ตอนที่10
ปีเตอร์เดินถึงโกเลม หยุดอยู่ห่างประมาณ2เมตร สังเกตโกเลมอีกรอบ จากนั้นเอาไม้ทิ่มโกเลม
<จึก จึก จึก> แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหมือนเดิม ปีเตอร์จึงขยับเข้าใกล้โกเลมอีก ระยะห่างที่สามารถใช้มือััฝ่ายตรงข้ามได้
ปีเตอร์เริ่มใช้มือข้างหนึ่งััโกเลม ส่วนอีกข้างถือไม้รอฟาดถ้ามีอะไรเกิดขึ้น
“รูปปั้นถูกสร้างมาจากดิน เกาะตัวเป็ก้อนค่อนข้างแข็งแรง แต่แข็งไม่เท่าหิน” ปีเตอร์พยายามอธิบายลักษณะของโกเลม
“แต่สร้างขึ้นมาเพื่ออะไร คงไม่มีใครรู้นอกจากคนสร้างเนื่องจากมันเป็แค่รูปปั้นประหลาดที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย แต่มีสิ่งหนึ่งที่ข้ารู้คือ…” ปีเตอร์สันนิษฐานออกมา
“คือ?”กายสงสัยว่าปีเตอร์รู้อะไรเกี่ยวกับโกเลม
“คือคนที่สร้างสิ่งนี้ขึ้นมา ต้องเป็คนสติไม่ดีแน่ ที่มาสร้างรูปปั้นประหลาดในป่าแบบนี้” ปีเตอร์พูดแล้วหันหน้าไปมองกายพร้อมสีหน้าที่บอกว่าที่ตนกล่าวมาคือความจริงแน่นอน
"หืม!! งั้นเหรอ สติไม่ดีสิน่ะ” กายมองปีเตอร์แล้วทำสีหน้าครุ่นคิด
“เ้าเองก็คิดงั้นเหมือนกันสิน่ะ” ปีเตอร์พยักหน้า
“เอาละ ข้าตรวจสอบให้เสร็จแล้ว ถึงตาเ้าทดลองใช้สกิลให้ข้าดูได้แล้ว” ปีเตอร์มองกาย ในดวงตามีประกาย
“ได้ เ้าต้องตั้งใจมองให้ดี ข้าจะแสดงให้ดูแค่รอบเดียวเท่านั้น จะไม่มีครั้งที่สอง สาม สี่ ห้า ออกมาแน่” กายตั้งท่าเตรียมใช้สกิล
“ข้าในนามแห่งความยุติธรรมเที่ยงตรงขอหยิบยืมพลังอันศักดิ์สิทธิ์ของท่านเพื่อมาลงทัณฑ์คนบาป ให้นำความขาวสะอาดกลับมาบนโลกใบนี้ด้วยเถิด”กายร่ายคาถาที่คิดสดขึ้นมา
‘ในนามความยุติธรรมเที่ยงตรงงั้นเหรอ อยุติธรรมสิไม่ว่า สกิลอะไรกัน ต้องร่ายยาวขนาดนี้เลยรึ กายเ้ากำลังเล่นตลกอะไรกัน’ปีเตอร์จ้องกายโดยที่ไม่รู้เลยว่าโกเลมที่อยู่ด้านหลังขยับเข้ามาใกล้จากด้านหลัง
กายที่เห็นปีเตอร์จ้องมองมาที่ตน กายก็เริ่มแสดงเบ่งพลัง
“ย้ากกกก ความยุติธรรมจงสำแดง” กายะโออกมาแล้วยิ้ม
‘หมับ เข้าให้’ กายสั่งให้โกเลมกอดปีเตอร์จากด้านหลัง
“หืม? เห้ยยย!!!อะรายยยยว่ะเนี่ยยยยย!!!!”ปีเตอร์ใร้องะโออกมา
ปรากฏว่ามีรูปปั้นที่ตนตรวจสอบแล้วไม่มีสิ่งผิดปกติ แต่กลับมากอดตนจากด้านหลังแน่นจนขยับไม่ได้
“อ้า!! ช่วยด้วยกายยย!!! ช่วยด้วย ช่วยข้าด้วย ข้าจะถูกกินแล้ว ข้าจะตายแล้ว กาย กาย กายเ้าจะไปไหน มาช่วยข้าก่อนเร็วเข้า อย่าทิ้งข้าไว้คนเดียว อืออ อือ อึก อึก อืออ”ปีเตอร์สติแตก และเริ่มร้องออกมา
