หลังจากที่เก็นจิได้ทำความรู้จักกับทุกคน
เขาก็ออกมาเดินวนดูรอบๆและมองดูพนักงานแต่ละตำแหน่งทำงาน รวมทั้งแขกที่เข้าพักในโรงแรมทุกอย่างก็ดูจะปกติดี ถ้าแขกฝรั่งหัวทอง ไม่เข้าไปหาขวัญข้าวซะก่อน
ขวัญข้าวอยู่หลังเคาน์เตอร์ที่ตอนนี้มีเพิร์ล โบนัสและมายด์ยืนอยู่ด้วยเธอกำลังจะเรียนรู้เกี่ยวกับงานหลังเคาน์เตอร์ โดยมีโบนัสและมายด์ช่วยสอนเธอกับเพิร์ล
ขณะนั้นก็มีแขกมายืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์จอนห์ แฟนหนุ่มของคุณเจสซี่ ตอนนี้คุณเจสซี่ก็เข้าไปอยู่ห้องพักที่เธอจองของตนเองแล้วส่วนจอนห์ตอนนี้เขาก็พักอยู่ที่ห้องคนเดียว ทีแรกเธอแปลกใจว่าทำไมต้องแยกห้องกันพี่จิมมี่เป็คนเล่าให้ฟังว่าจริงๆแล้วคุณเจสซี่เขาเป็สาวโสดแฟนหนุ่มเขาไม่มีอยู่จริงแต่ละครั้งที่เขามาก็มีชายหนุ่มเคียงข้างเขาไม่ซ้ำหน้าเลยทีเดียว ครั้งนี้เป็จอนห์ครั้งหน้าก็คงไม่ใช่
พี่จิมมี่บอกว่าควรรู้เื่ราวของแขกจะได้ทำงานให้สะดวก การบริการที่ตรงใจพวกเขาและที่สำคัญต้องระมัดระวังตนเองขณะทำงานอยู่ด้วย
“สวัสดีครับคุณขวัญข้าว”
คุณจอนห์เขาเป็คนต่างชาติเขาพูดภาษาอังกฤษ เธอจึงพูดกลับไปด้วยเช่นกัน ซึ่งั้แ่มาอยู่ในโรงแรมเธอก็แทบจะไม่ได้พูดภาษาไทยเลย นอกจากเพื่อนๆและพี่ๆพนักงานด้วยกันเท่านั้นเพราะส่วนใหญ่จะเป็แขกต่างชาติกันเกือบทั้งหมด
“สวัสดีค่ะคุณจอนห์ มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าคะ”
“ไม่มีครับแค่อยากเอาดอกไม้มาให้คุณ”
แล้วจอนห์ก็หยิบดอกกุหลาบสีแดงฉ่ำมาให้ขวัญข้าวเธอลังเลและหันไปมองทุกคนที่อยู่หลังเคาน์เตอร์กับเธอสายตาทุกคนบ่งบอกว่าให้หยิบมาเถอะ ปฏิเสธแขกไม่ได้ เธอจึงจำเป็ต้องรับมา
“ขอบคุณมากนะคะคุณจอนห์”
“ครับ”
เขายืนยิ้มดูท่าทางจะเขินเล็กน้อย ใบหน้าหล่อเหลาดีอยู่หรอก แต่มันก็ไม่ใช่ไหมเมื่อวานยังอยู่กับคุณเจสซี่ วันนี้มาจีบเธอ มันก็ไม่ควรนะ
“ขวัญข้าวครับ”
เสียงของเก็นจิดังมาแต่ไกลใบหน้าเขายิ้มหวานใส่ขวัญข้าว เธอขนลุกซู่ เมื่อเขาเดินมาใกล้มากขึ้นเขาหยุดยืนอยู่ด้างข้างจอนห์
“ลืมไปขวัญยังคุยกับแขกอยู่เลย ขอโทษทีนะครับ”
เก็นจิก้มหัวลงใบหน้าดูสำนึกผิด เขาเตรียมตัวจะเดินออกไป
