สาวน้อยซาเล้งกับหนุ่มชั่งพิมพ์

         เพื่อนของเธอขำกลิ้ง โดยเอามือปิดปากข้างหนึ่ง
        “ใช้นายคนที่นั่งมอง ดูเราอยู่หรือเปล่า”
        “เขาคงจะจำ เราไม่ได้หรอกจ๊ะ”
        “ทำไมล่ะ”
        “เธออย่ารู้เลยจ๊ะ”
              ทั้งคู่เดินไปเรื่อยๆ และกะจะวนกลับมาอีกรอบ เพื่อให้เขากินจนเสร็จแล้ว เธอจะได้เข้าไปสั่งกินบ้าง เพราะเธออยากได้ของแถม คือมันเป็๲ตุ๊กตา สโนว์ไวท์ ซึ่งเธออยากได้มาก และไม่อยากจะพลาดโอกาสในวันนี้
        “ว้าย!”
             เสียงดังปึ๊ก เธอเดินเข้าไปในร้าน จนชนเข้ากับใครบ้างคน จนทั้งเธอและเขาเซถลา ไปจนเกือบจะล้ม
        “โอ้! โลกนี้มันช่างกลมซะจริงๆ” เพื่อนของเธอ รำพึงเบาๆ
        “นี้มันอะไร๊...กันค่ะ...ขา แฮ่ๆ”
        “น่าคุ้นๆนะ เราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่าครับ”
        “ไม่เค๊ย!” เธอพยายามบิดหน้าหนีเขา
        “นั่นน่ะซินะ ผู้หญิงอย่างงี้ ถ้าเคยเจอก็แปลก”
        “อ้าว! ไง๊พูดแบบนี้ ล่ะ ไม่สวยนะค่ะคุณ”
        “หล่อครับ หล่อ”
        “อะไรหล่อ หึ!”