The Shepherds Love

    บทที่ 9 วางแผนกู้อนาคต

    (ย้อนไปเมื่อ 2 ชั่วโมงที่แล้ว)

    หลังเครียดแค้นจากไอ้บ้านั่น ฉันได้โทรกรุ๊ปไปหาสองเพื่อนซี้ เล่าเ๹ื่๪๫สุดสะพรึงนี่ให้ฟัง (ยกเว้นเ๹ื่๪๫โดนจับหน้าอก เพราะมันขายขี้หน้าสุดๆ) ยัยสองคนทั้ง๻๷ใ๯ หัวเราะเยาะเย้ยที่ฉันเจอคนจริง แล้วก็กระดี๊กระด๊าสุดๆ ที่พ่อหนุ่มลูกครึ่งหน้าหล่อนั่นเป็๞พี่ชายฉัน แถมยังแซวขอสมัครเป็๞พี่สะใภ้อีก

    <....กรี้ดดดด จริงหรอชะนี ฉันหูฝาดไปแน่ๆ> เสียงเจ๊เลย์หวีดผ่านลำโพงโทรศัพท์ จนฉันต้องยกหูหนี

    “เออ แม่งซวยชิบ”

    <งานเข้าล่ะแม่เสือสาว ฮ่าๆ>

    “ชาติที่แล้ว ฉันไปทำกรรมอะไรไว้ ถึงดวงซวยขนาดนี้วะ” ฉันบ่น

    <แล้วแกจะทำไงต่ออ่ะ> ยัยแอมถาม

    “ทำไรล่ะ ต้องหาทางลบไอ้คลิปบ้านั่นสิยะ ฉันได้รหัสมาแล้ว แค่ต้องหาโอกาศจิ๊กโทรศัพท์ไอ้บ้านั่นมาให้ได้”

    <ฮ่าๆ ฉันว่าแล้ว มันทะแม่งๆ>

    <เอาใจช่วยละกัน ว่าที่น้องสะใภ้>

    “แหวะ ขนลุก”

    <ชะนีแอม ต่อแถวย่ะ ฉันมาก่อน> เจ๊เลย์เถียงกับยัยแอม

    “โอ้ยยย อย่าพึ่งเถียงกันเ๱ื่๵๹นั้นสิ ช่วยฉันคิดหาทางเอาโทรศัพท์มาหน่อย”

    <แกก็รอเขาเผลอสิ ยากตรงไหน> ยัยแอมพูด

    “ยากสิยะ ไอ้บ้านั่นพกโทรศัพท์กับตัวตลอดเวลา แถมฉันยังเข้าหาตรงๆ เลยไม่ได้ เพราะกลัวพ่อกับน้าลิลจะสงสัยอีก”

    <งั้นต้องมีตัวล่อเบี่ยงเบนความสนใจ> ยัยแอมว่า

    ”ไงยะ“

    <อยู่บ้านมันยาก ก็หลอกมานอกบ้านสิ อย่างนั้นพวกฉันถึงจะช่วยได้ >

    “หลอกไปนอนบ้าน?”

    <ชวนเที่ยวสิยะ ผับประจำก็ได้ พวกฉันจะล่อให้ แกก็จิ๊กโทรศัพท์ไปลบ>

    <หรือไม่งั้น แกล่อ ฉันจะลบเอง บอกรหัสไว้> เจ๊เลย์บอก

    ”140836“

    <ดีล เริ่มปฏิบัติการกู้อนาคตเพื่อนชะนีได้>

    …นี่เป็๞จุดเริ่มต้นแผนสุดระทึกของแก๊งฉัน ประจวบเหมาะกับที่ฉันได้ยินไอ้บ้านี่กำลังอ้อนน้าลิลไปเที่ยวพอดี และฉันใช้ลูกอ้อนผสมอำนาจน้าลิล บังคับเขาให้พาฉันไปด้วย

    ‘นายเสร็จฉันแน่ ไอ้หัวเพี้ย‘

    ”อะแฮ่ม ไหนๆ ก็มารวมตัวกันแล้ว ชนแก้วกระชับมิตรกันดีกว่า”

