ซูเปอร์ดอกเตอร์แห่งห้องพยาบาล [นิยายแปล]

ฉินลู่พูด“ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มกันเลย อย่าทำให้เสียเวลา”

        หยางซวี่ตงพยักหน้าและหัวเราะเยาะ “โอเค เตรียมตัวตายซะเถอะจะทำให้แกรู้ว่าเกียรติของตระกูลหยางไม่ใช่สิ่งที่แกจะมาดูหมิ่นได้!”

        “เป๊งๆๆ !”

        สมาชิกชมรมเทควันโดที่อยู่ด้านล่างเวทีสั่นระฆังเริ่มการแข่งขัน

        เฉียนเชี่ยนและเซี่ยหลิงมองหน้ากัน สายตาเต็มไปด้วยความกังวล

        ทันทีที่ระฆังดังขึ้น หยางซวี่ตงก็รีบพุ่งตัวออกไปทันทีแต่เมื่อพุ่งออกไปได้ไม่กี่ก้าว ฉินลู่กลับยื่นมือออกไปห้ามเขาและพูดขึ้น“เดี๋ยวก่อน”

        “ฮะ”

        หยางซวี่ตงหยุดโดยไม่รู้ตัว มองฉินลู่อย่างสงสัยและพูดว่า“นายจะทำอะไร”

        “นายรอก่อนนะ”

        เมื่อพูดอย่างนั้นฉินลู่ก็เดินไปที่ด้านหน้าสังเวียนและพูดกับเฉียนเชี่ยนที่อยู่ด้านล่างว่า “ตอนนี้เธอโทรไปที่ 120 นะ ตอนที่การแข่งขันจบจะได้มาพอดี”

        “หา” เฉียนเชี่ยนงงกับการกระทำของฉินลู่

        ผู้ชมที่อยู่ด้านล่างเวทีก็หัวเราะออกมาทันที

        แม้แต่หยางซวี่ตงที่อยู่บนสังเวียนก็ยังหัวเราะออกมา “เยี่ยมมากความปรารถนาที่จะมีชีวิตรอดนั้นสูงมาก”

        “เฮ้อ” ฉินลู่ถอนหายใจและพูดว่า “ช่วยไม่ได้ ฉันเป็นหมอต้องกังวลเรื่องผู้ป่วยที่จะได้รับบาดเจ็บตลอดเวลา”

        หลังจากโทรศัพท์เสร็จ ฉินลู่ก็เดินไปตรงกลางของสังเวียนอีกครั้งพยักหน้าให้หยางซวี่ตงและพูดว่า “เอาละ ตอนนี้เรามาเริ่มกันเลย อย่ารอช้า”

        “ได้!” หยางซวี่ตงหัวเราะเยาะและก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้ววาดขาออกไปทางศีรษะของฉินลู่

        “อู้ว!”

        มีเสียงอุทานจากด้านล่างเวทีดังขึ้นทันที

        เฉียนเชี่ยนและเซี่ยหลิงยกมือขึ้นมาปิดตาตัวเองโดยไม่รู้ตัว

        แต่ในวินาทีต่อมา ผู้หญิงทั้งสองคนก็ไม่ได้ยินเสียงการปะทะกันเลยพวกเธอจึงเปิดฝ่ามือออก และพบว่าฉินลู่ได้ถอยหลังไปมากกว่าสามเมตรแล้วขาของหยางซวี่ตงวืดไปในอากาศ

        “อะไรกัน”

        หยางซวี่ตงที่อยู่บนเวทีรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

        เขาไม่คิดเลยสักนิดว่าฉินลู่จะหลบลูกเตะไม้ตายนี้ได้แถมยังหลบได้อย่างง่ายดายขนาดนั้นอีก

        ซึ่งครั้งนี้เขาใช้แรงทั้งหมดแล้ว!

        ความเร็วของขานั้นพูดได้ว่าเร็วเกินกว่าที่คนทั่วไปจะตอบสนองได้ทัน

        แต่ฉินลู่กลับหลบได้อย่างง่ายดาย!

        การโจมตีล้มเหลว สีหน้าของหยางซวี่ตงเริ่มมืดมนลงเล็กน้อย เขาหักคอไปมามีเสียงกระดูก “กร๊อบ กร๊อบ” ดังขึ้น และเขาก็พูดว่า “ไอ้หนู ฉันรู้ว่าแกมีของ”

        ฉินลู่พยักหน้า “ต่อเลย”

        “โอเค!”

