ระบบแวมไพร์กับนายเย็นชา!!!

น้ำเสียงของเขาดูไม่รู้สึกมีอะไรสักนิดมันช่างดูเย็นชาแล้วว่างเปล่าสีหน้าของเหล่านักรบและคนที่กำลังดูเหตุการณ์นี้อยู่ต่างก็ซีดเผือกแสดงถึงความหวาดกลัว_____________________________________สีหน้าหวาดกลัวของผู้คนโดยรอบแสดงออกมาอย่างเห็นได้ชัดดวงตาสีแดงฉานเหมือนกับถูกย้อมไปด้วยเลือดใบหน้าที่ดูเรียบเฉยเหมือนกับไม่มีความรู้สึกอะไรเลยสิ่งเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงความน่ากลัวของจิน“พวกแกเป็นคนที่หันอาวุธใส่ฉันก่อนเองนะเพราะว่าของพวกนั้นน่ะมันไม่ได้มีไว้ประดับถ้าหากนำมันออกมาแสดงว่าสิ่งที่ต้องเดิมพันคือชีวิตพวกแกคงเข้าใจจุดนี้แล้วใช่ไหม”จินกล่าวออกมาพร้อมกับโยนหัวของเจ้าสี่ตาทิ้งไปเหล่านักรบที่แต่ก่อนมีความสุขุมเยือกเย็นแต่ในเวลานี้แต่ละคนก็ต่างมีสีหน้าที่แตกต่างจากเดิม“ความหวาดกลัว…..สิ่งนี้แหละคืออาวุธที่มนุษย์ไม่สามารถเอาชนะได้”หลังจากที่คำพูดของจินจบไปจู่ๆตัวของเขาก็ได้หายไปต่อหน้าทุกคนและเขาก็ได้มาปรากฏตัวข้างหลังของราชินีราชินีที่พึ่งรู้สึกตัวก็ได้หันกลับไปมองสิ่งที่อยู่ข้างหลังแล้วก็ตกใจมากเธอไม่สามารถคุมอารมณ์ความกลัวในจิตใจของเธอได้เลย“ฉันจะไม่ฆ่าเธอหรอกนะคุณราชินีถ้าเกิดว่าคนพวกนี้ไม่หันอาวุธใส่ฉันก่อนล่ะก็เรื่องทัังหมดจะไม่เกิดขึ้นเลย”ราชินีที่พึ่งได้สติกลับมาก็ได้กล่าวตอบกลับจินไป“อันที่จริงแล้วที่พวกเราทำแบบนั้น-”ราชินีที่กำลังจะพูดออกมาก็ได้ถูกหยุดคำพูดเอาไว้ด้วยเสียงของจูเลียแล้วเธอก็มีสีหน้ารู้สึกผิด“มันเป็นความผิดของฉันเองที่ไปหันอาวุธใส่นายก่อนเพราะงั้นเรื่องนี้มันเป็นความผิดของฉันเอง!!”จูเลียกล่าวออกมาพร้อมกับมีเหงื่อไหลออกมาเป็นช่วงๆเธอรู้ดีว่าในตอนนี้เธอไม่สามารถเอาชนะจินได้เลยแล้วเธอก็คิดว่าตัวเองนั้นเป็นคนผิดด้วยเพราะเธอนั้นเป็นฝ่ายที่เริ่มโจมตีเขาก่อน“คุณจูเลียคุณไม่จำเป็นที่จะต้องไปพูดแบบนั้นหรอกครับอีกไม่นานกองกำลังเสริมของพวกเรากำลังจะมาแล้วเพราะงั้นพว-”“ถ้านายกำลังจะพูดถึงไอ้สัญญาณที่ส่งไปล่ะก็มันไปไม่ถึงไอ้พวกกำลังเสริมนั่นหรอกนะเพราะว่าเหตุการณ์ที่เกิดอยู่ตอนนี้คนภายนอกหรือว่าใครก็ตามจะไม่สามารถรับรู้หรืออีกนัยหนึ่งก็คือจะไม่มีคนมาช่วยพวกนายยังไงล่ะ”“มะ..ไม่จริงน้าาาา!!!”เหล่านักรบทั้งหลายที่ตอนนี้ต่างก็มีความรู้สึกหมดหวังได้แต่ก้มหน้ายอมรับชะตากรรมของตัวเองแล้วรอความตาย“เห้อออ~~”“พอแล้วล่ะสำหรับบทเรียนที่พวกนายได้รับหวังว่ามันจะมีค่ามากนะแล้วก็คุณผู้กล้านั่นน่ะ….ขอบคุณที่ทำให้ฉันได้มาโลกแห่งนี้ครั้งนี้ฉันจะปล่อยพวกเธอไปก่อนหวังว่าจะได้รับบทเรียนจากสิ่งที่เกิดขึ้นนะ”หลังจากที่จินพูดจบตัวของเขาก็ได้หายไปต่อหน้าทุกคนหลายคนต่างก็ถอนหายใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลายคนต่างก็ช็อคกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไปเลยแล้วเวลาผ่านไปไม่นานกองกำลังเสริมก็ได้มาถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดก็จบลงและลงเอยด้วยตราประทับแห่งความหวาดกลัว[ภาระกิจเคลียร์][เนื้อหาภาระกิจ][ให้บทเรียนแก่พวกที่หยิ่งยะโสและทดสอบการอเวคบทเรียนการหันอาวุธโดยไม่เตรียมใจเดิมพันความตาย][สำเร็จ][ขอบคุณที่เหนื่อย]“ใช้แล้ว….ที่ทำไปทั้งหมดก็เพราะสิ่งนี้แหละ”[รางวัล ความรู้ของโลก](ปริศนาเยอะเนอะนี้มันนิยายแฟนตาซีหรือนิยายสืบสวนกัน5555+)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทเรียน

นิยายแนะนำ

ระบบแวมไพร์กับนายเย็นชา!!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทเรียน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้