    ฉันพูดแล้วเทเหล้าให้พี่ชายของฉันจนเกือบล้นแก้ว พลางยื่นให้ด้วยสีหน้าลั้นลาสุดๆ

    ”มาไม้ไหนของเธออีก”

    “สงบศึกชั่วคราวไงคะ .. คุณพี่ชาย“ ฉันพูดหยอกแล้วเอนหัวลงซบไหล่กว้าง เอาหน้าถูไถส่งจริตอ้อน

    “ขนลุก” เขาพูดเบาๆ แล้วยกแก้วขึ้นดื่มรวดเดียวหมด

    ‘รีบๆ เมาไปซะไอ้บ้า ฉันจะได้จิ๊กโทรศัพท์นายสักที’

    ฉันคิดในใจแล้วเทแก้วสองต่อให้

    “เธอดื่มบ้างสิ”

    “คะ?”

    “จะสงบศึกไม่ใช่หรอ … ดื่มสิครับ คุณน้องสาว”

    อึก… มะ มันเต็มแก้วขนาดนี้ โดนไปสักสอง สามโบก ฉันน่าจะเป็๞ฝ่ายเมาหัวทิ่มเองแน่

    เอาน่ะ สู้สิวะ ยัยพรีม เพื่อความเนียน แก้วเดียวคงไม่…

    ”ช้านนนน มาววววววว“

    ”โอ้ย ชะนี ใครใช้ให้แกดื่มเพียวล้นแก้วแบบนั้นยะ“ เจ๊เลย์บ่น

    ”อึก ช้านนน เห็น แก ..อึก แหะๆ แยก ร่างงงง“

    ”กลับบ้านไหม“ เขาถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย ฉันส่ายหน้ายิกๆ ยิ้มหวานให้

    “อีกแก้วววววว ค่าาาา พี่ชายยย”

    ”เฮ้อ… เฮ้ย ฝากดูแป๊บ ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ“ เขาหันไปพูดกับพี่เวย์

    ”ยินดีคร้าบบบ ว่าที่เมีย“

    ”ถ้าเรียกแบบนั้นอีก กูจะเอาขวดไวน์ฟาดหน้ามึง”

    “โห ไรวะ ทำเป็๞เข้ม ..ไปๆ เดี๋ยวกูดูให้“

    ”เออ“ เขาลุกไปแล้ว ฉันแอบหลี่ตาดู พลางมองหาโทรศัพท์บนโต๊ะ

    ชิบ เขาเอาโทรศัพท์ไปด้วย

    ค่ะ.. ฉันแกล้งเมา เพราะเวลาทำอะไรแผลงๆ จะได้อ้างได้ว่าไม่มีสติ แต่ดูท่าจะเสียเวลาโดยใช่เหตุ เพราะไอ้คุณพี่ชายมันเหน็บโทรศัพท์ไว้ที่ตัวตลอดเวลา ประหนึ่งระวังสุดฤทธิ์

    ฉันสกิดแขนยัยแอม ให้เริ่มแผนอ่อยพี่ชายฉัน จิ๊กโทรศัพท์ส่งให้ฉันให้ได้

    “แอมมมม ฉันอยากเข้าห้องน้ำจังเลยยยย”

    ”โอเคเพื่อนนนน เดี๋ยวฉันพาไป“

    ยัยแอมลุกมาประคองฉัน แล้วพากันเดินดิ่งไปที่ห้องน้ำ เจอตาหมอคนนั้นกำลังถูกสาวคนนึงโอบคออยู่

    พลั้ก

    “ว้าย นี่หล่อน!!! ตาบอดหรือไงยะ”

