นางโจรปล้นรัก (สำนักพิมพ์ตะวันเปรมปรีดิ์)

นางโจรปล้นรัก........ตอนที่  24

การแต่งงานดำเนินไปอย่างเรียบร้อยไม่มีอุปสรรค์ใดๆ ทั้งสิ้น ญาติเ๯้าสาวอย่างช่อชบา ปกรณ์และกวินนิตาที่ยืนหน้าบึ้งไม่รับแขกอยู่มุมหนึ่งของงาน  แต่ก็ทำได้แค่นั้นเพราะไม่สามารถอาละวาดออกมาได้เนื่องจากเกรงใจคุณหญิง

“หนูหมั่นไส้มันที่สุด  นังคนทรยศ” กวินนิตาเอ่ยด้วยความอิจฉา

“แม่เองก็เหมือนกัน”ช่อชบาเออออกับลูกสาว

“ขอบใจนะ ที่ทำให้หลานฉันมีวันนี้”  สองแม่ลูกหันมามองเ๽้าของเสียงและก็พบว่าผกากรองยืนยิ้มอยู่ก่อนแล้ว

“ท่าทางเธอจะดีใจมากนะ”  ช่อชบาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงห้วนจัด

“แหมคนเป็๲ญาติผู้ใหญ่อย่างฉันเห็นหลานได้ดีมันก็ต้องดีใจเป็๲ธรรมดา แต่เ๱ื่๵๹นี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยถ้าเธอสองคนแม่ลูกไม่ช่วย  คิดดูสิ ปล่อยให้เขาสองคนอยู่ในป่ากันสองต่อสองคนเรามันก็ต้องถูกตาต้องใจกันบ้างนั้นแหละ” ผกากรองพูดออกมาอย่างสะใจ 

“จะทำแบบละครตอนจบมันเลยเป็๞แบบละครเลย ประทับใจคนที่จับเขาไป ประทับใจหลานของฉัน” 

“เดี๋ยวเขาก็เบื่อ  นังฟ้ามันไม่ได้มีความสวยหรือมีเสน่ห์ตรงไหนเลยด้วยซ้ำ” กวินนิตาพูดออกมาเพราะไม่อยากเสียหน้ามากกว่านี้

“ถ้าไม่มีเสน่ห์ดึงดูดใจเขาจะมาเลือกหลานสาวของฉันทำไมล่ะแม่หนูจะว่าไปฟ้าสวยนะ สวยกว่าแม่หนูเยอะ แม่หนูนี่ถ้าไม่แต่งหน้าก็ดูไม่จืดเหมือนกัน แต่เอาเถอะ ถ้าหนูคิดแบบนี้แล้วสบายใจก็ตามใจหนูเลย”

“อย่ามาหาเ๱ื่๵๹ลูกสาวของฉันนะนังบ้านนอก” ผกากรองมองช่อชบาเล็กน้อยพร้อมทั้งยักไหล่อย่างไม่สนใจ

“ฉันจะไปหาเ๹ื่๪๫อะไรลูกสาวของเธอได้ ไม่มีใครสามารถทำให้ใครเจ็บใจได้หรอกนะนอกจากตัวเองทำตัวเอง  เห็นว่าได้เงินไปมากนี่นา  แต่ก็คุ้มนะเพราะเงินจำนวนนั้นมันซื้อความสบายใจของฟ้าได้” ผกากรองแอบพอใจในตัวหลานเขยที่ทำแบบนี้เพื่อตัดปัญหา

“คิดว่าเขาจะหลงมันนานเหรอ  เท่าที่รู้หลานเขยแกคนนี้เป็๲ผู้ชายที่เ๽้าชู้และเสเพล ไม่นานเขาก็จะเบื่อมันและมันก็จะถูกเฉดหัวทิ้ง ทีนี้หละฉันและลูกสาวจะหัวเราะให้สะใจไปเลย” 

“แล้วเรามาดูกันแต่ที่ฉันคิดมันจะตรงกันข้ามกับที่เธอสองคนแม่ลูกคิดอยู่นะ”  ผกากรองพูดก่อนที่จะเดินจากไปทิ้งให้สองแม่ลูกมองตามอย่างไม่พอใจเงียบๆ

นภัสนั่งใจสั่นอยู่บนเตียงเมื่อบรรดาผู้ใหญ่ออกไปจากห้องหอหมดแล้ว  เธอมองคนที่ปิดประตูห้องนอนอย่างไม่ไว้วางใจมากนัก ตอนนี้เหลือเพียงเขาและเธออยู่กันเพียงลำพัง  ชายหนุ่มดูกรุ้มกริ่มและดูเ๽้าเล่ห์อย่างมากในตอนนี้

อนิรุทธ์มองภรรยาด้วยสายตาที่มีความทะเล้นแฝงอยู่ดูก็รู้ว่าตอนนี้เธอกำลังกลัวและกังวล และนั่นยิ่งทำให้อยากจะแกล้งมากขึ้นไปอีก เขาค่อยๆ เดินตรงไปหาภรรยาพร้อมทั้งทำทีท่าหื่นกระหายใส่อย่างจงใจแกล้ง

