ผมชื่อชัย
ผมเพิ่งเข้ามหาลัยได้เทอมเดียวก็ต้องเลิกเรียน
เพราะพ่อประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิต
แถมยังเป็ฝ่ายไปชนคู่กรณี
จนาเ็สาหัสต้องชดใช้กันหนักมาก
.
ส่วนผมเองก็นั่งอยู่กับพ่อด้วย
แต่กลับรอดมาได้อย่างปาติหารย์
ทว่าเพราะว่านอนเป็ผักอยู่นานถึงครึ่งปี
เงินเก็บที่ครอบครัวเรามีก็เอามา
ใช้รักษาผมหมดจนเป็หนี้หลักล้าน
เพราะว่าผมาเ็หนักที่สมอง
.
ตอนนี้ผมจึงออกมาทำงาน
เพื่อพยุงภาระทางบ้านรวมถึงใช้หนี้
ถึงแม้แม่จะไม่อยากให้ผมทำก็เถอะ
.
แกร๊ก!
.
"ไปม.ปักเป้าค่ะ!"
.
และงานที่ผมทำก็คือขับรถอูเบอร์
พอดีพ่อผมขับอยู่ก่อนแล้ว
บ้านเรามีรถสองคัน คันหนึ่งของแม่
แต่เพราะพ่อตายแม่จึงให้รถผมมาใช้ขับช่วยหาเงิน
ส่วนท่านก็กลับรถประจำทางเอาไปก่อน
.
"น้องชื่ออะไรคะ? หล่อจัง?"
"เอ้อ...ชื่อชัยครับ"
.
"รอยแผลเป็น้องเท่ห์จัง
สะดุดตามากเลยนะเนี่ย!"
.
"ฮะฮะ... ใครๆก็พูดแบบนั้นล่ะครับ"
.
มันเป็รอยจากการเย็บแผลกะโหลกแตก
รูปกากบาทตรงหน้าผากด้านขวา
เพราะว่ามันประทับอยู่
บนใบหน้าหล่อๆที่พ่อให้มาของผม
มันก็เลยกลายเป็เท่ห์ขึ้นมา
.
ใบหน้าผมหล่อเข้มแบบชายไทย
ผิวไม่ขาวใสออกคมเข้มแบบพี่หมื่น
ในละครออเ้าที่กำลังดังในตอนนี้
เพียงแต่เป็พี่หมื่นที่เพิ่งอายุ 19 ปี
สูงบึกหุ่นดี เพราะผมค่อนข้างเป็นักเรียน
สายฟิตนักกีฬาั้แ่ก่อนาเ็
พอกลับมาก็พยามฟิตให้เหมือนเดิมล่ะนะ
.
ถึงแม้ว่าผมจะต้องหยุดเรียนมาทำงาน
แต่มันก็ไม่ได้ถึงกับแย่มาก
ช้าเร็วเราก็ต้องทำ แถมการขับรถอูเบอร์นั้น
ก็ทำให้ผมได้พบผู้คนมากหน้าหลายตา
โดยเฉพาะสาวๆน่ารักๆ
ที่ทำให้หัวใจกระชุ่มกระชวยดีไม่น้อย!
.
แต่ว่าบางคนก็ไม่ค่อย...
.
"เฮ้! นายน่ะ! จะขับช้าไปไหน!!"
.
"โธ่ นี่ก็เร็วแล้วนะครับ
บนทางด่วนมันจำกัดความเร็ว
เดี๋ยวผมโดนค่าปรับย้อนหลัง
พี่จะช่วยจ่ายมั้ยล่ะครับ!?"
.
"หาา!? เื่อะไรฉันจะต้องจ่ายด้วย?
แต่ไปแบบนี้ไม่ทันแน่!
นายเป็คนขับรถบริการไม่ใช่เหรอ!
รีบขับให้มันได้ดั่งใจลูกค้าหน่อยไม่ได้รึไงยะ!"
.
