บทที่ 39 แก้ไขปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำได้อย่างสมบูรณ์
ทุกครั้งที่เจียงเจ๋อเล่าเรื่อง เขาจะคำนึงถึงผู้ฟังส่วนใหญ่ซึ่งเป็นนักเรียนวัยมัธยมต้นและประชาชนทั่วไปเสมอ
ท่ามกลางการบรรยายที่เฉียบคมเหล่านี้ พวกเขาได้ยินความจริงของแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ และหัวใจสำคัญของปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำ นั่นคือจักรวาลรีเซ็ตข้ามรอบและเหตุการณ์รีเซ็ตข้ามรอบ
ไม่ว่าใครจะนั่งไทม์แมชชีนย้อนกลับไปยังอดีต สิ่งนี้ก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ สิ่งที่ทำได้มีเพียงนั่งไทม์แมชชีนเร่งความเร็วไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง เร่งจนถึงระดับที่ไม่มีอะไรเทียบได้ จากนั้นจึงเฝ้ามองการล่มสลายของทั้งจักรวาลด้วยตาตนเอง แล้วเร่งความเร็วต่อไปจนกระทั่งจักรวาลเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เมื่อถึงเวลานั้น แกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ ก็จะถูกแก้ไขได้อย่างง่ายดายโดยธรรมชาติ!
ภายในห้องไลฟ์สดเงียบกริบไปครู่หนึ่ง จากนั้นข้อความโดเนทจำนวนมหาศาลก็พุ่งขึ้นมา
[คอมเมนต์ : สุดยอดไปเลย! แกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์... ถูกแก้ไขได้อย่างสมบูรณ์แล้ว!]
[คอมเมนต์ : คุณพระช่วย! ทฤษฎีเกลียวมิติเวลานี้แก้ไขแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ กับปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำได้อย่างเด็ดขาดเลย!]
[คอมเมนต์ : ปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำถูกแก้ไขแล้วเหรอ ทำไมฉันไม่ทันสังเกตนะ?]
[คอมเมนต์ : ไม่เลย แทบจะไม่ต้องรอให้อาจารย์เจียงเจ๋ออธิบาย ฉันก็รู้ความจริงแล้ว ยาอายุวัฒนะของปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำ ไม่ว่าจะเป็นโลกในรอบรีเซ็ตชั้นบนสุด หรือโลกในรอบรีเซ็ตชั้นล่างสุด]
[คอมเมนต์ : คนข้างบน คุณหมายความว่าที่ที่ยาอายุวัฒนะของปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำปรากฏขึ้น จะต้องไม่ใช่โลกชั้นล่างสุด ใช่ไหมครับ?]
[คอมเมนต์ : ใช่แล้ว ตราบใดที่มียาอายุวัฒนะปรากฏขึ้น มันจะไม่อยู่ในโลกในรอบรีเซ็ตปัจจุบันของเรา แต่จะเป็นรอบก่อนหน้า หรือแม้แต่โลกในรอบรีเซ็ตที่อยู่บนสุดของสปริง ส่วนจะเป็นที่ไหนกันแน่ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน!]
[คอมเมนต์ : ซี้ด~~ ในที่สุดฉันก็เข้าใจสักที ขอบคุณสวรรค์!]
"..."
ในวินาทีนี้ ปริศนาที่เคยไม่มีคำตอบ กลับกลายเป็นเพียงเรื่องราวในอดีตเมื่ออยู่ต่อหน้าเจียงเจ๋อ ไม่รู้เพราะเหตุใดบนใบหน้าของประชาชนกลับปรากฏสีหน้าตื่นเต้นจาง ๆ
ไม่ใช่ว่าคำถามมันยากเกินไป เพียงแต่ที่ผ่านมาไม่มีคนที่เก่งกาจเป็นพิเศษปรากฏตัวขึ้นเท่านั้น แต่เมื่อดูตอนนี้แล้ว การปรากฏตัวของเจียงเจ๋อราวกับเกิดมาเพื่อทำลายปฏิทรรศน์เหล่านี้โดยเฉพาะ
มวลชนคนธรรมดามองเห็นแค่เปลือกนอก แต่ผู้เชี่ยวชาญวงในกลับมองเห็นถึงแก่นแท้
...
ภายในหอพักของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์โมตู
ศาสตราจารย์หลี่และเหล่าศาสตราจารย์ต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก ในขณะนี้พวกเขาเพิ่งจะตระหนักถึงเรื่องหนึ่ง คือเจียงเจ๋อกำลังใช้ข้ออ้างในการถอดรหัสปริศนา เพื่อเปิดเผยความจริงของทั้งจักรวาลให้คนทั้งโลกได้รับรู้
บรรยากาศที่นี่เริ่มหนักอึ้ง ใบหน้าของศาสตราจารย์แต่ละคนซีดเผือด ความสงสัยจำนวนมหาศาลถาโถมเข้ามาในใจของพวกเขา
ผู้ชายคนนี้ตกลงแล้วมาจากที่ไหนกันแน่ เป็นลูกศิษย์ของใคร ทำไมถึงมีความสามารถและพลังที่น่าเกรงขามจนไม่มีใครกล้าต่อกรเช่นนี้!?
หากจะบอกว่าเจียงเจ๋อก่อนหน้านี้เป็นเพียงคนหนุ่มที่มีฝีมือ แต่ตอนนี้ในสายตาของคนเหล่านี้เจียงเจ๋อได้ก้าวขึ้นมาอยู่ในระดับเดียวกับพวกเขาแล้ว
...
ภายในมหาวิทยาลัยสื่อสารมวลชนเมืองซู
เว่ยหมินและเว่ยกั๋วทั้งสองคนก็เหมือนกับคนส่วนใหญ่ที่ไม่อาจบรรยายความรู้สึกออกมาเป็นคำพูดได้ เหล่านักศึกษาในห้องเรียนก็เป็นเช่นเดียวกัน ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึง ในใจปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์ที่โหมกระหน่ำ
จากมุมมองของเด็กเรียนระดับท็อปที่มีต่อความสามารถของศาสตราจารย์เว่ยกั๋ว ผู้สอนวิชาฟิสิกส์ เขาไม่มีทางสอนคนให้มีระดับแบบเจียงเจ๋อได้อย่างแน่นอน แม้แต่ตัวเว่ยกั๋วเองก็ไม่กล้าพูดว่าเขาสามารถไขปฏิทรรศน์และนำเสนอทฤษฎีวิทยาศาสตร์ใหม่ ๆ ได้
ด้านล่างเวที เริ่มมีเสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นอย่างแผ่วเบา
"รุ่นพี่เจียงดูไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ สมองเขาเติบโตมายังไงกันนะ จะบอกว่าเป็นนักเขียนนิยายไซไฟก็คงไม่เกินจริงเลย!"
"นั่นสิ หน้าศาสตราจารย์เว่ยกั๋วซีดหมดแล้ว เขาคงกำลังสงสัยในตัวเองอยู่แน่ ๆ ความรู้พวกนี้ของรุ่นพี่เจียงมาจากไหนกันนะ ยังไงก็ไม่ใช่สิ่งที่เรียนมาจากอาจารย์ประจำชั้นแน่นอน"
"แต่ฉันยังมีคำถามอยู่นิดหน่อย คือโลกในรอบรีเซ็ตทำไมถึงเป็นไปตามที่รุ่นพี่เจียงคาดการณ์ไว้ล่ะ ในระหว่างกระบวนการจะไม่มีบัตเตอร์ฟลาย เอฟเฟกต์ ที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในอนาคตเหรอ?"
"เรื่องนี้อย่าถามฉันเลย ฉันไม่รู้ คิดว่ารุ่นพี่เจียงน่าจะพูดถึงเรื่องนี้แหละ!"
...
ภายในหอประชุมมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์จิงตู
ฮว่าอวิ๋นเฟิงจ้องมองหน้าจอขนาดใหญ่และตกอยู่ในภวังค์เป็นเวลานาน ความคิดของเขายังคงจมดิ่งอยู่ใน ‘โลกในรอบรีเซ็ต’
หาก ‘โลกในรอบรีเซ็ต’ ได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นจริง เจียงเจ๋อก็ได้เพิ่มเส้นทางใหม่ให้กับการเดินทางข้ามเวลาโดยไม่รู้ตัว แม้ความคิดนี้จะดูห่างไกล แต่ในความเป็นจริงหากผ่านไปหลายร้อยปีหรือหลายพันปี การเดินทางข้ามเวลาอาจไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้
ไม่รู้ว่าทำไม เขาถึงไม่เกิดความสงสัยเลยแม้แต่น้อย ราวกับยอมรับโดยปริยายว่าสิ่งที่เจียงเจ๋อกล่าวมานั้นถูกต้อง
ในตอนนั้นเหล่าเฝิงตื่นจากความตกตะลึงและหันไปมองฮว่าอวิ๋นเฟิง "ลูกพี่ เป็นอะไรไป ไม่สมกับนิสัยพี่เลย ทำไมไม่พูดอะไรสักคำ?"
ฮว่าอวิ๋นเฟิงส่ายหัวและได้สติกลับมา "ฉันไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี"
"การยอมรับว่าเขายังเด็กกว่าเรา แต่ฝีมืออยู่ในระดับเดียวกับพี่ คงไม่ใช่เรื่องยากหรอกใช่ไหมครับ?" เหล่าเฝิงพูดหยอกล้อเพื่อสร้างบรรยากาศ "ถ้าเป็นพี่ พี่จะสามารถนำเสนอแนวคิดและทฤษฎีเรื่อง แนวคิดจักรวาลวัฏจักร และ จักรวาลรีเซ็ตข้ามรอบ ได้ก่อนแบบนี้ไหม?"
"เฮ้อ..." ฮว่าอวิ๋นเฟิงนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดออกมาว่า "ทฤษฎีเหล่านี้ยังมีช่องโหว่อยู่อีกมาก ลำพังแค่ 'บัตเตอร์ฟลาย เอฟเฟกต์' ที่ยิ่งใหญ่ เขาก็ยังไม่ได้แก้ไขมันเลย ฉันเลยไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี ถ้าเขาแก้ได้ก็ถือว่าแล้วไป แต่ถ้าแก้ไม่ได้ ทฤษฎีนี้ก็เป็นเพียงแค่การคาดเดา ไม่สามารถถือเป็นความจริงได้"
แม้แต่ฮว่าอวิ๋นเฟิงก็ต้องยอมรับในความคิดที่ล้ำยุคของเจียงเจ๋อ นี่ไม่ใช่การดูถูก แต่เป็นการยอมรับในระดับความสามารถของเจียงเจ๋อจากส่วนลึกของหัวใจ เพียงแต่ระดับนี้ยังต้องนำไปขบคิดให้ลึกซึ้งกว่านี้จึงจะสามารถนำไปใช้ได้จริง
"งั้นพวกเราก็มาจับตาดูกันเถอะ!" เหล่าเฝิงเริ่มกลายเป็นแฟนคลับของเจียงเจ๋อไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
ส่วนเหล่านักเรียนระดับท็อปอย่างเหลิ่งเฟยที่อยู่ใต้เวทีนั้นไม่มีโอกาสได้แทรกบทสนทนา นักศึกษาปริญญาโททุกคนต่างจมดิ่งอยู่ในจินตนาการจากคำพูดของเจียงเจ๋อ นี่คือหนึ่งในวิธีที่เหล่านักศึกษาสายวิทยาศาสตร์ใช้ในการรับรู้โลกและถอดรหัสจักรวาล
ในตอนนั้นเอง เสียงของเจียงเจ๋อก็ดังขึ้นมาจากหน้าจอ "เพื่อนวัยรุ่นที่อยู่ในร้านอินเทอร์เน็ตคนนี้ คำอธิบายของผมคุณน่าจะเข้าใจใช่ไหมครับ?"
