นักบินยอดรัก ภาค 1 & ภาค 2 & ภาค 3

เสียงกดกริ่งดัง  วินนี่ห่มผ้าห่มให้หนูน้อย“ผมเปิดประตูเองดีกว่า” ผู้กองเดฟหมอบลงบนพื้นเจตนาแกล้งเพื่อนเมื่อบานประตูเปิดออก วินนี่ก้มหน้ามองเพื่อนรักนอนราบกับพื้น  “นายทำอะไรบนพื้นวะ”เดฟหัวเราะ  “เปล่าๆ เพียงแค่มองหาอะไรบางอย่าง” ผู้กองเดฟลุกขึ้นบัดเศษฝุ่นตามเสื้อผ้าและกางเกง“ศพใครวะ น่ากลัวมากเลย“  วินนี่ชะโงกหน้ามองลงดูสระว่ายน้ำรถพยาบาลและตำรวจหลายนายยืนล้อมรอบสระว่าย “คุณราเมซพักที่ชั้น9 ตึกB เจ้าของร้านนาฬิกา 10 สาขากว่าสาขา คนรวยคนหนึ่ง สงสัยถูกฆาตกรรมวะ”  ผู้กองเดฟชี้ให้เพื่อนรักดูชั้นห้องพักนั้นที่มีผ้าม่านสีเหลือง “นิทตี้รู้เรื่องหรือยัง” วินนี่ยืนค้ำขอบประตู มองสีหน้าของเพื่อนรักเหมือนมีคำถามในใจ “กลุ้มใจเรื่องภาวนามากใช่ไหม คืนนี้ไปนั่งดื่มเหล้ากันไหม ผับสวิสตี้”  นักบินหนุ่มยื่นข้อเสนอที่เดฟคงไม่ปฏิเสธ“ไม่ไป ไม่ต้องเคาน์ดาวน์ที่ไหน ฉันเบื่อแล้วไม่มีอารมณ์มองสาวๆคนไหนด้วย” วินนี่แคะหูตัวเอง ไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยินกับหูทั้งสองข้าง“เดฟสิ้นลาย ลาขาดจากวงการจีบสาวรัสเซีย เป็นไปได้หรือวะ”

 ผู้กองเดฟร่วมนั่งกินอาหารค่ำอย่างเอร็ดอร่อย“นิทตี้พรุ่งนี้ที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติมีงานเลี้ยงรับรองท่านอธิบดีฯ ผมขอควงคุณไปงานได้ไหม“   วินนี่จ้องหน้าเพื่อนอย่างสงสัย “อย่ากวนประสาทฉัน บอกมาดีๆ นายจะให้นิทตี้ทำอะไร“ ถาดผลไม้หลายอย่างวางลงข้างชายหนุ่มทั้งสองเสียงข้อความดังขึ้นจากโทรศัพท์มือถือของนิทตี้ เธอรีบเปิดอ่านสีหน้าเครียด  “พ่อฉันมาถึงวันนี้ ฉันไปไหนไม่ได้“  นิทตี้เลิกคิ้วขึ้นสูง ถอนหายใจออกมา อีกข้อความเด้งเข้ามา   “ ค..คือลูกชายของเพื่อนพ่อของเธอ  พวกเขากำลังจะให้เธอแต่งงานกับลูกชายของนายตรวจค่ะ” หญิงสาวเอามือวางทาบหัวใจของตัวเลื่อนสายตามองหน้าเดฟ  ผู้กองเดฟมีอาการถึงกับจุกไอแห้งออกมา “เดี๋ยวก่อน อะไรน๊ะ เธอส่งข้อความว่าอะไรมา ผมขออ่านเองได้ไหม”ความรู้สึกของเขาเหมือนโดนยิงเข้าที่กลางกล่องดวงใจ ร่างเดฟชาไปทั้งตัวลุกขึ้นยืนทันที  “ไม่ได้ ฉันต้องจะไปหาเธอเดี๋ยวนี้“ วินนี่คว้าท่อนแขนของผู้กองไว้ก่อนแน่น  “เฮ้ย...ใจเย็นๆ พวกเราต้องคิดให้ดีๆ พ่อของเธอไม่ธรรมดา เขาเป็นคนที่ถือในคำพูด คำไหนคำนั้น นายก็รู้ พวกวรรณะพราหมณ์หัวเด็ดตีนขาด ถ้าลองได้พูดหรือรับปากไปแล้วต่อให้ภาวนากินยาฆ่าตัวตายลงต่อหน้า พวกเขาก็จะไม่เปลี่ยนใจ  นิทตี้...คุณช่วยโทร.ถามเธออีกครั้งขอรายละเอียดว่ากำหนดการดูตัวเมื่อไหร่“  เดฟเปิดตู้เย็นหยิบขวดเบียร์เย็นจัดเปิดฝาขวดกระดกดื่ม “ฉันไปเก็บพ่อเลยดีไหม ง่ายดี“  วินนี่ส่ายหน้าไปมา “นายก็รู้ว่าทำแบบนั้นไม่ได้ เรื่องนี้นายต้องให้ภาวนาเล่าเรื่องให้หมดให้พวกเราฟัง ว่าทำไมส่งข้อความมาแบบนี้” ผู้กองเดฟก้มมองโทรศัพท์มือถือไม่มีโทรเรียกเข้าหรือข้อความจากหญิงคนรัก

