เสียงล็อคประตูดัง "คลิก" พร้อมกันสี่ทิศทางสะท้อนก้องในความเงียบสงัดชวนใจสั่น
คุณหนูลูกพีชสะดุ้งสุดตัวลืมตาโพลงขึ้นมาทันทีด้วยความตระหนก รถ Alphard คันหรูไม่ได้จอดติดอยู่บนถนนใหญ่อีกต่อไป แต่กลับเลี้ยวเข้ามาจอดนิ่งสนิทในซอกตึกเปลี่ยวร้างไร้ผู้คนข้างทาง แสงไฟสลัวจากเสาไฟริมถนนส่องเข้ามาผ่านกระจกหน้ารถเพียงรำไร ยิ่งทำให้บรรยากาศรอบกายดูมืดมิดและน่าอึดอัดขึ้นหลายเท่า ความเงียบสงัดรอบตัวทำให้เสียงหัวใจเต้นโครมครามของเธอดังชัดเจนจนน่ากลัว เสียงแอร์ฟลูเบาๆ และแรงสั่นะเืของเครื่องยนต์ที่ยังติดอยู่นั้นเสมือนเครื่องดนตรีเร่งเร้าอารมณ์ใคร่
ทันใดนั้น กระจกบานทึบสีดำที่กั้นกลางระหว่างเบาะหน้ากับห้องโดยสารตอนหลังก็ค่อยๆ เลื่อนลงมาอย่างช้าๆ เผยให้เห็นดวงตาดุดันและใบหน้าคมเข้มของพี่มิ่งที่ก้าวเข้ามานั่งคร่อมจ้องมองเธอจากเบาะหน้า แววตาของชายวัยสามสิบแปดปีเต็มไปด้วยรอยยิ้มหยันและกิเลสตัณหาดิบเถื่อนที่ไม่มีการปิดบังอีกต่อไป เขากวาดสายตามองร่างนุ่มนิ่มที่พยายามเบียดตัวหลบภัยอย่างทุเรศทุรัง
"พะ...พี่มิ่ง เลี้ยวรถเข้ามาที่นี่ทำไมคะ? แล้วทำไมไม่รีบขับกลับบ้าน" ลูกพีชเอ่ยถามเสียงสั่นจนแทบควบคุมไม่อยู่ ร่างกายเบียดลึกเข้าไปชิดมุมเบาะอย่างตระหนก เมื่อเห็นพี่มิ่งก้าวข้ามเบาะกั้นเข้ามาในฝั่งผู้โดยสารตอนหลัง ร่างใหญ่โตและไหล่กว้างเต็มไปด้วยมัดกล้ามกดขี่อากาศรอบตัวเธอจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นเหงื่อดิบและกลิ่นบุหรี่จางๆ ของเขายิ่งตอกย้ำถึงความต่างชั้นและภัยคุกคามตรงหน้า มือเรียวเล็กบีบเข้าหากันแน่นจนชื้นเหงื่อ
มิ่งไม่ตอบคำถาม เขาทำเพียงแค่เลิกคิ้วหนาขึ้นข้างหนึ่ง ก่อนจะยื่นหน้าจอมือถือส่งมาตรงหน้าเด็กสาว
ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงสุดขีดจนหัวใจดวงน้อยแทบหยุดเต้น บนหน้าจอนั้นกำลังเล่นภาพเคลื่อนไหวที่คุ้นตาเป็ที่สุด... ภาพของเธอนอนแหงนหงายแยกขาอ้ากว้างและใช้นิ้วบดบี้เกสรสีหวานของตัวเองอย่างเมามัน น้ำรักเปียกชุ่มมือและเสียงครางแ่ๆ เล็ดลอดออกมาจากลำโพงมือถืออย่างชัดเจนทุกรายละเอ ลูกพีชเนื้อตัวสั่นเทา ใบหน้าสวยแดงก่ำปานจะหยาดเื
"คุณหนูลูกพีชแสนสวยแสนเรียบร้อย... ที่แท้ก็ร่านเงียบๆ แอบใช้นิ้วช่วยตัวเองในรถผมจนน้ำเยิ้มเปื้อนเบาะหนังราคาแพงไปหมด" มิ่งหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำพร่าจงใจก้มลงไปกระซิบใกล้ๆ ใบหูขาวเนียน กลิ่นอายความเถื่อนของเพศชายรุ่นใหญ่ปะทะเข้ากับใบหน้าสวยจนเธอสติเตลิด "แถมยังครางเรียกชื่อผมซะด้วยสิ เสียวมากไหมครับ หืม? อยากให้ผมเข้าไปช่วยหรือยังไงกันล่ะ"
"ปล่อยหนูนะ! เอาคลิปนั้นลบเดี๋ยวนี้! ถ้าพ่อแม่หนูรู้..."