ใช่...ลูกค้าทุกคนก็ไม่ได้ดีเสมอไป
แต่ที่หญิงสาวคนนี้บ่นมันไม่ใช่เื่ใหญ่
ผมเคยเจอหนักกว่านี้มาก็หลาย
.
เธอชื่อฝ้าย เป็สาวมหาลัยปีสุดท้าย
และกำลังรีบไปส่งงานทีซิส!
.
และถ้าจะถามว่าทำไมผมรู้จักเธอน่ะเหรอ
ก็เพราะเธอเรียกผมมาส่งเป็สิบครั้งแล้วน่ะสิ
ผมไม่แน่ใจเหมือนกันว่าผมบริการดี
เพราะเธอนั่งมาทีไรก็บ่นน้ำไหลไฟดับทุกที
หรืออาจเพราะผมนั่งฟังเธอเต็มที่
โดยไม่ไล่เธอลงจากรถล่ะมั้ง?
.
"นี่พี่ฝ้ายนัดเส้นตายกี่โมงครับ"
"11 โมง!"
"หา??? ตอนพี่เรียกผม
มันก็ 10 โมงแล้วไม่ใช่เหรอครับ!"
"ก็ใช่น่ะสิ! เร็วๆสิ!! เร็วๆ!!"
.
เฮ่อ...
ท่าทางที่หญิงสาวร้อนรนมันทำให้ผมนั้นใจอ่อน
ความจริงมันก็ั้แ่ตอนเธอเข้ามานั่งในรถผมครั้งแรก
พี่ฝ้ายสวยมาก หน้าตาหวานสวยมีสเน่ห์แบบแปลกๆ
ที่ผมว่าแปลกก็คือเธอมีแก้มและไม่ได้คางแหลม
แบบสาวๆพิมพ์นิยมอมโบท็อกสมัยนี้
.
เธอน่ารักและดูดีมีราคาเต็มที่
มีที่อยู่ในหมู่บ้านหรูราคาแพงอย่างดี
นมก็มีใหญ่ถึงคัพอี บางทีผมก็สงสัยว่าทำไม
เธอถึงมาเอาดีทางสถาปัตย์ที่ต้องแบกโมเดลบ้าน
ขึ้นรถแทกซี่มาส่งงานหัวฟูแบบนี้ตลอด?
.
"พี่ฝ้ายจับโมเดลดีๆนะครับ!!"
"เอ๋??"
.
บรืนนนนน!!! ว้ายยยย!!!
.
พริบตานั้นผมก็เหยียบคันเร่งจนมิด
และขับรถแบบเหมือนกับจะรีบไปตาย
คงมีคนสรรเสริญถึงพ่อที่ตายไปแล้ว
ของผมเยอะชิบหาย...
.
รีบไปหาแม่มึงไง๊!!!
.
อ้า...บางคนก็สรรเสริญถึงแม่ด้วยสิ...
.
จี๊ดดด!! อึ๊!!!
.
เวลาผมรีบขับแบบนี้เหมือนกับว่า
สมองผมจะปวดขึ้นมา
แต่ว่าอดรีนาลีนมันก็หลั่งไหล
.
หึหึหึ!
.
เสี้ยววินาทีที่ต้องจดจ่อกับการขับนั่น
มันทำให้หัวใจผมพุ่งทะยานไป!
.
ปี๊นนนนนน!!
เอี๊ยดดด!!
.
ผมแซงปาดหน้ารถสิบล้ออย่างแทบจะหลบไม่ได้
ั้แ่ผมเกือบตาย มันเหมือนกับว่าความห่าม
ความบ้าคลั่งบางอย่างมันแอบหลบอยู่ข้างใน
.
"ว้ายย!! ดะ...เดี๋ยว!! เร็วไปแล้ว!!"
.
พี่ฝ้ายหน้าซีดเผือดไร้เืยิ่งกว่าไก่!
.
"เฮ่อออ...ตกลงจะเอาเร็วๆ
หรือเอาช้าๆครับพี่ฝ้าย?"
