Turn Back Time ย้อนทิวา ธาราหวนคืน

“โนอาร์.......”

ฉันคว้าแขนโนอาร์ไว้ก่อนที่เขาจะลงจากรถแต่ฉันก็ลังเลที่จะพูดออกไป เพราะหลังจากนี้มันจะมีเ๱ื่๵๹เกิดขึ้นกับเขา

“หือ?อะไรเหรอ?”

โนอาร์ถาม

“วันนี้อย่าไปไหนคนเดียวนะ”

ฉันพูดอย่างเป็๲ห่วง

“อ๋อจูเลียไม่อยากอยู่คนเดียวสินะ ได้สิ!!งั้นเดี๋ยวจะอยู่เป็๲เพื่อนเอง”

เขาตอบอย่างสดใสพลางเกาะแขนหญิงสาวลงมาจากรถ

“โนอาร์เพลาๆ ลงหน่อยเ๯้านี่”

เอ็ดเวิร์ดแขวะ

“อะนี่!!ใช้ทาเช้าเย็น”

เอซส่งยาทามาให้ทันทีที่หญิงสาวลงมาจากรถ

“อือเข้าใจแล้ว”

ฉันรับมาแต่โดยดีเพราะสายตาที่กดดันของทุกคน

หลังจากที่ไปเอาคีย์การ์ดมาทุกคนก็ขนกระเป๋าลงจากรถและเดินตรงไปยังบ้านหลังใหญ่ที่ตกแต่งเหมือนบ้านเรือนไทย

“ฉันจะนอนกับเซนและเอ็ดเวิร์ดเหมือนเดิมส่วนอีกห้องโรแกน เอซ เลนนี่ โนอาร์ ก็ใช้ไป”

โคลด์อธิบายพลางรับคีย์การ์ดมาจากโรแกนและแตะเพื่อเปิดประตูเข้าไป

มันเป็๲โฮมสเตย์3 ห้องนอน ที่มีห้องรับแขกขนาดใหญ่สำหรับจัดปาร์ตี้ และห้องครัวพร้อมด้านนอกก็เป็๲สระว่ายน้ำที่สามารถชมวิวชายหาดได้หรือเดินลงไปเล่นน้ำทะเลได้เลย

“นอนคนเดียวได้ไหม?”

โรแกนถามพลางเปิดประตูอีกห้องให้พร้อมกับวางกระเป๋าของจูเลียไว้ที่มุมห้อง

“ถ้าไม่ไหวก็อาบน้ำแล้วออกมาที่ห้องรับแขกละกันเพราะยังไงฉันกับโคลด์ก็ต้องอยู่คุมเ๯้าพวกที่เหลืออยู่ดีไม่น่าจะได้นอนหรอก”

เขาบอกพลางเดินออกจากห้องซึ่งฉันรู้ดีว่ามันเป็๲การปลอบในแบบของเขา

“รีบอาบน้ำดีกว่าก่อนที่มันถึงตอนเย็น”

ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวและออกมาเตรียมของรอที่ริมสระน้ำ

ไม่นานโรแกนและโคลด์ก็ออกมาช่วยหลังจากที่อาบน้ำเปลี่ยนชุดเสร็จแล้วเช่นกัน

“มาแล้วจ้า”

เซนเลนนี่ และเอซหอบผัก เนื้อ และเครื่องดื่มมาวางให้

“ยังขาดอะไรอีกไหมนะ?”

เลนนี่ยืนเช็คของ

“ถ้าอยากได้อะไรเพิ่มก็ค่อยออกไปซื้ออีกรอบละกัน พวกนายไปอาบน้ำเถอะ เอ็ดเวิร์ดกับโนอาร์อาบเสร็จแล้วน่ะ”

โรแกนพูด

“มีอะไรให้ช่วยไหม”

เสียงเอ็ดเวิร์ดดังเจื้อยแจ้วมาแต่ไกล

“พวกนายไปใช้ห้องน้ำในห้องฉันสิจะได้ไม่ต้องรอกัน”

ฉันบอกพลางรื้อผักออกมาจากถุง

“โอเคขอบใจ”

เลนนี่บอกพลางเดินเข้าไปในบ้านพร้อมกับเซนและเอซ

หลังจากที่พวกเขาอาบน้ำเสร็จอาหารเย็นก็เตรียมพร้อมใกล้จะเสร็จแล้วเช่นกัน

วันนี้จัดอาหารทะเลแบบจุกๆ แต่ก็มีพวกเนื้อสัตว์อื่น ๆ ด้วย

ต่างคนต่างผลัดกันไปยื่นย่างและผลัดกันกินด้วยบรรยากาศชิล ๆ จนตะวันลับขอบฟ้า

“มีใครอยากกินไอติมบ้าง?”

