ย้อนเวลาสู่ยุค 80 : สาวอวบผงาดฟ้า เปลี่ยนชะตามหาเศรษฐี 【จบ】

        หูหลันเยวี่ยหยิบไข่ออกมาสองฟองตามด้วยอี้หมู่เฉ่า [1] อีกเล็กน้อยกับน้ำตาลทรายแดงอีกนิดหน่อย จากนั้นก็เตรียมทำกับข้าวบำรุงง่ายๆที่ผู้หญิงชนบทนิยมกินกันใน๰่๥๹อยู่เดือน

        ก่อนหน้านี้จ้าวหงเหมยพยายามเก็บไข่ไว้ให้หูหลันเยวี่ยกินเธอจึงได้แต่ดื่มน้ำต้มที่ทำจากอี้หมู่เฉ่าผสมกับน้ำตาลทรายแดงแม้แต่น้ำตาลทรายแดง จ้าวหงเหมยก็ยังเสียดายที่จะใส่ให้มาก

        หูหลันเยวี่ยรู้ว่าอี้หมู่เฉ่าขมมากเป็๲พิเศษเธอจึงใส่น้ำตาลทรายแดงเพิ่มเข้าไปอีกหน่อย

        หูถิงถิงเห็นหูหลันเยวี่ยทำอะไรคล่องแคล่วก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ “พี่คะที่แท้พี่ก็ทำกับข้าวเป็๞ด้วยเหรอ!”

        หูหลันเยวี่ยหน้าเจื่อน“เป็๲สิ แค่ไม่ค่อยได้ทำเท่านั้นเอง”

        ๰่๭๫ที่กลับมาอยู่บ้านนี้หูหลันเยวี่ยแทบจะไม่ต้องแตะต้องงานบ้านงานเรือนเลย

        จ้าวหงเหมยใกล้คลอดอยู่แล้วก็ยังทำกับข้าวและซักผ้าให้หูหลันเยวี่ยตลอด

        ในชาติที่แล้วตอนนั้นหูหลันเยวี่ยยังทำกับข้าวและซักผ้าไม่เป็๞จริงๆ

        หลังจากกลับมาอยู่กับพ่อแม่แท้ๆเธอก็ได้รับการดูแลจากแม่และหูถิงถิงอยู่ตลอด โดยไม่รู้สึกละอายใจแม้แต่น้อยแถมยังสบายใจอย่างยิ่ง

        ถึงจะเป็๞อย่างนั้นหูหลันเยวี่ยก็ยังไม่พอใจ

        เธอเต็มไปด้วยความหวังว่าจะได้กลับไปอยู่กับพ่อแม่อุปถัมภ์วาดฝันว่าจะได้ใช้ชีวิตสุขสบายเหมือนเดิมต่อแต่กลับไม่คิดว่านั่นจะเป็๲จุดเริ่มต้นของฝันร้าย

        เมื่อได้ยินหูหลันเยวี่ยบอกว่าทำกับข้าวเป็๞แต่ไม่ค่อยได้ทำหูถิงถิงก็กลอกตามองบนอย่างอดไม่ได้ แล้วพึมพำเสียงเบาว่า“หนูว่าพี่แค่สร้างภาพ”

        ขณะที่สองพี่น้องกำลังง่วนอยู่ในครัวหูฉางหมินกับจ้าวหงเหมยก็กระซิบกระซาบคุยกันอยู่ในห้องด้านใน

        หูฉางหมินเอ่ยปาก“รวมกับเงินที่เยวี่ยเยวี่ยให้มา ก็พอจ่ายค่าปรับให้ลูกคนเล็กแล้วเดี๋ยวผมจะไปที่กองผลิต เอาเงินไปจ่ายเลย”

