เจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain)

        ก่อนที่มันนั้นจะยกขาหน้าทั้งสองข้างขึ้นมาเหนือพื้น และกระทืบเท้าลงบนที่พื้นเข้าอย่างจัง จนทำให้ตรงบริเวณพื้น ที่โดยรอบนั้นเกิดการสั่นสะเทือนอยู่เล็กน้อย พร้อมกับมีกลุ่มกระแสไฟฟ้าที่มีความแรงสูงแผ่ขยายออกเป็นวงกว้าง แต่เจ้าอสูรนางไม้นั้นก็รีบกระโดดหลบถอยหลังออกมาได้ทันอย่างหวุดหวิด

        แต่ในขณะเดียวกัน ทางด้านคิทสึเนะก็รีบตวัดคมดาบเคนเมียวเร็นที่คาบไว้ในปาก เพื่อปล่อยคลื่นกงจักรเหมันต์ออก มาโจมตีใส่เจ้าอสูรนางไม้ด้วยความเร็วสูง แต่มันก็ยังสามารถหลบหลีกไว้ได้ทัน

        จากนั้น คิทสึเนะก็รีบวิ่งพุ่งเข้าไปฟันใส่ร่างของมันด้วยความรวดเร็วและต่อเนื่อง แต่มันก็ยังสามารถรับคมดาบของอีกฝ่ายไว้ได้ทั้งหมดด้วยแขนคมดาบทั้งสองข้างของมัน เสียงคมดาบโลหะที่กระทบกระทั่งกันนั้นดังสนั่นกึกก้องไปทั่วทั้งบริเวณ หลังจากที่ปะทะกันมาได้สักพัก ทั้งสองฝ่ายต่างก็รีบกระโดดถอยหลังออกมาตั้งหลักด้วยความรวดเร็ว

        ทางด้านยูกินะก็รีบทำการร่ายเวทย์ธาตุไฟลงบนคมดาบยาว จนกลายเป็นคมดาบเปลวไฟขนาดยาวที่คมดาบพลังแสงนั้นถูกแทนที่ด้วยเปลวเพลิงอันร้อนระอุ จากนั้นเธอก็รีบทำการเปลี่ยนรูปแบบอาวุธให้กลายเป็นง้าว

        ยูกินะรีบโปรยแผ่นยันต์ทั้ง 16 แผ่นใส่เจ้าอสูรนางไม้ ก่อนที่เธอนั้นจะรีบทำการร่ายเวทย์ด้วยความรวดเร็วเพื่อเสกแผ่นยันต์ทั้ง 16 แผ่นให้กลายเป็นกลุ่มก้อนน้ำแข็งที่มีขนาดใหญ่ขึ้นมาแช่แข็งเจ้าอสูรนางไม้ที่อยู่ตรงหน้า ก่อนที่เธอนั้นจะรีบใช้ง้าวที่มีเปลวไฟอันร้อนระอุปกคลุมไปทั่วทั้งคมง้าวนั้นพุ่งเข้าไปฟันใส่ร่างของมันด้วยความรวดเร็วอย่างต่อเนื่อง จนทำให้ร่างของมันนั้นแทบจะทรุดลงกับพื้นในทันที

        ส่วนทางด้านโอคัทสึนั้นก็รีบเขวี้ยงดาวกระจายใส่เจ้าอสูรนางไม้อย่างต่อเนื่อง แต่มันก็ยังสามารถปัดดาวกระจายของอีกฝ่ายไปได้ทั้งหมดอย่างรวดเร็ว

        จากนั้น เธอก็รีบทำการโปรยใบหญ้าใส่เจ้าอสูรนางไม้ที่อยู่ตรงหน้า ก่อนที่เธอนั้นจะรีบทำท่ามือประสานอินเป็นการใช้วิชานินจาเสกใบหญ้าให้กลายเป็นน้ำพุอันเย็นเฉียบที่พุ่งขึ้นจากบนพื้นตรงบริเวณที่มันกำลังยืนอยู่ด้วยความรวดเร็วและต่อเนื่อง จนทำให้ร่างของมันนั้นลอยขึ้นไปบนกลางอากาศ และดิ่งลงสู่พื้นด้วยความรวดเร็ว แต่อย่างไรก็ตาม เจ้าอสูรนางไม้นั้นก็สามารถหมุนตัวกลางอากาศให้ขาทั้งสองข้างชี้ไปทางด้านล่างได้ทัน ก่อนที่ร่างของมันจะดิ่งลงมาถึงที่พื้นด้วยความรวดเร็ว