        หยางซวี่ตงพุ่งเข้าไปอีกครั้ง ครั้งนี้เขาออกหมัดไปตรงๆ

        ฉินลู่ไม่ได้ตั้งใจจะรับมัน เขาหมุนตัวทันที และหลบได้อย่างง่ายดาย

        แววตาของหยางซวี่ตงเย็นชาลงทันที จากนั้นก็รุกต่อไปอีกเขายกขาขึ้นมาอีกครั้ง!

        ฉินลู่ยังคงหลบ เขาตีลังกากลับหลังไปหนึ่งทีราวกับตัวเอกในหนังแอคชั่นที่ทั้งสง่างามและหล่อเหลา

        “ฮู่ว!”

        เสียงอุทานจากผู้ชมดังขึ้นพร้อมกัน

        “โอ้พระเจ้า เขาเท่ระเบิดไปเลย!”

        “ใช่ๆๆ ! โดยเฉพาะตอนที่ชุดกาวน์ลอยอยู่ในอากาศนี่ฉันกำลังดูหนังอยู่หรือเปล่าเนี่ย”

        “ผู้ชายคนนี้เป็นแพทย์ประจำมหาวิทยาลัยของเราเหรอ มีเสน่ห์มาก”

        “โอ้ ตีลังกาสามตลบ เจ๋งมาก”

        เฉียนเชี่ยนและเซี่ยหลิงมองหน้ากัน จากนั้นเซี่ยหลิงก็ถามขึ้น“ฉินลู่เรียนยิมนาสติกเหรอ”

        “ฉันก็ไม่รู้...”

        การต่อสู้บนเวทียังคงดำเนินต่อไป

        ด้วยร่างกายและความยืดหยุ่นของฉินลู่ ไม่ว่าหยางซวี่ตงจะโจมตีแบบไหนก็ไม่สามารถเข้าถึงร่างกายของเขาได้เลยแม้แต่น้อย

        หยางซวี่ตงกัดฟันแน่น และเพิ่มพลังในการโจมตีให้รุนแรงขึ้นอีกขั้น

        “ข้างหลังแกเป็นเชือกกั้นแล้ว ฉันจะรอดูว่าแกจะหลบยังไง!”

        “แน่นอนว่าต้องกระโดดหลบไง!”ฉินลู่พูดห้วนๆ จากนั้นก็เหยียบเชือกกั้นที่เป็นยางยืดแล้วก็กระโดดขึ้นไปด้านบนพลิกตัวตีลังกากลางอากาศ และลงมายืนข้างหลังหยางซวี่ตงอย่างมั่นคง

        “โอ้...”

        เสียงอุทานของผู้ชมแทบจะดังก้องไปทั่วทั้งอาคาร

        หลายคนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายทอดสด พวกเขาตื่นเต้นมากจนแทบจะเป็นลม

        ยอดผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดของพวกเขาก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

        หยางซวี่ตงหันกลับมา เขาจ้องไปที่ฉินลู่และพูดว่า “แกจะหลบแบบนี้ไปตลอดเหรอ”

        ฉินลู่ส่ายหน้า และพูดอย่างจริงจัง “ฉันกำลังรอให้รถพยาบาลมาถึงน่ะนายก็รู้ว่า ระบบการช่วยเหลือฉุกเฉินของจีนเราค่อนข้างช้า ฉันกลัวจริงๆว่าจะมาช่วยไว้ไม่ทัน”

        หยางซวี่ตงพ่นเสมหะหนาๆ ออกมา จากนั้นก็พุ่งเข้าใส่อีกครั้ง

        และฉินลู่หันข้างหลบการโจมตีอีกครั้ง เขาส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ไม่ได้ช้าเกินไป นายกำลังทำสโลว์โมชั่นอยู่หรือไง”

        “เวรเอ๊ย!”หยางซวี่ตงขว้างหมัดตรงไปที่ใบหน้าของฉินลู่ที่เขาเกลียด

        ฉินลู่เงยหน้าขึ้น และเป็นอีกครั้งที่สามารถหลบได้อย่างง่ายดาย

        “แกกล้าที่จะไม่หลบไหมล่ะ!”หยางซวี่ตงไม่คิดไม่ถึงว่าแพย์ประจำมหาวิทยาลัยจะว่องไวขนาดนี้

