ระบบพี่เลี้ยงอสูรขั้นเทพ **จบแล้ว**

ตอนที่ 26 ตลาดมืด

        “นี่มันไม่เร็วไปหน่อยรึไง ? ” หวังเย่าอายขึ้นมา

        “ทำไม ? นายไม่หวั่นไหวเลยหรือ ? ” อวิ๋นเสี่ยวเสี่ยวคล้องแขนเขาเอาไว้และพูดขึ้น“ นายน่ะเริ่มฮอตแล้วนะ ถ้าฉันยังช้าอยู่แบบนี้ ฉันกลัวว่าฉันจะเสียนายไป นายคงเข้าใจฉันใช่ไหม”

        หวังเย่ากระแอมไอออกมาเพื่อปกปิดความอายและพูดขึ้น“ถ้าเป็๲ฉันในอดีต ฉันคงรีบตกลงไปแล้ว แต่ตอนนี้ทุกคนต่างก็เรียนจบแล้ว มันไม่สายไปหน่อยรึไง? ”

        “ตราบใดที่นายยังมีใจให้ฉัน นายก็จะมาหาฉันแน่”อวิ๋นเสี่ยวเสี่ยวหัวเราะออกมา

        “แต่ถ้าเป็๲แบบนั้นจริง ๆ ฉันจะรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตเธอก็รู้ว่าเป้าหมายของฉันคือมหาวิทยาลัยหัวเซี่ย เ๱ื่๵๹รักอะไรนั้นฉันยังไม่สนใจ”หวังเย่าขมวดคิ้ว  แม้ว่าเขาจะหวั่นไหวมากแค่ไหนและอดไม่ได้ที่จะกอดเธอไว้แน่นๆ แต่เขาก็ยังยึดมั่นในความคิดของตัวเอง เขาไม่อยากทำลายหลักการของเขา

        อวิ๋นเสี่ยวเสี่ยวชะงักไปก่อนจะมองไปที่หวังเย่าแล้วถอนหายใจออกมา“ก็ได้ ฉันหวังว่านายจะเข้ามหาวิทยาลัยหัวเซี่ยได้ และหวังว่านายจะมีอนาคตที่สดใส”

        หวังเย่าพยักหน้า “ขอบคุณ ครั้งหน้าที่เราพบกันฉันจะเลี้ยงข้าวเธอเอง”

        อวิ๋นเสี่ยวเสี่ยวลุกออกไปเต้นจนทำให้ผู้ชายหลายคนพากันมองเธอแทบไม่ละสายตา

        คืนนั้นหวังเย่าดื่มเบียร์ไปเป็๲จำนวนมากและสนุกไปกับงานเลี้ยงครั้งนี้

        สุดท้ายหัวหน้าห้องก็ลุกขึ้นและร้องเพลงออกมา

        เนื้อหาคือตอนที่สัตว์อสูรได้ปรากฏตัวขึ้นมามนุษย์ต้องถูกต้อนให้มาอยู่ในเมือง พื้นที่เพาะปลูกถูกทำลาย พวกเขาอยากจะกลับออกไปที่โลกภายนอกเพื่อจะได้๼ั๬๶ั๼กับโลกภายนอกอีกครั้ง....

        บทเพลงนี้เพียงพอที่จะกระตุ้นความกล้าในใจของผู้คนได้

        หวังเย่าเองก็หวั่นไหวไปด้วยนิด ๆ แต่เขารู้ตัวเองดีว่าความแข็งแกร่งของเขายังไม่มากพอ

        มันฟังดูเหมือนเป็๲เ๱ื่๵๹ตลก เพราะในเนื้อเพลงมีลิงที่ทำลายตึกระฟ้าได้อย่างไรก็ตามด้วยความแข็งแกร่งของเขาตอนนี้ เขาไม่อาจจะทำอะไรมันได้เลย

        ดังนั้นตอนนี้เขาได้แต่สนุกไปกับสิ่งที่ตัวเองมีไปก่อน

        วันต่อมา หวังเย่าตื่นขึ้นมาแต่เช้า เขาได้ออกไปทักทายโจวอวิ๋นก่อนจะออกจากโรงเรียนไปอย่างเงียบ ๆ

        จากไปแล้วไม่ย้อนกลับ !

