ณ จังหวัดกระบี่
ผกายฤกษ์มีพี่ฝาแฝดชื่อภาณุมาศ และน้องสาวชื่อรัชนีกร ทั้งสามพักอยู่กับยาย โดยมีพ่อของพวกเธอทำงานอยู่ที่สิงคโปร์และคอยส่งเสียให้พวกเธอเรียน คอยส่งเงินมาให้อยู่ไม่ขาด ปกติผกายฤกษ์จะเรียนตำรวจอยู่ที่กรุงเทพฯ แต่เป็่ปิดเทอมพอดีเลยมาเยี่ยมยายที่กระบี่ ตอนเย็นของวันนี้เธอจะเดินทางกลับกรุงเทพฯ แต่เพราะตนเป็คนชอบทะเล เลยเดินตามชายฝั่งเพื่อรับบรรยากาศอย่างเต็มที่ จนกระทั่ง
ผกายฤกษ์เห็นชายคนหนึ่งลอยคออยู่ทะเล แสดงท่าทีกำลังจะจมน้ำ เลยรีบวิ่งไปยังทะเลแล้วว่ายน้ำเข้าไปช่วยชีวิตชายคนดังกล่าวทันที ด้วยความที่ผกายฤกษ์เรียนตำรวจ จึงเป็การไม่ยากที่เธอจะว่ายน้ำอย่างชำนาญและยื้อชายคนดังกล่าวมายังชายหาดได้
“คุณเป็อย่างไรบ้าง ตอบสิคะ” ผกายฤกษ์จับชีพจรเห็นว่ายังมีชีวิตอยู่ จึงรีบผายปอดและทำการ Mouth-to-mouth ทันที
จนกระทั่งชายคนดังกล่าวได้สติ สิ่งแรกที่เห็นคือ ปานรูปคล้ายผีเสื้อที่อยู่ตรงคอด้านซ้ายนั่น พอปรับสายตาก็มองเห็นผกายฤกษ์ อำมรินทร์มองเห็นสาวผู้ช่วยชีวิตมีใบหน้างดงาม เห็นครั้งแรกก็หลงรักทันที เลยแกล้งจูบผกายฤกษ์ทันที
เพราะนี่เป็เป็จูบแรกของผกายฤกษ์ ทำให้เธอโกรธมาก รีบดึงตัวเองออกมา กำลังจะต่อยชายคนนั้น แต่แล้วก็ได้ยินเสียงตำรวจวิ่งเข้ามาจะช่วยเหลือ
“เฮ้ เกิดอะไรขึ้นน่ะ”
ผกายฤกษ์จึงหันหน้าไปหาตำรวจพร้อมกับรายงานสถานการณ์ “ชายคนนี้กำลังจะจมน้ำ ดิฉันช่วยชีวิตเอาไว้ค่ะ” พอผกายฤกษ์หันกลับมาก็พบว่าชายคนดังกล่าวได้สลบไปเสียแล้ว เลยขอให้ตำรวจช่วยส่งเขาไปโรงพยาบาลให้ เพราะตนต้องรีบเดินทางกลับกรุงเทพฯ ทันที
*********************************************
พออำมรินทร์ฟื้นกลับมาเป็ปกติก็รีบกลับรีสอร์ทส่วนตัว อำมรินทร์คิดถึงผู้หญิงที่ช่วยชีวิตตนไว้ จดจำใบหน้าไม่เคยลืมเลือน อยากสืบเื่ของเธอแต่ก็ไม่มีเบาะแส เพราะไม่ว่าจะถามตำรวจหรือพยาบาล พวกเขาก็ไม่รู้เลยว่าหญิงสาวที่ช่วยชีวิตตนเป็ใคร จนกระทั่งถึงวันก่อนที่จะออกเดินทางไปจีนทางเรือเพื่อติดต่อการค้า ก็พบกับภาณุมาศโดยบังเอิญ เธอทำงานพิเศษเป็สาวเสิร์ฟที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง อำมรินทร์อยากจะเข้าไปทัก แต่ตนติดนัดกับลูกค้าที่ต้องรีบไป เลยสั่งให้ลูกน้องคนหนึ่งไปสืบประวัติของภาณุมาศ สักวันหนึ่งเขาจะได้เข้าไปขอบคุณและจีบเธออย่างเต็มตัว
แต่เพราะอำมรินทร์ยุ่งกับงานมากต้องเดินทางไปกับเรือเกือบตลอด 3 ปีที่ผ่านมา ดังนั้นเขาก็ไม่ได้พบสาวคนนั้นอีกเลย รู้แต่เพียงข้อมูลคร่าวๆ ว่าเธอชื่อภาณุมาศและขณะนี้เธอทำงานเป็นักข่าว
อำมรินทร์ต้องกลับมาที่กระบี่เพื่อเข้าร่วมพิธีแต่งงานของพ่อชื่อไมเคิลกับแม่เลี้ยงคนใหม่ พอเขากำลังจะเดินเข้าไปแสดงความยินดี เมื่อเห็นว่าแม่เลี้ยงของตนเป็ใครก็ถึงกับผงะ อำมรินทร์จึงพึมพำว่า “ไม่จริงใช่มั้ย เธอคือภาณุมาศ”
“อ้าว เป็ไงบ้างลูก มา มาถ่ายรูปครอบครัวกัน” “นี่ไงเ้าสาวของพ่อ เธอคือภาณุมาศ ส่วนนี่คือน้องสาวของเธอชื่อ รัชนีกร”