        ทางด้านโอคัทสึก็รีบหยิบมีดคุไนออกมา 12 เล่ม ข้างละ 6 เล่ม และเขวี้ยงใส่ร่างของอสูรนางไม้ที่อยู่ตรงหน้าเข้าอย่างจังด้วยความเร็วสูงในรวดเดียว

        “วิชาปฐพี ดินระเบิดพสุธา”

        จากนั้น เธอก็รีบทำท่ามือประสานอินด้วยความรวดเร็ว เพื่อใช้วิชานินจาในการจัดการกับเจ้าอสูรนางไม้ที่อยู่ตรงหน้า หลังจากนั้นสักพัก มีดคุไนทั้ง 12 เล่มที่ปักอยู่ตามร่างของมันนั้นก็เกิดเรือนแสงสีขาวออกมาเพียงเล็กน้อย ก่อนที่จะเกิดแรงระเบิดขึ้นเสียงดังสนั่นไปทั่วบริเวณเป็นวงกว้าง แต่ถึงกระนั้น ร่างของมันก็ได้รับการฟื้นฟูกลับมาเป็นปกติเพียงแค่ชั่วพริบตาเท่านั้น ราวกับว่าแทบจะไม่มีสิ่งอื่นใดที่จะสามารถสร้างความเสียหายให้กับมันได้เลย

        ไม่ว่ายูกินะและพวกพ้องจะเข้าโจมตีไปสักเท่าไหร่ เจ้าอสูรนางไม้แห่งฟุรุสึบากินั้นก็ยังสามารถหลบหลีก และปัดการโจมตีของอีกฝ่ายไปได้ทุกครั้ง อีกทั้งยังโจมตีสวนกลับด้วยแขนคมดาบทั้งสองข้างและแส้เถาวัลย์ ซึ่งเป็นอาวุธประจำกายทั้งสองชนิดของมัน จนทำให้พวกเธอทั้งหมดนั้นต่างก็เริ่มมีสภาพที่สะบักสะบอมไปทั่วร่างงาม

        “ร้ายกาจเป็นบ้าเลย เจ้าอสูรนางไม้นี่” ทางด้านคิทสึเนะก็เริ่มกล่าวสบถออกมาด้วยความหัวเสีย

        และสักพัก เจ้าอสูรนางไม้นั้นก็รีบยืดแส้เถาวัลย์ออกมาจากแขนคมดาบทั้งสองข้างของมันพุ่งเข้าไปรัดพันส่วนต่างๆ ไปทั่วร่างงามของพวกเธอด้วยความเร็วสูง เถาวัลย์จากแขนคมดาบทั้งสองข้างของมันที่คอยรัดพันทั่วร่างงามของพวกเธอไว้นั้นค่อยๆ บีบเข้ามาทีละน้อย จนแทบจะหายใจไม่ออก

        พวกเธอในตอนนี้ตกอยู่ในสภาพที่ราวกับเป็นอัมพาตไปทั่วร่าง สีหน้าของพวกเธอในตอนนี้ก็เริ่มจะค่อยๆ ซีดลงราวกับว่าขาดอากาศหายใจ ศาสตราวุธชนิดต่างๆ ที่พวกเธอกำลังถือไว้อยู่นั้นก็ได้หลุดออกจากมือเรียวงาม แล้วหล่นลงที่พื้นเสียงดังสนั่น

        ใบหน้าของเจ้าอสูรนางไม้ในตอนนี้ก็ค่อยๆ แสยะยิ้มออกมาด้วยความชั่วร้ายอย่างเต็มเปี่ยม พลางหัวเราะร่ากับความทรมานของยูกินะ และพวกพ้องทั้ง 4 ด้วยความสาแก่ใจ เสียงหัวเราะของเจ้าอสูรนางไม้นั้นช่างยียวนกวนประสาทจนแทบอยากจะยกส้นเท้าขึ้นมาถีบปากของมันให้รู้แล้วรู้รอดกันไป

        “หึ หึ หึ ยังไงพวกเจ้าก็ไม่มีวันที่จะหนีรอดไปจากโลกฝันมายาแห่งนิรันดร์นี้ไปได้หรอก เพราะงั้น พวกเจ้าทุกคน...ก็จงถูกจองจำอยู่ในโลกฝันมายาแห่งนี้ไปจวบจนกาลปวสานเถอะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า...”

