
news one
นักข่าว "ก่อนหน้าที่มีข่าวเมื่อวาน วันศุกร์ที่ 1 เมื่อเวลา 22.00 น. มีรายงานว่ามีอุบัติเหตุเกิดขึ้น ณ ถนนมิตรภาพสาย 1 มีผู้าเ็ 2 ราย เป็ชายอายุราวๆ 50กว่าปี เป็ชาวยุโรป และหญิงอายุราวๆ 40 กว่าปีปลายๆ
ภายหลังพบว่าเป็คนใหญ่คนโตของตระกูลเหยียน ซึ่งเป็ตระกูลอันดับต้นๆแห่งอสังหาริมทรัพย์ ผู้สบเหตุคือคุณเมอร์แกนและภรรยาของเขา ซึ่งตอนนี้อยู่ระหว่างการรักษา ได้ยินว่าคุณภรรยาอาการสาหัส เนื่องจากไม่ได้รัดเข้มขัดนิรภัย
เมอร์แกน ค่อยๆลืมตา แล้วพบว่าตัวเองอยู่ที่โรงพยายบาล"ที่รัก! ที่รัก" เขาหันไปมองิฮ่าวในวัย 18 ปี
"แม่เขาอยู่ไหนลูก!" เมอร์แกนรีบลุกขึ้นจากเตียงผู้ป่วย แต่ิฮ่าวห้ามไว้
"คุณพ่อค่ะ!" เสียงลูกสาวหัวแก้วหัวแหวน ในวัย 15 ปี ของเขาผลักประตูเข้ามาโถมเข้ากอดผู้เป็พ่อ
"คุณพ่ออย่าพึ่งไปไหนเลยนะค่ะ นอนลงก่อนนะค่ะ"
"แม่เขาเป็ยังไงบ้างลูก!" เสียงผู้เป็พ่อถามด้วยเนื้อเสียงกระวนกระวาย
"แม่เขา~~~" "หย่าน!" เสียงคนพี่รีบเอ่ยห้ามน้อง "พี่ฮ่าว ยังไงพ่อก็ต้องรู้ค่ะ อึก อึก คุณแม่เขา~~อึก อยู่ห้อง~~ฮือ ICU อึก~ฮือ ฮือ~~~" ิฮ่าวโถมเข้าปลอบน้องสาวเมอร์แกนใกับคำตอบที่ได้ยิน เขาทรุดตัวลงไปนั่งกับเตียง
"I~~~CU อึก อึก " เมอร์แกนตันไปหมด มันจุกที่อก น้ำตาค่อยๆคลอ
"ท่านครับ" เสียงเรนเลขาของเมอร์แกนพูดหลังจากผลักประตูเข้ามาในห้องแล้ว
"เอ่อ~~คือว่า นี้คือเอกสารที่พบในวันเกิดเหตุครับท่าน" เรนยืนเอกสารให้กับเมอร์แกน เมอร์แกนเหม่อมองมันอยู่นาน ิฮ่าวก็เช่นกัน เขาสงสัยในเอกสารนั้นมากแต่ก็เห็นแค่ด้านหลังของกระดาษ
" นี้ฉันหลับไปกี่วันเนี่ย?ฉันอยากไม่หาเมียฉัน อึก~~พาฉันไปที "
"ตอนนี้ท่านพักผ่อนก่อนนะครับ ตอนนี้มัน 4 ทุ่มแล้ว เลยเวลาเยี่ยมแล้วครับ"
ทั้งสามคนช่วยกันประคองเมอร์แกนนอนลงที่เตียง เมอร์แกนค่อยๆนอนตะแคงข้าง น้ำตาไหลพรากจากตาผ่านจมูก "อึก อึก"
"พรุ่งนี้มีเรียน รีบกลับบ้านเถอะลูก มันดึกแล้ว อึก~~~" เสียงสะอื้นผู้เป็พ่อบอก
"พรุ่งนี้วันศุกร์ หนูขอหยุดเรียนเฝ้าคุณพ่อนะค่ะ อึก ฮือ"
"คืนนี้พ่อขออยู่คนเดียวนะ เรนไปส่งเด็กๆที"
"ครับท่าน กลับบ้านกันเถอะครับคุณหนู นายน้อย"
"แต่ว่า คุณพ่อ!" เสียงเล็กพูดแทรกขึ้น ิฮ่าวมองหน้าน้องสาว พร้อมกับส่ายหน้า เด็กทั้งสองมองมาที่หลังของผู้เป็พ่อ"พี่ฮ่าว ~~~~~อึก~~ฮือ ฮือ" ิฮ่าวกอดประคองน้องสาวออกจากห้อง