……
ฟินลิปและทิวลี่ได้ตรงไปบอกกับกัสต้า ว่าพวกเขาทั้งสองคนนั้น หลอกเ้าพวกโจรทั้งสามคนนี้ให้ดื่มเหล้าที่ผสมกับยานอนหลับได้เป็ที่เรียบร้อยแล้ว และพวกเขาทั้งสองคนยังได้ทำการปลดทรัพย์จากเ้าโจรพวกนั้นมาจนเกลี้ยงหมดตัวเรียบร้อยอีกเช่นกัน พร้อมทั้งยื่นทรัพย์สินที่พวกเขาทั้งสองคนขโมยมาจากเ้าพวกโจรทั้งสามคนมาให้แก่กัสต้า
กัสต้ารับข้าวของและทรัพย์สินที่พวกเด็กๆทั้งสองคนยื่นส่งมาให้เขา และก็สั่งให้คนเข้าไปเอาเชือกมามัดเ้าพวกโจรทั้งสามคนเอาไว้ ก่อนที่พวกมันจะตื่นขึ้นมา และก็ส่งคนไปแจ้งความเพื่อเอาผิดเ้าพวกโจรทั้งสามคนด้วย และสั่งให้ลูกน้องทั้งหมดพูดไปในทางเดียวกันทั้งหมดเลยว่า เ้าสามคนนี้แอบเข้ามา
และในตอนนี้พวกเขาก็แค่รอให้พวกเ้าหน้าที่มาถึง และหรือว่า.. เ้าพวกโจรทั้งสามอาจจะตื่นขึ้นมาก่อน
แต่ในขณะที่รอกันอยู่นั้น ฟินลิปก็ได้มีท่าทีและท่าทางดูกระวนกระวายใจจนกัสต้ารู้สึกผิดสังเกต และคิดว่าเ้าเด็กทั้งสองคนนี้ดูมีพิรุธยังไงชอบกล
กัสต้าคิดว่าฟินลิปและทิวลี่ เด็กทั้งสองคนนี้อาจจะซุกซ่อนเงินทองหรืออัญมณีที่แอบไปขโมยมาไว้อีกต่างหาก และไม่ยอมเอามาส่งมอบทั้งหมดให้แก่เขา เขาจึงเดินดิ่งมาที่ฟินลิป และเข้าค้นตัวของเด็กชาย จนในที่สุดเขาก็ได้พบกับภาพวาดที่ฟินลิปแอบซ่อนเอาไว้
กัสต้าหยิบรูปภาพนั้นที่ถูกพับเก็บซ่อนเอาไว้ออกมากางดู เพื่อที่จะได้รับรู้ว่าสิ่งนี้มันคือสิ่งใด และพอกัสต้ากางรูปภาพนั้นออกมาดูจึงพบว่า ภาพๆนั้นคือภาพวาดที่หน้าตาของรูปวาดในนั้นคล้ายกับหน้าของวิศณีตุลย์นั่นเอง และที่ด้านล่างยังคงมีราคาของเงินรางวัลสำหรับผู้ที่นำเธอผู้นี้มาส่งมอบให้แก่ท่านไรเทนต์ได้ นั้นมีค่าถึง 4,000 เหรียญทอง
กัสต้าตาลุกวาว ด้วยราคาของผู้หญิงในรูปนั้นสูงลิบลิ่ว มันมากกว่าที่เขาได้เคยคาดคิดเอาไว้เสียอีก
‘ ข้านี่มันช่างโง่เง่าเสียจริงๆ ไม่น่าส่งจดหมายไปยังท่านอาร์มมิ่งไวท์ก่อนเลย ข้าน่าจะเอาตัวของนางไปส่งมอบให้แก่ท่านไรเทนต์เสียจริงๆ แต่ข้าว่านะ นางผู้หญิงคนนั้นจะต้องถูกพวกของท่านอาร์มมิ่งไวท์เป็คนจับตัวไปเป็แน่แท้ และอีกอย่างข้าไม่น่าลืมเลย ก็ในวันนั้นพวกเขาทั้งสองคนก็ทะเลาะกันเพราะแย่งนางกันอย่างนั้นนี่นา จริงๆด้วย!!.. ข้านี่มันไม่น่าจะลืมได้เลยนะ ’
กัสต้าเริ่มคิดแล้วล่ะว่าเขาจะต้องจัดการยังไงต่อไป และแบบไหนมันจะคุ้มกับเขามากกว่ากัน และกัสต้าก็อยากจะมั่นใจให้มันแน่ชัดไปด้วยว่า ในตอนนี้วิศณีตุลย์นั้นได้อยู่ที่คฤหาสน์ไวท์แห่งนั้น อย่างที่เขาสันนิษฐานไว้จริงๆหรือเปล่า ?