“คุณจะคุยกับคุณขวัญข้าวเหรอก็คุยเลยสิ”
จอนห์เปิดโอกาสให้เก็นจิคุยกับขวัญข้าวได้
“ขอบคุณนะครับผมถือว่าคุณอนุญาติแล้วนะครับ”
“เชิญ”
จอนห์ผายมือเขามองดูอยู่ อยากจะรู้ว่า หนุ่มหน้าใสคนนี้จะพูดอะไร
“ขวัญครับเลิกงานวันนี้เราไปทานข้าวกันไหมครับ”
เขาพูดเสร็จก็หันไปมองหน้าจอนห์ทำท่าทางว่าเสียมารยาทกับแขกแล้วที่ชวนพนักงานทานข้าว
ขณะที่ขวัญข้าวมองดูอยู่ก็พอเข้าใจว่าเก็นจิ้าช่วยเธอเขาดูตั้งใจจะทำให้จอนห์เลิกยุ่งกับเธอเพราะเขาพูดกับเธอเป็ภาษาอังกฤษให้จอนห์ได้ยินด้วย เธอก็ตอบสนองกลับอย่างรับมิตรไมตรี
“ได้เลยค่ะเก็นจิ”
เธอมองดูนาฬิกาเรือนใหญ่ที่ติดอยู่ฝาผนังเป็เวลาเลิกงานพอดี
“คุณจอนห์มีอะไรให้ช่วยไหมคะ”
ขวัญข้าวถามจอนห์อีกครั้ง
“ไม่มีแล้วครับ”
“ถ้าอย่างนั้นขวัญข้าวขออนุญาตกลับก่อนนะคะ พอดีเลิกงานแล้วค่ะ”
เธอและเพิร์ลเดินออกไปหาเก็นจิด้วยกันขวัญข้าวหันกลับไปมองหน้าจอนห์ ก้มหน้าเล็กน้อย และเดินจากไป ในใจของจอนห์ก็รู้สึกว่าเขาจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด
“คุณขวัญข้าวครับ”
ขวัญข้าวหันกลับไปมองจอนห์ยิ้มให้
“ผมขอไปทานข้าวด้วยคนนะครับ”
ในขณะที่จอนห์ขอไปทานข้าวกับขวัญข้าวเจสซี่ก็ไม่ยอมน้อยหน้า เธอยังคงนั่งคุยกับกายไปเรื่อยๆ จนตอนนี้กายได้เวลาเลิกงานแล้ว
เื่ให้เลิกคบกับขวัญข้าวั้แ่เขามาจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่หยุดพูดเธอสามารถยกแม่น้ำทั้งห้ามาพูดได้เรื่อยๆ จนไม่รู้สึกเบื่อหน่ายเลยหรือไง
“ไม่รู้ล่ะยังไงก็ต้องเลิกคบกับขวัญข้าวนะ พี่ไม่ชอบ”
เธอพูดเสร็จก็ทำหน้าหันไปทางอื่นเธองอลเป็เด็ก กายก็รู้สึกว่าคนมีอายุงอลเป็เด็กนี่ช่างไม่น่ารักซะเลย
“คุณเจสซี่ครับ”
“มีอะไร”
ไหนๆเื่ก็ควรจะจบจบั้แ่วันนี้แล้ว เขาจึงตัดสินใจบอกเธอไปซะเลยจะดีกว่า
“ผมเป็ตุ๊ดครับ”
“อะไรนะตุ๊ด”
คุณเจสซี่ยังไม่เข้าใจอีกเหรอบ้านเขาไม่รู้จักหรือไง
“คือผมเป็ผู้หญิงที่ร่างเป็ผู้ชายครับ”
เอาแล้วจากใบหน้ายิ้มแย้ม ง้องอลเขาเมื่อสักครู่นี้ กลายเป็นางั์ไปเสียแล้ว
“เป็ตุ๊ดแล้วทำไมเธอไม่บอกฉันั้แ่ทีแรก”
“คือผมจะบอกแล้วครั..”
