ในขณะที่จิ้งซินซินเริ่มวางแผนจัดฉากใส่ร้ายเหลียนหวังฟาง เพื่อให้การแต่งงานของหนิงเต๋อกับเหลียนหวังฟางในอนาคตถูกยกเลิกไปเสีย เธอก็ได้ทำการเกลี้ยกล่อมหนิงเต๋อให้เห็นด้วยกับแผนการของเธอในครั้งนี้ไปด้วยอย่างใจเย็น
หนิงเต๋อเมื่อเห็นว่าคนรักของเขาที่มีเื้ัยิ่งใหญ่ ตั้งใจวางแผนเพื่อจัดการเื่น่าหนักใจนี้ให้เขาด้วยตนเองแบบนี้ เขาก็ทำท่าทีอึกอักคล้ายไม่ค่อยเห็นด้วยเพียงครู่เดียว ก่อนจะพยักหน้าสนับสนุนในสิ่งที่จิ้งซินซิน้าจะทำในเวลาต่อมา
เหลียนหวังฟางนั่งอ่านเื่ราวเหล่านี้ผ่านรายงานของเหล่านักสืบที่ตามสะกดรอยคนกลุ่มนี้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย เธอไม่ได้สนใจเื่ที่จิ้งซินซินกับหนิงเต๋อกำลังวางแผนจะทำเสียเท่าไหร่
แต่สิ่งที่เธอสนใจเป็เื่ของนายท่านหนิงกับท่านผู้พันจิ้งเสียมากกว่า เหมือนกับว่าสองคนนี้จะทำเื่ที่เธอต้องแปลกใจไว้หลายเื่เลยทีเดียว
ไม่ว่าจะเป็ภาพของนายท่านหนิงที่ไปพบกับผู้บริหารของบริษัทอสังหาริมทรัพย์เพื่อทานข้าว เื่นี้จะไม่แปลกแม้แต่น้อย ถ้าบริษัทนั้นไม่ใช่บริษัทคู่แข่งของบริษัทตระกูลเหลียนที่เธอกำลังบริหารอยู่
หรือแม้กระทั่งผู้พันจิ้งก็ยังมีนัดกับเ้าของบริษัทรับเหมาก่อสร้างขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งเื่นี้ก็จะไม่ดูน่าแปลกใจอีกเช่นกัน หากว่าใน่นี้ทางกองทัพไม่ได้กำลังจะมีโครงการสร้างบ้านพักของทหารที่รับตำแหน่งต่าง ๆ ในกองทัพเพิ่มมากขึ้นกว่าเมื่อก่อน
นี่ยังไม่รวมโครงการการสร้างถนนและเขื่อนที่ทางกองทัพ้าสร้าง เพื่อขยายความเจริญไปยังส่วนต่าง ๆ ของแต่ละเมืองในประเทศ ที่พวกเขาจะต้องคิดเื่บริษัทผู้รับเหมาเหล่านี้ให้ละเอียดมากกว่าปกติอีกด้วย
หวังฟางมองความเชื่อมโยงของการพบปะสังสรรค์ของชายวัยกลางคนทั้งสองคนนี้ ที่ดูไม่เกี่ยวข้องกันเลยสักนิด แต่ดูเหมือนพวกเขาจะกำลังวางแผนทำเื่ที่มีลับลมคมในกันทั้งคู่ ซึ่งดูไม่ต่างกันเสียเท่าไหร่ด้วยรอยยิ้มสนุกสนาน
‘คนพวกนี้มีอะไรที่ซุกอยู่ใต้พรมบ้างนะ’ หญิงสาวคิดเงียบ ๆ
“ั้แ่คุณหนูแสดงออกว่าเห็นด้วยกับหุ้นส่วนรายย่อยของเราบางส่วน และคัดค้านข้อเสนอบางอย่างของนายท่านหนิง ดูเขาจะไม่ค่อยพอใจกับเื่นี้เสียเท่าไหร่เลยนะครับ” หยวนอี้เอ่ยขึ้นขณะที่นั่งดูภาพความเคลื่อนไหวต่าง ๆ ของบุคคลทั้งสี่บนโต๊ะกับคุณหนูของตน