        “ไม่หลบ? ยืนนิ่งๆให้นายตีโดยไม่หลบเนี่ยนะ” ฉินลู่เย้ยหยัน

        หลังจากผ่านไปไม่กี่กระบวนท่า ฉินลู่ก็โดนหยางซวี่ตงต้อนให้เข้าไปหน้าเชือกกั้นอีกครั้ง

        คราวนี้หยางซวี่ตงวางแผนไว้แล้วเขากระโดดขึ้นไปเผชิญหน้ากับฉินลู่และเข้าโจมตีด้วยพลังมหาศาล

        ความคิดของเขาเรียบง่ายมาก ด้วยความสูงเท่านี้ ถ้าฉินลู่กล้าใช้ท่าเมื่อกี้ในการหลบเขาก็สามารถจัดการได้

        แต่สิ่งที่หยางซวี่ตงคิดไม่ถึงก็คือ ครั้งนี้ฉินลู่ไม่ได้หลบ เขากลับยกขาเตะขึ้นไปในอากาศเพียงเล็กน้อย

        “อ๊าก”

        หยางซวี่ตงอดไม่ได้ที่จะกรีดร้องออกมาอย่างน่าเวทนา และกระเด็นออกไป

        “ขาย่อมยาวกว่าแขน นี่เรียกว่ายิ่งยาวยิ่งแข็งแกร่ง [1]แค่นี้นายก็ไม่เข้าใจเหรอ” ฉินลู่ส่ายหัวอย่างดูถูกและพูดต่อ“และคนที่อยู่ในอากาศน่ะไม่มีทางหลบได้หรอก นายนี่ทำให้ต้องเหนื่อยนะ”

        “ตึง”

        หยางซวี่ตงตกลงบนสังเวียนอย่างแรง

        สมาชิกชมรมเทควันโดที่อยู่ด้านล่างเวทีต่างตกตะลึง

        พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าผู้ที่ล้มลงเป็นคนแรกจะเป็นประธานผู้แข็งแกร่งของพวกเขา

        บรรดาผู้ชมต่างก็พากันอุทานออกมาอย่างตกใจ และมีเสียงปรบมือดังขึ้น

        ดวงตาของเซี่ยหลิงเป็นประกาย “เขาเก่งมาก! ดูไม่ออกเลยนะเนี่ย!”

        เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยหลิง ฉินลู่ก็หันไปพูดติดตลก “ใช่ไหมล่ะอยากรู้ว่ายอดเยี่ยมแค่ไหนก็ต้องมาลองอย่างจริงจังสักรอบ"

        เซี่ยหลิงเข้าใจความหมายทันที ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อเธอกลอกตาใส่ฉินลู่ “หน้าไม่อาย”

        หยางซวี่ตงที่นอนอยู่บนพื้นเห็นฉินลู่กับเทพธิดาอันเป็นที่รักของเขากำลังจีบกันความโกรธของเขาก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นไปอีก เขาพ่นเลือดออกมาเล็กน้อย

        เมื่อฉินลู่เห็นว่าหยางซวี่ตงกระอักเลือดแล้ว เขาก็รีบวิ่งไปหาและพูดด้วยความเป็นห่วง “นักศึกษาหยางซวี่ตง นายไม่เป็นอะไรใช่ไหม นายยอมแพ้ดีไหมแน่นอนว่ากฎที่นายตั้งไว้จะทำให้ยอมแพ้ไม่ได้ แต่ฉันจะไม่ปล่อยให้นายตายหรอก”

        “แม่งเอ๊ย!”

        หยางซวี่ตงกระโดดขึ้นมาด้วยความโกรธแค้นออกลูกเตะเข้าใส่ศีรษะของฉินลู่

        ฉินลู่หลบได้อย่างง่ายดาย หาช่องโหว่ของหยางซวี่ตงแล้วปล่อยหมัดออกไปอีกครั้ง

        “อะไรเนี่ย!”

        หยางซวี่ตงล้มลงกับพื้นด้วยความตกใจ

        สมาชิกชมรมเทควันโดก็ตกใจเช่นกัน

        ตอนแรกที่พวกเขาคิดว่าประธานหยางล้มเป็นคนแรกนั้นเป็นเพราะอุบัติเหตุแต่กลับคิดไม่ถึงว่าห่างกันไม่ถึงหนึ่งนาทีเขาก็ถูกโจมตีจนล้มลงอีกแล้ว...

[1]ยิ่งยาวยิ่งแข็งแกร่ง หมายถึง อาวุธในมือยิ่งยาวยิ่งโจมตีได้กว้าง อานุภาพยิ่งสูง