ซึจิมิ ผจญภัยหลุดโลกแฟนตาซี

" Golden rainbow " นี่ผลงานของหนูค่ะ มิซาเอะ กล่าว

กรรมการหลายคนถึงกับตะลึงในความสวยงามของมัน ตัวประสาทขนมชั้นตกแต่งอย่างดีมีสัตว์นานาชนิด และไม้ดอกไม้ประดับที่ทำจากขนมชั้น แต่รสชาตินี่สิ จะอร่อยไหมนะ เหล่ากรรมการพากันสงสัย
กรรมการคนหนึ่งใช้มีดหั่นเนื้อประสาทขนมชั้นออกมากิน รสชาติช่างกลมกล่อมยิ่งนัก รสชาติกลิ่นใบเตยที่หอมหวาน เมื่อลองลิ้มชิมรสแล้วถึงกับติด กรรมการคนอื่นก็เริ่มลองชิมดู ต่างคนต่างก็กินด้วยความเอร็ดอร่อย จนตัวปราสาทเหลืออยู่เพียงครึ่งหนึ่งพวกเขาถึงจะได้สติ
นี่พวกเรากินมากไปเหรอเนี่ย........เหล่ากรรมการคิด
กรรมการทั้ง 5 ต่างลงความเห็นกันว่านี่เป็นสิ่งมหัศจรรย์ การจะทำให้ขนมชั้น หวานกลมกล่อมนุ่มลิ้นแบบนี้ เวลาต้องเป๊ะ และฝีมือในการทำต้องสูงมาก หากพลาดแม้เพียงนิดเดียวเนื้อขนมชั้นที่ออกมาจะไม่อร่อย และหนืดเหนียว แต่ราน่านั้นเป็นหลานสาวเจ้าของโรงแรมนี้ พวกเขาทั้ง 5 จำเป็นต้องเข้าข้าง 
ราน่ามองปราสาทขนมชั้นหลากสี ด้วยความตกใจมองจากสีหน้ากรรมการแล้ว แน่นอนว่ามันต้องอร่อยมาก ราน่าอยากลองชิมดูเช่นกัน เสียแต่ว่า เธอเป็นคู่แข่งขันของมิซาเอะจะละทิ้งศักดิ์ศรีไปกินขนมชั้นที่เธอพูดว่าไม่อร่อยได้ยังไง
" เป็นไงค่ะ พอใช้ได้ไหมค่ะ คุณกรรมการ " มิซาเอะมีสีหน้าเชื่อมั่นว่า ปราสาทขนมชั้นหลากสีของเธอต้องได้คะแนนที่ 1 เป็นแน่ เธอยืนยิ้มอยู่ในใจพร้อมกับชูไม้ชูมือ ให้ซึจิมิ
ขนมชั้นพวกนี้ รสชาติกลมกล่อมมาก ขนมที่พวกกรรมการเคยกินมาตลอดชีวิต ยังหวานและกลมกล่อมสู้ของมิซาเอะไม่ได้เลย กินแล้วให้ความรู้สึกอยากกินอีก จนกรรมการอยากกินปราสาทขนมชั้นทั้งหมดลงท้อง
" พวกเราขอประชุมกันก่อน " กรรมการคนหนึ่งพูดขึ้น เพราะเกรงใจเจ้าของโรงแรมที่เป็นคนจัดงานนี้
กรรมการทั้ง5 เดินออกมาจากวงล้อมไกลพอสมควรเพื่อไม่ให้สิ่งที่พวกเขาพูดกันนั้น มีคนอื่นได้ยิน
" เอาไงดีครับ คุณจิน ขนมชั้นของเด็กคนนั้นอร่อยมาก กลิ่นหอมรสใบเตยที่เคี้ยวละมุนปาก เกิดมาเพิ่งเคยกินเป็นครั้งแรก ผมละอายใจเหลือเกินที่ต้องลดคะแนนเธอ เพื่อให้ราน่า หลานเจ้าของโรงแรมชนะ " กรรมการคนหนึ่งพูด
" ผมไม่ต่างจากคุณหรอกอัล พรสวรรค์ของเด็กคนนั้นในการทำขนมทำให้ผมประทับใจอย่างมาก เมื่อได้กินขนมชั้นนั้นแล้ว กินแล้วอยากจะกินอีก จนแทบห้ามใจไม่ได้ " กรรมการคนที่สองพูด