นิทตี้อยู่ในสายกับเพื่อนสาว “ภาวนา พ่อเธอทำไมพูดเรื่องการแต่งงานเร็วขนาดนี้พ่อเธอเพิ่งมาถึงแค่ 2 ชั่วโมงไม่ใช่เหรอ“   ภาวนารีบเอามือปิดริมฝีปาก  กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ “พรุ่งนี้ฉันจะไปคุยกับเดฟเองตอนนี้พ่อนั่งรอทานข้าวอยู่จ๊ะ  นิทตี้ฉันคิดถึงเธอมาก“ภาวนารีบวางสาย วิ่งเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตาอย่างรวดเร็ว

“ภาวนา”  เสียงป้าวันดาเรียกหาหลานสาว  “หายไปไหน  ภาวนามานี่เร็วมาดูชุดแต่งงานที่พ่อของหลานเตรียมไว้อีก2 เดือน  พวกเราได้เตรียมข้าวของหลายอย่างๆไว้ล่วงหน้าของพวกนี้จะเอาไปบ้านของฝ่ายชายทั้งหมด เสื้อผ้ารวมทั้งหดม14 ชุด ป้าคิดว่ากำลังพอดีเลย“  ป้าวันดาคือพี่สาวคนโต ป้าวันดาดูแลน้องชายมาหลายเดือน อาสามาช่วยงานแต่งงานของหลานสาว “ป้าค่ะ ทานผลไม้ก่อน เสื้อผ้าพวกนี้หนูดูพรุ่งนี้ก็ได้ ป้ากลับมาเหนื่อยๆ“ เสียงไอแห้งๆดังเริ่มถี่ขึ้นมากทำให้ลูกสาวหันไปมองในมือของพ่อมีผ้าเช็ดหน้าปิดปากตลอดเวลา พ่อของเธอโบกมือขอ “ขอน้ำดื่มให้พ่อด้วยลูก“ ภาวนามองดูกระเป๋ายาของพ่อ แผงยาเม็ดวางเรียงรายเต็มเก้าอี้นั่ง  “พ่อทำไมกินยาเยอะมากขนาดนี้“ป้าวันดาจ้องนัยต์ตาของน้องชาย น้องชายรีบก้มหน้าหลุบพี่สาว “นี่แกไม่บอกลูกสาว รอให้ตายก่อนแล้วค่อยบอกเหรอ  พ่อแกป่วยเป็นโรคมะเร็งขั้นสุดท้าย  หมอที่มุมไบให้เวลาแค่3เดือน ที่พ่อของแกหายหน้าไปเพราะเขาไปรักษาโรคร้ายมาทั้งแอบทั้งซ่อนตัวนานนับเดือนๆ เพราะสงสารพวกลูกสาวทั้งสองคน”   ร่างของภาวนาทรุดตัวลงนั่งบนพื้นต่อหน้าพ่อ“ โธ่ พ่อ........ทำไมโกหกหนูขนาดนี้  พ่อ......พ่อ ตอบหน่อยค่ะ“ เสียงไอของพ่อหนัก  เศษเนื้อเยื้อเป็นมีเลือดปนเสมหะออกมาเต็มผ้าเช็ดหน้า“  ภาวนาแย่งผ้าเช็ดหน้ามาดู  ตะโกนใส่หน้า “ พ่อไปโรงพยาบาลตอนนี้เถอะ หนูขอร้อง“

