คำเตือน
การพยายามมีเพศสัมพันธ์โดยไม่ยินยอม (บรรยายละเอียด)
ระหว่างเก็บของ อาฉาสังเกตเห็นว่าเจ๋อฟางมีของกระจุกกระจิกเต็มไปหมด แค่กระจกกับหวีก็มีอย่างละหลายด้าม ไหนจะพวกเข็มกลัดที่ติดอะไรวิบๆ วับๆ เหมือนคริสตัล มองๆ ไปก็ให้ตาแดงขึ้นมาอีก
“ถ้าอากงรู้แต่แรกว่าหนูอยากเป็ผู้หญิง ตอนแม่หนูตั้งท้อง อากงไม่ไปไหว้เ้าแม่กวนอิมที่ศาล ขอให้ท่านส่งหลานมีดุ้นมาให้อากงหรอก” อาฉาโพรงจมูกร้อนผ่าว “เจ๋อฟางเอ๊ย อากงทำผิดต่อหนู ถ้าหนูฟื้นขึ้นมาได้ก็ดีสิ...”
น้ำตาไหลลงมาอย่างไม่เอาไหน เขารีบดึงเสื้อขึ้นเช็ด แล้วสูดน้ำมูกเก็บของต่อไป
“ยอมกลับมาได้ซะทีหรือ” เสียงเครียดๆ พลันดังขึ้นตรงประตู
อาฉาหันไปมอง เห็นเด็กหนุ่มผมทองคนหนึ่งยืนอยู่ข้างหลังตัวเอง
เด็กหนุ่มเหน็บยิ้มชั่วร้ายไว้บนเรียวปาก เรือนผมสีทองสะท้อนแสงไฟเป็ประกาย คิ้วทรงตรง ปลายพาดเฉียงขึ้นข้างบนอย่างเอาเื่ ดวงตารูปสามเหลี่ยมดูดุร้าย ริมฝีปากรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนเหยียดมุมซ้ายยิ้มข้างเดียว รูปร่างกำยำและสูงเด่นกว่าคนทั่วไป สร้างบุคลิกคุกคามให้เ้าตัว
อาฉาอึ้ง เด็กคนนี้เป็เพื่อนร่วมห้องของเจ๋อฟางอย่างนั้นหรือ ทำไมถึงได้ดูน่ากลัวเหมือนอยากจับคนกินอย่างนั้นแหละ
ประตูห้องถูกกระแทกปิดโดยแรงดัง ‘โครม’ จนกระจกหน้าต่างะเืกึกๆ
“ทำไมถึงได้ชอบแอบไปหามันลับหลังฉันอยู่เรื่อย รู้ก็รู้ว่าฉันกับมันไม่ถูกกัน มีมันต้องไม่มีฉัน แต่นายก็ยังให้คนตั้งเยอะแยะเห็นนายออกจากหอไปกับมัน แล้วจะให้ฉันอยู่ดูหน้าคนยังไง นายทำฉันเสียหน้าป่นปี้หมดแล้ว” เด็กหนุ่มล็อกประตู จากนั้นก็ย่างสามขุมเข้ามาหา
ไม่เข้าใจเอาเสียเลยจริงๆ เ้าหนุ่มนี่อยากคุยกันก็คุยสิ ทำไมถึงต้องปิดประตูด้วย มิหนำซ้ำยังล็อกกลอนอีก แต่ขนาดเขาหัวช้า แค่เห็นตอนประตูถูกกดล็อก สัญญาณเตือนภัยยังดังสนั่นขึ้นในใจ
จะล่อกันสักตั้งหรือ เขารู้อยู่ว่าพวกเด็กหนุ่มๆ ชอบใช้กำลัง เอะอะก็ลงไม้ลงมือกันไว้ก่อน แต่เ้าหนุ่มนี่ตัวล่ำบึ้ก อาฉาไม่แน่ใจว่าตัวเองจะสู้ได้หรือไม่
หรือจะหนีดีนะ แต่ประตูห้องดันถูกขวางไว้นี่สิ