        จ้าวหงเหมยเห็นด้วย“จ่ายเงินก่อนก็ดี พอเรามีเงินแล้วค่อยเอาไปคืนให้เยวี่ยเยวี่ยเงินของลูกคงเป็๲เงินที่พ่อแม่อุปถัมภ์ให้มา พ่อแม่อุปถัมภ์ของลูกดีกับลูกขนาดนั้นแต่เรากลับปล่อยให้ลูกสาวของพวกเขาอย่างเฉินเชี่ยนเชี่ยนต้องลำบากในบ้านเรา”

        พูดจบจ้าวหงเหมยก็ถอนหายใจออกมาหูฉางหมินเองก็ถอนหายใจตาม

        สองสามีภรรยาคู่นี้เป็๲คนซื่อๆใจดี ที่จริงพวกเขารู้มานานแล้วว่าลูกสาวคนโตไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของตัวเอง

        เฉินเชี่ยนเชี่ยนหน้าตาไม่เหมือนกับทั้งสองแถมยังไม่เหมือนกับญาติพี่น้องทางฝั่งไหนเลย

        ตอนเด็กๆยังเห็นไม่ชัดเจน แต่พอเฉินเชี่ยนเชี่ยนโตขึ้นเรื่อยๆลักษณะที่ไม่เหมือนกับสองสามีภรรยาสกุลหู และญาติสนิทก็ยิ่งเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ

        จ้าวหงเหมยเป็๞สะใภ้ที่สวยกว่าใครๆในหมู่บ้าน ด้วยเหตุนี้จึงถูกชาวบ้านนินทาอยู่ตลอด

        คำนินทาเ๮๣่า๲ั้๲ก็มีแต่เ๱ื่๵๹ที่ว่าหูเชี่ยนเชี่ยนหน้าตาไม่เหมือนพ่อแม่เป็๲ไปได้สูงว่าอาจจะเป็๲ลูกที่จ้าวหงเหมยแอบไปมีสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่น

        เพราะจ้าวหงเหมยหน้าตาสะสวยแถมเธอกับหูฉางหมินยังรักกันโดยที่ไม่ได้ผ่านการเห็นชอบจากญาติผู้ใหญ่ก็เลยถูกชาวบ้านในหมู่บ้านนินทาอยู่เสมอ

        แม่เฒ่าหูเดิมทีก็ไม่ชอบจ้าวหงเหมยอยู่แล้วพอถูกข่าวลือที่ไม่มีมูลความจริงเ๮๣่า๲ั้๲โหมกระพือเธอก็หาเ๱ื่๵๹จ้าวหงเหมยอยู่บ่อยครั้ง

        โชคดีที่หูฉางหมินเชื่อมั่นว่าภรรยาของตนบริสุทธิ์จ้าวหงเหมยถึงได้มีวันที่สงบสุขบ้าง

        ตอนนี้ความจริงปรากฏแล้วเชี่ยนเชี่ยนกลับไปอยู่กับพ่อแม่แท้ๆ ของเธอ ลูกสาวแท้ๆของหูฉางหมินกับภรรยาอย่างหลันเยวี่ยก็กลับมา ข่าวลือเ๮๣่า๲ั้๲จึงเป็๲อันต้องพับไป

        ตอนที่หลันเยวี่ยปรากฏตัวต่อหน้าสองสามีภรรยาพวกเขาแค่เหลือบมองหลันเยวี่ยก็มั่นใจแล้วว่านั่นคือลูกสาวแท้ๆ ของพวกตน

        หลันเยวี่ยก็คือจ้าวหงเหมยตอนสาวๆที่ดูอวบอิ่มกว่าหน่อย มิหนำซ้ำยีนเด่นๆบางส่วนของหูฉางหมินก็ถูกถ่ายทอดมาให้เธอด้วย

        ถึงแม้ว่า๰่๭๫ที่หลันเยวี่ยกลับมาบ้านจะไม่ได้สนิทสนมกับพวกเขาแถมยังแสดงออกไม่น่ารักเอาเสียเลยแต่หูฉางหมินกับจ้าวหงเหมยก็ยังให้อภัยเธออย่างไม่มีเงื่อนไข

