ภาพของซุนยองและฮารานในใบสมัคร
สองวันต่อมาหลังจากที่พวกเขาได้ไปที่พังของศิษย์ภายในแล้ว พวกเขาก็ได้วางแผนที่จะเป็ที่สนใจในให้กับผู้คนในนิกายไท่ซานแห่งนี้ เพื่อเวลาที่เขานำพาศัตรูเข้านิกาย พวกศิษย์ในนิกายจะได้ช่วยเหลือเขาได้ ซึ่งเขาก็ต้องบอกแผนให้กับ ซุนยอง ด้วยเนื่องจากถ้า ซุนยอง ทำผิดแผนจะทำให้พวกเขาถูกตามล่าได้โดยนิกายไท่ซาน
จากนั้นไม่นานก็มีคำสั่งจากเ้านิกาย ไท่กวนิ ให้ตามไปเพื่อจะทดสอบอย่างเป็ทางการที่ลานประลองพร้อมกับให้พันผ้าสีแดงไว้บนหัวทั้ง 2 คน แล้วพอถึงลานประลองแล้ว เ้านิกายก็ประกาศไปว่า
"ในระบบนิกายของเราไม่มีการแบ่งแยกคนจากพร์ นิกายของเราจึงไม่ใช้หินระบุพลังในการวัดพลัง เพราะฉะนั้นการแข่งขันที่ 2 คือ ผู้สมัครทั้ง 156 คน ใครที่ที่สามารถแย่งผ้าสีแดงจาก บุคคลที่ชื่อว่า ซุยองและห่าวหลาน ได้หละก็จะได้เป็ศิษย์สายตรงของข้า แต่ก็ไม่ต้องเสียใจไปเพราะใครที่ไม่สามารถทำได้ก็จะสามารถไปสอบด้านที่ 3 ด้านสุดท้ายได้เลย"
การกระทำแบบนี้เ้าสำนักนั้น้าจะรู้ศักยภาพของทั้งสองคนนั้น
ทันใดนั้นหลังจากที่เสียงของเ้าสำนักหายไป ผู้สมัครก็มองหาบุคคลที่มีผ้าสีแดงบนหัวในทันทีแต่ก็ไม่เจอ
แล้วก็ตัดไปที่ ซุยองและฮาราน ซึ่งทั้ง 2 คน ตอนนี้มีแผนที่จะฆ่าผู้สมัครทุกคน แต่ก็ไม่สามารถทำได้เนื่องจากต้องแสร้งเป็คนดี แผนการที่จะปกปิดพลังจากผู้สมัครจึงสำคัญ
ฮาราน จึงต้องไปตามแผนของเ้าสำนัก เขาจึงต้องหาที่ซ่อนอย่างไวซึ่งสำนัก ไท่ซานแห่งนี้มีขนาดครอบคลุมูเานับ 100 ลูก จึงทำให้เขาซ่อนตัวได้ง่าย แต่อยู่ดีๆ ก็มีผู้สมัครกลุ่มหนึ่งเจอเขา และก็ได้ะโไปว่า
"ข้าเจอแล้ว เ้าคนที่มีผ้าสีแดงทั้ง 2 คน พวกมันอยู่ด้วยกัน"
"ถ้าอย่างงั้นก็ง่ายเลยจะได้จัดการทั้งสองคน"
ทันใดนั้นคนกลุ่มนั้นก็ได้ไปััผ้าแดงของทั้งสองคนได้ แต่ก็ต้องคว้าน้ำเหลว แบบน้ำเหลวจริงๆ เพราะก่อนที่พวกเขาจะแตะดัว ทั้ง 2 คน นั้น ฮาราน ได้ใช้เวทต์มิติ แล้วก็ใช้น้ำปั้นตัวเองกับ ซุนยอง ทำให้เหมือนแตะน้ำ ซึ่ง ฮาราน ได้ใช้เวลาทั้งหมดเพียง 0.05 วินาที ซึ่งเร็วมากๆ แต่ก็มี 1 ในพวกผู้สมัคร มองเห็นอยู่ แต่ก็ลางๆ