โดดหน้าต่างหนีพอไหวไหม อาฉาหันไปมองหน้าต่าง ถูกล่ะว่าชั้นสองไม่สูงนัก แต่เขาก็ยังกลัวอยู่ดี จะให้ร่างกายของเจ๋อฟางตกลงไปจนกระดูกกระเดี้ยวหักไม่ได้เด็ดขาด
“ทำไมไม่พูดอะไรบ้างล่ะ ร้อนตัวหรือไง” เด็กหนุ่มเดินเข้ามายืนตรงหน้า
อาฉาที่กำลังนั่งยองๆ เก็บของตรงตู้เสื้อผ้าแหงนหน้ามองฝ่ายตรงข้าม ได้แต่ยิ้มแหยให้เกร็งๆ แต่ก็แอบกำหมัดเตรียมพร้อม หากอีกฝ่ายลงมือขึ้นมาจะได้สวนกลับไปทันที
จากนั้นเด็กหนุ่มก็กระโจนเข้าใส่ อาฉาเหวี่ยงกำปั้นออกไป แต่ฝ่ายนั้นโยกตัวหลบอย่างคล่องแคล่ว พร้อมเอื้อมมือมาคว้าคอเสื้อเขาจับกระชากแล้วเหวี่ยงไปด้านข้าง
อาฉากระเด็นออกไปทั้งตัว คิดในใจว่าตอนกระแทกพื้นจะต้องเจ็บจนร้องหาอาม่าแน่ๆ ปรากฏว่าใต้ร่างกลับเป็ฟูกนุ่มๆ เขาถอนหายใจอย่างโล่งอกว่าโชคดีที่ถูกเหวี่ยงมาที่เตียง
เด็กหนุ่มตามมาคุกเข่าบนเตียง ตรึงเขาไว้ใต้ร่างตัวเอง “เห็นทีถ้าวันนี้ไม่สั่งสอนกันซะบ้าง นายคงไม่รู้จักจำซะทีว่าตัวเองเป็คนของใคร!”
เสียง ‘แควก...’ ดังขึ้น เสื้อกล้ามที่เ้าของซักแล้วซักอีกจนเปื่อยบางถูกเด็กหนุ่มฉีกทีเดียวขาดคามือ หน้าอกเปิดโล่งกระทบอากาศตลอดแนว
มองขึ้นไปจากมุมนี้ อาฉาเห็นแต่เพียงใบหน้าที่สะท้อนความเดือดดาลผสมผสานกับอารมณ์กลัดมันของเด็กหนุ่ม ทำเอาเขาหนาวเยือกจากปลายเท้าขึ้นไปถึงกลางกระหม่อม
เด็กหนุ่มแนบตัวลงมา กดริมฝีปากเข้ากับซอกคอเขาแล้วดูดดุนหนักๆ จากนั้นก็ขบขย้ำจนเขาเจ็บ มือใหญ่ออกแรงกระตุก ดึงกางเกงอาฉาลงมาทั้งเข็มขัด แล้วจับถอดออกจากปลายเท้า
“เหยดแหม่!” อาฉาใจนขวัญหนีกระเจิดกระเจิง เขาพยายามดิ้นสุดแรง แต่เพราะถูกทับไว้ทั้งตัว จึงไม่มีช่องว่างให้ออกแรงสู้ได้เลย
สุดท้ายเมื่อเด็กหนุ่มควานมือลงไปลูบไล้ส่วนสำคัญตรงร่างกายท่อนล่าง อาฉาก็ข่มความหวาดกลัวในใจไม่ไหวอีกต่อไป เขาโก่งคอตะเบ็งสุดเสียงด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี
“เสี่ยวเยวียน...ช่วยด้วย...หายหัวไปไหนเนี่ย...ฉันถูกจับถอดกางเกงแล้ว...รีบมาช่วยเร็วเข้า...”
นี่เขามาเรียนหนังสือแท้ๆ ทำไมถึงต้องเจอเื่พิลึกกึกกือแบบนี้ด้วยนะ
ความคิดของอาฉาสับสนยุ่งเหยิง ทำอะไรไม่ได้นอกจากร้องะโขอความช่วยเหลือไม่หยุด