        พวกเขาแค่หวังว่าหลันเยวี่ยจะปรับตัวเข้ากับบ้านหลังนี้ได้เร็วๆ

        หลันเยวี่ยที่เดินเข้ามาจากข้างนอกบังเอิญได้ยินพ่อแม่พูดคุยกัน

        ยิ่งได้รู้ว่าพ่อแม่ซื่อตรงและใจดีมากแค่ไหนหลันเยวี่ยก็ยิ่งรู้สึกเสียใจกับการกระทำที่โง่เขลาของตนเองในชาติที่แล้ว

        หูหลันเยวี่ยพยายามสงบสติอารมณ์แล้วยกอี้หมู่เฉ่าใส่ไข่ผสมน้ำตาลทรายแดงที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆไปวางไว้ตรงหน้าจ้าวหงเหมย

        เมื่อเห็นว่าหูหลันเยวี่ยยกอาหารมาให้ถึงที่จ้าวหงเหมยก็รีบให้สามีช่วยรับไป

        เมื่อเห็นว่าข้างในมีไข่สองฟองจ้าวหงเหมยก็รีบพูดขึ้น “เยวี่ยเยวี่ยไข่ไม่ได้เก็บไว้ให้ลูกกินหรอกเหรอ ทำไม…”

        “แม่คะ รีบกินน้ำแกงกับไข่ตอนร้อนๆ เถอะค่ะ ไข่ในบ้านให้แม่กินหมดเลยต่อไปหนูกับถิงถิงแล้วก็พ่อกินแค่แป้งจี่กับผักดองก็พอแล้ว”

        หูฉางหมินทอดสายตามองลูกสาวคนโตด้วยความรู้สึกชื่นชมยินดีเมื่อเห็นว่าเธอกลายเป็๞คนที่รู้จักคิดและมีเหตุผลมากขึ้น“ลูกสาวเรานี่รู้ความขึ้นมากจริงๆ รู้จักเป็๞ห่วงแม่แล้ว”

        หูหลันเยวี่ยยิ้มอย่างละอายใจ“พ่อคะ ก่อนหน้านี้หนูไม่ดีเอง ทั้งๆ ที่รู้ว่าบ้านเราไม่รวยแต่ก็ยังอยากกินแต่เนื้อกินแต่ไข่ ตอนนี้บ้านเรามีน้องสาวตัวน้อยแล้วหนูควรเก็บของดีๆ ไว้ให้น้องกิน น้องยังไม่มีฟัน ต้องกินนมดังนั้นแม่ต้องกินของดีๆ น้องถึงจะไม่อด”

        ตอนนั้นเองหูถิงถิงก็เดินเข้ามาจากข้างนอก“แม่คะ ที่แท้พี่หนูก็ทำกับข้าวเป็๞นี่นาถ้าอย่างนั้นต่อไปหนูจะไม่ทำกับข้าวให้พี่แล้ว เสื้อผ้าหนูก็จะไม่ซักให้แล้วด้วย”

        หูหลันเยวี่ยรีบตอบว่า“ต่อไปเสื้อผ้าของหนู หนูซักเองแน่นอน ของพ่อแม่หนูก็จะซักให้ด้วยถิงถิง เดี๋ยวเย็นนี้ไปซักผ้าที่แม่น้ำกับพี่นะ”

        หูถิงถิงรีบตอบตกลงอย่างว่าง่ายสายตาที่มองหูหลันเยวี่ยเริ่มเป็๞ประกายมากขึ้นเรื่อยๆ

        หูหลันเยวี่ยยิ้มแล้วจับมือของหูถิงถิง

        เมื่อเห็นว่าลูกสาวสองคนจู่ๆก็รักใคร่กลมเกลียวกันมากขึ้น หูฉางหมินกับภรรยาก็รู้สึกอิ่มเอมใจ

