ย้ายร่างไปโลกนารูโตะและ​สาวๆยอมศิโรราบ​

จากนั้น โอบิโตะก็อุ้มคุชินะเข้าไปในห้องนอนและวางเธอลงบนเตียง คุชินะขดตัวอย่างระมัดระวังอยู่ที่มุมเตียง กำผ้าปูที่นอนแน่น

“อย่ากลัวไปเลยที่รัก” โอบิโตะปลอบเขา “มันก็แค่เกมเล็กๆ เท่านั้นเอง”

เขาหยิบถุงกระดาษจากตู้เสื้อผ้าแล้วดึงชุดชั้นในลูกไม้สีดำออกมา คุชินะจ้องมองผ้าบางๆ นั้นด้วยความตกใจและสะดุ้งเล็กน้อย

"ไม่... ฉันจะไม่ใส่ชุดนี้..." คุชินะส่ายหัวอย่างสิ้นหวัง เสียงของเธอสั่นเครือด้วยน้ำตา

โอบิโตะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย: "อย่าดื้อดึงนักเลย คุชินะ ชุดนี้เข้ากับเธอดี เชื่อฉันสิ"

เขาบังคับให้คุชินะสวมชุดชั้นในให้เธอ ผ้าบางๆ แทบมองไม่เห็นนั้นไม่ได้ช่วยปกปิดรูปร่างที่อวบอิ่มของเธอเลย

กางเกงในทรงสามเหลี่ยมสีดำแทบจะไม่ปกปิดส่วนลับของเธอเลย แต่กลับยิ่งทำให้มันดูโดดเด่นมากขึ้นไปอีก

เสื้อของเธอมีขนาดเล็กกว่าปกติครึ่งคัพ ซึ่งไม่สามารถรองรับหน้าอกขนาดใหญ่ของคุชินะได้เลย ทำให้หัวนมส่วนใหญ่โผล่ออกมา

สายรัดเส้นเล็กแทบจะยึดเสื้อผ้าไว้ไม่อยู่ แค่ดึงเบาๆ ก็อาจทำให้เสื้อผ้าขาดได้

โอบิโตะชื่นชมผลงานชิ้นเอกของเขาด้วยความพึงพอใจ โดยมีประกายความตื่นเต้นจางๆ ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

ชุดชั้นในนี้ออกแบบมาเพื่อเพิ่มความใกล้ชิดโดยเฉพาะ แทบจะเหมือนกับว่าคุณไม่ได้สวมเสื้อผ้าเลย

แต่สำหรับสาวงามอย่างคุชินะ บางครั้งยิ่งเปลือยกายมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งดูเย้ายวนกว่าการเปลือยกายอย่างสมบูรณ์เสียอีก

“สวยงามอย่างแท้จริง” โอบิโตะอุทานด้วยความจริงใจ “คุชินะอับอายและขายหน้ามากจนอยากจะหายตัวไปในรอยแตกของพื้นดิน ชุดนี้ไม่เพียงแต่เผยให้เห็นเรือนร่าง แต่ยังเน้นส่วนที่ดีที่สุดของเธออีกด้วย ดีไซน์ช่วงบนทำให้หน้าอกของเธอดูอวบอิ่ม ในขณะที่ช่วงล่างเผยให้เห็นสะโพกอวบอิ่มและขาเรียวยาวของเธออย่างเต็มที่ ผ้าสีดำทำให้ผิวของเธอดูขาวขึ้นไปอีก ราวกับว่าเธอกำลังจงใจยั่วยวนผู้ชาย”

โอบิโตะสังเกตเห็นความลังเลในแววตาของคุชินะ แต่เขากลับไม่สนใจ ตรงกันข้าม ท่าทางเขินอายและหมดหนทางของเธอกลับยิ่งดึงดูดความสนใจของเขามากขึ้น

"มาเลย แนะนำตัวหน่อยสิ" โอบิโตะพูดอย่างกระตือรือร้น "บอกฉันเกี่ยวกับจุดแข็งทางกายภาพของคุณหน่อย"

ใบหน้าของคุชินะแดงก่ำ เธอมองไปที่โอบิโตะ พูดไม่ออกอยู่ครู่หนึ่ง

โอบิโตะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยท่าทีสบายๆ แล้วเตือนเขาว่า "ไม่อยากจบ 'การประชุม' วันนี้ให้เร็วที่สุดเหรอ?"

คุชินะสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามนึกถึงคำพูดไร้ยางอายที่โอบิโตะฝึกให้เธอพูด เธอรู้ว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำตามที่โอบิโตะขอ

"ฉัน...ฉันชื่อคุชินะ..." เธอเริ่มพูดด้วยความยากลำบาก "ฉัน...มีหน้าอกใหญ่โตนุ่มนิ่ม...และบั้นท้ายกลมกลึงน่าสัมผัส...ฉันเกิดมาเพื่อให้ท่านโอบิโตะเล่นด้วยเท่านั้น..."