        การ์ฟีลด์เดินตามเขามาติด ๆ พร้อมกับส่ายหางไปมา

        ไม่นานหลังจากที่กลับมาบ้าน หวังเย่าก็ได้ทำความสะอาดบ้านก่อนจะมองไปนอกหน้าต่างด้วยความสับสน

        ตอนนั้นมีรถสีดำที่ดูคุ้นตามาจอดที่หน้าบ้านพร้อมกับบอดี้การ์ดชุดดำที่ชื่อเสี่ยวเฉินเดินออกมา

        จากนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

        หวังเย่ารีบไปเปิดประตูและทักทายทันที“สวัสดี คนของลุงหลี่”

        บอดี้การ์ดพยักหน้าและยิ้มให้ “คุณหลี่รู้ว่านายเรียนจบแล้วดังนั้นเขาจึงให้มาถามว่านายมีแผนยังไงต่อ ยังไงซะนายก็ยังไม่เป็๲ผู้ใหญ่เต็มตัว”

        หวังเย่าเชิญอีกฝ่ายเข้ามาพร้อมยกชามาเสิร์ฟและพูดขึ้น“ผมยังไม่ทันคิด แต่ผมคิดว่าผมน่าจะเข้ามหาวิทยาลัยหัวเซี่ยได้ ผมจะเรียนต่อ”

        “มหาวิทยาลัยหัวเซี่ยงั้นหรือ ? ! ” เสี่ยวเฉินอึ้งไปชั่วครู่และพูดขึ้นมา “อย่างนั้นสินะ แล้วค่าเทอมนายจะให้คุณหลี่จัดการให้รึเปล่า ? ”

        หวังเย่ารู้อยู่แล้วว่าค่าเทอมของมหาลัยหัวเซี่ยนั้นอยู่ที่100,000 เครดิต ซึ่งสำหรับเด็กจำนวนมากแล้วมันไม่ใช่เงินจำนวนน้อย ๆ เลย ดังนั้นมันจึงมีวิธีการกู้ยืมและวิธีอื่นๆ

        แต่หวังเย่าไม่จำเป็๲ต้องใช้วิธีเ๮๣่า๲ั้๲เขามีวิธีหาเงินของตัวเอง

        “ไม่ ผมจัดการเองได้ ” หวังเย่าปฏิเสธทันที

        “งั้นก็เอานามบัตรของคุณหลี่เอาไว้ ”เสี่ยวเฉินหยิบนามบัตรสีทองที่มีชื่อหลี่ว่านเฟิงออกมา แล้วส่งให้กับหวังเย่า ในบัตรนี้ยังมีชื่อและอีเมลของหลี่ว่านเฟิงอยู่ด้วยสำหรับตำแหน่งแล้ว มันไม่ได้เขียนบอกเอาไว้

        หวังเย่าลังเลว่าจะรับมันดีไหม แต่ยังไงซะอีกฝ่ายก็เป็๲ผู้ปกครองของเขาถ้าเขาปฏิเสธก็จะดูหยิ่งเกินไป

        “ถ้านายมีเ๱ื่๵๹อะไรที่รับมือไม่ได้หรือจัดการไม่ได้นายโทรมาที่เบอร์นี้ คุณหลี่จะช่วยนายเอง” เสี่ยวเฉินบอกลาก่อนจะกลับไปทันที

        ....

        วันต่อมา หวังเย่าก็ได้ไปที่ตลาดมืดอีกครั้ง

        อีกไม่กี่วันก็จะมีการทดสอบ เขายังไม่รู้ว่ามันเป็๲การทดสอบแบบไหนดังนั้นเขาจึงตั้งใจที่จะเตรียมตัวเอาไว้ก่อน

        เขาไปที่เขตเหนือของเมืองก่อนจะเดินไปที่ชั้นใต้ดินของร้านค้าร้านหนึ่งเขาเอาหน้ากากขึ้นมาสวมก่อนจะเข้าไปในตลาดมืดภายใต้การจับตามองของยาม

        เพราะของในตลาดมืดนั้นแพง หวังเย่าจึงมุ่งหน้าไปที่โถงภารกิจทันทีเขาตั้งใจจะไปรับภารกิจเพื่อหาเครดิตเพิ่ม