พ่อรามวันโบกมือ ปัดมือลูกสาวออกจากตัว  “มันไม่มีประโยชน์“ ลูกสาวคลานเข้าเขย่าหัวเข่าทั้งสองของพ่อทรุดตัวลงร้องไห้  สองมือกุมปลายเท้าของพ่อ “พ่อจ้าไปหาหมอกันเถอะ” น้ำตาของพ่อไหลพรากออกมา ใบหน้าแดงก่ำสองมือสั่นพยุงร่างของลูกสาวขึ้นมากอดแนบแผ่นอกของพ่อ “พ่อทำตัวเองสูบบุหรี่หนักมาก ลูกเคยขอร้องพ่อให้หยุดสูบบุหรี่   ตั้งแต่แม่ของลูกตายพ่อทำใจไม่ได้  พ่อขอนะ รีบแต่งงานให้พ่อ พ่อขอมีความสุขและสบายใจก่อนตายได้ไหม” รามวันสาวลูบหัวลูกสาวอย่างเอ็นดู เสียงไอดังเลือดพุ่งออกมาเต็มผ้าเช็ดหน้าพื้นใหม่   ภาวนามองหน้าพ่อในใจนึกถึงเดฟ   แต่ในเมื่อทุกอย่างเป็นเช่นนี้เธอเอ่ยปากขึ้น “ ได้ค่ะ พ่อจะให้หนูแต่งกับใครก็ได้ “

คืนนี้เป็นคืนที่ทรมานที่สุดของคู่รักคู่นี้ ต่างฝ่ายต่างนอนไม่หลับแสงไฟจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ในห้องนอนของหญิงสาวดับลง เดฟโทร.หาเธอหลายครั้ง หญิงสาวกดสายโทรทิ้งนอนซบใบหน้าลงบนหมอนสีขาว  “ เดฟ ฉันขอโทษ ฉันปฏิเสธพ่อไม่ได้ เพราะพ่อรับหมั้นพวกเขามาแล้ว”

รุ่งเช้าวันต่อมา

รถยนต์คันสีน้ำเงินของผู้กองเดฟจอดรอหญิงสาวที่หน้าโรงเรียน “ภาวนา!!” เสียงชายหนุ่มคนรักร้องเรียกชื่อเธอ ร่างของหญิงสาวก้าวลงจากรถเมล์  สีหน้าเศร้าหมอง ตาบวมเหมือนร้องไห้หนักทั้งคืน”เดฟไม่รีรอ ตรงเข้าไปกอดร่างหญิงสาวไว้ในอ้อมแขน  “คุณไปทานอาหารเช้ากับผมได้ไหม”ภาวนาพยักหน้า “ฉันเข้าไปลาหยุดกับครูฝ่ายธุรการก่อนนะคะ”

ชั้น 14 คอนโดฯเดฟ

“หิวไหม ผมจะทำอาหารเช้าให้คุณ” ผู้กองยื่นแก้วน้ำดื่มให้เธอดื่ม “ไม่หิวค่ะ” น้ำเสียงแหบพร้อมไอเล็กน้อย “มีอะไรหรือเปล่าทำไมร้องไห้มากขนาดนี้“ ภาวนาโผเข้ากอดร่างหนาตรงหน้า  ริมฝีปากของหญิงสาวจูบเขาอย่างโหยหาในรสชาติรัก หญิงสาวยืดร่างขึ้นยืนบนปลายเท้า  พรมจูบที่ซอกคอของเขา“เมิคเลิฟกับฉันเถอะ เราคงจะไม่ได้เจอกันอีกหลายวัน  ฉันคิดถึงคุณมากๆนะคะ”เดฟผลักร่างเธอให้นั่งลงบนเตียงนอน   “คุณพาผมไปหาพ่อคุณได้ไหม วันนี้ผมจะได้คุยกับพวกเขา ภาวนาตอบผมมาดีๆ เมิคเลิฟไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการ บอกตรงๆผมไม่มีอารมณ์ในตอนนี้ ผมกังวลเรื่องของเราเท่านั้น”  ภาวนาคล้องมือทั้งสองข้างโอบรอบลำคอเขา โปรยยิ้มหวานให้ชายคนรัก  “อย่ารีบร้อน  ตอนนี้มอบความรักให้ฉันไม่ได้เหรอค่ะเดฟ“  เดฟไม่ใช่ตำรวจธรรมดาเขาเป็นหัวหน่วยสืบราชการลับมานาน  ความรู้สึกของเขาประสบการณ์ที่ช่ำชองไม่มีใครหลอกเขาได้ง่าย   “ไม่..ผมไม่นอนกับคุณ  ผมไม่ชอบวิธีบอกลาแบบนี้  พูดออกมาตรงๆ อย่าเอาเรื่องนี้มาทำให้ผมปวดร้าวลุกขึ้น เล่าออกมาดีๆ “