" แต่พวกคุณควรจะรุ้ไว้ถ้าเราให้คะแนนเด็กคนนั้นมากกว่า ราน่า หลานสาวของเจ้าของโรงแรมแห่งนี้ ความปลอดภัยของพวกเราคงจะไม่มีอีกแล้ว ต้องถูกฆ่าแน่ๆ ฉันว่าเรามาพิจจารณาคะแนนให้รอบคอบก่อน จะดีไหม" กรรมการคนที่สามกล่าว
" ก็ตามที่คุณมีน่าว่า เพื่อความปลอดภัยของพวกเรา เราจะให้คะแนนความสวยงามเต็มแต่รสชาติความอร่อยให้แค่ 2 คะแนนพอ ถึงปราสาทขนมชั้นจะสวยและอร่อยขนาดไหน แต่ยังไงผู้ชมก็ไม่มีสิทธิ์ชิม ยังไงก็ไม่ค้านสายตาแน่ๆ " กรรมการคนที่สี่กล่าว แล้วหันหน้ามาพยักหน้ากับมีน่า
" ผมเห็นด้วยกับพวกคุณทุกคน พวกคุณเห็นด้วยไหม "
"เห็นด้วยครับ"
" เห็นด้วยค่ะ "
" พิธีกรประกาศผลคะแนนได้ "
อัลยื่นใบผลคะแนนเพื่อประกาศผลทันที
มิซาเอะ คะแนนความสวยงาม 5 คะแนนรสชาติ 2คะแนน
เอลฟ์สาวตกใจในคะแนนรสชาติที่ได้ มันควรได้ 4 หรือ 5 ด้วยซ้ำ เมื่อดูจากสีหน้าของกรรมการเวลากินปราสาทขนมชั้นแต่ละคนก็บอกว่ามันอร่อย เอลฟ์สาวพ่นลมหายใจออกมาด้วยความโกรธ ส่วนราน่ายืนยิ้ม เมื่อเธอรู้ว่าเธอเป็นฝ่ายชนะ
ซึจิมิ ที่มองจากอัฒจรรย์ลงมา รู้สึกถึงความไม่โปร่งใสของ งานแข่งทำขนมนี้ เขาเริ่มเปลี่ยนจากหน้าตาใจดีเป็นโหดร้าย
" ท่าทางพวกมันคงอยากไม่ตายดีซะแล้ว ริเอะ ช่วยตรวจเช็คประวัติพวกมันหน่อย "
ซึจิมิพุดกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะลุกไปเงียบๆ ข้างนอก โดยๆไม่บอกโอชานะ และ ชิโอริ
..................................... ค่ะ คุณซึจิมิ ฉันจะทำการตรวจโดยเร็วที่สุดค่ะ...........................ริเอะAI อัจฉริยะกล่าว
ซึจิมิ เดินออกมาระหว่างห้องผุ้เข้าแข่งขันกับอัฒจรรย์ผุ้ชม เขากำลังให้ริเอะ เสิร์จข้อมูลเบื้องหน้าและเบื้องหลังของบุคคลที่เกี่ยวข้องกับโรงแรมนี้ และในขณะนั้นเอง ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งสวมชุดคลุมสีฟ้า ใบหน้าปกปิดมิดชิด เอาปืนมาจี้ ซึจิมิ มันเป็นปืน Gtx ซีรี่ ขนาดปืนพกสั้นบรรจุ 16นัด ถ้ายิงในระยะเผาขนขนาดนี้ ซึจิมิ ต้องหลบไม่ได้แน่ๆ
" ไปด้วยกันหน่อยไหมค่ะ คุณซึจิมิ แล้วคุณจะได้รู้อะไรดีๆ " สาวใส่ชุดคลุมสีฟ้าพูดพร้อมกับหัวเราะคิก คิก ซึจิมิ จำเสียงหัวเราะนั้นได้
" ฮิโรมิ? "
ฮิโรมิ ไม่พูดมาก เธอลากซึจิมิ ไปยังห้องลับในโรงแรมนี้ และเตรียมจะจัดการซึจิมิ
