รุ่นพี่ที่รัก

วันแรกของการเข้าเรียน แน่นอนว่านักศึกษาทุกคนต่างตื่นเต้นและตื่นแต่เช้ามาเรียน  สิ่งที่ตื่นเต้นที่สุด  คือการตามหา อาคาร หรือ คณะ ที่ตัวเองเรียน ซึ่งโตเกียว

ก็ได้เจอชิงชิง และคนอื่นๆ ที่กำลังตามหา คณะ ซึ่ง มีอาคารมากมายต่อให้รุ่นพี่ แนะนำพามาดู ตอนรับน้องก็ช่างเถอะ  พอมาเองก็จะหลงลืม ไปบ้าง กับการยังไม่คุ้นชิน

พอกาเจอคณะตนเอง แบ้วก็หาห้องที่ตนเองเรียน  ซึ่งบางคน ก็มาถึงก่อนแล้ว

ซึ่ง แต่ละคนก็ต่างทักทายกัน  พอถึงเวบาเรียน  อาจารย์ก็แนะนำตัว นักศึกษาก็แนะนำตัว เริ่มเรียน วันแรก อาจารย์ก็พูดคุยเกี่ยวกับ หลักสูตรการสอน ไว้คร่าวๆ วันแรกของการเรียน  สบายเบาสมอง

พอเลิกเรียน โตเกียว เลย จะหางานพาร์ทามทำ โทรหาทางบ้าน ว่าจะทำดีไหม เมื่อเลิกเรียน ก่อน 5 โมงเย็นทั้งเทอม  อย่างน้อยทำพาร์ททาม ก็ช่วยลดค่าใช้จ่ายไปบ้าง

ซึ่งทางบ้าน ก็ ให้การสนับสนุนเต็มที่ และให้คำปรึกษา ให้คำแนะนำ กำลังใจ ให้โตเกียวเสมอ  จากนั้น โตเกียวก็หางานพาร์ททามหลายที่  จนในที่สุดได้ร้าน อาหาร ซึ่งเปิดตอน 6 โมงเย็น -  เที่ยงคืน โตเกียว พอทำได้ พอมีเวลานอนพักผ่อน เพราะมีเรียน 10 โมงเช้า เลิก ก่อน 5 โมงเย็น ทั้งเทอม 

ซึ่ง โตเกียวเองก็ สามารถ มีเวลาพักผ่อนและ ทำอย่างอื่นบ้าง ในเวลาว่าง

 วันรุ่งขึ้น โตเกียวก็ไปเรียนปกติ ทุกวัน

และทำงาน พาร์ททาม ทุกวัน จน

หลายเดือาผ่านไป ใกล้จะปิดเทอม แล้ว โตเกียว เอง ก็อยากจะกลับบ้าน ในวันหยุด๰่๭๫ปิดเทอม ซึ่ง ปิดเทอมภาคการศึกษา แรกก็ไม่นาน ครึ่งเดือนเอง ๰่๭๫เวลาปิดเทอมโตเกียว กลับบ้าน ไปอยู่กับครอบครัว และญาติๆ พร้อมเล่าประสบการณ์ ในเมือง และการเรียน การทำงาน ให้ครอบครัวฟัง จนย่า ของโตเกียว ชมโตเกียว ว่าโตเป็๞ผํใหญ่แล้ว  ไปอยู่ตัวคนเดียว เรียนก็เก่ง  ทำงานก็เก่ง  อดทนเข้าไว้นะ  ย่ามีของขวัญให้  ซี่งโตเกียวรับของขวัญจากย่ามา แล่วแกะดู  มันคือ กล่องดนตรี ช่วย บรรเทาความเหงา เวลาอยู่คนเดียวซึ่งย่า

คิดถึงหลานตลอดเลย  ย่าคิดว่าหลานจะคิดถึงทางบ้านและคงเหงาน่าดู  เสียงหัวเราะของโตเกียว ทำให้ พ่อแม่และคุณย่ายิ้ม  ทุกคนต่างมีความสุข พูดคุยกัน  

และแล้ววันหยุด หลายสัปดาห์ก็หมดลง

โตเกียวก็ เดินทางกลับมา เรียน