“ข้า ข้า…จะรีบไปตามคนมาช่วย เ้าอดทนไว้ก่อนปีเตอร์”กายทำสีหน้าหวาดกลัวก่อนจะหันหลังวิ่งออกไปเมื่อพูดจบ
“กาย กาย!! เ้า!! ข้าจะตายแล้ว อึก อือ อือ อึก อึก”ปีเตอร์ปล่อยโฮออกมาอีกรอบ
ปีเตอร์ร้องไปห้านาทีก็เริ่มหยุดร้อง และเริ่มสังเกตเห็นว่าั้แ่ที่โดนกอดก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น จึงเริ่มขยับและดิ่นให้ออกจากการโดนกอด แต่ก็ไม่สามารถหลุดออกไปได้
“ปล่อยนะเว้ยย ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ ข้าบอกให้ปล่อย อึก อึก”ปีเตอร์สะอึกสะอื้น
ผ่านไปสักพักปีเตอร์เริ่มปะติดปะต่อเื่ราวที่เกิดขึ้นั้แ่เริ่ม เริ่มคิดได้ว่าเื่ที่เกิดขึ้นมาอาจจะเป็กายที่วางแผนไว้ั้แ่ต้น เมื่อคิดความเป็ไปได้ที่กายเป็คนทำให้เกิดเื่ขึ้น ปีเตอร์เริ่มตั้งสติได้และหายกลัว
“กาย ข้ารู้นะว่าเ้าดูข้าอยู่ ออกมาเลยนะ”ปีเตอร์ลองเรียกกายดู แต่ไม่มีเสียงตอบรับ ปีเตอร์คมวดคิ้ว
“เลิกซ่อนเป็ลูกเต่าแล้วออกมาซะกาย”ปีเตอร์พยายามทำเสียงให้นิ่งที่สุดเพื่อให้กายเข้าใจว่าตนรู้แผนการแล้ว ถ้าเป็ไปตามที่ตนคาดการ
พอผ่านไปสักพักก็ไม่มีเสียงตอบรับเช่นเคย ทางปีเตอร์ก็เริ่มมีความรู้สึกไม่แน่ใจมากขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป
ปีเตอร์ที่เริ่มไม่แน่ใจว่ากายเป็คนทำรึเปล่า ก็มีบางสิ่งเกิดขึ้นรูปปั้นเริ่มขยับตัวและเริ่มทำสิ่งที่คาดไม่ถึงออกมา
“เห้ยๆ แกจะทำอะไร เห้ยๆๆ ไม่ ไม่มมม!!”ปีเตอร์ร้องออกมาด้วยความใ
<ปึก ปึก ปึก> รูปปั้นเริ่มกระเด้าปีเตอร์จากด้านหลังด้วยความถี่ที่เท่ากัน
“อ้ากกก กายรีบหยุดเลยนะเ้าบ้า กาย ไอบ้ากาย รีบหยุดมันเร็ว”ตอนนี้ปีเตอร์แน่ใจแล้วว่ากายทำเื่บัดซบนี้ขึ้นมาแน่นอนล้านเปอร์เซ็น
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า เห็นรึยังละสกิลของข้าผู้นี้ ท่าไม้ตายที่พึ่งคิดได้เมื่อกี้เลยน่ะ รสชาติทรมานใช้ได้เลยใช้ไหม”กายเดินออกมาจากหลังต้นไม้พร้อมหัวเราะอย่างโอ้อวด
“เร็ว!!ข้ายอมแล้ว ข้ายอมแพ้แล้ว เ้าช่วยหยุดตัวที่อยู่ด้านหลังข้าให้หยุดก่อนได้ไหม มันขยับไม่หยุดเลย อ้ากกก”ปีเตอร์หน้าซีด และหวาดกลัว
“เฮ้ออ มันไม่มีแท่งศักดิ์สิทธิ์ เ้าจะกลัวอะไร เ้ายังไม่เสียความบริสุทธิ์สักหน่อย” กายถอนหายใจบอกปีเตอร์ว่าไม่ใช่เื่ใหญ่อะไร จากนั้นกายสั่งให้โกเลมปล่อยปีเตอร์
ปีเตอร์ที่ถูกปล่อยก็ร่วงไปกับพื้นเนื่องจากขาไม่มีแรงยืนขึ้น กับน้ำตาที่นองหน้า
361
