ตอนที่ 8 รักร้าย ยัยรุ่นน้อง
ฉันมาถึงบ้านพร้อมอาการเดินทุลักทุเลเข้ามาในบ้าน ทันทีที่เปิดประตูบ้านเข้ามา สายตาทุกคู่ของทุกคนในบ้านก็หันมาจับจ้องมองฉันเป็ตาเดียว ราวเหมือนกับว่าฉันทำอะไรผิด มาสักอย่างและสิ่งนั้นเป็ความผิดแบบร้ายแรง ผสมรวมกับแววตาที่สื่อออกถึงความสงสัยขับข้องใจทันทีที่เห็นขาขะเผกเดินเข้ามา
“สวัสดีครับ คุณหนู”
น้ำเสียงเข้มครึมของชายรูปร่างสูงโปร่งมาดเข้มสมาทสวมแว่นตาสีดำปกปิดแววตาในความรู้สึก ความคิด เอาไว้ไม่ให้ใครมองเห็น ในคาบชุดสูธโทนสีดำมืด ที่ดูราวบอดี้การ์ดในหนังของมาเฟียโค้งคำนับฉันที่ยืนอยู่หน้าประตูอย่างเป็ทางการพร้อมมาหยิบเอาสัมภาระกระเป๋าเป้จากหลังของฉันไปถือไว้ในมือ จากแผ่นหลังที่ต้องแบกรับน้ำหนักของหนังสือในกระเป๋าตั้ง 8 วิชา ก็รู้สึกเบาโล่งสบายตัวขึ้นมากเมื่อปลดมันออกไป
ทันทีที่ฉันเงยหน้าขึ้นมองคนในบ้านก็มีบางเสียงเอ่ยถามขึ้นก่อน
“กลับดึกนะ มิกกี้ แล้วไปทำอะไรมาอีกล่ะ ทำไม่เดินอีท่านั้น”
น้ำเสียงเรียบเรียบ นิ่งนิ่ง แต่ดูจริงจัง ที่ได้ยินแล้วชวนให้คนฟังขนลุก น่ากลัวแบบบอกไม่ถูกเหมือนมีอะไรบางอย่างเข้ามาครอบงำไว้ภายใต้อำนาจที่มองไม่เห็น แต่มันก็แฝงไปด้วยความรู้สึกที่เป็ห่วงในรูปแบบการแสดงออกของคนเป็พ่อ ที่พูดจาไม่เคยจะหวานหูสะบ้างเลย
“ไม่มีอะไรหรอกป๋า ซับเผ่าเดินไม่ระวังเอง เลยล้มสะดุดก้อนหิน เข่าเลยลงจูบกับพื้นถนนหน้าโรงเรียนตอนขากลับ แต่ว่าเป็แผลเล็กแค่นิดเดียว ไกลหัวใจไม่ตายหรอกหะ”
ฉันกำลังสร้างเื่ราวที่เป็เท็จโกหกป๋าและคนในครอบครัวของตัวเองอยู่อย่างหน้าตาเชยและมองมันเป็แค่เื่แสนจะธรรมดา พร้อมก้มมองลงต่ำที่เข่าของตัวเอง แล้วอดคิดในใจไม่ได้ว่าแผลแค่นี้มันเล็กนิดเดียวเอง เมื่อต้องเอาไปเปรียบเทียบกับแผลในใจของรุ่นพี่แอมมี่เื่ครอบครัวของเธอ ที่ถูกอำนาจมืดดำเล่นงาน
ฉันยิ้มมุมปากพลางหยักคิ้วใส่เ้าของคำถามให้มันดูเป็แค่เื่เล็กเล็กเท่านั้นจริงจริงเพื่อยืนยันอีกครั้งว่าฉันยังโอเครอยู่ ฉันไม่เป็อะไรมาก
แล้วจึงค่อยค่อยเดินขากะเผลก เป็จังหวะฝีเท้าการวางน้ำหนักฝ่าเท้าลงพื้นจนถึงโต๊ะอาหาร ที่ทุกคนในครอบครัวนั่งล้อมวงกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ท่ามกลางวงสนทนาในครอบครัวกำลังสนุกสนาน มีป๋า แม่ พี่สาว และฉันเองคนสุดท้ายที่เข้ามาทีหลังมื้ออาคารค่ำ วันนี้
“ธุรกิจเป็ยังไงบ้างคุณ ติดปัญหาอะไรหรือเปล่า ดูพักหลังมานี้เหมือนคุณมีเื่ไม่สบายใจ”
น้ำเสียงนุ่มนวลที่ชวนฟังของผู้พูดที่แสดงถึงความเป็ห่วงในฐานะของภรรยา หรือแม่ของพวกเราเอ่ยถาม คนตรงหน้าที่นั่งอยู่กำลังตักข้าวสวยเข้าปาก
“ไม่มีหรอกคุณ อาจเป็เพราะ่นี้ผมพักผ่อนน้อย เลยดูเพลียนิดหน่อย ร่างกายมันถูกใช้งานหนักก็เป็แบบนี้แหละ เป็เื่ธรรมดาปกติ อย่ากังวลไปเลยน่า เอาน่ะบอกว่าไม่มีก็ไม่มีสิ ทานเร็ว ทาน อาหารจะเย็นหมดแล้วนั้น อ้าวทานเยอะเยอะนะลูก โดยเฉพาะเ้าหนูของพ่อ มิกกี้ตัวแสบ”
ป๋ายิ้มเล็กเล็กเพียงมุมปากเพื่อให้สายตาทุกคู่ของคนที่รักในครอบครัวได้รู้สึกสบายใจและโล่งอก ได้ว่าธุรกิจไม่มีปัญหาติดขัดใดใด ทุกอย่างถูกดำเนินไปได้ดีเป็ปกติสมบูรณ์ พรางเอามือมาลูบหัวของฉันอย่างน่าหมั่นเขี้ยว ในความแสบซนของลูกสาวคนเล็กที่ดื้อรั้นแบบไม่มีใครเกิน