เธอชื่อ ซวนซวน เป็เด็กที่ไม่ค่อยมีพร์ในการต่อสู้เพราะพลังของเธอคือดวงตา เป็ดวงตาที่งดงาม ซึ่งกูลของเธอนั้นถือว่าแข็งเกร่งเลย เพราะพลังของดวงตานั้นทำได้เยอะมาก ไม่ว่าจะเป็การทำให้ขยับไม่ได้ชั่วคราว มองเห็นสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็นและอื่นๆ แต่พลังของเธอปัจจุบันมีแค่ทำให้มองเห็นทึกอย่างช้าลง จึงทำให้เธอรอดมาจากป่าหมอกได้ แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้นเลย และครั้งนี้ก็อันตรายเกินไป
พอตัดมาที่ ฮารานกับซุนยอง พวกเขาสองคนได้หลบมาที่หอสมุดเพื่อที่จะหลบหนี แล้ว ซุนยอง ก็มีความคิดที่จะถอดผ้าสีแดงออก แต่พถอดเสร็จก็มีคนส่งสารโผล่ออกมาพร้อมกับสีหน้าใแล้วบอกว่า "ท่านทำได้ รู้ใหมว่าผ้านั้นมีคำสาปที่ผู้ที่สวมมันอยู่จะไม่สามารถเอาออกได้ นอกจากจะแข็งแกร่งกว่าเ้าสำนัก"
หลังจากนั้น ซุนยอง ก็ถูกนำตัวไปเพื่อสืบสวน เหตุการณ์นี้ทำให้ ฮาราน ต้องทำการหลบหนีคนเดี๋ยว พร้อมกับเป็ห่วงคนที่เอาตัว ซุนยอง ไปเพราะซุนยองเป็สัตว์อษูรที่สามารถทำลายนิกายนิเพียงชั่วคราว แต่เวลานี้ไม่ใช้เวลามาห่วง เวลานี้ฮาราน ต้องหาวิธีเอาตัวรอดจากผู้สมัครโดยไม่ทำร้ายก่อน
แล้วเขาก็ได้ใช้เวทต์มิติเพื่อหาที่ซ่อนต่อเพราะยังไงก็ต้องมีคนที่มีความสามารถพอแน่ เขาจึงไปที่ต่างๆ แต่พวกผู้สมัครก็เจอทุกครั้ง เขาทำแบนี้ไปนานนับ 2-3 วันได้ เขาจึงเริ่มคิดแล้วว่าทำไมพวกผู้สมัครถึงเจอเขาทุกครั้งเลย เขาจึงคิดว่าเื่ต้องมีลับลมคมในแน่ๆ จนเขาคิดว่าเ้าสำนักที่คิดเกมนี้น่าจะอกสถานที่กับเหล่าผู้สมัคร เขาจึงใช้ ปราณเวทต์ ปกปิดกลิ้นอายและซ่อนในพื้นที่ว่าของมิติทำให้ไม่มีใครตรวจจับได้นอกจากจะมีพลังแบบเขา
จากนั้น เขาก็ได้วาร์ปไปหาเ้านิกายเพื่อจะดูว่าทำอะไรอยู่ แต่พอไปถึงก็เจอเ้านิกายที่ดวงตาตอนนี้แก่ำ ดงและก็เจอซุนยองที่มีความสุขกับของเล่นและอาหารที่ได้รับ ซึ่งดูแล้ว เ้านิกายจะไม่ได้ใช้พลังของเขาเลยเพราะ น่าจะไม่มีเวลามาใช้ เพราะมีเวลามัวแต่ไปดูแลซุนยองที่ทั้งซุกซนและเอาแต่ใจ ซึ่งทำให้เ้าสำนักต้องดูแลจนกลายเป็คนแลี้ยงเด็กในปัจจุบัน