เกิดใหม่ทั้งทีดันมีเพื่อนเป็นพี่ซะงั้น

สมาชิกในครอบครัว 2 “แล้วพี่รองกับพี่สามอยู่ไหนเหรอเจ้าคะ ตั้งแต่ออกมาข้ายังไม่เห็นเลย”หลังจากที่เหตุการณ์ทุกอย่างจบลงแล้วเธอก็อดไม่ได้ที่จะถามหาพี่สาวอีกสองคนที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้ด้วย“อยู่ที่ชายป่านะไม่ไกลจากบ้านเรานี่เอง กำลังเก็บหลงเหยี่ยนอยู่อีกเดี๋ยวก็คงกลับมากันแล้วล่ะ”เสียงของฟางเว่ยเอ่ยตอบน้องสาวคนเล็กออกไปพร้อมกับที่มือก็แกะผลหลงเหยี่ยบที่เอามาฝากน้องสาวใส่ปากด้วยฟางเซียนที่ได้ยินดังนั้นก็เลิกสนใจพี่สาวอีกสองคนทันทีและหันมาสนใจผลไม้ที่พี่สี่ของเธอเอามาฝากแทนแต่เมื่อก้มดูตรงที่เคยมีผลหลงเหยี่ยนกับเจอแต่เปลือกของมันเต็มไปหมด“ไหนพี่สี่บอกว่าเอามาฝากข้าไง แล้วทำไมพี่สี่ถึงกินหมดแล้วล่ะเจ้าคะ”เธอเอ่ยทักท้วงออกมาเมื่อเห็นว่าผลไม้ตรงหน้าเหลือแต่เปลือก“กะ…ก็พี่นึกว่าเจ้าไม่กินแล้วพี่ก็เลยกินซะเองเลย”เสีียงของฟางเว่ยเอ่ยขึ้นโดยที่ในปากยังมีหลงเหยี่ยนอยู่เต็มนั้น“ข้าไม่ได้บอกว่าจะไม่กินนิเจ้าคะ แล้วท่านพี่กินของน้องทำไม”ฟางเซียนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงน้อยใจที่พี่ชายของเธอกินของอร่อยจนหมดไม่เหลือให้เธอเลยซักลูกเดียว“พี่ขอโทษเดี๋ยวพี่ไปเก็บให้เจ้าใหม่ดีไหม”เสียงของฟางเว่ยเอ่ยขึ้นอย่างสำนึกผิดที่ตัวเองกินหลงเหยี่ยนของน้องสาวจนหมดจึงเสนอตัวว่าจะไปเก็บให้น้องสาวใหม่เพื่อเป็นการไถ่โทษ“ไม่ต้องหรอกเจ้าคะ เดี๋ยวข้าให้พี่ใหญ่ไปเก็บให้ก็ได้”เธอเอ่ยกับพี่สี่ด้วยน้ำเสียงน้อยใจพร้อมกับสะบัดหน้าหนีพี่ชายคนนี้ของเธอเพราะสำหรับเธอแล้วเรื่องกินถือเป็นเรื่องใหญ่“เจ้าอย่าโกรธพี่เลยนะน้องเล็กพี่สัญญาต่อไปถ้าพี่มีของอะไรอร่อยๆอีกพี่จะเก็บไว้ให้น้องเล็กตลอดเลยนะ หายโกรธพี่เถอะนะ”เสียงฟางเว่ยเอ่ยสัญญากับน้้องสาวของเขาออกไปเพื่อหวังให้ฟางเซียนหายโกรธที่ตนกินหลงเหยียนจนหมด“จริงนะเจ้าคะ”ฟางเซียนเอ่ยถามออกไปเพื่อความแน่ใจว่าพี่ชายของเธอจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้“จริงสิ”ฟางเว่ยที่เห็นน้องสาวของตนเอ่ยถามแบบนั้นก็เอ่ยตอบรับเสียงดัง“ข้ารักพี่สี่ที่สุดเลย”ฟางเซียนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงร่าเริงพร้อมกับส่งรอยยิ้มน่ารักไปให้พี่ชายของตน ทำให้ฟางเว่ยอดที่จะคิดไม่ได้ว่าต่อไปเวลาที่เขาพบเจอของกินอะไรอร่อยๆ คงต้องเก็บไว้ให้น้องน้อยของเขาด้วย“แล้วเจ้าไม่รักพี่สาวคนนี้บ้างเหรอ”เสียงหวานใสของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งดังจากข้างตัวบ้านของครอบครัวเธอ“พี่รอง!”