        เมื่อเห็นเขา ลู่เจี่ยก็รีบลุกขึ้นยืนและ๻ะโ๠๲ออกมา  “แปดเทพ ในที่สุดคุณก็มา”

        เสี่ยวเว่ยที่ใส่หน้ากากแมวนั้นแสดงท่าทีตื่นเต้นออกมาทันทีเธอหัวเราะออกมาและพูดขึ้น “ในที่สุดก็ได้พบกันอีกคุณ แปดเทพ”

        หวังเย่าพยักหน้าทักทายกับทั้งสองคน

        “แปดเทพ ครั้งนี้คุณมาเพื่อรับภารกิจวิวัฒนาการสัตว์อสูรงั้นหรือ? ” ลู่เจี่ยถามขึ้นมาด้วยท่าทีเคารพ

        “ใช่ มีอะไรงั้นหรือ ? ”

        “คุณเย่เหยียนเพิ่งจะพบกับภารกิจระดับสูงคืนนี้จะครบกำหนดพอดี แต่ตอนนี้สัตว์อสูรก็ยังไม่วิวัฒนาการ ถ้าภารกิจนี้ล้มเหลว ชื่อเสียงของเราจะได้รับผลกระทบเป็๲อย่างมากดังนั้นคุณเย่เหยียนจึงกังวลมากทีเดียว”

        “แล้วเขาก็อยากจะพบกับฉันสินะ ? ” หวังเย่าถามขึ้นมา

        “เอ่อ...เราก็คิดแบบนั้น เราอยากให้คุณช่วยหวังว่าคุณจะไม่ถือสาฉัน”  ลู่เจี่ยก้มหน้าทันที

        “โอ้...ได้ ฉันขอดูเนื้อหาภารกิจก่อนถ้ามันไม่มีอะไรผิดปกติ งั้นฉันก็จะลองทำดู”

        “ ดีจริง ๆ ขอบคุณจริง ๆ ที่ช่วย”  ลู่เจี่ยพูดขึ้นพร้อมกับรีบส่งเนื้อหาภารกิจให้หวังเย่าดูทันที

        ภารกิจ – วิวัฒนาการสัตว์อสูรไดโนเสาร์จากระดับเงินเป็๲ทอง---- 300,000 เครดิต

        หวังเย่าขมวดคิ้วและถามขึ้นมา “ทำไมรางวัลมันถึงได้สูงแบบนี้? ”

        “มันเลเวล 40 แถมทั้งดุร้ายและไม่ยอมให้ใครแตะตัว”ลู่เจี่ยพูดขึ้น

        “เข้าใจแล้ว พาฉันไปดูมันที” หวังเย่าพยักหน้าตอบรับและพูดขึ้น

        “ได้” ลู่เจี่ยไม่คิดว่าหวังเย่าจะตกลงเร็วแบบนี้เขาอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น “ เสี่ยวเว่ย รีบพาเขาไปที่ห้อง 2 ที”

        เสี่ยวเว่ยรีบเดินนำทางไปทันที

        นี่คือห้องที่กว้างกว่า 10 ฟุต กำแพงเป็๲อิฐหนาซึ่งเพียงพอที่จะใช้เก็บสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งได้

        ที่ประตูห้องนั้นเป็๲ประตูเหล็กหนาเท่ากับต้นขาของผู้ชาย

        หวังเย่ายืนอยู่หน้าประตูและเข้าไปก่อนจะพบกับไดโนเสาร์ที่ถูกขังไว้ด้านในขาสองข้างของมันใหญ่ราวกับท่อนซุง แขนหน้าของมันสั้น และปากของมันมีเขี้ยวที่คมกริบ

        ไดโนเสาร์ตัวนี้ใหญ่จนกินพื้นที่ไปกว่า2 ใน 3 ของห้อง มันยากที่จะพาสัตว์อสูรแบบนี้เดินทางไปไหนต่อไหนโดยที่ไม่มีกำไลมิติได้

        หวังเย่าใช้ระบบเพื่อตรวจสอบสถานะของมันทันที

        ****

        สายพันธุ์ : ไทแรนโนซอรัส

        ระดับ : เงิน

        เลเวล : 40

        อายุ : 5 ปี

        ค่าประสบการณ์ : 34,962

        ความสามารถ : ล่า, พุ่งชน, กัด