แล้วพอฮารานมาคิดจะลงไปเพื่อไปทำให้เ้าสำนักอับอายที่ต้องมาเลี้ยงเด็ก แต่ทันใดนั้น ซุนยอง ก็ได้ส่งกระแสจิตรแล้วบอกว่า "แผนการเป็ยังไงบ้าง ผิดแผนของเ้าไหม ข้าทำได้ดีเลยมั้ย" พร้อมกับหน้าตาที่ยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ จึงทำให้ฮารานที่อยู่บนเพดานนั้นหยุดพลังของตนเองไม่ทันจึงทำให้ตกลงมาจากเพดาน
แต่ว่าก็ได้มีพลังลมอ่อนของซุนยองมารับไว้ทันและซุนยองก็ได้เผลอกล่าวออกมาโดยไม่ได้ใช้กระแสจิต "เกือบไปแล้วนะ" ซึ่งเ้าสำนักก็ได้ยินคำนั้นก็สงใสว่าูดอะไรแต่อยู่ๆ ก็มีเหล่าผู้สมัครโผลออกมาทั้ง 156 คน ในห้องของเ้าสำนัก แล้วทันใดนั้นผู้สมัครทุกก็ถูกพลังของเ้าสำนักกดทับเอาไว้พร้อมกับไปหน้าแดงก่ำพร้อมกับถามทุกคนว่า
"พวกเ้าทุกคนเห็นแล้วใช่มั้ย"
ซึ่งทุกคนที่มาก็เห็นทั้งหมดว่าเ้าสำนักกำลังดูแลซุนยองเป็อย่างดีก็พูดแบบติดๆ ขัดๆ "มะ มะ ไม่เห็น ขอรับท่านเ้าสำนัก" ซึ่งก็ทำให้เ้าสำนักรู้ว่าทุกคนเห็นท่านเ้ากำลังดูแลเด็ก จึงทำให้ทุกคนรวมถึงเ้าสำนักถูกวาร์ปไปที่ลานกว่างพร้อมกันโดยฝีมือของฮาราน
พอมาถึงลานกว่างแล้ว เ้าสำนักนักที่ทำตัวไม่ถูกที่ทุกคนเห็นด้านน่าอายของเธอ แต่ไม่นานเธอก็ตั้งสติได้และบอกทุกคนว่า
"ทุกคนนั้นไม่ผ่านในการทดสอบนี้ครั้งนี้ข้าจะให้เด็กคนนี้เป็ศิษย์สายตรง และจงบอกข้ามา พวกมาที่พักของเ้าสำนักของข้าทำไม"
แล้วก็มีผู้สมัครคนหนึ่งก็ได้บริบายประมาณว่า 3 วันก่อน พวกเราได้จับผ้าของห่าวหลานได้แต่ตัวเขาก็กลายเป็น้ำ แล้วคนที่จับผ้าของห่าวหลานได้ก็มีพลังที่สามารถตามกลิ่นอายของสิ่งของที่จับได้ ถึงแม้จะอยู่มิติอื่นก็ตาม และพวกเรารวมกลุ่มกันแล้วตามกลิ่นอายของเขาจนมาถึงที่นี่
ทันใดนั้นก็มีรอยแยกมิติออกมาพร้อมกับเอาผ้าสีแดงไปคืนเ้าสำนักและเสียงที่ชื่นชมผู้สมัคร
."นั่นเขาห่าวหลานหนิ ทีนี้การแข่งขันนี้ก็จะจบแล้ว"
ทันทีที่เ้าสำนักเห็น ห่าวหลาน นั้น สมองของเ้าสำนักก็เริ่มประมวลผลในทันที
ในตอนที่ทุกคนไปที่ห้องเราแล้วบอกว่าตามคนคนที่มีฟ้าสีแดง งั้นก็หมายความว่า ห่าวหลาน อยู่ในห้องั้แ่แรก