.
"หาา?"
.
สาวมหาลัยคนสวยกำลังงงใหญ่
เพราะผมกำลังเหยียบรถแรงจนเธอแทบบ้าตาย
ทั้งที่เป็ถนนหน้ามหาลัยที่มีรถขับขวักไขว่
"อะ...ก็ต้องเอาเร็วๆสิ!"
"เอาเร็วๆมันเสียวนะครับ! พี่ฝ้ายก็ทนหน่อยละกัน!"
"ห๊าาาา! อะ-ไอ้บ้า!!"
"ฮะฮะฮะ!"
.
บรืนนนน!!! กรี๊ดดดด!!
.
ก็นั่นล่ะความสัมพันของคนขับรถอูเบอร์หนุ่ม
กับสาวมหาลัยคนงาม!
.
.
.
ต๊อกๆๆๆ...
.
"ฮาห์...ฮาห์...ขอบใจนะที่ช่วยยก"
"เปลี่ยนจากคำขอบใจเป็เงินผมจะดีใจมากเลยครับ!"
"อี๋...ไอ้ขี้งก!!"
.
หญิงสาวบ่นอย่างแลบลิ้นปลิ้นตา
แต่เธอก็รู้ว่าผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น
.
"เย็นนี้มารับด้วยนะ!"
.
"โอ้ย... ก็เรียกผ่านแอพสิครับ!
ผมอาจจะติดลูกค้าคนอื่นอยู่ก็ได้"
.
"ไม่ได้! ถ้าฉันเรียกนายต้องมา!"
"...?"
.
บางครั้งผมก็คิดว่าเธอพูด
เหมือนมีความนัยอยู่ในสายตา
.
"ก็ได้ครับ... กี่โมงผมจะล็อคเวลาไว้ให้"
"หะ...ห้าโมง"
"ได้ครับ...คุณผู้หญิง"
"แบร่!!"
.
หญิงสาวแลบลิ้นให้ผมอีกครั้ง
เมื่อผมโค้งตัวให้เธอแบบกวนตีนนั่น
ผมก็ไม่ได้คิดว่ามันมีอะไรมากกว่านั้นหรอก
ทำไมสาวมหาลัยสวยขนาดนั้น
จะต้องมาชอบคนขับรถเรียนไม่จบอย่างผมด้วยล่ะ?
.
แกร๊ก...
.
"เฮ่อ..."
.
ขากลับผมก็มารับเธออย่างที่ว่า
หญิงสาวก้าวขึ้นรถมาอย่างเหนื่อยอ่อน
ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อคืนเธอได้นอนบ้างหรือเปล่า
ใบหน้าขาวๆของเธออิดโรยมาก
มันปราศจากเครื่องประทินโฉม
แต่ถึงหน้าสดเธอก็ยังสวยสด
งามหมดจดอย่างน่านิยมยิ่งนัก...
.
"คะแนนไม่ดีเหรอครับ?"
"หา...เปล่า... ก็ดีนะ..."
.
พี่ฝ้ายตอบรับอย่างขอไปที
และมีอาการเหมือนคนใกล้จะหลับ
.
"มันแปลกนะครับ...
พี่ฝ้ายไม่มีเพื่อนบ้างเหรอ
ผมมารับทีไรก็กลับคนเดียวตลอด"
.
"อี๋... หาว่าฉันไม่มีเพื่อนเหรอยะ!"
"ก็เปล่านะครับ... แต่ถ้ามีผมก็ต้องเห็นบ้างสิ?"
.
"..."
.
หญิงสาวนิ่งไปพักหนึ่ง
ผมจึงไม่ได้ถามต่อเพราะคิดว่าเธอคงจะเหนื่อย
แต่แล้ว...
.
"ฉันเรียนจบช้าปีนึงน่ะ
คนอื่นเขาจบกันไปหมดแล้ว
มีแต่ฉันเนี่ยไม่จบเสียที..."
.
