[ประกาศถึงทุกคน—นี่คือข้อความจากผู้ดูแลระบบ โปรดหยุดสิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ชั่วคราวและตั้งใจฟังสิ่งที่ผมกำลังจะพูด—]
เสียงผู้ชายดังขึ้นจากลำโพงในยาน ลุคและลีโอหยุดสิ่งที่พวกเขากำลังทำทันทีและหันมาสนใจสิ่งที่ผู้ดูแลระบบจะกล่าว
[ผมยินดีที่จะประกาศว่าการขึ้นยานอาร์คของทุกคนเสร็จสมบูรณ์แล้ว และเราพร้อมที่จะออกเดินทาง เราจะบินขึ้นด้วยความเร็วประมาณ 100 เท่าของเสียง และจะหลุดพ้นจากอิทธิพลแรงโน้มถ่วงของโลกภายในเวลาประมาณห้านาที]
น้ำเสียงนั้นหยุดชั่วครู่ก่อนจะกล่าวต่อ
[มันหมายความว่า นี่จะเป็ห้านาทีสุดท้ายของพวกเราในดาวเคราะห์โลก]
[เนื่องจากวันนี้เป็วันแรกของการเดินทาง และเป็วันสุดท้ายที่เรายังถือว่าเป็ชาวโลก ผู้ดูแลต่างดาวได้เมตตาให้เรามีเวลาว่าง 24 ชั่วโมงเพื่อทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ ก่อนที่กิจวัตรจะเริ่มต้นในวันพรุ่งนี้]
[พวกเขาแนะนำให้ทุกคนลองเล่นเกม "Terra Nova Online" ใน่เวลาว่างนี้ เพื่อทำความคุ้นเคยกับโลกเสมือนจริงแบบดิ่งลึก เนื่องจากเกมนี้จะเป็ตัวกำหนดอนาคตของคุณบนยานลำนี้และบนดาวเทอร์รา โนวา!]
[ในการเริ่มเล่น โปรดเชื่อมต่ออุปกรณ์สวมศีรษะจากชุดต้อนรับของคุณเข้ากับเต้ารับในห้อง จากนั้นสวมอุปกรณ์สวมศีรษะตามคำแนะนำในคู่มือ ก่อนนอนราบและพูดคำสั่งว่า "Let's go online"]
[เราขอแจ้งแต่เพียงเท่านี้ —ขอให้โชคดี ผู้เดินทางสู่อวกาศทุกท่าน หวังว่าคุณจะมี่เวลาการเล่นเกมที่มีผลสำเร็จ]
ลุคและลีโอมองหน้ากัน ก่อนจะยักไหล่พร้อมกัน เป็สัญญาณว่าพวกเขาล้มเลิกความพยายามที่จะเข้าใจว่ายานลำนี้้าอะไรจากพวกเขา
แน่นอนว่าต้องมีเหตุผลบางอย่างเื้ัโครงสร้างลำดับชั้นทางสังคม กฎการเล่นเกม และคำประกาศที่บอกว่าเกมนี้จะกำหนดอนาคตของพวกเขาบนดาวเทอร์รา โนวา แต่ในเวลานี้ ข้อมูลที่พวกเขามียังไม่เพียงพอที่จะทำความเข้าใจอะไรได้
พวกเขาขยับตัวอย่างเงียบๆ เพื่อเสียบชุดอุปกรณ์สวมศีรษะเข้ากับเต้ารับในห้อง ขณะที่รู้สึกถึงแรงสั่นะเืเบาๆ ทั่วทั้งยาน มันเป็สัญญาณว่ายานอาร์คได้ออกเดินทางในที่สุด
สองพี่น้องนอนลงบนฟูกเล็กๆ ในห้องพักของพวกเขา ก่อนจะสวมชุดอุปกรณ์สวมศีรษะ และเตรียมพร้อมสำหรับการเริ่มต้นโลกเสมือนที่อาจเปลี่ยนแปลงชีวิตพวกเขาตลอดไป...
"แค่ห้านาทีเองเหรอ?" ลุคคิดในใจ เวลานั้นดูสั้นเหลือเกินสำหรับการหลุดพ้นจากแรงโน้มถ่วงของโลกและกลายเป็นักเดินทางในอวกาศ แต่ถึงอย่างนั้น มันก็เป็เส้นทางที่เขาและลีโอ รวมถึงชาวโลกอีกนับล้านได้เลือกแล้ว
น่าแปลกที่ลุคไม่ได้รู้สึกอ่อนไหวทางอารมณ์กับการทิ้งโลกไว้เื้ัตลอดกาล ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกตื่นเต้นขณะที่ค่อยๆ สวมอุปกรณ์เล่นเกมบนศีรษะ และนอนราบลงกับพื้น ก่อนจะหันไปมองลีโอที่ทำเช่นเดียวกัน
"นายทำได้อยู่แล้วน้องชาย" ลุคพูดพร้อมรอยยิ้มให้กำลังใจ ก่อนจะกล่าวคำวิเศษ "Let's go online" ระบบเกมเริ่มต้นขึ้น และดึงสติสัมปชัญญะของเขาออกจากร่าง
"อ๊ากกกก!"
