ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง

อืมม. ที่นี้ที่ไหนกัน 

ฉันค่อยๆง้ยหน้าขึ้นมองผู้ชายคนที่อยู่ในผับยืนอยู่ที่หน้าต่างขนาดใหญ่ 

ฝื้นแล้วหรอ พวกแกออกไปแล้ว

ครับนายใหญ่

ผู้ชายเดินมานั่งพิงบนโต๊ะด้วยท่าทางที่ดูสง่า

เธอ ชื่อคิมใชไงบอกฉันมาสิว่าของนั้นอยู่ที่ไหน

ของอะไรฉันไม่รู้เ๱ื่๵๹

โกหก อย่ามาโกหกฉันน่ะฉันล่ะเกียจพวกที่โกหกปากแข็งที่สุด ฉันเห็นเธอคุยกับมันๆบอกอะไรกับเธอบ้างบอกฉันมาให้หมดไม่งั้นเธอตาย(พร้อมกับยกปืนมาจ้อที่หัว)

ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าแกพูดถึงอะไรหมอนั้นยื่นรูปให้ฉันดูเป็๲รูปที่ฉันโดนผู้ชายแปลกหน้าเดินชน

เห็นรูปแล้วนึกออกหรือยังล่ะ !

ฉันไม่รู้เค้าพูดอะไรฉันฟังสิ่งที่เค้าพูดไม่รู้เ๱ื่๵๹จริงๆฉันไม่ได้โกหกนายน่ะ

หึ มั่นใจสิน่ะที่ตอบแบบนี้เป็๞เค้าตอบที่ฉันไม่อยากได้ช่ะด้วยสิงัั้นก็ตายช่ะ(พร้อมกับขยับนิ้วจะรัดปืนใส่ฉัน)

ฉันพูดจริงฉันไม่ได้โกหกแล้วของอะไรนั้นฉันก็ไม่รู้ว่าอยู่ไหนแล้วๆฉันจะโกหกให้ตัวเองถูกฆ่าทำไหม ฉันกัดริมฝีปากแน่นแล้วจ้องมองไปที่ดวงตาของหมอนั้น

งั้นหรอ รินเข้ามา

ครับนายใหญ่พร้อมกับก้มหัวอย่างเคารพ

เอาตัวนังเด็กไปขังไว้

ครับนาย

เฮ้อ เกือบไปแล้วไง

อย่าพึ่งดีใจดีกว่าครับบางทีนายใหญ่อาจจะเปลี่ยนใจขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ได้น่ะครับ

......

งั้นเชิญพักผ่อนตามสบายน่ะครับ อ๋อแล้วก็อย่าคิดจะหนีน่ะครับอย่าหาว่าผมไม่เตือน

รู้แล้วน่าา คนเฝ้าเยอะขนานนี้ใครจะไปกล้าหนี

รู้แล้วก็ดีครับ

อึดอัดจังนี้เราต้องโดนขังอีกนานแค่ไหนกันเนี่ยยังไงช่ะฉันก็ต้องหาทางออกจากที่นี้ให้ได้ฉันเดินสำรวจที่ระเบียงเห็นพวกชุดดำยื่นเฝ้ากันอยุ่2คนฉันเดินไปนั่งที่เตียงอย่างหมดหวัง เราจะทำยังไงดีจะหาทางหนีออกจากยังไงดีฉันนั่งกุมขมับอย่างเคร่งเครียด