เสียงลากเก้าอี้ของโต๊ะอาหารมื้อค่ำ พร้อมผงะตัวลุกขึ้นออกจากกลางวงสนทนาอย่างกะทันหัน
“อิ่มแล้วหรอลูก ทานน้อยจัง แม่เห็นทานแค่นิดเดียวเอง”
ความเป็ห่วงของผู้เป็แม่เมื่อเห็นการกระทำของลูกสาวคนโตก็อดห่วงไม่ได้
“อิ่มแล้วค่ะแม่ คืนนี้เมย์ค้างที่คอนโดนะค่ะ ถ้ามีอะไรก็ติดต่อเมย์ทางไลน์นะค่ะ แม่ ป๋า มิกกี้ด้วยเ้าหนู”
หญิงสาวในวัย 24 ปี รูปร่างสูงระหง ผิวพรรณขาวสะอาด ที่ถูกการดูแลบำรุงมาอย่างดี ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโทนสีอ่อนอ่อน ประกอบกับริมฝีปากบางเรียวที่ถูกทาทาบด้วยลิปสติกสีม่วงเข้ม ในแววตาที่ดูมาดมั่น ดูมั่นใจ มีความเป็ตัวเองสูง เธอสร้างเงื่อนไขขึ้นถ้าหากทุกคนอยากติดต่อเธอก็ทำตามที่เธอบอกและแล้วร่างบางสูงระหงก็เดินหยิบกระเป๋าใบเล็กสะพายข้างสีทองเดินออกไปทางประตูบ้านและหายไปในที่สุด
พี่สาวของฉันชื่อ เมย์นี่ เธอเป็เลสเบี้ยน เราสองพี่น้องต่างชอบผู้หญิงด้วยกันทั้งคู่ เพราะป๋า ผู้ที่เข้มงวดเหลือเกินมนุษย์มนาในเื่การมีแฟน และการวางตัว ป๋าเป็ผู้ชายที่เข้าใจความเป็ผู้ชายอย่างดี ดีมาก ดีที่สุด เพราะป๋าบอกว่าป๋าเคยเป็ผู้ชายแบบพวกนั้นมาก่อน ป๋ารู้ดีว่าผู้ชายคิดแบบไหน คิดอะไรอยู่
เวลาพาใครสักคนมาที่บ้าน คนแรกคือป๋าที่จะเป็ผู้คัดสกีนทันทีด้วยสายตาอันเฉียบคม มองทะลุปุโปร่งหยั่งรากลึกในจิตใจ ความคิด ความอ่านของคนนั้น ว่าเขาจะเข้ามาในรูปแบบไหน เขาไว้ใจได้หรือไม่ เขาหวังดีกับเราไหม เขาคบได้ไหม ทุกอย่างล้วนต้องผ่านป๋าหมด เพราะป๋าไม่อยากให้ลูกสาวต้องมาเจอผู้ชายที่ไม่ดี พวกเห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้
และแล้วเวลาก็ผ่านไปจนเหตุการณ์ทุกอย่างเื่ราวที่ผ่านมาหล่อหลอมให้เราสองพี่น้องไม่ชอบผู้ชายในที่สุด แต่กลับหันมาชอบผู้หญิง รักผู้หญิง ด้วยกันเอง กินกันเองแทน ซึ่งเื่นี้ป๋าจะไม่ห้ามปราบปรามใดใด ถ้าเกิดจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้หญิง มันเป็สิ่งที่ดีด้วยซ้ำที่ทำให้ลูกสาวทั้งสองห่างไกลความจากเ้าชู้ การมีลูกก่อนวัยเรียน หรือเื่ราวหลายอย่างที่จะเป็ปัญหาตามมาที่หลัง ถ้าหากแค่คุณเผลอใจนอนกับผู้ชายสักคนหนึ่ง
“แม่ มิกกี้ขอไปนอนกับพี่เมย์น่ะ น่ะ น่ะ แม่ นะป๋านะ ป๋า........”
ฉันกำลังงอแงเว่าวอนอ้อนแม่ขอป๋าไปค้างคอนโดกับพี่สาวคืนนี้
“พี่เขาไปนอนกับแฟน เราจะไปนอนเขาได้ยังไงกัน ไปเป็ ก ข ค พี่เขาเสียเปล่านะพ่อว่า”
น้ำเสียงมั่นใจ ที่ถูกคาดการณ์ได้อย่างแม่นยำปานตาเห็นของปะป๋าเอ่ยดักทางของเด็กน้อยงอแงอย่างฉันไว้ ให้หยุดความคิดนี้สะ
“แล้วป๋า รู้ได้ไง ว่าพี่เมย์จะพาแฟนมานอนด้วยที่คอนโดอ่า หึ”
ฉันยังดื้อรั้น ดื้อดึง กับป๋าอยู่
“ไร้สาระน่ะ มิกกี้ เอาล่ะ ป๋าเริ่มง่วงแล้วเดี๋ยวต้องไปเคลียร์งานก่อน ฝากแม่ดูแลเด็กดื้อคนนี้ต่อจากป๋าทีนะ ป๋าไม่ไหวแล้ว”
อยู่อยู่ชายวัยกลางคนก็พูดตัดบทขึ้นเพื่อจะได้จบจบลง ขืนยังต่อล่อต่อเถียงสาวความยืดยาว กับเด็กดื้อคงยาวแน่นอนคืนนี้
เราจะอยู่ด้วยกันทุกวันในโลกจินตนาการ
รู้สึกยังไง
ได้โปรด...............................บอกไรท์ที