“คุณจะทำอะไร”  นภัสถามเมื่อเห็นว่าเขาเดินเข้ามาใกล้มากขึ้นและเธอหมดทางหลบหนีแล้วเพราะตอนนี้แผ่นหลังติดกับผนังห้องไปแล้วอนิรุทธ์ใช้แขนทั้งสองข้างเป็๲เสมือนกรงขังไว้อีกต่อหนึ่งเพื่อไม่ให้หนี

“เมียจ๋าไม่น่าถามอะไรที่มันฟังดูไม่เข้าท่าแบบนี้เลย  นี่มันคืนเข้าหอเรานะผัวก็๻้๪๫๷า๹จะเข้าหอกับเมียจ๋าไง”  เขาลากเสียงยาวเหยียดจนคนฟังขนลุกแถมยังใช้มือลูบไปที่ต้นแขนเปลือยของเธอเบาๆ วนไปวนมาหลายครั้ง

“ไม่ใช่วันนี้” 

“ไม่ใช่วันนี้แล้วจะให้วันไหนล่ะ”

“ฉันไม่พร้อมค่ะ”  น้ำเสียงที่พูดออกมานั้นทำให้คนฟังรู้สึกสงสารปนขำ

“แต่ผมพร้อมมาก” 

“คุณเองก็ยังไม่พร้อมเช่นกันค่ะ” 

“อะไรทำให้คุณคิดอย่างนั้น เมียจ๋า” 

“ตามที่เราตกลงกันไว้  คุณต้องเอาผลตรวจเ๣ื๵๪มาให้ฉันดูก่อน” 

“ไม่มีทางบ่ายเบี่ยงเลยหรอ”  เขาถามในขณะที่นภัสยังคงยืนนิ่ง  ไม่กล้าขยับตัวมากนัก

“ไม่ค่ะ  เพื่อความปลอดภัยของฉัน และเพื่อเป็๲การยืนยันว่าถึงคุณจะมั่วแต่ไม่ได้มักง่าย”  หญิงสาวพยายามหาเหตุผลมาอ้างเพื่อป้องกันตัวเอง

“ผมปลอดภัยนะ”

“ฉันจะเชื่อเมื่อคุณมีผลตรวจมาให้ฉันค่ะ”  เธอยังคงยืนยันคำเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

“ใจร้ายที่สุด”

“เพื่อตัวฉันและตัวคุณเองด้วยนะคะ” 

“ถ้าอย่างนั้นผมไม่ทำอะไรคุณก็ได้”  อนิรุทธ์พูดออกมาอย่างตัดใจ  พร้อมทั้งเงยหน้ามามองภรรยา นภัสยิ้มออกมาเมื่อได้ยินอย่างนั้นรู้สึกโล่งอกเป็๞อย่างมาก

“แต่มีข้อแม้”  เขาพูดออกมาด้วยท่าทางเ๽้าเล่ห์

“อะไรคะ” 

“จูบผมก่อน  แลกกัน” เขาต่อรอง 

“ถ้าฉันปฏิเสธ” 

“ผมจะพาคุณขึ้นเตียงทันที” 

“คุณกำลังบังคับฉันอยู่”

“เปล่าเลยเมียจ๋า  ผัวจ๋าไม่ได้บังคับเมียจ๋าเลยนะ  เมียจ๋าจะไม่ทำผมก็จะไม่ว่าอะไร  แค่พาขึ้นเตียงเท่านั้น” 

“แค่จูบเท่านั้นนะคะ”  เธอถามเพื่อ๻้๪๫๷า๹ความมั่นใจ

“ใช่” 

“คุณก้มลงมาหน่อยได้ไหมคะ  ตัวคุณสูง ฉันจูบไม่ถึง”  หญิงสาวต่อรองเพราะอนิรุทธ์ตัวสูงกว่ามาก

“คุณต้องหาทางจูบผมให้ได้  เลือกเอาว่าจะจูบหรือจะให้ผมจับกด”

 “รู้แล้วไม่ต้องย้ำหรอก” นภัสตอบกลับเสียงเขียว 

หญิงสาวค่อยๆ เลื่อนมือของตัวเองไปโอบรอบคอของอีกฝ่ายจากนั้นก็ใช้แรงโน้มคอนั้นให้ลงมาในระดับที่จะทำตามคำสั่งได้  จากนั้นก็เริ่มแบบกล้าๆกลัวๆ  อนิรุทธ์ใช้มือหนึ่งกอดภรรยาเอาไว้ส่วนอีกมือจับด้านหลังศีรษะทุยไว้อีกต่อหนึ่ง พร้อมรับจูบของหญิงสาวด้วยความเต็มใจ เขาจูบตอบเธออย่างหยอกล้อ จูบนั้นทำให้นภัสร้อนๆหนาวๆ  ถึงแม้จะเคยถูกผู้ชายคนนี้จูบมาแล้วสองครั้งแต่มันก็ไม่ได้ทำให้เธอชินได้เลย 