ฟางเซียนเอ่ยทักคนที่เดินเข้ามาทันที“ว่าไงเจ้าตัวเล็กสรุปไม่รักพี่สาวคนนี้แล้วเหรอ”เสียงพี่สาวคนรองของเธอเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “รักสิเจ้าคะ ข้ารักทุกคนเลย รักท่านพ่อ รักท่านแม่ รักพี่ๆทุกคนเลย”เสียงของฟางเซียนเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มสดใสส่งให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นและเธอก็ไม่ลืมที่จะยื่นมือออกไปข้างหน้าเพื่อจะกอดพี่สาวคนสวยของตน“จ้าๆ พี่รู้แล้ว”เสียงพี่สาวคนรองของเธอดังขึ้นอีกครั้งด้วยความอ่อนใจแต่ก็ไม่ลืมที่จะเดินมากอดน้องสาวคนเล็กของตัวเอง‘ฟางลู่’ หรือ ‘พี่รอง’ พี่สาวคนรองของฟางเซียนที่เป็นฝาแฝดกับฟางหนิงนั้นเอง ฟางลู่เป็นเด็กที่เรียกได้ว่าถอดแบบมาจากผู้เป็นมารดาเลยที่เดียวล่ะ พี่สาวคนนี้ของเธอมีีนิสัยเรียบร้อย อ่อนหวานตามแบบฉบับหญิงงามในสมัยโบราณและพี่รองคนนี้ของเธอก็มีพลังธาตุน้ำเป็นธาตุประจำตัวเช่นเดียวกับแฝดผู้น้องของตน“อ่ะ นี่หลงเหยี่ยนพี่เก็บมาฝากเจ้าด้วย กินเยอะๆล่ะ”เสียงของฟางลู่ดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับมือที่หยิบผลไม้มาวางลงบนแคร่ข้างตัวน้องสาวคนเล็ก“ขอบคุณเจ้าคะพี่รอง พี่ใหญ่มากินด้วยกันสิเจ้าคะ”ฟางเซียนมองผลไม้ที่ถูกวางลงข้างตัวด้วยดวงตาเป็นประกายเพราะตั้งแต่เธอฟื้นขึ้นมาอาหารมื้อแรกคือข้าวต้มที่ไม่มีรสอะไรเลยเรียกได้ว่าจืดสนิดเลยก็ว่าได้ดังนั้นผลหลงเหยียนที่พี่สาวของเธอเก็บมาจึงเป็นเหมือนสวรรค์ของนักกินอยากเธอเลยล่ะ แต่ถึงจะอยากกินมากขนาดไหนเธอก็ยังไม่ลืมที่จะเอ่ยชวนพี่ใหญ่ของเธอให้มากินด้วยกันแต่เธอไม่ชวนพี่สี่หรอ เพราะเธอยังงอลอยู่ที่พี่สี่กินหลงเหยี่ยนที่เอามาฝากเธอจนหมดคนเดียวเลยเชอะ!“เจ้ากินเถอะ”เสียงพี่ใหญ่ดังขึ้นเพราะเขาไม่อยากจะแย่งน้องสาวของเขากิน“งั้นข้ากินเลยนะเจ้าคะ”ฟางเซียนได้ยินคำตอบรับจากพี่ใหญ่ว่าให้เธอกิน เธอก็ไม่รอช้ารีบแกะเปลือกหลงเหยี่ยนและเอาเข้าปากทันทีอืม หวาน กรอบ อร่อยหลังจากที่ฟางเซียนได้กินหลงเหยียนเข้าไปก็ต้องน้ำตาซึมออกมาจากหน่วงตาเลยที่เดียวกับความอร่อยของมันจนเธอต้องก้มหน้าทำเป็นว่าแกะหลงเหยี่ยนเพราะไม่อยากให้พี่ๆทั้งหลายของเธอตกใจที่น้องสาวร้องไห้ เมื่อฟางเซียนปรับอารมณ์ของเธอให้เป็นปกติแล้วก็ใช้แขนเสื้อเช็คน้ำตาที่คลอหน่วงออกเมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วเธอก็เงยหน้าขึ้นมาเพื่อถามหาพี่สามอีกคนของเธอ“แล้วพี่สามล่ะเจ้าคะ ไปไหน”ฟางเซียนเอ่ยถามถึงคนที่เธออยากพบหน้ามากที่สุดตั้งแต่เธอตื่นขึ้นมาเพราะเธอต้องการคุยกับเพื่อนสนิทอย่างเบลให้รู้เรื่องแต่กับไม่เห็นแม้แต่เงาของเจ้าตัวเลย“เอาหลงเหยี่ยนไปเก็บไว้ในครัวนะ เดี๋ยวก็คงจะออกมาแล้ว”เสียงของฟางลู่ดังขึ้นตอบคำถามของน้องสาวตัวเองหลังจากที่ฟางเซียนได้รู้แล้วว่าคนที่เธอต้องการพบอยู่ที่ไหนเธอก็เลิกสนใจและหันมาก้มหน้าก้มตาแกะหลงเหยียนเข้าปากอยากเอร็ดอร่อย ไม่ได้! เธอต้องรีบกินเดี๋ยวพีี่สี่จะแย่งกินหมดเสียก่อน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ข้ามเวลามาเป็นน้องเพื่อน : สมาชิกในครอบครัว 2

นิยายแนะนำ

เกิดใหม่ทั้งทีดันมีเพื่อนเป็นพี่ซะงั้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ข้ามเวลามาเป็นน้องเพื่อน : สมาชิกในครอบครัว 2

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้