"เอ๋??? อะไรกันครับ? พี่ฝ้ายออกจะขยัน?"
.
ผมตอบไปอย่างนั้น
เพราะโมเดลที่เธอทำก็ของดีทุกที
.
"ก็เพราะฉันส่งไม่ทันอยู่เรื่อยน่ะสิ
แต่ปีนี้ฉันส่งทันแล้วนะ!
เป็เพราะนายเลยล่ะ! ฮิฮิ!"
.
"หาา? ล้อเล่นน่า?"
.
"จริงจริ๊งงง! ฉันน่ะเป็พวกติด
ทำอะไรก็ต้องทำให้เพอร์เฟคต์
พอถึงเวลาจวนเจียนจริงๆถึงจะยอมหยุด
แต่คณะของฉันน่ะเน้นทำงานให้ทันไม่งั้นก็จะตก
ถ้านายไม่ช่วยยกขึ้นไปฉันคงส่งไม่ทันแน่ๆ..."
.
"ฮะฮะ... งั้นพี่ฝ้ายต้องเลี้ยงขอบคุณผมแล้วล่ะครับ"
.
ฟรี้...
.
"อื๋อ?"
.
พอผมหันไปก็พบว่าหญิงสาวหลับ
ปกติแล้วผู้โดยสารหญิงจะไม่ค่อยกล้าหลับ
บนรถอูเบอร์หรือแท็กซี่
แต่ตอนนี้เธอคงเพลียเอามาก
กับการทำงานให้เพอร์เฟคต์นั้น
.
ฮิฮิ...
.
หญิงสาวหลับอยู่เบาะหลังรถผมอย่างอมยิ้มหวาน
เธอคงกำลังฝันว่างานของเธอสำเร็จตาม้า
ผมก็เพียงขับรถให้ช้าและนุ่มนวล
เพื่อให้ฝันหวานของเธอไม่สะดุ้งตื่นกลางคันเสียก่อน...
.
แกร๊ก...กึก...กึก...
.
ตึงง...เฮ้ออ...
.
และพอถึงบ้านผมก็ช่วยเธออุ้มโมเดลนั้นเข้าไป
มาคิดดูแล้ว อาจเป็เพราะผมช่วยเธอยกตลอดก็ได้
เธอถึงได้เรียกใช้บริการผมบ่อยๆแบบนั้น?
.
"เรียบร้อยแล้วนะครับพี่ฝ้าย
พักผ่อนเยอะๆนะครับพี่!"
.
ผมเอ่ยบอกลากับนักศึกษาสาวหน้าใส
พอเธอเรียนจบแล้วแบบนี้
นี่อาจจะเป็การมาส่งเธอเป็ครั้งสุดท้าย
.
หนุบ...อุ๊?
.
แต่แล้วหญิงสาวกลับขยับ
เข้ามากอดแผ่นหลังของผม
จนนมนุ่มแแ่แบบรู้สึกได้...
.
"วันนี้ไม่มีใครอยู่บ้าน...
นายอยู่เป็เพื่อนฉันหน่อยได้มั้ย?"
.
"เอ๊ะ?"
.
นะ...นั่นมันหมายความว่ายังไง?
ผมได้แต่คิดอยู่ในใจ หัวใจสั่นสะท้านหวั่นไหว
แต่ว่าปากกลับพูดไป...
.
"อ้า... ผมยังต้องวิ่งงานอยู่นะครับ
ถ้าหยุดงานหนี้มันก็จะเพิ่มไปเรื่อยๆ"
.
จุ๊บ...อุ๊?
.
พี่ฝ้ายรุกไล่โดยการจูบเบาที่แก้ม
แล้วงับที่ใบหูของผมพระเ้าช่วย?
ผมไม่อาจจะก้าวขาหนีจากสาวสวย
ที่ซุกร่างนุ่มแนบผมจนระทวยทั้งตัวและหัวใจ!
1K
![ไม่มีใครน่ารักไปกว่าผม [Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1650943475_54560456.webp)