ฟินลิปใเล็กน้อยหลังจากที่กัสต้าแย่งเอาภาพวาดที่เขาแอบซ่อนเอาไว้ออกไปได้ ทิวลี่มองหน้าฟินลิปด้วยสายตาที่ขุ่นข้องแต่ก็ไม่สามารถโต้แย้งหรือขัดขืนอะไรได้
หลังจากที่กัสต้าได้เข้าใจแล้วว่า ตัวของวิศณีตุลย์ในตอนนี้มีค่ามากมายกับเขาขนาดไหนแล้วนั้น เขาก็หันมาถามฟินลิปว่า
“ พวกเ้าไปเอาภาพนี้มาจากที่ใด ? ” กัสต้า้าที่จะรู้ความจริง
“ เอ่อ.. ข้าเอามาจากพวกเ้าสามคนนั่น ” ฟินลิปชี้ไปยังเ้าโจรทั้งสามคนที่หลับกันอย่างเอาเป็เอาตายในขณะนี้
“ อ๋อ.. ข้ารู้แล้วว่าทำไมพวกมันถึงมาเฝ้ามาร์ดีโล่จนไม่ยอมไปไหนกัน ? เพราะค่าตัวของนางผู้หญิงคนนั้นมันค้ำคอพวกมันอย่างนี้นี่เอง ”
กัสต้าเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้ว และคราวนี้เขาก็คงจะต้องกำจัดไอ้เ้าพวกโจรกระจอกทั้งสามคนนี่ทิ้งเสียแล้วล่ะ!! เพื่อตัดปัญหาและคู่แข่งให้ออกไปให้พ้นเส้นทางทางด้านการเงินของเขา
“ เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ในเวลานี้ข้าจะให้อภัยพวกเ้าทั้งสองคนก็แล้วกัน ในเื่ที่พวกเ้าทั้งสองคนทำพลาดไป เพราะยังไงๆพวกเ้าก็ได้ช่วยข้าจัดการกับไอ้เ้าพวกนี้ และข้ายังจะมีงานที่จะต้องให้พวกเ้าช่วยข้าอีก แต่ในเวลานี้ พวกเ้าจะต้องไปแอบซ่อนตัวกันก่อนที่บ่อนของข้าที่อยู่ตรงย่านสามแยกเสียก่อน ก่อนที่ไอ้พวกสามตัวนี้จะฟื้นขึ้นมา แล้วข้าจะติดต่อกลับไป ” กัสต้าสั่งการให้ฟินลิปและทิวลี่ไปเก็บตัวอยู่ที่บ่อนของเขาก่อน
“ ครับ ขอบคุณท่านกัสต้ามากครับ ” ฟินลิปตอบรับอย่างเสียไม่ได้
และทั้งสองคนพี่น้องก็ได้ออกเดินทางเพื่อไปเก็บตัวอยู่ ณ ที่บ่อนของกัสต้าที่อยู่ตรงย่านสามแยกตามคำสั่งที่กัสต้าสั่ง และการเดินทางเพื่อไปยังอีกสถานที่นั้น มันเป็การเคลื่อนไหวของคนทั้งสองคน พี่น้องฟินลิปและทิวลี่ในครั้งนี้ก็ไม่ได้รอดพ้นสายตาของอาเทนติยูสและลาทส์เลย เพราะพวกเขากำลังแอบเฝ้าและคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของเด็กทั้งสองคนอยู่ก่อนหน้าแล้ว