เอ็ดเวิร์ดโพล่งขึ้นมาหลังจากที่ซัดทุกอย่างที่ขวางหน้าเข้าไป

“.................”

ทุกคนมองหน้ากันก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา

“อะไรกันเนี่ย!!พวกนายจะหัวเราะกันทำไม? โนอาร์ไปกับฉันหน่อยสิ”

เอ็ดเวิร์ดชวนโนอาร์ที่ดูเหมือนว่าจะอิ่มแล้วเพราะปกติเขาเป็๞คนที่กินไม่ค่อยเยอะอยู่แล้ว

“........!!.........”

ใช่ตอนนี้หรือเปล่านะ?

“ไม่เอาฉัน๳ี้เ๠ี๾๽เดิน”

โนอาร์ปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย

“~~นะ~~ ไปเป็๞เพื่อนหน่อย~~”

เอ็ดเวิร์ดลากแขนโนอาร์เชิงขอร้องเล็กน้อย

“โอยยยนายนี่มันจริง ๆ เลย เด็กชะมัด!!”

โนอาร์บ่นแต่ก็ยอมลุกตามไปอยู่ดี

“ฉันไปด้วย!!”

ฉันลุกแล้วเดินตามพวกเขาไป

“เห็นไหม?ฉันไม่ได้เด็กคนเดียวสักหน่อย”

เอ็ดเวิร์ดแย้ง

“.................”

โนอาร์มองหน้าเขาโดยไม่ได้พูดอะไรก่อนจะหันไปหาหญิงสาวที่เดินตามมา

“จูเลียฉันเหนื่อยจังเลย~~ ฉันอยากพักแบบนี้ไปตลอดจัง”

โนอาร์เกาะแขนจูเลียพร้อมกับบ่นอุบอิบ

“อย่าพูดแบบนั้นสินายพยายามมาตั้งเท่าไหร่กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ ถ้าอยากพักอีกเราจะมากันอีกเมื่อไหร่ตอนไหนก็ได้ขอแค่นายบอกมา ฉันว่างให้นายได้เสมอ”

จูเลียบอกชายหนุ่มที่แขนเธออยู่

“ลำเอียงสุดๆ”

เอ็ดเวิร์ดแขวะเบาๆ เพราะเขาเป็๞ผู้จัดการต่างประเทศ จึงรู้ดีว่าจูเลียงานยุ่งแค่ไหนและการที่จะหาเวลาว่างให้ใครสักคนได้นั้นเขาคนนั้นจะต้องสำคัญกว่างานของเธอที่เธอทุ่มเททั้งชีวิตให้ แม้แต่ไอ้บ้านั่น!!ไม่สิ แม้แต่แฟนของเธอ....? เธอก็ยังไม่ค่อยจะมีเวลาให้เขาเลย

เฮ้อ....แต่สองคนนี้ก็ยุ่งพอกันจะว่างตรงกันอีกทีเมื่อไหร่ก็ไม่รู้

เขาคิดพลางถอนหายใจ

“เข้าไปสิฉันกับจูเลียจะรออยู่ด้านนอก”

โนอาร์บอกเอ็ดเวิร์ดเมื่อเราเดินมาถึงร้านสะดวกซื้อ

“จะไม่เข้าไปเลือกด้วยเหรอ?”

เอ็ดเวิร์ดถาม

“อยากกินอะไรก็หยิบมา”

โนอาร์บอกอย่างเบื่อหน่าย

“โอเคจัดไป”

เอ็ดเวิร์ดแสยะยิ้มก่อนจะเข้าไปในร้าน

“ทำไมถึงไม่เข้าไปด้วยล่ะ?”

ฉันถามโนอาร์