Memories

หลังจากที่ผมได้มาถึงที่มหาลัย ผมก็ได้บังเอิญเจอกับผู้หญิงคนนึง ซึ่งมันคุ้นหน้าคุ้นตาผมมาก ถึงผมจะสูญเสียความทรงจำไป แต่ผมก็มีความรู้สึกอยู่ ซึ่งผมมีความรู้สึกว่า ผมกับผู้หญิงคนนี้เราต้องเคยเจอกันมาก่อนแน่ๆ

ผม : คุณครับๆ

เธอเงียบใส่ผม ไม่รู้ว่าได้ยินที่ผมเรียกรึเปล่า

ผม : คุณ! คุณครับ

ผมพยามเรียกเธออีกครั้ง แล้วดูเหมือนมันจะเป็๲ไปตามที่คิด เธอหันมาว่าผม แล้วก็ยิ้มอ่อนๆให้

ผม : เอ่อ ขอถามหน่อยได้มั้ยครับ ผมเคยเจอคุณที่ไหนมั้ย

เธอเงียบ แล้วก็เดินต่อ เหมือนไม่สนใจคำพูดของผม

ผม : เดี๋ยวสิครับคุณ ตอบผมก่อนเราเคยเจอกันที่ไหนรึเปล่า

??? : คุณค่ะ เราอาจจะแค่เคยเดินผ่านกันครั้งหรือสองครั้ง คุณคงจะจำคนผิดแล้ว

ผม : แต่ผม...

??? : เอาเป็๲ว่าคุณไปเรียนเถอะ ฉันก็รีบ มีเรียนเหมือนกันคะ แล้วก็ฉันชื่อว่าแป้ง ไม่ใช่คุณ

ผมได้แค่อึ้งกับคำตอบของแป้ง นี่ผมคิดผิดหมดทุกอย่างเลยหรอ

ผม : อะ..เอ่อ งั้นคุณ....แป้งรีบไปเรียนเถอะครับ ผมขอโทษกับเ๱ื่๵๹เมื่อกี้ด้วยแล้วกันที่ทำให้คุณเสียเวลา

แป้ง : ไม่เป็๞ไรคะ ฉันไปหละ

ผม : คะ...ครับ

หลังจากที่เดินมาถึงห้องเรียน ทุกคนที่รู้ข่าวว่าผมความจำเสื่อม ก็พยาบามมาให้ครบ แล้วมาแนะนำตัวเองว่าชื่ออะไร ทั้งที่แต่ก่อนแทบจะไม่ได้สนใจใยดีกับผมอยู่แล้ว