และอีกฝั่งของทางด้านถนนก็ได้มีชายชุดดำที่แอบเฝ้าสังเกตการณ์อยู่อีกคนด้วยเหมือนกัน ซึ่งอาเทนติยูสก็ได้รับรู้ว่ามีคนลึกลับคอยแอบซ่อนตัวเฝ้าที่หน้าร้านอาหารของกัสต้าอยู่นานแล้ว เฉกเช่นตัวเขาด้วยเช่นกันแต่อาเทนก็ยังไม่อาจที่จะสนใจชายลึกลับผู้นั้นได้มากเท่ากับเด็กทั้งสองคน
อาเทนติยูสและลาทส์ใช้มนต์พลางตัวโดยที่เด็กทั้งสองคนและเ้าคนลึกลับนั่นไม่รู้ตัวว่ามีคนตามพวกเขาอยู่ ( พูดง่ายๆก็คือ เ้าคนชุดดำมันกำลังแอบตามฟินลิปและทิวลี่อยู่ และอาเทนติยูสก็แอบตามพวกเขามาอีกที )
จนกระทั่งถึงที่หน้าบ่อนของกัสต้า ที่อยู่ในย่านสามแยก เด็กทั้งสองคนส่งจดหมายให้ผู้ที่อยู่เฝ้าหน้าประตูในตอนนั้น เขาอ่านจดหมายแนะนำของกัสต้า ในใจความของจดหมายนั้นคือให้รับตัวของเด็กทั้งสองคนไว้และให้พักและเก็บตัวไว้จนกว่าเขาจะติดต่อกลับมาอีกที
พนักงานที่เฝ้าหน้าประตูในตอนนั้น ก็เปิดประตูและนำตัวเด็กทั้งสองคนเข้าไป ในตอนนี้ชายชุดดำรู้แล้วล่ะว่า เด็กๆทั้งสองคนอยู่ที่ไหนและเป็อย่างไร มันจึงหมดหน้าที่ของเขาแล้ว เขาจึงจะกลับไปรายงานให้เ้านายของเขาฟัง
ในตอนนี้อาเทนติยูสก็รู้สึกที่จะสนใจในตัวของชายชุดดำผู้นี้เสียแล้ว และอีกอย่างเขาก็รู้แล้วล่ะว่าเด็กที่พูดคุยกับชายที่เป็เ้าของร้านนั้น ที่พวกเขาคุยกันเื่ของวิศณีตุลย์ของเขาอย่างแน่นอน และชายชุดดำผู้นี้ก็มาตามเฝ้าคนพวกนี้เช่นเดียวกับเขาเช่นกัน
มันจะต้องมีเงื่อนงำอะไรเป็แน่แท้ จึงทำให้อาเทนติยูสอยากที่จะตามเ้าชายชุดดำนี้ขึ้นมาทันที เขาจึงบอกให้ลาทส์เฝ้าเด็กทั้งสองคนที่บ่อนแห่งนี้ไปก่อน เขาจะขอตามชายชุดดำไปแล้วจะกลับมาพบกันที่บ่อนแห่งนี้ในเวลาต่อมา..
อาเทนติยูสค่อยๆแอบตามชายชุดดำคนนั้นจนไปถึงที่คฤหาสน์ไวท์ และเขาก็เห็นชายชุดดำคนนั้นได้เข้าไปในคฤหาสน์แห่งนั้น และอาเทนติยูสก็เลยรู้แล้วล่ะว่าชายคนนั้นเป็คนของที่คฤหาสน์ไวท์ อาเทนติยูสไม่อยากให้เกิดเื่ใหญ่ขึ้นมาเขาจึงกลับไปที่บ่อนที่เด็กทั้งสองคนอยู่..