ผิวที่ขาวนวลสวยงามของเธอสะท้อนกับแสงไฟ ฮิโรมิ เก็บปืนเข้าข้างเอว แล้วหยิบกาต้าธาตุน้ำออกมา เธอหัวเราะ คิก คิก ราวกับสาวน้อยที่กำลังมีความสุข อย่างโรคจิต เพลง เฮวี่ฮาร์ด ที่เปิดโดยทางโรงแรมก็ดังมาเป็นระยะๆ
" ฉันจะบอกอะไรดีๆให้นะ เจ้าของโรงแรมนี้นะ นอกจากจะทำธุรกิจโรงแรมแล้ว ยังทำธุรกิจในด้านมืดด้วย ทั้งหนีภาษี ค้ายาเสพติด และฆาตกรรมบุคคลสำคัญ " ฮิโรมิกล่าว แล้วกล่าวต่อ
" อีกเดี๋ยวไอกะ ก็จะเล่นสนุกกับเจ้าของโรงแรมนี้แล้ว เพราะมันไม่ยอมจ่ายเงินพวกฉัน เรียกไปแค่ พันล้านเหรียญทองเอง "
" แล้วเธอมาบอกชั้นทำไม " ซึจิมิ กล่าว
" หึ หึ ก็เห็นเป็นห่วงน้องสาวสุดที่รักนี่นา เลยบอกข้อมูลให้นิดหน่อย จะได้ไปสวรรค์ อย่างสบายใจ "
ฮิโรมิ เคลื่อนตัวมาอย่างรวดเร็วแทงกาต้าใส่ซึจิมิ ซึจิมิพลิกตัวหลบ กลางอากาศ ก่อนจะเตะไปที่ท้ายทอยของเธอ ฮิโรมิยกกาต้ารับอย่างชำนาญ แล้วอยู่ๆเงาของเธอก็เข้ามาจู่โจมซึจิมิ
กระบวนท่าที่ 2 สังหารเงา ซึจิมิ เรียกดาบชลาเก้นจากแหวนมิติทันที เขาใช้มันได้อย่างรวดเร็วพอๆกับเงาของฮิโรมิที่เข้ามาจู่โจม ดูเหมือนระดับนักฆ่าของฮิโรมิจะเพิ่มขึ้นนิดหน่อย จนเธอสามารถใช้ทักษะใหม่ได้
ในขณะที่ซึจิมิ กำลังสู้กับฮิโรมิ อยู่นั้นเอง เขาก็ค่อยๆถูกความมืดเข้าครอบงำ ฮิโรมิ สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนั้นถึงกับกระโดดถอยหลังออกมา 3ก้าวในทันที
ร่างกายของซึจิมิ เกิดความเปลี่ยนแปลง ผมอยู่ๆก็ยาวขึ้นมาระบ่า พร้อมกับประกายตาสีแดงที่ซ่อนความอำมหิตไว้ รวมทั้งเสียงหัวเราะราวบ้าคลั่งของเขา ทำให้ฮิโรมิรู้ว่า คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ไม่ใช่ ซึจิมิ อีกต่อไป
" ทำไมมิติที่ข้าหล่อเหลาที่สุด ถึงไม่ได้แอ้มสาวเลย "
" ทำไมมิติที่ข้าเป็นคนใจดีที่สุด ถึงต้องถูกคนทำร้าย "
" ทำไม มิติที่ข้ามีพ่อแม่ที่ใจดีที่สุด ข้าถึงได้ยากจนที่สุด "
" ทำไมมิติที่ข้ามีน้องสาวที่รักข้าที่สุด กลับไม่สามารถควงสาวๆคนไหนได้เลย "
ดาร์ค อีริคยังคงพูดต่อไป ในขณะที่ความทรงจำของเขาไหลเข้าไปในหัวสมองของซึจิมิ เรื่อยๆ ซึจิมิ ตอนนี้ลอยอยู่ในมิติสีขาว พร้อมกับ เห็นพวกปีศาจมากมายที่เข้ามาโจมตีเขาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย จนเขาต้องเร่งพลังเพื่อดิ้นให้หลุดจากมิตินี้
" แกเป็นใครกัน " ฮิโรมิถามอย่างใจเย็นก่อนที่ดาร์ค อีริคจะกล่าวเสียงเข้ม
" ข้าคือเจ้าของร่างที่แท้จริง ของร่างนี้ยังไงล่ะ แม่หนูน้อย จงเรียกข้าว่า ดาร์คอีริค "