บทที่ 1 จับได้คาหนังคาเขา
[ส่าวฉิงดื่มมากไป และตอนนี้เขาก็กำลังพักอยู่ที่ห้องของฉัน ห้อง 1508 โรงแรมนานาชาติข่ายซา ฉันจะรอคุณมารับเขานะ]
ขณะลู่จั่นเหยียนยืนอยู่หน้าประตูห้อง 1508 เธอกำโทรศัพท์เอาไว้ในมือและมองข้อความที่ได้รับเมื่อชั่วโมงก่อนอย่างเฉยชา
แต่เธอยังไม่ทันได้เปลี่ยนชุดทำงานที่สวมใส่ อีกทั้งผมก็ยังถูกรวบขึ้น คิ้วเรียวแสดงให้เห็นถึงความเด็ดขาดและตรงไปตรงมาของผู้หญิงเก่ง อีกทั้งยังมีสื่อมวลชนจำนวนมากที่ยืนอยู่ข้างหลัง ซึ่งเธอเพิ่งสั่งให้คนไปเรียกเพื่อมาจับกุมการนอกใจ
“คุณนายฉี คุณยังจะลังเลอะไรอยู่อีกล่ะ ทำไมยังไม่รีบเข้าไปซะที?!”
บางคนที่เริ่มอดใจไม่ไหวแล้วจึงเอ่ยขึ้นมาอย่างเหลืออด เพราะละครจับกุมการนอกใจของภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเื่นี้นั้นไม่ควรที่จะพลาดเด็ดขาด
ลู่จั่นเหยียนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และในที่สุดก็ตัดสินใจพูดออกมา
“พวกคุณรบกวนช่วยฉันทำอย่างหนึ่งจะได้ไหม?”
“อะไรล่ะ?”
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างไม่เข้าใจว่าเธอกำลังจะทำอะไร แต่ผ่านไปไม่นานก็ได้ยินเสียงของเธอดังขึ้นมาอีกครั้ง
“พังประตูซะ”
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างก็มองหน้ากัน และเอ่ยบอกพร้อมกันว่ายินดีจะช่วยเหลือในเื่นี้เป็อย่างยิ่ง
ปัง!
ประตูห้องสวีตสุดหรูของโรงแรมไม่อาจทนทานต่อการทำลายรุนแรงนี้ได้ เพียงไม่นานนักแม่กุญแจสำหรับล็อกประตูก็ร่วงหล่นลงพื้นจนเกิดเสียงดังอย่างชัดเจน และในที่สุดประตูก็สามารถเปิดออกได้
“ใครน่ะ?!”
ผ้าม่านในห้องน้ำถูกเปิดออกจนเผยให้เห็นเรือนร่างอันสวยงามของผู้หญิงคนหนึ่ง
“อ๊ะ!”
แต่เธอกลับไม่คาดคิดว่าจะมีคนเบียดเสียดจากข้างนอกได้ถึงขนาดนี้ นั่นจึงทำให้สีหน้าของไป๋หย่าเปลี่ยนไปในทันที โดยเฉพาะแสงแฟลชเจิดจ้าที่กำลังถ่ายฉากนี้อย่างบ้าคลั่ง
เธอจึงดึงผ้าม่านปิด แต่มันกลับไม่มิดชิดเอาเสียเลย
“คุณฉี! คุณฉี! ตื่นเร็วเข้า!”
“หือ!?”
ชายหนุ่มคนนั้นส่งเสียงทุ้มต่ำอันเต็มไปด้วยเสน่ห์ของผู้ชายออกมา แต่เพราะเขายังไม่ตื่นจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ สติของเ้าตัวจึงราวกับลอยอยู่บนก้อนเมฆ
ไม่นานนักเขาก็ใช้แขนของตัวเองยันอ่างอาบน้ำและลุกขึ้นยืนอย่างโอนเอนด้วยการพยุงของไป๋หย่า
“เกิดอะไรขึ้น?”
ใบหน้าที่งดงามราวกับฝีมือการแกะสลักของพระเ้า ทั้งสันจมูกโด่งอันโดดเด่น ริมฝีปากสุดเซ็กซี่ หรือแม้แต่เสียงของชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ชวนให้น่าหลงใหลเป็ที่สุด
ด้านลู่จั่นเหยียนก็อดกลั้นไม่ไหวอีกต่อไป เธอกระชากผ้าม่านอ่างอาบน้ำออกทันทีจนเผยให้เห็นแผ่นอกกำยำของชายหนุ่มที่สู้กับแสงแฟลชที่กำลังสาดรัวเข้ามา ส่วนไป๋หย่าที่อยู่ข้างกายเขาก็รีบปิดบังร่างกายของตัวเองด้วยความตื่นตระหนก
“นั่นแหละเธอ! ไป๋หย่า ดาราสาวชื่อดังที่ตั้งใจทำลายครอบครัวของฉัน เธอคบชู้กับฉีส่าวฉิง สามีของฉันทั้งวันทั้งคืน! และฉัน ลู่จั่นเหยียนคนนี้ขอให้ทุกค่ายใหญ่ในวงการบันเทิงและทุกบริษัท ทุกสตูดิโอแบนเธอ!”
เธอเน้นทุกคำพูดอย่างหนักแน่น ขณะเดียวกันที่สื่อมวลชนก็เริ่มถ่ายรูปทุกซอกทุกมุมของห้องสวีตสุดหรูอย่างจริงจัง โดยไม่ปล่อยให้พลาดแม้แต่มุมเดียว
ฉากนี้ช่างน่าเร้าใจเสียเหลือเกิน และแน่นอนว่ามันจะต้องกลายเป็ประเด็นร้อนแรงและสั่นะเืไปทั่วทั้งเมืองในทันที
“คุณ! ลู่จั่นเหยียน คุณมีสิทธิ์อะไร!?”
ไป๋หย่าใจนหน้าซีดเผือดและเอ่ยถามออกมาอย่างตื่นตระหนก
เพราะข้อความที่ถูกส่งออกไปอย่างจงใจนั้นก็เพื่ออยากให้ลู่จั่นเหยียนเห็นด้วยตาของตัวเองว่าการแต่งงานของเธอล้มเหลว แล้วให้ถอยออกไปซะยังดีกว่า
แต่ใครจะไปรู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะเรียกสื่อมวลชนมาถ่ายรูปและป่าวประกาศ แถมยัง้าให้แบนเธออีกด้วย จึงทำให้ตอนนี้ไป๋หย่าเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาแล้วจริง ๆ
“มีสิทธิ์อะไรงั้นเหรอ?”
ลู่จั่นเหยียนก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วพูดขึ้นต่อทันที
“เพราะฉันเป็คุณหนูใหญ่ของตระกูลลู่ไง! ครึ่งหนึ่งของวงการบันเทิงก็เป็ของตระกูลลู่ทั้งนั้น!”
“ฉี… ส่าวฉิง”
ไป๋หย่าจับมือชายหนุ่มข้างกายด้วยความรู้สึกผิด แต่ฉีส่าวฉิงกลับค่อย ๆ แกะนิ้วมือของเธอออกทีละนิ้ว เพราะตอนนี้เขาสร่างเมาเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
“ผมก็นึกว่าใคร ที่แท้ก็เป็คุณนี่เอง…”
เขาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของลู่จั่นเหยียนในสภาพที่ไม่ได้สวมเสื้อ มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบเอว อีกทั้งมุมปากก็ยังยกขึ้นเป็รอยยิ้มจาง ๆ