"ถ้าพ่อแม่คุณหนูรู้... หรือถ้าหนุ่มๆ ไฮโซคู่หมั้นคุณหนูรู้ว่าคุณหนูมีหุ่นร่านๆ แบบนี้แชร์ไปทั่วเน็ตจะเกิดอะไรขึ้นล่ะครับ?" มิ่งยิ้มเหี้ยม แววตากร้าวจ้องมองกระโปรงพลีทที่เลิกสูงขึ้นจนเห็นร่องรอยคราบเปียกชื้นบนขอบกางเกงซับในลูกไม้สีหวาน "รู้ไหมว่าถ้าผมส่งคลิปนี้ให้พ่อคุณหนูดู คุณหนูคงโดนขังลืมแน่ๆ หรือถ้าเอาไปปล่อยในเว็บเถื่อนคงได้เงินเป็แสน สังคมไฮโซของคุณหนูคงจะรับไม่ได้ที่เห็นคุณหนูทำตัวลามกอยู่หลังรถตู้แบบนี้แน่นอน ชื่อเสียงครอบครัวคุณหนูพังยับเยินแน่ๆ"
"ไม่นะ... อย่าทำแบบนั้น... หนูขอร้อง" น้ำตาเม็ดโตไหลรินอาบแก้มเนียนละเอียด ลูกพีชหมดแรงขัดขืน ร่างกายนุ่มนิ่มสั่นเทาอยู่ใต้ร่างแกร่งของชายขับรถระดับล่าง เธอรู้ดีว่าคำขู่ของเขาเป็จริง และตระกูลของเธอห่วงชื่อเสียงหน้าตาในสังคมยิ่งกว่าชีวิต ยิ่งไปกว่านั้น ความหวาดกลัวปนกิเลสตัณหาลึกๆ ในตัวเธอกลับพุ่งสูงขึ้นอย่างน่าอายเมื่อต้องตกอยู่ใต้การควบคุมของชายร่างั์คนนี้ ความเปียกชื้นกลางกายสี่สาวเริ่มไหลนองขึ้นมาอีกรอบ
"อยากให้ลบเหรอครับ? ได้สิ... แต่คุณหนูต้องยอมให้ผม 'ลงโทษ' กติกาตามใจผมตรงนี้ก่อนสิครับ คนทำผิดก็ต้องโดนลงโทษเป็ธรรมดา จะไม่มีการขัดขืนใดๆ ทั้งสิ้น ยอมสยบใต้เท้าผมซะดีๆ" มิ่งขยับกายเข้าไปใกล้จนเป้ากางเกงยีนส์หนาหนักของเขาบดเบียดกับหน้าขาขาวเนียนของเธอ ดุ้นเนื้อขนาดใหญ่ั์ที่แข็งค้ำอยู่ใต้เนื้อผ้าหนาหน่วงทิ่มแทงจนลูกพีชรู้สึกได้ถึงความร้อนและขนาดที่ยาวใหญ่ป่าเถื่อนน่ากลัว
"ลงโทษ...ยังไง..." ลูกพีชละล่ำละลักถาม น้ำเสียงแ่เบาสั่นเครือข่ายความหวาดกลัว ทว่าดวงตาหวานกลับเยิ้มฉ่ำ ความเสียวซ่านแล่นริ้วขึ้นมาตรงใจกลางความสาวเพียงแค่เขาััสะโพกเบาๆ ร่างกายของเธอมันช่างร่านไร้ยางอายเหลือเกินที่ตอบสนองต่อผู้ชายขับรถคนนี้อย่างยินยอม
"คุณหนูใช้มือและปากเก่งแค่ไหน... ทำให้ท่อนเอ็นร้อนของผมแข็งจนปวดขนาดนี้แล้ว ก็ต้องรับผิดชอบสิครับ"
มิ่งปล่อยข้อมือคุณหนูสาว ก่อนจะเอื้อมมือไปปลดเข็มขัดเหล็กเสียงดังแก๊ง และรูดซิปกางเกงยีนส์ออกอย่างรวดเร็วปราศจากความลังเล ดุ้นเนื้อขนาดั์ ยาวเกือบแปดนิ้ว ผิวคร้ามคล้ำเต็มไปด้วยเส้นเืปูดโป่งและหัวหยักบานสีเข้มดีดผงาดออกมาต่อหน้าต่อตาเด็กสาววัยสิบแปดปีที่ไม่เคยเห็นของจริงของผู้ชายดิบเถื่อนมาก่อน ลูกพีชสะดุ้งเฮือก ตาค้างด้วยความตระหนกผสมปนเปความเสียวซ่านที่แล่นพล่านในกายจนหายใจหอบถี่ เนื้อตัวบางสั่นเทิ้ม
