมือไม่ให้ยื่นไปคว้าเธอไว้ตรงนั้น
"พ่อ อิ่มแล้ว" เขาพูดเสียงพร่า "พวกแกจะกลับก็กลับเลยไป พรุ่งนี้ฉันมีประชุมเช้า"
เขาลุกพรวดพราด เดินกระแทกเท้าออกจากห้องอาหารทันที ทิ้งให้สองสามีภรรยามองตามอย่างงุนงง
เลิศชัยกลับเข้าห้องนอนใหญ่ของเขา ปิดประตูและล็อคกลอนทันที
เขาไม่ได้อาบน้ำ เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ภาพที่เห็นเมื่อกี้มันยังติดตาเขาอยู่
ภาพร่องอกลึก ภาพลูกไม้สีดำ ภาพเนินเนื้อที่สั่นไหว
"อ่า ต้นหอม บ้าชิบ"
เขาสบถออกมาเสียงดัง พลางปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงลงอย่างรวดเร็ว
ลำเอ็นอวบใหญ่ในวัย 55 ของเขา มันไม่ได้เหี่ยวเฉาเหมือนที่ใครๆ คิด มันยังคงแข็งแกร่งและดุดัน โดยเฉพาะตอนนี้ มันแข็งจนปวดหนึบไปหมด เส้นเืปูดโปนขรุขระไปทั้งลำ
เลิศชัยทิ้งตัวลงนั่งบนขอบเตียง มืออวบหนาของเขากำรอบแกนกลางที่แข็งขืนของตัวเองไว้
เขาหลับตาลง
จินตนาการถึงฉากเมื่อครู่
เขาไม่ได้นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะอีกต่อไป เขาจินตนาการว่าตัวเองเป็ช้อนที่ตกอยู่บนพื้น เขามองลอดใต้โต๊ะขึ้นไป มองลึกเข้าไปในคอเสื้อที่อ้ากว้าง
"โคตรใหญ่ ใหญ่เหลือเกิน"
เขาครางในลำคอ มือเริ่มชักรูดแท่งเนื้อของตัวเองช้าๆ เน้นๆ บดขยี้ส่วนหัวที่บานฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำปริ่มๆ
จินตนาการของเขามันเตลิดไปไกล
เขาไม่ได้อยากแค่ "มอง"
เขาอยาก "ดูด"
เขาอยากฝังใบหน้าของเขาลงไปในร่องอกนั้น สูดกลิ่นหอมสบู่อ่อนๆ ของเธอ เขาอยากใช้ลิ้น ลิ้นสากๆ ที่ช่ำชองของเขา เลียวนรอบฐานเต้าที่อวบอูม
เขาอยาก "เลีย" มัน
เลียั้แ่เนินอกขาวๆ ไล่ลงไปจนถึงยอดถันสีชมพูที่เขาเห็นรำไรนั่น เขาอยากให้มันแข็งสู้ลิ้นเขา เขาอยากดูดมันแรงๆ ดูดเหมือนเด็กทารกที่หิวนม
"อ๊า หอม พ่ออยากดูดนมหนู"
เสียงของเขาแหบพร่า มือเร่งจังหวะเร็วขึ้น รูดรั้งจากโคนจนสุดปลาย ความเสียวซ่านวิ่งพล่านไปทั่วร่างท้วมๆ ของเขา
ภาพในหัวเปลี่ยนไป เขาไม่ใช่คนมองใต้โต๊ะอีกแล้ว
เขาคือไอ้ตะวัน ไม่สิ เขาคือคนที่ "มีสิทธิ์" ในตัวเธอ
เขาจินตนาการว่าตัวเองกำลังยืนอยู่หลังต้นหอม เขากระชากชุดเดรสสีครีมนั่นออกจนขาดวิ่น ปล่อยให้หน้าอกั์คู่นั้นเด้งออกมาปะทะหน้าเขา เขาจะใช้สองมือตะปบมัน ขย้ำมันแรงๆ จนเธอร้องคราง
เขาจะใช้ "น้ำลายที่มีกลิ่นเหม็น" กลิ่นกาแฟเข้มข้นที่เขาเพิ่งดื่มไป เคลือบยอดถันของเธอ เลียมันจนเปียกแฉะ แล้วดูดกลืนมันเข้าไปทั้งเต้า
"อ๊า ซี๊ด ไม่ไหวแล้ว"
เลิศชัยเร่งมือจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบในห้องนอนที่เงียบสงัด ความแข็งขืนในมือมันแทบจะะเิออกมา
ภาพสุดท้ายที่เขานึกถึง คือตอนที่เธอก้มตัว
เขาจินตนาการว่าตัวเองพุ่งเข้าไปจากด้านหลัง กระแทกแท่งเนื้อแข็งๆ ของเขาเข้าไปในร่องอกของเธอ บดเบียดมันเข้ากับความนุ่มหยุ่นที่เขาใฝ่ฝัน
"โอ๊ยยย จะแตก แตกแล้ว!"
ร่างกายของเขากระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ความอัดอั้นที่เก็บกดมานานมันพุ่งทะลักออกมา
น้ำกามข้นคลั่กสีขาวขุ่นจำนวนมหาศาล พุ่งกระฉูดออกจากปลายยอด ฉีดพ่นเปรอะเปื้อนเต็มอุ้งมือหนาของเขา และกระเซ็นไปเปื้อนหน้าท้องที่ลงพุง
"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก"
เลิศชัยหอบหายใจหนักๆ เขานั่งนิ่งอยู่บนเตียง มองดูของเหลวเหนียวหนืดที่เต็มมือตัวเอง ความ้ามันลดลงแล้ว แต่ความ "อยาก" มันยังไม่หายไปไหน
เขายกมือที่เปื้อนน้ำของตัวเองขึ้นมา
มันยังไม่พอ การช่วยตัวเองมันเทียบไม่ได้เลย
เขาต้องได้ "ลอง" ของจริง
เขาเหลือบไปเห็นทิชชู่บนโต๊ะข้างเตียง แต่เขากลับไม่สนใจมัน เขาล้มตัวลงนอนหงายบนเตียง แผ่หลา ปล่อยให้น้ำกามเหนียวๆ มันแห้งกรังคาหน้าท้องและมือของเขา
คืนนี้ ความคิดชั่วร้ายได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว
เขามองเพดานมืดๆ แล้วยิ้มออกมา
"ไอ้ตะวัน ไอ้ลูกโง่ แกกำลังจะทำของหลุดมือ"
เลิศชัยรู้แล้วว่าสิ่งที่เขากำลังสงสัยเื่การยักยอกเงินของตะวัน มันอาจจะไม่ใช่ "ปัญหา" อีกต่อไป
แต่มันคือ "กุญแจ" ที่จะไขเข้าไปสู่สิ่งที่เขาปรารถนาที่สุด
277
