หากเทียบกับขุนนางทั้งฝ่ายบุ๋นและบู๊ทั้งหมดในราชวงศ์แล้วซ่งิเจิงนับว่าเป็หนึ่งในคนที่มีรูปร่างหน้าตาโดดเด่นมาก
คิ้วกระบี่ดวงตาดอกท้อแลดูเ็าแต่เร้นลึก หางตาตวัดขึ้นเล็กน้อย โดยรวมแล้วไร้ที่ติอีกทั้งยังเป็ท่านอ๋องอายุน้อยที่มีอำนาจในมือ ในสายตาของใครหลายคน คิดว่าเขาต้องเป็สามีที่สมบูรณ์แบบแน่
เพียงแต่ท่านแม่ทัพใหญ่รูปงามผู้นี้หาได้เห็นหญิงสาวมากมายที่อยู่เต็มบริเวณนั้นในสายตาไม่ เขาแค่ถือกล่องสำรับอาหารย่างเท้ามาอยู่ตรงหน้าองค์รัชทายาท
ตอนที่เขาอยู่ข้างองค์รัชทายาททั้งคู่มีบุคลิกที่แตกต่าง มองรวมๆ แล้วช่างเป็ภาพที่เจริญหูเจริญตายิ่ง
สองผู้สูงศักดิ์ที่อยู่้ายังไม่ทันทำอะไรก็ทำให้บรรดาคุณหนูตระกูลขุนนางที่อยู่ด้านล่างรู้สึกเป็บุญตาที่ได้ชื่นชมส่วนจ้าวอวี้หร่านกลับจ้องยาที่ถูกส่งมาอยู่ตรงหน้า นางอยากจะเอามันสาดใส่หน้าเขาใจจะขาด
เ้าบ้านี่เกิดมาเพื่อเอาชนะนางแท้ๆถือยามาให้เห็นกันโต้งๆ แบบนี้ คงคิดจะบีบให้นางต้องอับอายต่อหน้าเหล่าขุนนางสินะ
นางยังเดาต่อไปอีกว่าคนผู้นี้ต้องรู้แน่ว่านางขยาดความขม ขยะแขยงรสชาติของยา ตอนนี้เขากำลังแก้แค้นเื่ส่วนตัวอย่างเปิดเผยอยู่ชัดๆ
ไม่มีเหตุผลอื่นใดเป็ไปได้มากว่าเขาคิดเอาคืนที่เมื่อครู่นางวางแผนใส่ จนทำให้เขาต้องเข้าไปพันพัวในศึกระหว่างองค์ชายใหญ่และองค์ชายสาม
จ้าวอวี้หร่านโมโหจนอกกระเพื่อมขึ้นลงเบาๆแต่ต่อให้โกรธแค่ไหน นางก็ยังรักษาสีหน้าให้ดูเรียบเฉยได้อย่างเป็ธรรมชาติ กระทั่งยังสามารถปรายตามองเขาด้วยท่าทียียวนจากนั้นยกยา เงยหน้าและกระดกจนหมดในคราวเดียว
รสยาขมเฝื่อนไหลผ่านลำคอกลิ่นของยากระตุ้นให้นางแทบขย้อนออกมา นางฝืนขบกรามปิดปากไว้แน่น แต่ยังมีอารมณ์เล่นละครตบตา
“ขอบพระทัยเสด็จอา”
ซ่งิเจิงชอบมองเวลาที่นางรู้สึกอัดอั้นตันใจจนถึงขีดสุดแต่ก็ไม่อาจแสดงอาการออกมาได้ กลีบปากบางเผยขึ้น “องค์ชายรับสั่งเกินไปแล้ว”
จ้าวอวี้หร่านเลิกคิ้วขึ้นนั่งตัวตรงด้วยท่วงท่าสง่างามที่รัชทายาทพึงมี ซ่งิเจิงดันชาถ้วยหนึ่งมาตรงหน้านาง“องค์ชาย นี่เป็ชาหวานที่กระหม่อมเคยได้ลิ้มรส รสชาติดีทีเดียว จึงได้พกติดตัวมาด้วยองค์ชายลองเสวยดู”
เขาทั้งยกยามาแล้วก็เอาชามาให้ ที่จริงแล้วท่าทางดูนอบน้อมมาก
เมื่อก่อนเขาไม่ได้เป็คนที่มีความอดทนแบบนี้แต่ก็เพราะรู้ว่าเมื่อก่อนตนมีความอดทนต่ำ ถึงได้ทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเรายิ่งห่างเหินกันจนในที่สุดก็ตึงเครียดจนถึงขั้นต้องตายกันไปข้างถึงจะยอมหยุด
