ชายหนุ่มที่ยืนเพ่งมองการเปลี่ยนเเปลง ของเด็กหนุ่มตรงหน้า ชันมือขึ้นมาลุบปลายคางของตนละความสนใจโดยรอบทั้งหมด ก่อนจะเริ่มนำอุปกรณ์สื่อสารขึ้นมาพูดกับบุคคลปริศนาที่รับการขานรับเร่งด่วนของชายหนุ่มทัน "นี้อสูรพยัคฆ์ จากรังที่ 1" "นี้อสูรอสรพิษ จากรังที่ 2" "อสูรกระทิง จากรังที่ 4 เ้าหนอนมีอะไรอยากจะบอกข้ารึ หรือมันผู้ใดเข้ามาขวางพิธีของเ้า ข้าจะฆ่ามันด้วยตัวข้าเอง! "อสูรช้างตอบแทนอสูรตะขาบ จากรังที่ 5 ที่บุกเข้าตีหมู่บ้าน อยู่เกิดอะไรขึ้นที่รังของเราอย่างนั้นรึ?
"นี้อสูรทากจากรังที่ 3 ขอปรับเปลี่ยนแผนการณ์บางอย่างหน่อย ตามที่อสูรมายาปักษาที่ส่งข่าวไปแล้วแม้จะยังไม่ถึงที่พวกเ้าแต่ข้าจะบอก เื่นึงที่ไม่ได้รายงานไป เพราะคิดว่ามันไม่จำเป็ทว่าข้าในตอนนี้เปลี่ยนใจแล้ว วัตถุประหลาดที่ร่วงหล่นรังของเราในครั้งนี้ดูเหมือนมีเชื่อมโยงกับหนึ่งในเด็กที่จับตัวมาจากหมู่บ้านขจีตอนเหนือ ข้าจะส่งภาพจำลองของเ้าหนูนี้ออกไป หากพวกเ้าพบเจอหลักฐานหรือสิ่งที่เชื่อมโยงกับเ้าหนูนี้ให้มารายงานกับข้าโดยตรง จากกระแสปราณจิตที่ข้าปล่อยล่าสุด กองทัพมนุษย์ไม่ดูเหมือนจะถอยร่นเลยด้วยซ้ำ ข้าว่าพวกมันมีแผนรับมือกับการบุกหมู่บ้านระรอกที่สองเป็แน่ ทางที่ดีพวกเ้าก็ถอนกำลังมาให้ได้มากที่สุดเพื่อเลี่ยงการสูญเสียปราณสำหรับ "งานใหญ่"
ชายหนุ่มเริ่มเปลี่ยนท่าทีจากยืนเฉยเมยเริ่มก้าวเท้าเข้าหา ร่างเด็กหนุ่มที่ลอยกลางอากาศกระแสปราณที่ถูกดึงไม่หยุดหย่อนจากลูกแก้วอสูรมายา ดั่งสายน้ำยาว ภายในร่างไป๋ลู่นั้นเกิดพลังที่ซัดกัน 2 สายหากแต่เป็พลังของอสูรทากที่มากกว่าถึง 9 ส่วนที่พยายามสะกดข่มปราณอสูรกายแท้ของตั้กแตนเพียงส่วนเดียว
ไป๋ลู่ที่ล่องลอยอยู่กัดฟันแน่น ร่างกายที่สึกเสหมือนถูกน้ำกรอกเข้าปากเป็จำนวนมาก จากทั่วสารทิศ ร่างกายผอมหดเกร็งกระตุกไปมา ดวงตาเริ่มเหลือกทีละนิด ไม่อาจยับยั้งพลังมากมายที่แทรกเข้าสู่เส้นชีพจรที่เหี่ยวเฉาที่ได้รับพลังเข้าเต็มที่และมากจนเกินไปจน ฉีกขาดออกจากกัน พร้อมโลหิตเด็กหนุ่มที่เริ่มไหลออกจากทวารทั้ง 7 บนใบหน้า และผิวกายซีดเหลืองเริ่มอมแดงทีละนิด เล็บนิ้วปริแตกหลุดลอกออกอย่างรวดเร็วก่อนเป็ลิ่มเืที่เริ่มไหลทีละนิดๆ ไม่หยุดย่อน แสดงให้เห็นถึงชะตากรรมถึงฆาตของเด็กหนุ่มที่กำลังจะมาถึงไม่กี่อึดใจ
"ปราณสรรพสัตว์วิชา ทาก ลายพฤกษ์ กลดเยียวยาอมฤต ครอบคลุม! ฉับผนเสียงสบายๆ จากปากชายหนุ่มก็โพร่งขึ้นที่เข้ามาใกล้ พร้อมตำราบางอย่างเริ่มจดภาษาอสูร เหมือนศึกษาสิ่งที่เกิดขึ้นพร้อมจดบันทึกสาธยายสิ่งที่เห็นออกไปอย่างละเอียดด้วยพู่กันที่ชุ่มเหมือกเหลวที่ปรากฏออกมาก่อนจะผสมเข้าด้วยกับผงบางอย่างเเปรเป็สีดำเหนียวหนืด เหม่อมองคราบเหมือกของตนที่เกาะเด็กหนุ่มจากการช่วยเหลือ พลัดตกจากที่สูงก่อนหน้าขยายตัวอย่างรวดเร็วเป็หยดน้ำขนาดใหญ่ครอบคลุมทั้งตัวลูกแก้วกระแสปราณ และเริ่มกระบวณการรักษาร่างเด็กหนุ่มอย่างรวดเร็ว