โอบิโตะมองเธอด้วยรอยยิ้ม ดวงตาเต็มไปด้วยความชื่นชม “ทำต่อไป ฉันอยากให้เธอสาธิตให้ฉันดูด้วยมือของเธอเอง”

มือของคุชินะสั่นเทาขณะที่เธอค่อยๆ เลื่อนมือขึ้นไปสัมผัสหน้าอก เมื่อสัมผัสเนื้อนุ่มนั้นแล้ว เธอก็อดไม่ได้ที่จะปล่อยลมหายใจหวานๆ ออกมา

"นี่...นี่คือหน้าอกของฉัน...ใหญ่และนุ่ม..." เธอกล่าวพลางเริ่มนวดหน้าอกขาวเนียนคู่นั้น เนื้อหนังเปลี่ยนรูปทรงภายใต้ฝ่ามือของเธอ และหัวนมสีชมพูก็ตั้งตรงขึ้นจากการเสียดสี

โอบิโตะเฝ้ามองด้วยความสนใจอย่างยิ่ง รู้สึกว่าความปรารถนาของเขากำลังเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

“เก่งมาก!” เขาอุทาน “ทีนี้ มาชื่นชมก้นสวยๆ ของเจ้ากันเถอะ”

คุชินะหันหลังกลับอย่างเกร็งๆ พร้อมกับยื่นก้นออกมาช้าๆ โอบิโตะเอื้อมมือไปตบก้นที่แน่นและยืดหยุ่นของเธอเบาๆ ทำให้คุชินะตัวสั่นเล็กน้อย

"รู้สึกดีจังเลย" เขาอุทาน "มาเลย แกะมันออกแล้วโชว์ให้เราดูหน่อยสิว่าข้างในมีอะไรบ้าง"

คุชินะกัดฟันและเอื้อมมือไปด้านหลัง

เธอแยกก้นออก เผยให้เห็นอวัยวะเพศหญิงสีชมพูและทวารหนักสีน้ำตาลอ่อนที่ซ่อนอยู่ภายใน

น้ำรักที่ชุ่มชื้นเล็กน้อยค่อยๆ ซึมออกมาจากถ้ำดอกไม้ของเธอ ทำให้บริเวณนั้นเปื้อนโคลน

โอบิโตะก้มลงเพื่อชื่นชมทิวทัศน์อันงดงามอย่างใกล้ชิด คุชินะตัวสั่นด้วยความอับอาย แต่ก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะรักษาท่าเหยียดขาของเธอไว้

“มันงดงามมาก” โอบิโตะกล่าวชมอย่างจริงใจ “มันเป็นสมบัติล้ำค่าที่สวรรค์ประทานให้แก่มนุษย์อย่างแท้จริง”

นิ้วของเขาลื่นลงไปตามบั้นท้ายของคุชินะ จนหยุดอยู่ที่ปากช่องคลอดของเธอ “ดูเหมือนเธอจะพร้อมแล้วนะ” เขาพูดพร้อมหัวเราะเบาๆ แล้วสอดนิ้วเข้าไปในช่องคลอดของคุชินะ

คุชินะเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วหายใจออกมาอย่างหวานเลี่ยน

โอบิโตะค่อยๆ สอดนิ้วเข้าไปในโพรงดอกไม้ของเธออย่างชำนาญ กดลงบนเนื้ออ่อนนุ่มที่ไวต่อความรู้สึกที่สุดของเธอ

คุชินะอดไม่ได้ที่จะบิดเอว และถ้ำดอกไม้ของเธอก็เริ่มปล่อยน้ำรักออกมาอย่างช้าๆ

"ช่างอ่อนไหวเหลือเกิน" โอบิโตะอุทาน "เธอสวยโดยธรรมชาติจริงๆ"

คุชินะรู้สึกอับอายมากจนอยากหายตัวไป แต่ความสุขทางกายทำให้ร่างกายของเธอตอบสนองอย่างตรงไปตรงมา

ถ้ำดอกไม้เปียกชุ่มไปหมดแล้วจากการเล่นของโอบิโตะ และน้ำรักจำนวนมากไหลลงมาจากนิ้วของเขา ทำให้ผ้าปูที่นอนเปียกไปด้วย

"ดูเหมือนว่าคุชินะตัวน้อยของเราจะชอบแบบนี้จริงๆ นะ" โอบิโตะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์พลางดึงนิ้วออกมาและเล็งอวัยวะเพศของเขาไปที่ช่องคลอดที่เปียกชุ่มและเหนียวเหนอะหนะของคุชินะ

คุชินะรู้สึกถึงวัตถุร้อนๆ ที่กดแนบกับช่องทางเข้าของเธอและอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น แม้ว่าในใจเธอจะไม่ต้องการสักพันครั้ง แต่ร่างกายที่ซื่อสัตย์ของเธอกลับปรารถนาการเข้ามาของโอบิโตะ

“ท่านโอบิโตะ...” เธอกล่าวเบาๆ พลางหลับตา “ได้โปรด...ได้โปรดเข้ามา...”