หากว่าถึงขั้นใช้ท่าทีนอบน้อมเพื่อลดเกราะของนางลงยังมีอะไรบ้างที่เขาทำไม่ได้
สายตาของจ้าวอวี้หร่านหยุดลงบนถ้วยชาที่มีลวดลายผีเสื้อสีสันสดใสนับร้อยหางตานางกระตุกนิดๆ
ชุดถ้วยชาลวดลายงดงามแบบนี้ทั้งยังใส่ชารสหวานเอาไว้ อย่างกับกำลังทำตัวเอาใจหญิงสาวอยู่อย่างนั้น
นี่เป็กลยุทธ์แบบใหม่ที่ซ่งิเจิงเพิ่งคิดขึ้นมาเพื่อยั่วยุคนอย่างนั้นหรือ
นางมองแล้วมองอีกสายตาของขุนนางที่อยู่รอบๆ ต่างจดจ้องอยู่ที่ร่างของเขาทั้งสองที่กำลังสวมบทบาทอาหลานผู้ให้เกียรติและเคารพซึ่งกันและกัน ต่อให้นางไม่ชอบแค่ไหนก็ยังต้องทนแสดงต่อไป
จ้าวอวี้หร่านยกถ้วยชาขึ้นจิบเข้าไปอยู่หลายคำ อาการที่แทบสำรอกน้ำย่อยออกมาก็สงบลงในที่สุด
นางเม้มริมฝีปากยิ้มน้อยๆพูดด้วยน้ำเสียงที่มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่ได้ยิน“คิดไม่ถึงว่าเสด็จอาจะชื่นชอบชุดถ้วยชาประณีตเช่นนี้ วันนี้เสด็จอาเอายาและชามาให้ วันพรุ่งข้าจะส่งชุดชาที่ดูงดงามเช่นนี้ไปให้เสด็จอาเป็การขอบคุณก็แล้วกัน”
พอโมโหเข้าก็เผยเขี้ยวเล็บออกมานางไม่ได้คิดแยกแยะเลยด้วยซ้ำว่าเขาหวังดีหรือคิดร้าย ซ่งิเจิงทำเป็ไม่เข้าใจถ้อยคำถากถางของนางเขาตอบรับด้วยความใจกว้าง
ท่าทางที่ดูไม่สะทกสะท้านของเขาทำให้จ้าวอวี้หร่านต้องส่งเสียงจิ๊ปาก และไม่เสวนากับเขาต่อให้ต้องเปลืองน้ำลาย
ยิ่งคุยกับเขามากคนที่ต้องโมโหก็คือนางอยู่ดี
นางเป็คนที่คิดวางแผนใส่เขาก่อนจริงๆ หากเขาจะโกรธ ก็นับว่าสมเหตุสมผลอยู่
และในที่สุดเซวียนเหวินฮ่องเต้ก็เสด็จมาถึงท่ามกลางสายตาของฝูงชนเมื่อได้ถวายพระพรให้ฝ่าามีพระชนมายุหมื่นปีหมื่นๆ ปีแล้ว เสียงบรรเลงจากเครื่องดนตรีที่ทำจากไผ่ก็ดังขึ้นพร้อมด้วยอาหารรสเลิศชั้นดี จึงถือว่างานเลี้ยงได้เริ่มขึ้น ณ บัดนี้
พระสนมหลายคนที่ได้ตามเสด็จเข้ามาพร้อมกับเซวียนเหวินฮ่องเต้ก็ได้เป็ผู้ริเริ่มสร้างบรรยากาศรังสรรค์ของรางวัล และยังให้บรรดาคุณหนูทั้งหลายออกมาแสดงความสามารถ
จ้าวอวี้หร่านหารู้ไม่ว่างานเลี้ยงในวันนี้ได้ถูกบอกต่อกันไปว่าเป็งานเลือกพระชายาให้กับองค์รัชทายาทนางรับชมการแสดงด้วยความสนอกสนใจ ซ่งิเจิงนั่งอยู่ข้างกาย เห็นนางจ้องสาวงามอย่างชื่นชมตาไม่กะพริบ
สาวงามที่อยู่ด้านล่างพวกนั้นมีคนไหนบ้างที่ถูกนางมองเข้าแล้วจะไม่หน้าแดง สายตาล้วนเต็มไปด้วยความเขินอายทั้งนั้น
นางมีเสน่ห์ดึงดูดผู้คนได้เช่นนี้โดยที่ตัวนางเองไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ!