จากนั้นเ้าสำนักก็บอกให้ผู้สมัครทุกคน ไปเลือกที่พักของตนเองและพรุ่งนี้ทุกคนจะได้เป็ศิษย์ในนิกายไท่ซวน ยกเว้น ห่าวหราน คนเดียวที่ต้องมากับข้า
หลังจากที่ทุกคนรวมถึง ซุนยอง เลือกที่พักเสร็จแล้ว ก็ถึงเวลาคุยกันของเ้าสำนัก ไท่กวนิ กับ ห่าวหลาน
เ้าสำนักยังติดใจอยู่ที่ห่าวหลานดูเธอในมุมที่น่าอายอยู่
แน่นอน ด้วยความที่เธอเป็เ้าสำนักเธอต้องระงับจิตใจตัวเองไว้ให้ได้
แต่ว่า ฮาราน นั้นได้พูด คำพูดยั่วยุเธอไป ประมาณว่า น่ารักจังนะครับ,เ้าสำนัก,ของคุณที่เลี้ยงน้องผมนะครับ,เป็พี่เลื้องที่ดีมากเลยครับ
ประมาณนี้ ซึ่งก็ทำให้ความอดทนของเธอหมดไป จากนั้นเ้านิกายก็ประกาศว่า "วันนี้ข้าจะสั่งสอนศิษย์ที่ไร้หัวคิดนี่ซะวันนี้เลย" จากนั้นเธอก็ปลดปล่อยพลังจนพื้นที่ระแวกนั้นถูกทำลาย
ซึ่งเ้านิกกาย ก็ได้ไล่ตามหวังจะฆ่าเนื่องจากมีจิตสังหารที่มากมายถูกปล่อยออกมา ซึ่งคนที่อยู่ละแวกนั้นก็รับรู้ได้เหมือนกัน แต่ก็ไม่สามารถหยุดเธอได้ เนื่องจากดธอนั้น มีอยู่ระดับครึ่งก้าวิญญา ซึ่งต่างจากฮารานที่อยู่ระดับหลอมกระดูกอย่างมาก ซึ่งความสามารถในขั้นครึ่งก้าวิญญานั้นคือการเหาะเหินเดินอากาศ
การต่อสู้นั้นค่อนข้างจะไม่แฟร์ ถึงจะเป็การสั่งสอนแต่ก็อันตรายเกินกว่าคนทั่วไปจะมาหยุดได้ ถ้าจะเรียกว่าการต่อสู้ก็ควรเปลี่ยนเป็การหลบหนีซะมากกว่า
การหลบหนีของฮารานนั้นได้ใช้วิชาหลบใต้เงาของคนอื่นเพื่อจะไม่ให้เ้าสำนักเห็น แต่ก็ไม่เป็ผล จากนั้นเขาจึงวาร์ปผ่านมิติเพื่อจะคิดหาสิ่งที่เธอแพ้ทาง แล้วจุดหมายของการวาร์ปนั้นก็คือ ซุนยอง นั่นเอง พอวาร์ปมาถึง ซองยุนแล้ว ฮารานได้วางแผนให้ซองยุนทำตัวน่ารักเพื่อจะให้เ้าสำนักเอ็นดูและจะได้ทำให้เ้าสำนักสลบไป แล้วพอเ้าสำนักมาถึง แผนก็ได้เริ่มแล้วซึ่งฮารานได้ยกซองยุนขึ้นมาเป็โล่ และมันก็ได้ผลจริงๆ ความโกรธของเธอนั้นค่อยๆ ลดลง แต่ก็ไม่ได้ลดไปหมด เธอได้ลูบหัวซุนยองก่อนและก็บอกว่า "แล้วเจอกันใหม่นะศิษย์สายตรงของข้า" จากนั้นก็จับฮารานไปที่คุกและทำให้ฮารานสำนึกผิดจากนั้นเจอก็จากไปให้ฮารานอยู่คนเดียว
พอเธอออกไปฮารานเก็บได้พูดออกมาเบาๆ ว่า "ถึงเวลาทำตามแผนการแล้ว"
125