โอบิโตะยิ้มอย่างพึงพอใจและค่อยๆ แต่หนักแน่นดันตัวเองเข้าไปในร่างของคุชินะ

คุชินะเงยหน้าขึ้นและถอนหายใจอย่างโล่งอก

อวัยวะเพศชายที่ร้อนระอุและเต้นตุบๆ นั้นสอดเข้าไปในร่างกายของเธอจนมิดชิด เติมเต็มเธออย่างสมบูรณ์โดยไม่มีช่องว่างใดๆ

“ว้าว นี่มันสุดยอดไปเลย” โอบิโตะอุทาน “มันร้อนและแน่นมาก เหมือนกับว่ามันถูกสร้างมาเพื่อฉันโดยเฉพาะเลย”

เขาโอบเอวคุชินะและเริ่มสอดใส่เข้าไปในตัวเธออย่างรุนแรง

อวัยวะเพศชายขยับเข้าออกช่องคลอดอย่างรวดเร็ว ทุกครั้งที่ดึงออก จะมีของเหลวจากช่องคลอดไหลออกมาเป็นจำนวนมาก

คุชินะนอนหมดแรงอยู่บนเตียง ปล่อยให้โอบิโตะสอดใส่เข้ามาในตัวเธอ

"อ่า...อ่า...ลึกจัง..." คุชินะครางออกมาเป็นระยะ "ท่านโอบิโตะ...ได้โปรดช้าลงหน่อยเถอะ..."

โอบิโตะไม่สนใจเธอเลยสักนิดและยิ่งเร่งจังหวะมากขึ้น ร่างกายของทั้งคู่กระทบกันซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเกิดเสียง "แปะ" หน้าอกของคุชินะสั่นไหวไปมาตามการเคลื่อนไหวของโอบิโตะ ปลายหัวนมสีชมพูโค้งเว้าอย่างเย้ายวน

"ชอบไอ้จู๋ใหญ่ๆ ของฉันไหม?" โอบิโตะถามขณะที่กำลังร่วมเพศกับฉัน

คุชินะลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบอย่างเขินอายว่า "ฉัน...ฉันชอบค่ะ..."

เมื่อได้ยินเช่นนั้น โอบิโตะก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก เขาจึงสอดใส่เข้าไปในตัวคุชินะอย่างลึกซึ้งทุกจังหวะ ความสุขอย่างท่วมท้นทำให้คุชินะสูญเสียสติไปอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงแต่ความปรารถนาตามสัญชาตญาณเท่านั้น

"ท่านโอบิโตะ...มันรู้สึกดีเหลือเกิน...แรงกว่านี้..." คุชินะร้องออกมาพลางพยายามยื่นก้นออกมารับแรงกระแทกจากโอบิโตะ

โอบิโตะคว้าผมยาวของคุชินะด้วยความพึงพอใจและบังคับให้เธอยกศีรษะขึ้น

ใบหน้าสวยของคุชินะแดงระเรื่อด้วยความปรารถนา และดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยความพร่ามัว

โอบิโตะโน้มตัวลงจูบที่ริมฝีปากนุ่มนิ่มของคุชินะ

คุชินะส่งเสียงครางเบาๆ และยื่นลิ้นออกมาพันกับลิ้นของโอบิโตะอย่างกระตือรือร้น

ขณะจูบกัน โอบิโตะก็ไม่ลืมสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ตรงนั้น

องคชาตของเขาสอดเข้าสอดออกในช่องคลอดที่คับแน่นของคุชินะ ทำให้เกิดเสียงเปียกชื้นเป็นระยะ

เสียงครางของคุชินะเบามาก มีเพียงเสียงแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากจมูกของเธอเท่านั้น

"อืม...อืม..." โอบิโตะถอนหายใจอย่างพึงพอใจ "คุชินะ...เธอช่างเหมือนนางฟ้าจริงๆ..."

คุชินะไม่ได้ยินสิ่งที่โอบิโตะพูดอีกต่อไปแล้ว เธอรู้สึกเพียงว่าร่างกายของเธอลอยและจมอยู่ในมหาสมุทรแห่งตัณหา

ช่องเปิดรูปดอกไม้ของเธอนั้นแดงก่ำอยู่แล้วจากการถูกอวัยวะเพศของโอบิโตะสอดใส่ แต่โดยสัญชาตญาณมันก็ยังคงเกาะติดกับสิ่งนั้นอย่างแน่นหนา

น้ำรักไหลเยิ้มออกมาจากจุดที่ทั้งสองสัมผัสกันอย่างไม่หยุดยั้ง ชุ่มฉ่ำไปทั่วผ้าปูที่นอนเป็นบริเวณกว้าง

โอบิโตะขยับเข้าออกอีกหลายสิบครั้ง จนในที่สุดก็รู้สึกว่าน้ำอสุจิใกล้จะหลั่งออกมาแล้ว

เขาคว้าผมของคุชินะแล้วหลั่งน้ำอสุจิออกมาพร้อมกับเสียงครางต่ำๆ

น้ำอสุจิขุ่นๆ ไหลเข้าไปในมดลูกของคุชินะ และบางส่วนไหลลงมาตามอวัยวะเพศชาย สะสมเป็นแอ่งเล็กๆ บนพื้น

จบ​เล่ม​ที่​3