พลังงานของอสูรทากเพิ่มพูดการรักษาอย่างรวดเร็วชักนำโลหิตที่เสียไปย้อนคืนเข้าทวารพร้อมของเหลวของมันที่ซึมเข้าร่างเด็กหนุ่มทุกรูขุมขนสร้างสิ่งย้อนแย้งกับปฏิกิริยาร่างกายที่พร้อมเป็ะเิฝนโลหิตเข้าทุกทีๆ ก่อนเกิดการยุบตัวของการโป่งพองของกล้ามเนื้อ ผิวที่หลุดลอกเริ่มมีของเหลวเข้ามาแทนที่และสมานเป็แผ่นิัของเด็กหนุ่มก่อนเกิดใยพลังชีวิตบางอย่างยึดแน่นกับร่างทันที ความรู้สึกคันยุบยิบก่อเกิดไม่น้อย
พลังที่ใช้เยียวยาเด็กหนุ่มไร้พลัง เป็เื่ง่ายยิ่งกว่าปลอกกลัวยเหมือนดั่งการกุมชะตาชีวิตมดตัวนึงที่จะบี้ให้ตายจะทำเช่นไรก็ยอมได้หรือจะหยอดเลี้ยงด้วยของหวานรั้งให้มันมีชีวิตต่อไปก็ตามแต่ปราถนา พลังงานรวมจุดใต้สะดือที่ฉีกขาดเริ่มสมานตัวอย่างรวดเร็วตามเจตจำนงของชายหนุ่มพร้อมเหนี่ยวนำพลังตนที่เสียไป เข้าประสานเข้ากับจุดตันเถียนของเด็กหนุ่มอย่างต่อเนืองใหม่ทันที
กระดูกที่แตกหักจากการถูกบดของกล้ามเนื้อและปราณเริ่มสมานและผลัดเซลล์กระดูกใหม่ที่ใหญ่และดูแข็งแรงขึ้นกว่าเดิม ร่างกายที่สูงขึ้นมานิดหน่อย หัวที่โล้นกรังก็เริ่มมีรากผมเป็หย่อมๆ แทนที่ดวงตาที่เหลือกค้างเริ่มกลับมาเห็นนันต์ตาโลหิตที่คุ้นเคยอีกครั้งสัญญาณ กระตุกแก้วตาเป็เนื่องๆ เด็กหนุ่มที่เคยหมดสติทันทีก่อนหน้าเริ่มรู้สึกตัวช้าในสภาพที่การรักษาและการเปลี่ยนแปลงทางด้านพลังปราณ ณ ตอนนี้พลังปราณอสูรตั้งแตนที่จู่ๆเข้าครอบงำชิงพลังของอสูรทากจาก 9 ส่วนเหลือเพียง 6 ส่วนเท่านั้นก่อนที่พลังอสูรตั้กแตนจะยอมหลอมรวมเข้ากับอสูรทากเข้าสู่จุดตันเถียนอีกครั้ง ภายใต้การดูแลของอสูรทากที่เปลี่ยนใจเข้าช่วยกระทันหัน ด้วยสีหน้าที่ยิ้มร่า ด้วยความรู้สึกที่ตื่นเต้นกับสิ่งแปลกใหม่และการค้นพบในเื่การประสานพลังของอสูร สองชนิดที่ควบรวมด้วยกันนี้ เช่นกัน
แม้สติสัมปชัญญะยังไม่ครบถ้วนสมบูรณ์แต่การที่เห็นว่าตนที่กำลังจะตาย ภาพอดีตมากมายก่อนหน้าประดั่งเข้าสู่สมอง เหตุการณ์ที่ตนทุกข์ทรมารล้วนถูกกระจัดทิ้งเหลือเพียงเเรงปราถนาที่อยากจะกลับโรงเตี้ยมที่แสนจะคุ้นเคย มีทั้งหน้าของเหล่าเสี่ยวเอ๋อที่รู้จักและชาวยุทธแม้จะรังเกียจแต่ก็ไม่ได้สร้างความเดือดร้อน รอเพียงเวลาให้พวกปรับตัวเหมือนรุ่นพี่ของตนที่ทำได้
เหล่าบรรดาอาจารย์ผู้สอน และผู้าุโที่แวะเวียนมาสั่งสอนเป็ระยะด้วยความเอ็นดู ทุกอย่างคือสิ่งที่เด็กหนุ่มมองเห็นก่อนจะสิ้นใจ แต่แล้วก็เหมือนดั่งมือซีดเซียวกลับฉุดกระชากความปราถนานั้น เข้าสู่ความจริงที่ตนได้สติอย่างครบถ้วนก็เหมือนกับดำอยู่ในฟองน้ำของเหลวที่ห่อหุ้มรักษาตัวของเด็กน้อยอยู่ ภายใต้ดวงตาคุ่นึงที่จับจ้องจดบันทึกต่อไป ก่อนชายหนุ่มที่เงยหน้าจ้องมองสีหน้าโง่งมของเด็กหนุ่มที่มองมาทางตนเช่นกัน
"ไม่คิดเลยว่า ข้าอยู่มานานขนาดนี้กลับไม่เคยพบเห็นคลื่นพลังความร้อนที่สามารถฆ่าข้าให้ตกตายไปได้รวดเร็วเยี่ยงนี้ เ้าหนูเ้ารู้ไหมว่าร่างแบ่งอสูรระดับหัวหน้าเช่นพวกเรานะ มันไม่ได้ฆ่าได้ง่ายๆเช่นนี้หรอกนะ ในเมื่อเ้าได้พลังของข้าที่ลงทุนสร้างออกมาเพื่อทำพิธีถึง 3 ตนอย่างงั้นแล้ว การที่เ้าจะจากพวกเราไปเห็นทีคงไม่สมควรสะแล้ว"