อีกฝ่ายนิ่งไปนานก่อนจะตอบกลับด้วยความเข้าใจ "เข้าใจครับ เข้าใจอย่างถ่องแท้เลย ไม่นึกเลยว่าความจริงของแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ จะมีคำตอบให้ตั้งแต่ตอนที่คุณไลฟ์ครั้งที่แล้ว ครั้งนี้เป็นเพียงการเสริมทฤษฎีสนับสนุนให้ครั้งก่อน เพื่อเป็นการแสดงความเคารพ อาจารย์เจียง คุณคือผู้ที่มองเห็นศักยภาพในตัวผมจริง ๆ ครับ ตอนนี้ผมรักวิทยาศาสตร์เข้าแล้ว แต่ว่า... ผมไม่มีช่องทางที่จะเรียนรู้มันเลยครับ!"
เมื่อได้ยินดังนั้นเจียงเจ๋อจึงพยักหน้าด้วยความปลาบปลื้ม "ช่องทางน่ะ เราสามารถสร้างมันขึ้นมาได้เองครับ มันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับวุฒิการศึกษา รายได้ หรือเงินทุนของคุณเลย"
"วุฒิการศึกษาเป็นเพียงวิธีการคัดกรองมาตรฐานที่ชนชั้นบนใช้กับชนชั้นล่าง บางคนไม่สนใจวิชาภาษาหลัก คณิตศาสตร์ ภาษาอังกฤษ และโรงเรียนก็ไม่ได้สอนสิ่งอื่นให้คุณ"
"เมื่อคุณออกจากสถาบันการศึกษา คุณถึงจะพบว่าคุณเหมาะกับการติดต่อสื่อสาร ดังนั้นจึงมีบางคนที่ประสบความสำเร็จในเส้นทางของการเข้าสังคม จนได้เป็นผู้บริหารบริษัทใหญ่และมีชีวิตที่รุ่งเรือง"
"ผมเชื่อมั่นว่าเพื่อนคนนี้ ทั้งคุณและผมต่างก็อยู่ในระดับล่าง แต่ใจของเราจะอยู่ในระดับล่างตลอดไปไม่ได้ครับ!"
"สภาพแวดล้อมอาจปฏิเสธความหมายในการมีอยู่ของคุณ แต่คุณจะปฏิเสธตัวเองไม่ได้ คุณต้องบอกตัวเองอยู่เสมอว่า 'ฉันต้องมีชีวิตอยู่เพื่อพวกเขาเหรอ ฉันต้องมีชีวิตอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ที่พวกเขากำหนดงั้นเหรอ แบบนั้นมันจะต่างอะไรกับหุ่นเชิด?'"
"ผมจะไม่พูดให้มากความ ขอให้คุณโชคดีครับ!"
คำพูดเหล่านี้เจียงเจ๋อไม่ได้พูดกับคนที่อยู่ในระดับล่างเท่านั้น แต่ยังพูดกับทุกคนในห้องไลฟ์สดที่มีสภาพชีวิตไม่ดีในขณะนี้ด้วย
คำพูดเหล่านี้เปรียบเสมือนยาชูกำลังที่ทำให้ผู้คนจำนวนมากขึ้นสัมผัสได้ถึงเสน่ห์ในตัวตนของเจียงเจ๋อ!
อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมีเสียงสะอื้นดังขึ้นเป็นระยะ "ขอบ... คุณ... ครับ... อาจารย์เจียง!"
ทั้งในห้องไลฟ์สดและผู้คนที่สิ้นหวังจำนวนมากต่างพูดกับเจียงเจ๋อเป็นเสียงเดียวกันว่า ‘ขอบคุณ’
"เอาละ ผู้โชคดีคนต่อไปครับ!"