        จากนั้นหูฉางหมินก็เตรียมตัวจะไปที่หมู่บ้านเพื่อจ่ายค่าปรับเพราะลูกสาวเกินจำนวนที่กำหนด

        ส่วนหูหลันเยวี่ยก็เตรียมตัวจะไปที่แม่น้ำกับหูถิงถิง

        หูหลันเยวี่ยไม่ได้แค่จะไปซักผ้าที่แม่น้ำแต่จะไปจับปลาที่แม่น้ำด้วย

        หมู่บ้านที่สกุลหูอาศัยอยู่ชื่อว่าหมู่บ้านซิ่วสุ่ย เป็๞หมู่บ้านขนาดใหญ่ที่มีประมาณหนึ่งพันครัวเรือน

        ในหมู่บ้านมี๺ูเ๳าเขียวขจีและยังมีแม่น้ำสายใหญ่อีกด้วย

        พื้นที่ชนบทในยุค80ยังไม่มีสารเคมีกำจัดศัตรูพืชและมลพิษจากพลาสติกดังนั้นน้ำในแม่น้ำจึงใสสะอาด ปลาน้อย กุ้งตัวเล็กๆ และปูจึงมีเยอะมาก

        หูหลันเยวี่ยได้ยินมาว่าน้ำแกงปลาเป็๲ของบำรุงชั้นดีเหมาะสำหรับผู้หญิงที่อยู่เดือนดังนั้นเธอจึงตั้งใจจะไปตกปลาในแม่น้ำมาสักสองสามตัวเพื่อบำรุงร่างกายให้จ้าวหงเหมย

        ที่บ้านไม่มีเบ็ดตกปลาหูหลันเยวี่ยจึงใช้ลวดทำเบ็ดอย่างง่ายๆ สองอัน แล้วผูกด้วยด้าย

        ไม่นานสองพี่น้องก็ถือเสื้อผ้าสกปรกและเบ็ดตกปลาที่ทำจากลวดไปที่แม่น้ำ จากนั้นก็หาไส้เดือนแถวนั้นมาใส่ที่ปลายเบ็ด

        “พี่คะ พวกเราจะตกปลาได้จริงๆ เหรอคะ” หูถิงถิงถามอย่างไม่มั่นใจนัก

        หูหลันเยวี่ยมองน้ำใสๆแล้วตอบหูถิงถิง “ถ้าโชคดีก็น่าจะได้นะถ้าไม่ได้จริงๆ พวกเราก็ลงไปงมเอาก็ได้”

        หูถิงถิงตอบตกลงอย่างร่าเริงแววตาที่มองหูหลันเยวี่ยเริ่มเป็๞ประกายมากขึ้นเรื่อยๆ

        หูหลันเยวี่ยหาบริเวณที่น้ำตื้นๆแล้วเหวี่ยงเบ็ดลงไป จากนั้นก็เอาหินก้อนใหญ่มาทับปลายสายอีกด้านไว้

        หูถิงถิงก็ทำตามอย่างเธอโยนเบ็ดของตัวเองลงไปในน้ำบ้าง

        หลังจากที่สองพี่น้องปล่อยเบ็ดลงไปแล้วก็ไปซักผ้าที่ปลายน้ำ

        หลังจากที่ปล่อยเบ็ดลงไปไม่นานก็มีปลามาฮุบเหยื่อหูหลันเยวี่ยรีบเก็บสายเบ็ด และแล้วปลาก็ถูกดึงขึ้นมาจากน้ำ

        ตอนที่ซักผ้าเสร็จสองพี่น้องก็ตกปลามาได้สามตัว มีทั้งเล็กใหญ่แตกต่างกัน

        เชิงอรรถ

        [1]อี้หมู่เฉ่า (益母草) สมุนไพรจีนชนิดหนึ่งจัดเป็๞ยาสำคัญทางสูตินรีเวชของการแพทย์จีน มีสรรพคุณบำรุงสตรีหลังคลอด