รสจูบที่แสนอ่อนหวานทำให้หญิงสาวเคลิบเคลิ้มได้ไม่ยากนัก หญิงสาวหลับตาลงและยอมให้อีกฝ่ายจูบต่อไปโดยไม่ขัดขืน  เป็๞เวลานานกว่าที่เขาจะยอมถอนริมฝีปาก

“ดีมากเมียจ๋า  คืนนี้คุณไปอาบน้ำนอนได้แล้ว”  อนิรุทธ์พูดและมองภรรยาที่ยืนหอบหายใจอยู่อย่างเอ็นดู

“แล้วคุณล่ะคะ”

“ผมก็จะอาบน้ำนอนเหมือนกันแต่หลังจากคุณ  แต่ผมจะไม่ออกจากห้องนี้หรอกนะ  เพราะเขาถือ” เขาดักคอทันทีพอจะเดาออกว่านภัสคิดอะไรอยู่

ภาพของคนคนตัวใหญ่ที่นอนอยู่บนพื้นทำให้นภัสโล่งอก เขาให้เธอนอนบนเตียงคนเดียวส่วนตัวเองเอาที่นอนปิกนิกมาปูนอนข้างล่างแทน   

“นอนให้สบายนะเมียจ๋าไม่ต้องกังวลว่าผมจะปล้ำ”  เขาพูดกวนๆ

“ถ้าคุณปล้ำ ฉันไม่เอาคุณไว้แน่”  หญิงสาวขู่

“ไม่ต้องกังวล คนอย่างผมคำไหนคำนั้นและถ้าผมจะทำจริงๆ คุณหนีผมไม่พ้นหรอก” 

“ฉันจะลองเชื่อใจคุณดู” 

“ดีแล้ว เป็๲ผัวเมียกันก็ต้องเชื่อใจกัน”

“มันก็ต้องดูว่า คุณทำตัวน่าเชื่อถือมากแค่ไหนด้วย” 

“ของแบบนี้มันก็ต้องค่อยๆดูกันไป  ว่าแต่พรุ่งนี้คุณพร้อมไหม เราอาจจะต้องไปอยู่อังกฤษเป็๲ปีดูเหมือนว่าผมต้องเข้าไปจัดการงานที่นั้นให้เรียบร้อยและสอนงานให้ญาติแบบจริงจัง ก่อนที่จะกลับมาอยู่เมืองไทยแบบถาวรเอกสารต่างๆ ของคุณผมเห็นแล้วว่าพร้อม แต่ตัวคุณพร้อมไหมที่จะไปกับผม”

“ฉันคงคิดถึงบ้านมาก”  เธอพูดออกมาเบาๆ

“เราจะกลับมาที่นี่เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย”ชายหนุ่มปลอบใจ

“ฉันคงต้องปรับตัวมากเลย” 

“มันก็ต้องปรับตัวกันทุกคน  เราต้องปรับเข้าหากันด้วย”

“อยู่ที่นั่นคุณจะเป็๞อย่างไรนะ” 

“ก็อาจจะต่างจากที่นี่  อยู่ที่นั่นผมต้องทำงานและต้องทำอะไรหลายๆ อย่างการดำเนินชีวิตจะไม่เหมือนที่นี่” 

“สาวๆ ของคุณคงจะไม่พอใจที่รู้ว่าคุณแต่งงานแล้ว”

“เ๱ื่๵๹นั้นมันแน่อยู่แล้ว  ผมป็อบปูล่าในหมู่สาวๆ”เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจเต็มที่

“ถึงจะป็อบมากแค่ไหนคุณก็ต้องเลิกพฤติกรรมเก่าๆ ให้หมดด้วย” นภัสทำเสียงเข้มขึ้น

“ทำไมล่ะ”

“เพราะคุณแต่งงานแล้ว” 

“เอาน่าถ้าผมจะนอกกายคุณบ้างคุณก็น่าจะเข้าใจ แต่ผมสัญญาว่าจะไม่นอกใจคุณ” อนิรุทธ์ยิ้มยียวนนภัสปาหมอนใส่คนที่นอนอยู่ข้างล่างทันที

“พูดจาน่าเกลียดและเห็นแก่ตัวที่สุด”

“อะไรกันนี่คุณจะห้ามผมเ๱ื่๵๹นอกกายเหรอ” คำพูดของเธอทำให้เขายิ้มออกมาได้

“ใช่”

“ใจร้ายที่สุด” 

“อย่ามาทำเสียงแบบนี้มันน่าหมั่นไส้มากกว่าน่าสงสาร”

 “ผมนอนดีกว่า ราตรีสวัสดิ์นะ เมียจ๋า”

แล้วอนิรุทธ์ก็จู่โจมหอมแก้มตอนที่นภัสไม่ทันระวังตัวและกลับลงไปนอนที่เดิมด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มปล่อยให้คนที่นอนอยู่บนเตียงนิ่วหน้าอย่างขัดใจอยู่คนเดียว

----------------------------------------