…..
ในเวลานี้เป็เวลาที่ใกล้สว่างแล้ว
พวกโจรทั้งสามคนก็เริ่มรู้สึกตัวแล้วแต่ก็ยังไม่ตื่นเพราะคิดว่าตัวเองนั้นนอนหลับอยู่ในเวลาปรกติ จนกระทั่ง
“ เฮ้ย!!! ตื่นได้แล้วไอ้พวกโจร!!! ดูสิมาแอบกินแอบนอน ” เสียงของมาร์ดีโล่ะโโหวกเหวกโวยวายอยู่ในขณะนี้
“ ใครมาเอะอะอะไรแถวนี้ ? คนจะนอนหนวกหูเป็บ้า ” เ้าหัวหน้าโจรเพิ่งจะตื่นมา
“ ท่านเ้าหน้าที่ จับพวกมันไปเลยครับ พวกนี้มันบุกรุกแล้วยังมาขโมยสุรากินอย่างนี้อีก ” มาร์ดีโล่กล่าวหาพวกโจรทั้งสามคน
ทางพวกเ้าหน้าที่ก็เดินกันเข้ามาจับกุมเ้าพวกโจรทั้งสามอย่างเร่งรีบ จึงทำให้พวกโจรทั้งสามคนโวยวายอย่างหงุดหงิดและโมโห เพราะว่าพวกเขาจะนอนกัน
“ เฮ้ย!! อะไรกันวะ!! ” เ้าคนเสียงห้าวโวยวาย ก่อนที่จะลืมตาขึ้นมา
พวกโจรทั้งสามเพิ่งจะลืมตาตื่น และยังงัวเงียอยู่กับการนอน แต่ก็รู้ได้เลยว่าตัวของพวกเขาในตอนนี้ถูกจับมัดจนไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ พวกเขาจึงได้โวยวายว่าเกิดอะไรกันขึ้น และแหกปากร้องะโเสียงดังลั่น จนเ้าหน้าที่ทนรำคาญเสียงที่ดังจนหนวกหูไม่ไหว จึงเอาผ้ามามัดปิดปากของพวกเขาทั้งสามคนไป จึงได้เกิดความสงบขึ้นมาอีกครั้ง..
มาร์ดีโล่บอกกับเ้าหน้าที่ว่า พวกโจรทั้งสามคนนี้นั้น แอบเข้ามาในชั้นบนของห้องอาหารซึ่งเป็ห้องนอนของเขาเองและยังขนเอาเหล้ามาดื่มกินโดยไม่ได้รับอนุญาตอีก
ส่วนทางพวกโจรได้ยินดังนั้นก็ร้อง “ อื้อๆอ้าๆ ” เพราะว่าถูกมัดปิดปากไว้จนเ้าหน้าที่คิดว่าพวกโจรทั้งสามนั้นคงอยากที่จะแก้ต่างจึงแก้มัดผ้าที่ปิดปากไว้เพียงหนึ่งคน
“ โอ้ย!!.. พวกแกจะมัดปิดปากพวกฉันทำไม ? แล้วไอ้บ้านั่นมันโกหก!! พวกเราไม่ได้แอบเข้ามานะ เราเช่าห้องนี้แล้วต่างหาก!! ” เ้าหัวหน้าโจรรีบพูดด้วยอารมณ์ที่โมโห
“ เช่า!?.. เช่าในตอนไหน!? ใครให้พวกแกมาเช่าห้องนอนของข้ากัน ? ” มาร์ดีโล่พูดอย่างหน้าตาเฉย
“ ก็ไอ้เด็กเสิร์ฟคนนั้นมันบอกว่าแกให้เช่าและยังเลี้ยงเหล้าฟรีอีกด้วย ” เ้าหัวหน้าโจรเถียง