ลุคพยายามกลั้นเสียงกรีดร้อง ขณะที่เขารู้สึกเหมือนมีกรดเทลงในเซลล์ประสาททุกเส้นในสมอง ความเ็ปในการล็อกอินครั้งแรกมันรุนแรงจนแทบจะทนไม่ไหว
รอบตัวเขาคือความว่างเปล่าที่เป็สีขาวล้วน เพียงแค่มองไปก็ทำให้ปวดหัวหนักกว่าเดิม
[ยินดีต้อนรับผู้เล่นมนุษย์! ฉันคือไกอา ผู้ดูแลเกมที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อดูแลผู้เล่นทุกคนจากโลก!]
เสียงหวานที่แฝงความเป็กลไกเล็กน้อยดังขึ้น ขณะที่ลุคพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้ะโด่าด้วยความหงุดหงิด
[ฉันขอโทษสำหรับความเ็ปและความไม่สะดวกที่คุณกำลังเผชิญอยู่ในตอนนี้ อย่างไรก็ตาม นี่เป็สิ่งที่ผู้เล่นครั้งแรกทุกคนจะต้องรู้สึกเนื่องจากกระแสไฟฟ้าจากชุดอุปกรณ์สวมศีรษะจะส่งกระแสไฟฟ้าผ่านการเชื่อมต่อโครงข่ายเซลล์ประสาททั้งหมดในสมองของคุณ]
[โปรดมั่นใจว่าความเ็ปนี้มีผลดีต่อสมองของคุณ และจะไม่เกิดขึ้นอีกในการล็อกอินครั้งต่อไป]
ขณะที่ลุคโฟกัสไปยังทิศทางของเสียง เขาเห็นลูกบอลแสงสีชมพูลอยอยู่ตรงหน้า และสงสัยว่าสิ่งนี้คือไกอาหรือไม่
[การสับสนครั้งแรกของคุณยังไม่จางหาย ไม่สามารถเริ่มต้นการประเมินได้—]
ไกอากล่าวด้วยน้ำเสียงเหมือนเดิม ลุคขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด แต่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไป ทุกครั้งที่เขามองไปยังไกอา คำตอบยังคงเดิม
ยี่สิบนาทีผ่านไปอย่างทรมาน จนกระทั่งในที่สุด เขาเริ่มรู้สึกศีรษะเบาลงและสบายขึ้น
[ผู้เล่นฟื้นตัวจากความสับสนเบื้องต้นเรียบร้อยแล้ว เริ่มการทดสอบปฏิกิริยาตอบสนอง!
กรุณาจับลูกบอลที่ตกลงมารอบตัวคุณให้ได้มากที่สุด—
การทดสอบเริ่มใน 5…4…3…2…1…เริ่ม!]
"อะไรวะเนี่ย—" ลุคอุทาน ขณะที่ลูกบอลสีเหลืองเกือบไร้น้ำหนักลูกหนึ่งปรากฏในมุมมองของเขา ทำให้เขาต้องรีบจับมัน
ลูกบอลที่จับได้ - 1
แม้ลุคจะไม่ใช่คนจับเก่งที่สุด แต่เขาจัดการได้ดีพอสมควร ลูกบอลหลากสีหลายขนาดเริ่มปรากฏขึ้นทีละลูก ตกลงมาด้วยความเร็วที่แตกต่างกัน ลุคจับได้บ้าง พลาดบ้าง
ลูกบอลที่จับได้ - 15
เมื่อเขาจับลูกบอลได้ถึง 15 ลูก น้ำหนักของลูกบอลที่ตกลงมาก็เริ่มเปลี่ยนแปลง ลูกบอลบางลูกเบาหวิวเหมือนไม่มีน้ำหนัก แต่บางลูกกลับหนักถึง 5 กิโลกรัม แม้จะมีขนาดและความเร็วที่ดูเหมือนกัน การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้เทคนิคการจับของลุคเริ่มรวน
ลูกบอลที่จับได้ - 20, จบการทดสอบ
เมื่อครบ 60 วินาที เขาจับได้ทั้งหมด 20 ลูก ก่อนการทดสอบจะสิ้นสุดลง
[คะแนนการทดสอบปฏิกิริยาตอบสนอง - 70/100, ระดับ B]
เสียงของผู้ดูแลเกมประกาศ ลุคยกมุมปากลงเล็กน้อยพร้อมเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แสดงสีหน้าประมาณว่า "ไม่แย่นะ"
แม้ 70/100 จะไม่ใช่คะแนนสูงสุด แต่เขาก็ไม่มีใครให้เปรียบเทียบ และมันดูไม่เลวเลย
ความจริงแล้ว มันไม่ได้แย่เลย เพราะผู้เล่นน้อยกว่า 1 ล้านคนในยานอาร์คที่บรรทุกผู้เล่น 250 ล้านคนนี้จะได้คะแนน 70 หรือสูงกว่า
แต่ในขณะเดียวกัน ลีโอ ที่กำลังนอนอยู่ข้างเขา กลับทำคะแนนได้ถึง 95/100 อยู่ในระดับ S ซึ่งนับว่าเหนือชั้นอย่างหาที่เปรียบไม่ได้...