“ฉันจะเรียกค่าเสียหายจากโรงแรมที่เธอมาหลอกลวงฉันนนนน”
แล้วเธอก็พลักเขาออกไปจากห้องของเธออย่างไม่ใยดีถ้าเขารู้ว่าการบอกเื่นี้ไปแล้วคุณเจสซี่จะเลิกยุ่ง เขาน่าจะบอกไวกว่านี้แล้ว
การที่กายโดนไล่ออกจากห้องเขาไม่รู้สึกหงุดหงิดสักนิด แต่กลับรู้สึกดีใจต่างหากที่ออกมาจากเธอได้วันนี้เขาจะไปฉลองกับเพื่อนๆซะหน่อยที่การฝึกงานวันแรกผ่านไปได้
กริ๊ง
เสียงโทรศัพท์ของเขาเองขวัญข้าวโทรมา
“เฮ้กาย วันนี้เราไปกินข้าวกัน”
“ดีเลยฉันกำลังหิวอยู่พอดีเลย วันนี้ฉันเลี้ยงนะ อารมณ์ดีสุดๆเลยอ่ะ อยากจะเมาท์มอยมาก”
“กาย เธอไม่ต้องเลี้ยงหรอกนะเพราะมีคนเลี้ยงแล้ว”
กายสงสัยดูเหมือนการที่เขาขึ้นมาอยู่กับคุณเจสซี่ต้องพลาดอะไรบางอย่างไปแน่ๆ
“คุณจอนห์เลี้ยง”
“หะอะไรนะ อย่าบอกนะว่าแกหลงรักคุณจอนห์เข้าไปแล้ว แล้ววันนี้ก็เป็เดตแรกของเธอกับเขา”
“แกไปรู้อะไรมากาย”
“ฮืมเื่มันยาวแก”
“ฉันก็เื่ยาวเหมือนกันแต่ไม่ได้เป็อย่างที่เธอคิดก็แล้วกัน บายเจอกัน”
ปลายทางวางสายไปแล้วหลังจากนั้นขวัญข้าวก็ส่งโลเคชั่นมาว่าจะไปทานอาหารร้านไหนกัน
ถึงจะยังสงสัยแต่ไม่เป็ไร ไม่กี่นาทีเองก็จะรู้เื่ทั้งหมดแล้ว ยังไงตอนนี้อารมณ์ของเขาก็รู้สึกดีอยู่ที่ออกมาจากคุณ...อย่าคิดดีกว่าลืม ลืม ลืม ยังไม่ทันไรก็มีคนข้างหลังเดินตามมา เขาไม่กล้าหันไปมอง รีบเดินมากขึ้น
“ยัยตุ๊ด! จะรีบเดินหนีฉันไปไหนไปช่วยตามจอนห์มาหาฉันเดี๋ยวนี้”
เอาแล้วไงเสียงที่ไม่อยากได้ยิน เขาหันไปมองเธอ อยากเจอก็ไปหาเองสิ
“ครับผมทราบครับว่าคุณจอนห์อยู่ที่ไหน”
“รู้ก็ดีงั้นฉันลงไปด้วยดีกว่า อยู่แต่ในห้องเบื่อจะแย่”
เอ่อเขาลืมคิดไปว่าคุณจอนห์อยู่กับขวัญข้าวนี่นา แต่อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดแล้วนะ ถึงยังไงเขาไปด้วยก็ต้องช่วยเพื่อนเต็มที่อยู่แล้ว
“ครับเชิญครับ”
แล้วเธอก็เดินเชิดๆของเธอไปอย่างเฉิดฉายเต็มที่จากที่ประเมินการคุยกันที่ผ่านมา คุณเจสซี่อยู่ในระดับแขกพิเศษที่ไม่ธรรมดาจริงๆ >_<
166