ภาณุมาศยิ้มทักทายลูกเลี้ยง และมีทีท่าว่าจดจำอำมรินทร์ไม่ได้เลย “สวัสดีค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”
อำมรินทร์ต้องฝืนกลั้นความเ็ป และฝืนยิ้มแบบเจื่อนๆ “ยินดีด้วยนะครับ” เพราะไม่อยากเห็นภาพภาณุมาศที่เป็เ้าสาวของคนอื่น เขาจึงรีบเบือนหน้าไปทางรัชนีกรทันที ซึ่งเมื่อมองไปเขากลับรู้สึกว่ารัชนีกรมีท่าทีสนใจเขาอยู่ไม่ใช่น้อย
“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ คุณอำมรินทร์ ต่อไปดิฉันก็จะไปพักอยู่ที่บ้านของคุณด้วยค่ะ” รัชนีกรกล่าว
อำมรินทร์ไม่ได้ชอบรัชนีกร ดังนั้นเขาจึงพูดแบบไม่ให้ความหวังหญิงสาว “อ้อ ผมมีรีสอร์ทส่วนตัวครับ คงไม่ได้อยู่ที่บ้านหลังนั้นด้วย อีกไม่นานผมคงจะต้องรีบแต่งงานบ้างแล้วครับ”
“คุณมีแฟนแล้วหรอคะ” รัชนีกรถามด้วยความผิดหวัง
“เขายังไม่ตกลงกับผมหรอกครับ แต่ผมจะทำให้เขาใจอ่อนให้ได้” อำมรินทร์จึงตัดสินใจจะจีบสายชลอย่างเต็มตัว เพื่อจะได้ตัดใจจากภาณุมาศ แม่เลี้ยงคนนี้ให้ได้
ไมเคิลมองลูกชายตัวเองออกว่า อำมรินทร์มีทีท่าสนใจภาณุมาศ แต่เก็บไว้ในใจไม่พูดออกมา
*********************************************
หลังจากคืนงานแต่งงานหนึ่งสัปดาห์ ไมเคิลจึงจัดงานเลี้ยงปาร์ตี้เล็กๆ รอบสระว่ายน้ำ ภาณุมาศต้องคอยดูแลสถานที่จัด
ส่วนอำมรินทร์ก็มาก่อนเวลางานเลี้ยง เพื่อที่จะคุยกับพ่อของตนเื่การค้า สักพักเขาก็ได้ยินเสียงเรียกของภาณุมาศ
“ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย มีคนจมน้ำ”
อำมรินทร์มองไปที่สระ เห็นรัชนีกรกำลังจมน้ำเพราะเป็ตะคริว เขาแปลกใจมากว่าทำไมภาณุมาศไม่ลงไปช่วยเธอเองล่ะ “ทำไมคุณไม่ลงไปช่วยน้องสาวคุณล่ะครับ”
“ดิฉันว่ายน้ำไม่เป็ค่ะ คุณรีบไปช่วยเถอะนะคะ”
อำมรินทร์แปลกใจแต่ก็ต้องรีบช่วยรัชนีกร เมื่อเขาดึงตัวรัชนีกรมาถึงขอบสระ จึงว่า “คุณรีบช่วยน้องสาวคุณสิ ยังไงเธอก็เป็ผู้หญิง ผมทำ คงไม่สะดวก”
“ดิฉันทำไม่เป็ค่ะ”
อำมรินทร์ใมาก เพราะเธอเคยช่วยชีวิตเขาไว้แท้ๆ ทำไมบอกว่าทำไม่เป็ อำมรินทร์จึงเรียกบอดี้การ์ดผู้หญิงให้มาช่วยรัชนีกรทันที แล้วพาไปห้องพยาบาล
หลังจากเหตุการณ์นั้น อำมรินทร์ก็เข้าร่วมงานเลี้ยงแล้วเดินไปคุยกับภาณุมาศ ตอนนี้เขาเริ่มสังเกตไปที่ตรงคอด้านซ้ายของหญิงสาว ก็ไม่พบปานรูปผีเสื้อ เลยถามว่า “คุณมีน้องฝาแฝดหรือเปล่าครับ”
“คุณรู้ได้ยังไงคะ ว่าดิฉันมีน้องสาวฝาแฝด” ภาณุมาศใ
“อย่างนี้นี่เอง ผมคิดว่าน้องสาวของคุณน่าจะเป็คนช่วยชีวิตผมไว้เมื่อ 3 ปีที่แล้ว เธอว่ายน้ำเก่งและช่วยชีวิตผมอย่างชำนาญ” อำมรินทร์เริ่มเข้าใจ ถึงกลับโล่งอก
“คงเป็เธอนั่นแหละค่ะ เธอเป็ตำรวจ ชื่อ…” ภาณุมาศพูดไม่จบ
“คุยอะไรกันอยู่หรอคะ อ้าว คุณอำมรินทร์ ขอบคุณคุณมากเลยนะคะ ที่ช่วยชีวิตดิฉันไว้” รัชนีกรขัดจังหวะ
อำมรินทร์เสียดายที่โดนขัดจังหวะ “ไม่เป็ไรครับ ผมยินดีช่วยอยู่แล้ว เอ้อ ผมมีนัดกับแฟนพอดี ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ ฝากลาพ่อผมด้วย”
*********************************************