        ในระหว่างที่พวกเรโอนะพยายามดิ้นตะเกียกตะกายเพื่อเอาตัวรอดอยู่นั้น อยู่ๆ ก็ได้มีบุรุษนายหนึ่งพุ่งเข้ามาตัดเถาวัลย์ทั้งหมดด้วยความเร็วสูง บุรุษผู้นั้นค่อยๆ เก็บคมดาบเข้าฝักอย่างช้าๆ จนกระทั่งคมดาบนั้นเข้าล็อกพอดีกับฝักดาบ หลังจากนั้นไม่นาน เหล่าบรรดาเถาวัลย์ทั้งหมดที่กำลังรัดพันไปตามส่วนต่างๆ ทั่วร่างงามของยูกินะ และพวกพ้องทั้ง 4 ของเธออยู่ในขณะนี้ก็ได้ขาดสะบั้นลงในหลายๆ ท่อนเพียงแค่ชั่วพริบตา

        “เจ้าเป็นใคร เจ้าแทรกตัวเข้ามาในโลกฝันมายาแห่งนิรันดร์ของข้าได้ยังไง”

ต้นไม้อสูรมัจจุราชแห่งจูบกโกะที่คอยกลืนกินร่างของเหยื่อที่กำลังนอนสลบ และตกอยู่ในภวังค์ของโลกฝันมายาแห่งนิรันดร์ของเจ้าอสูรนางไม้แห่งฟุรุสึบากินั้น เป็นเสมือนกับประตูมิติที่จะนำพาไปสู่โลกฝันมายาแห่งนิรันดร์ ดังนั้น เมื่อ ใดที่ต้นไม้อสูรมัจจุราชแห่งจูบกโกะนั้นได้ถูกกำจัดลงอย่างราบคาบ ประตูมิติดังกล่าวนั้นก็จะถูกเปิดออกมา และสามารถเข้าไปในโลกฝันมายาแห่งนิรันดร์ได้

        “ถามได้ ก็ข้าได้จัดการกับเจ้าต้นไม้อสูรบ้าๆ อย่างจูบกโกะนั่นไปแล้วยังไงหล่ะ”

        ทางด้านอินะฮิเมะนั้นก็รู้สึกคุ้นเคยกับน้ำเสียงอันเข้มขรึงของบุรุษนายนั้นเป็นอย่างดี

        “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ อินะ”

        “โนบุยูกิ”

        ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะว่า บุรุษนายนั้นก็คือผู้เป็นสามีของอินะฮิเมะที่มีนามว่า ซานาดะ โนบุยูกิ ทางด้านอินะฮิเมะนั้นก็รู้สึกทึ่งจนแทบจะตาค้าง ดวงตาคู่งามสีแดงทับทิมของเธอนั้นพลางเบิกกว้างออกมาเพียงเล็กน้อย

        “เจ้าบังอาจมาขัดขวางข้า งั้นเจ้าก็อย่าอยู่เลย”

        อสูรนางไม้รีบพุ่งเข้าไปฟันใส่ร่างของโนบูยุกิด้วยความเร็วสูง แต่ความเร็วของอีกฝ่ายนั้นเหนือกว่า เขาชักดาบคาตานะออกมาแล้วพุ่งเข้าไปฟันที่แขนคมดาบด้วยความเร็วสูง จนทำให้แขนคมดาบของมันนั้นขาดออกเป็นสองท่อน

        “เท็นมะ”

        ยูกินะรีบเอ่ยเรียกภูติพิทักษ์ม้าปีกมีเขาออกมา ก่อนที่เธอจะทำการรวมดาบพลังแสงเข้ากับภูติพิทักษ์ประจำกายให้กลายเป็นขรรค์ฟ้าฟื้นมหาเวทย์ขึ้นมาในทันที

        “ด้วยเวทย์ศาสตราคมแห่งข้า ข้าขอให้ดาบพลังแสงเล่มนี้จงรวมเป็นหนึ่งกับภูติพิทักษ์ประจำกายของข้าบัดเดี๋ยวนี้”

        หลังกล่าวจบ เท็นมะ ภูติพิทักษ์ม้าปีกมีเขาก็ได้เคลื่อนตัวเข้ามาสิงสถิตอยู่ในดาบพลังแสงคุซานางิจนกลายเป็นขรรค์ฟ้าฟื้นมหาเวทย์โฮชินเซย์ โนะ สึรุกิ

        “อย่าได้ใจให้มันมากนักนะ” เจ้าอสูรนางไม้รีบพุ่งเข้าไปฟันใส่ร่างงามของยูกินะด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่ความเร็วของเธอนั้นอยู่เหนือกว่า ยูกินะรีบพุ่งเข้าไปฟันที่กลางลำตัวของเจ้าอสูรนางไม้อย่างต่อเนื่องด้วยความเร็วสูง จนทำให้ร่างของเจ้าอสูรนางไม้แห่งฟุรุสึบากินั้นก็ได้ขาดสะบั้นออกมาเป็นสองซีกแล้วดับสลายหายไป