“ เหล้าฟรี ? ใครหน้าไหนเขาจะให้เหล้ากินฟรีกัน ? ไม่มีในโลกนี้หรอกนะ.. เ้าพวกบ้า!! ” มาร์ดีโล่ยังคงพูดอย่างหน้าตาเฉยอีกเช่นเดิม
“ ถ้าไม่เชื่อพวกข้าก็ไปถามเ้าเด็กเสิร์ฟคนนั้นสิ!! มันเป็เด็กผู้ชาย อายุไม่น่าจะเกิน 13 ปีนะ พวกข้าไม่ได้โกหกจริงๆ ” เ้าหัวหน้าโจรยังคงะโบอกอย่างไม่ลดละ
“ ถ้าไม่มีคนที่เ้าว่า แล้วพวกเ้าจะว่ายังไง ” มาร์ดีโล่พูดอย่างกับว่ายังไงๆพวกโจรก็ต้องโดนจับแน่ๆ
“ จะไม่มีได้ยังไง ก็เมื่อคืนเ้าเด็กนั่นยังยืนคุยอยู่กับเ้าอยู่เลย ข้านี่เห็นกับตา และอีกอย่างแค่ค่าเหล้ากับค่าห้องแค่เนี่ยพวกข้าจ่ายเงินค่าชดเชยให้ก็ได้ เท่าไหร่ก็ว่ามา ” เ้าหัวหน้าโจรพูดด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิด
“ ทั้งหมดก็ 200 เหรียญทอง ” มาร์ดีโล่พูดอย่างผู้ชนะ
“ หา!!!! อะไรนะ!! แค่ค่าเหล้ากับค่าเช่าห้องพักแค่คืนเดียว!!.. พวกเ้าจะคิดราคาโหดกับพวกข้ามากไปแล้ว.. ” เ้าหัวหน้าโจรตาเหลือกด้วยความใไปกับราคาที่แพงแสนแพงของค่าห้องบวกค่าเหล้า
“ ไม่โหดไปหรอกนะ เพราะว่าที่นี่คือร้านอาหารของท่านกัสต้า และห้องที่พวกเ้านอนอยู่ในตอนนี้นั้นก็เป็ห้องวีไอพีที่ให้เฉพาะข้าเท่านั้นและอีกอย่างสุราที่พวกเ้าดื่มมันคือ สุราหมักร้อยปี ของท่านกัสต้า ที่มีราคาสูงลิบลิ่ว ที่พวกเ้าคาดไม่ถึงเลยล่ะ ” มาร์ดีโล่พูดอย่างภาคภูมิใจ
“ แต่พวกข้าไม่ได้ตั้งใจเลยนะ ก็เ้าเด็กเสิร์ฟคนนั้นมันบอกเป็โปรโมชั่นจากทางร้านนี่นา ” เ้าหัวหน้าโจรเริ่มเสียงอ่อย
“ เอาล่ะ!!.. ถ้าพวกเ้าสามารถจ่ายเงินค่าชดเชยมาได้ก็คือจบ!!.. ข้าจะให้ท่านเ้าหน้าที่ทั้งห้าคนนี้.. เป็พยานเลยเอ้า..!! ” มาร์ดีโล่พูดอย่างท้าทาย
เ้าหัวหน้าโจรบอกให้เ้าหน้าที่แก้มัดให้หน่อย แต่เ้าหน้าที่ไม่ยอมแก้มัดให้แต่กลับค้นตามตัวของเ้าหัวหน้าโจรแทน และค้นตัวอีกทั้งสองคนที่เหลือด้วย ต่างก็ไม่พบอะไรเลย ไม่มีอะไรพอที่จะมีค่าและจะสามารถจ่ายเป็ค่าชดเชยได้เลย
เ้าโจรทั้งสามคนต่างก็ไม่เชื่อว่าตัวเองไม่มีทรัพย์สินอะไร ? และเงินของพวกเขาจะหายไปไหนกันหมด ? และเ้าหัวหน้าก็เริ่มโวยวายหาว่าโดนใส่ร้าย และว่ามาร์ดีโล่โกหกจนเสียงดังลั่นไปหมด และสุดท้ายเ้าหน้าที่ก็ทนรำคาญไม่ไหวก็เลยจับมัดผ้าปิดปากไว้ดังเดิม เพื่อลดเสียงที่ดังอยู่ในขณะนี้