ซ่งิเจิงถือจอกสุราไว้หาได้สนใจบรรดาสาวงามที่อยู่ด้านล่างไม่เขาเอาแต่เหลือบมองจ้าวอวี้หร่านที่คอยปรบมือและส่งเสียงชื่นชม ในใจก็เกิดคำถามว่านี่นางคิดจะเลือกหญิงสาวไปสักคนจริงๆ หรืออย่างไรกัน!
ที่จริงแล้วเซวียนเหวินฮ่องเต้เองก็ยังไม่ได้คิดอยากจะเลือกพระชายาให้กับโอรสคนนี้ของเขาในสายตาของพระองค์ พระชายาขององค์รัชทายาทจะต้องมีสิ่งที่สำคัญเป็อันดับแรกนั่นก็คือต้องมาจากครอบครัวที่มีคุณธรรม เท่าที่เห็นในตอนนี้ หญิงสาวพวกนี้ล้วนแล้วแต่เป็บุตรสาวของขุนนางฝ่ายบุ๋นทั้งสิ้น
มีคนไหนบ้างที่ไม่มีความข้องเกี่ยวกับจิ้งจอกเฒ่าแห่งสภาขุนนาง
ซึ่งในความเป็จริงแล้วเขายังไม่รู้สึกถูกใจใครในนี้เลยสักคน
ระหว่างนั้นก็สำรวจสีหน้าขององค์รัชทายาทไปด้วยจึงพบว่าั์ตาของเขาเปล่งประกาย และถึงแม้ว่าเขาจะเอ่ยปากชื่นชม แต่ก็เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเป็เพียงการชื่นชมความงามของอิสตรีด้วยความบริสุทธิ์ใจเท่านั้น
มีหญิงงามอยู่ตรงหน้าแต่จิตใจกลับสงบดุจน้ำนิ่ง เซวียนเหวินฮ่องเต้รู้สึกพอพระทัยในโอรสของตนผู้นี้มาก
สุดท้ายแล้วผู้ที่ถูกเลือกให้เป็ผู้ชนะนับว่าเป็คนที่อยู่เหนือความคาดหมายของทุกคน แต่ก็ไม่เกินความคาดหมายไปมากนัก คนผู้นั้นก็คือหลานสาวตระกูลฝั่งมารดาของหวังฮองเฮา
เมื่อกล่าวถึงหญิงสาวที่เกิดจากภรรยาอันชอบธรรมของตระกูลหวังผู้นี้นางมีอายุเพียงแค่สิบสี่ปี มีรูปโฉมงดงามเป็อันดับต้นๆ ของเมืองหลวง นับว่าเป็หญิงสาวที่เพียบพร้อมไปด้วยความรู้ความสามารถอย่างแท้จริง
รอยยิ้มอ่อนโยนประดับอยู่บนใบหน้าของเซวียนเหวินฮ่องเต้พระองค์ไม่ได้มีข้อคิดเห็นใดๆ ต่อผลการแข่งขันในครั้งนี้
ขุนนางแต่ละคนต่างก็คาดเดากันอย่างเงียบๆไปว่า หรือเป็เพราะฮ่องเต้ทรงกักบริเวณหวังฮองเฮา ถึงได้จงใจไว้หน้าคนตระกูลหวัง หากเป็เช่นนั้นจริงจะไม่เป็การยืนยันว่าหวังฮองเฮาและองค์ชายสามรังแกองค์รัชทายาทหรอกหรือ
เมื่อการประชันความงามและความสามารถในครั้งนี้ปิดฉากลงก็ทำให้บรรดาขุนนางต่างต้องพากันคาดเดาไปไกล
จ้าวอวี้หร่านไม่ได้สนใจว่าใครเป็ผู้ชนะแล้วก็ไม่อยากได้ยินพระสนมหลี่เฟยที่จู่ๆ ก็เอ่ยขึ้นมากะทันหันว่า “หญิงงามผู้เพียบพร้อมไปด้วยพร์และได้รับการยกย่องเป็วงกว้างเช่นนี้ เท่าที่หม่อมฉันดู รางวัลนี้ควรให้องค์รัชทายาทเป็ผู้ประทานให้แม่นางหวังทั่วทั้งราชสำนักมีใครบ้างที่ไม่รู้ถึงพระปรีชาขององค์รัชทายาท ฝ่าาทรงเห็นว่าเป็เช่นไรเพคะ”
คำพูดของพระสนมหลี่เฟยทำให้จ้าวอวี้หร่านต้องขมวดคิ้ว
หมายความว่ายังไงนางไม่คิดที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับใครหน้าไหนในตระกูลหวังเลยสักนิด นี่พระสนมหลี่เฟยยังมีสมองอยู่หรือเปล่ามีใครบ้างที่ไม่รู้ว่าหวังฮองเฮาคิดจะยกหลานสาวจากตระกูลมารดาให้กับเสด็จพี่สามของนาง