"อ้าปาก... แล้วอมมันซะ ถ้าทำดีผมอาจจะยอมใจดีไม่ส่งคลิปให้พ่อคุณหนู และจะเก็บเื่นี้ไว้เป็ความลับระหว่างเราสองคน" มิ่งสั่งเสียงทุ้มต่ำและดุดัน แฝงแววข่มขู่เฉียบขาด มือหนาจับหัวไหล่บางกดลงไปหาดุ้นร้อนผ่าวที่มีกลิ่นเหงื่อดิบและกลิ่นอายชายชาตรีลอยคลุ้งเปียกชื้นน้ำกามใสจ่ออยู่ตรงหน้าเธอ ลำเนื้อร้อนระอุค้ำจ่อแทบจะชนจมูกรั้นสวย
ลูกพีชเนื้อตัวสั่นเทา ใบหน้าสวยแดงก่ำปานจะหยาดเื ความอับอายในฐานะคุณหนูและกิเลสตัณหาในสายเืต่อสู้กันอย่างหนัก แต่สุดท้ายความกลัวและความกระสันยากก็ชนะ เด็กสาวค่อยๆ ขยับริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูจิ้มลิ้มเข้าไปใกล้ กลิ่นดิบเถื่อนของชายชาตรีฉุนกึกเข้าจมูก เธอแลบลิ้นเล็กสีชมพูแตะต้องส่วนปลายยอดปูดเปียกชื้นน้ำกามใสเบาๆ รสชาติเค็มฝาดแปลกใหม่ปะทะลิ้นทำให้เธอตัวสั่นระริก ก่อนจะยอมอ้าปากงับชิมส่วนหัวหยักบานหนาเข้าไปในโพรงปากอุ่นอัด
"ซี๊ดดด... ดีมากคุณหนูลูกพีช... เลียหัวหยักมันแรงๆ... อมเข้าไปลึกๆ... แบบนั้นแหละ" มิ่งครางกระหึ่ม ลูบหัวทุยสวยของลูกพีชอย่างเอาแต่ใจยามที่เธอบรรจงใช้ลิ้นเรียวอุ่นเลียรอบหยักหนา สลับกับอมดูดกลืนท่อนเนื้อขนาดใหญ่ั์เข้าปากอย่างเก้ๆ กังๆ ความแคบและร้อนชื้นในโพรงปากของเด็กสาววัยแรกรุ่นบีบรัดแก่นกายั์จนมิ่งต้องกัดฟันครางด้วยความสะใจ เขาขยับสะโพกหนากระแทกเบาๆ สวนเข้าไปในปากชุ่มฉ่ำของคุณหนูจนเธอสำลักหน้าดำหน้าแดงแต่ไม่กล้าผละหนี
เสียงเปียกชื้นจากการดูดเลียสลับกับเสียงครางต่ำสะใจของคนขับรถดังก้องสะท้อนในรถตู้คันหรูที่ปิดทึบ ลูกพีชเสียวซ่านจนช่องคลอดบีบรัดหลั่งน้ำหวานออกมานองเต็มง่ามขาจนกางเกงซับในเปียกชุ่มชื้น เธอไม่คิดเลยว่ากลิ่นอายความดิบเถื่อนและความหยาบโลนของคนขับรถระดับล่างจะทำให้เธอกระสันและยินยอมเชื่อฟังคำสั่งสกปรกของเขาได้ถึงขนาดนี้ ร่างกายเธอสั่นเทาใบหน้าซบลงกับแท่งเนื้อั์ ยอมให้คนขับรถกดหัวและบงการรสสวาทตามใจชอบแลกกับความลับที่แสนหวานและเร่าร้อนนี้ ก่อนที่มิ่งจะชักแก่นกายกึ่งน้ำกามเปียกโชกออกจากปากคุณหนู แล้วส่งยิ้มพึงพอใจพร้อมเอ่ยขู่ว่านี่เป็เพียงจุดเริ่มต้นของ "บทลงโทษชั่วนิรันดร์" ที่เธอต้องชดใช้
1K