และเ้าหน้าที่ก็ออกไปค้นหาเด็กเสิร์ฟที่มีลักษณะเป็เด็กชายดังที่เ้าหัวหน้าโจรมันได้บอกเอาไว้ แต่ที่ร้านอาหารแห่งนั้นไม่มีแม้แต่เงาของเด็กที่เ้าโจรได้แอบอ้างเอาไว้เลย ทางเ้าหน้าที่ก็ถามพนักงานทั้งหมดว่าพนักงานเสิร์ฟที่เป็เด็กคือคนไหน ? และวันนี้มาทำงานหรือเปล่า ? พนักงานที่นั่นพูดเป็เสียงเดียวกันว่า ที่นั่นไม่เคยรับเด็กมาทำงานและพนักงานที่เสิร์ฟทั้งหมดก็มีอยู่แค่นี้เท่านั้น เท่าที่เ้าหน้าที่เห็น และพนักงานเสิร์ฟที่นี่ก็บอกว่าเขาเคยเห็นเ้าพวกโจรทั้งสามคนนี้มานั่งกินอาหารั้แ่เมื่อวานจนร้านปิดและก็ออกไป แต่ไม่เห็นว่าจะกลับมาอีก
จึงเป็ที่แน่ชัดว่า ทางเ้าหน้าที่ก็ได้เชื่อพวกคนหมู่มากนั่นคือพนักงานที่นั่นนั่นเอง และเ้าพวกโจรทั้งสามคน คงจะโกหกแทนอย่างแน่นอน เ้าหน้าที่ทั้งห้าคนก็เลยได้รวบโจรทั้งสามคนไปที่สถานีตำรวจของพวกเขาโดยจะถูกส่งตัวไปกักขัง รอตัดสินกันต่อไป..
และแล้วมาร์ดีโล่ก็ได้กำจัดและไล่เ้าพวกโจรทั้งสามคนไปได้แล้วอย่างสบายอารมณ์ คราวนี้ก็ไม่มีใครมาวุ่นวายวอแวให้เขาได้รำคาญใจแล้ว..
เ้าโจรทั้งสามคนนั้น แค้นในตัวของเ้าเด็กฟินลิปและมาร์ดีโล่ที่เป็เ้าของเรือมาก แต่ในตอนนี้พวกเขาไม่สามารถแก้ต่างอะไรให้กับตัวของเขาได้เลย จึงต้องจำยอมโดนจับไปแบบงงๆ แต่ว่าพวกเขาคิดกันไปเองว่า คดีความของเขา คงจะไม่มีอะไรหรอก อีกเดี๋ยวก็คงปล่อยตัว แต่ในตอนนี้ก็ต้องจำยอมติดคุกไปก่อน
“ อ่าไอ้อ้วกอ้าออกอาอ้ายอ๊ะ!!.. อ้วกอ้าไอ้ออมอู่แอ้อี๊ออก.. อำไอ๊อ้วยอ้วกแอ!! ( อย่าให้พวกข้าออกมาได้นะ!!.. พวกข้าไม่ยอมอยู่แค่นี้หรอก.. จำไว้ด้วยพวกแก!! ) ” เ้าหัวหน้าโจรคาดโทษมาร์ดีโล่เอาไว้
“ ฮ่าๆๆๆ แกพูดอะไรอยู่ หา!! ไอ้โจรง่อย ไปนอนตายในคุกซะไป!!!! ” มาร์ดีโล่หัวเราะไล่หลัง
เ้าหน้าที่พาตัวโจรทั้งสามไป และคุมตัวไปที่สถานีของเขา มาร์ดีโล่ยิ้มเยาะมองไล่หลัง และกลับขึ้นไปรายงานผลงานแก่กัสต้าอย่างรวดเร็ว..
6K