เซวียนเหวินฮ่องเต้ลองตรองดูในจังหวะต่อมาก็ตบมือแล้วกล่าวชื่นชม “ข้อเสนอของสนมหลี่เฟยนับว่าไม่เลวเลยทีเดียว”
มุมปากของจ้าวอวี้หร่านกระตุกขึ้น
นี่เสด็จพ่อของนางก็ร่วมวงกับเขาด้วยคิดจะจับคู่มั่วซั่วให้นางหรือยังไงกัน
เมื่อเสด็จพ่อรับสั่งมาแล้วนางไม่มีทางทำให้พระองค์ต้องขายหน้า นางกล้ำกลืนคำถามมากมายในหัว หยัดกายลุกขึ้นและเดินลงจากแท่น
ของรางวัลก็คือคทามงคล[1]ซึ่งเป็สีเขียวมรกตทั่วทั้งด้าม
จ้าวอวี้หร่านเดินมาอยู่ตรงหน้าแม่นางหวังคว้าคทามงคลชิ้นนั้นยัดใส่มือของนางโดยไม่ลังเล นางยิ้มขึ้นบางๆ “ขอแสดงความยินดีกับแม่นางหวังเ้าคู่ควรกับสิ่งนี้แล้ว”
นางมีเครื่องหน้าที่ดูงดงามอยู่แล้วพอสวมใส่ชุดสีม่วง ปกคอประดับด้วยขนหมีสีดำ จึงยิ่งขับสีผิวของนางทำให้ดูสว่างผุดผ่องมากยิ่งขึ้นเกรงว่าสีของหมู่มวลบุปผาในตอนรุ่งสางของฤดูใบไม้ผลิก็คงจะเป็เช่นนี้
หวังิ่หันมองจ้าวอวี้หร่านปราดหนึ่ง กลับถูกเครื่องหน้าทั้งห้าที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมทำเอานางตาพร่า
องค์รัชทายาทงดงามมากจริงๆดูโดดเด่นยิ่งกว่าองค์ชายสามผู้เป็ญาติของนางเสียอีก เมื่อนางคิดได้เช่นนี้ แก้มทั้งสองข้างก็ยิ่งแดงปลั่งอย่างชัดเจนนางถือคทาหยกมงคลเอาไว้ ย่อกายลงต่ำ ถวายความเคารพต่อนาง
ซ่งิเจิงนั่งอยู่กับที่ค่อยๆ จิบสุราเข้าไปอึกหนึ่ง เขาเข้าใจความคิดของสาวน้อยอย่างหวังิ่หันทะลุปรุโปร่งดวงตาดอกท้อของเขาเหลือบมองจ้าวอวี้หร่านที่กลับมาอยู่ที่เดิม เขาทั้งรักทั้งชังใบหน้าชวนหลงใหลไม่ว่าจะเป็ชายหรือหญิงของนางนักเพียงแต่นางไม่รู้ตัว ว่าคนอื่นเอาไปพูดกันให้ทั่ว!
ถ้าหากไปดึงดูดงูพิษอย่างหญิงสาวตระกูลหวังขึ้นมาจริงๆดูสิว่านางจะสลัดทิ้งอย่างไร
ซ่งิเจิงดื่มเหล้าต่อไปอย่างเงียบๆพอคิดว่าเมื่อครู่เซวียนเหวินฮ่องเต้ทรงเห็นดีเห็นงามด้วย ใจก็คิดว่านี่จะเป็การเตรียมตัวเอาหญิงสาวตระกูลหวังมาข่มบารมีหวังฮองเฮาอยู่หรือเปล่า
เมื่อจ้าวอวี้หร่านนั่งลงและจิบชาไปได้สองอึกก็พอจะเข้าใจการกระทำของเสด็จพ่อขึ้นมาแล้ว
เสด็จพ่อ้าให้นางใช้ประโยชน์จากเด็กสาวตระกูลหวังเอามาเป็ตัวขัดขาหวังฮองเฮา
นางเป็‘บุรุษ’ มาหลายปีขนาดนี้ แต่พอคิดว่าตนเองต้องมาส่งสายตาให้หญิงงามพวกนี้นางก็รู้สึกขนลุกขนพองขึ้นมา
ชาติที่แล้วเหมือนว่าจะไม่มีเื่พวกนี้เลยนี่!
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/479f65d0cc66d3c61f0eb371be8d3ccd
[1] คทามงคล(หรูอี้) เป็เครื่องรางนำโชคในสมัยจีนโบราณ เป็สัญลักษณ์แห่งการสมความปรารถนา