    ฉันเดินตรงเหมือนลืมเมา ดิ่งไปชนยัยคนนั้นกระเด็น แล้วโค้งหัวขอโทษ

    “อ้ะ ขอโทษค่าาา พอดีฉันเมาาาา แหะๆ“

    ”เอ้า พี่ชายนี่ นึกว่าใคร“ ยัยแอมหันไปพูดกับเขา แล้วคล้องแขนแทนยัยนั่น

    ”มาทำไมกัน“

    ”แอมพายัยขี้เมามาเข้าห้องน้ำค่ะ .. ว่าแต่ พี่จะกลับโต๊ะรึยังคะ รอกลับพร้อมกันดีกว่าเนาะ“ ยัยแอมเปิดสกิลเสือสาวเข้าอ่อยพี่ชายฉัน แล้วขยิบตาให้ฉัน

    ”อ่าาา พี่ชายค้าาา พรีมมาววว“ ฉันเปิดบทยัยขี้เมา เข้าคล้องแขนอีกข้าง 

    แอบสกิดหลังยัยแอม ให้รีบจิ๊กโทรศัพท์มา

    “อะไรของพวกเธอเนี้ย..จะมาเกาะแกะฉันทำไม วุ่นวายชะมัด”

    “แหะๆ พี่ชายยยย” ฉันเบียดตัวเข้าประชิด มือไม้สะเปะสะปะ ลูบคลำหาโทรศัพท์

    “อ้ะ พรีม ฉันเข้าห้องน้ำก่อนนะ”

    “!!!” ฉันตาลุกวาว เม้มปากมองยัยแอม นางขยิบตาให้แล้วแจ้นเข้าห้องน้ำอย่างเร็ว

    ”เธอแปลกๆ นะวันนี้ คิดอะไรแผลงๆ รึไง“

    ”อ้ะ ปะ เปล่า พรีม เมาจริงๆ นะคะ “

    เขาขมวดคิ้ว จ้องตาฉัน ใบหน้าตึงเหมือนกำลังคาดโทษ ไม่นานยัยแอมก็โผล่กลับมา

    “อ้ะ นั้นโทรศัพท์ใครคะ… ของผู้หญิงเมื่อกี้หรือเปล่า”

    ยัยแอมพูด พลางชี้นิ้วลงพื้น ให้เห็นโทรศัพท์แบรนด์หรู เคสคุ้นตาหล่นอยู่

    “ชิบ… หล่นได้ไงวะ”

    “อะแฮ่ม กลับโต๊ะกันเถอะ” ฉันรีบเอ่ยชวน ปล่อยแขนคุณพี่ชายแล้วไปคล้องแขนยัยแอมแทน  ก่อนจะกระซิบถามด้วยความตื่นเต้น

    “เรียบร้อยใช่ป่ะ?”

    “หมดเกลี้ยงจ้ะ สบายใจได้”

    “กรี้ดดดดด เพื่อนเลิฟ ฉันจะเลี้ยงเหล้ามื้อใหญ่แกหนึ่งมื้อ แม่ทูลหัวของฉัน”

    “เปลี่ยนได้ป่ะ” ยัยแอมหันมาถามด้วยสีหน้าจริงจัง

    “อะไรล่ะยะ”

    “ฉันอยากจีบพี่ชายแก”

    “หืม เอาจริง? ไอ้บ้านั่นอ่ะนะ ให้คิดดีๆ”

    “อืม หล่อดี ดูแบดๆ เข้าถึงยาก เล่นตัวเก่ง ฉันชอบ”

    “....” ฉันเงียบ ทำหน้าครุ่นคิด ไม่ใช่หวงพี่ชายปลอมๆ อะไรนั่นหรอก แต่ฉันห่วงอนาคตเพื่อนสาวฉันค่าาา 

    “โอเคใช่ป่ะ” ยัยแอมถามย้ำ

    “ได้สิยะ ถ้าเป็๞พี่สะใภ้ฉันแล้ว ห้ามข่มเหงฉันล่ะ”

    “ฮิฮิ ดีมากจ้ะ น้องสาว”

    ตอนนี้จะอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละ ขอแค่ฉันได้รู้ว่าคลิปอันตรายนั่นถูกกำจัดเรียบร้อยแล้ว

    ‘นายไม่มีสิทธิ์มาขู่ฉันแล้ว ฉันจะเอาคืนให้นายหางจุกตูดกลับเมกาไปเลย หึ’