“ก็คงจะไม่พอใจพอสมควรเลยนั่นแหละค่ะ แต่ฉันว่าโครงการที่เขาเสนอมามันทำกำไรให้เราไม่มากเท่าไหร่ หากตั้งอยู่ในพื้นที่ละแวกนั้น แต่ดูจะเอื้อประโยชน์ให้เขาที่เป็เ้าของพื้นที่แถวนั้นอยู่หลายไร่ ในโครงการที่เขา้าจะให้พวกเราตกลงสร้างเสียมากกว่า” ร่างบางตอบหยวนอี้พลางมองภาพในมือไปด้วย
“เพราะเื่นี้หรือเปล่าครับ เลยทำให้เขาไปแอบพบปะกับประธานบริษัทคู่แข่งของเรา”
“ไม่รู้เลยค่ะ ถ้าจะทำอะไร เขาคงต้องคิดให้รอบคอบน่าดู เพราะเขาเป็ถึงผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่มีหุ้นกับเราถึง 18% เลยนะคะ หากเราล้ม เขาก็ลุกยากเหมือนกัน แต่ถ้าฝ่ายนั้นให้ผลประโยชน์ที่มากกว่าจำนวนหุ้นบริษัทเราที่เขาถืออยู่ก็เป็อีกเื่” เหลียนหวังฟางเอ่ยขึ้นอย่างไม่ปิดบัง
“แบบนี้นี่เองสินะครับ” หยวนอี้ฟังสิ่งที่คุณหนูของตนเอ่ยออกมาแล้วทำความเข้าใจไปด้วย
“เื่นี้คงต้องรอดูกันไปค่ะ เพราะตอนนี้ฉันมีเื่อื่นที่ต้องไปทำก่อน” เหลียนหวังฟางเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม
“เื่อะไรอย่างงั้นเหรอครับ”
“วันนี้เป็วันที่ญาติผู้น้องคนสวยของฉันจะมาหายังไงล่ะคะ”
“คุณหนูเหลียนลี่อินสินะครับ” หยวนอี้ถามขึ้นก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ อยู่คนเดียวเมื่อนึกขึ้นได้
“ใช่ค่ะ พอดีวันนี้เธอโทรมานัดฉันไปทานมื้อเที่ยงด้วยกันน่ะ” เธอบอกชายวัยกลางคนอย่างไม่ปิดบัง
เหลียนลี่อินเป็ลูกของอาบุญธรรมของเธอ ครอบครัวของเหลียนลี่อินนั้นอยู่อีกเมืองที่ไกลออกไปจากที่นี่เล็กน้อย
แต่เหลียนลี่อินนั้นเลือกที่จะมาเรียนอยู่ที่เมืองนี้และพักอยู่ที่นี่เป็หลักมากกว่ากลับไปอยู่กับพ่อแม่ของตนเอง
เหลียนลี่อินนั้นเดิมทีเป็คนเรียบร้อยอ่อนหวาน ในตอนที่พ่อแม่ของเธอยังอยู่ เธอไม่ค่อยได้มาพบกับเหลียนหวังฟางมากนักเพราะติดเรียน
ซึ่งตอนนี้หญิงสาวได้เรียนจบแล้ว และกำลังทำงานอยู่ในบริษัทเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง โดยที่เธอไม่คิดจะมารบกวนของานที่บ้านเหลียนหวังฟางทำเลยแม้แต่คำเดียว
เหลียนหวังฟางเองก็เคยชวนลูกพี่ลูกน้องคนนี้เข้ามาทำงานในบริษัทของตนเองเช่นกัน แต่เหลียนลี่อินปฏิเสธเพราะ้าที่จะเรียนรู้ทุกอย่างหลังจากเรียนจบไปแล้วด้วยตนเอง
เมื่อเธอเห็นความตั้งใจอันแน่วแน่ของเหลียนลี่อินในเื่นี้ จึงไม่ขัดขวางความ้าของลูกพี่ลูกน้องคนนี้อีก
แต่ในความทรงจำครั้งเก่าที่ฟางหรงได้รับมาจากเหลียนหวังฟางนั้น ลูกพี่ลูกน้องห่าง ๆ ของเธอคนนี้ดูจะมีอะไรไม่ชอบมาพากลอยู่ไม่น้อย
แต่เธอคงต้องไปเจออีกฝ่ายจริง ๆ สักครั้งเสียก่อน จึงจะสามารถตัดสินได้ว่าสิ่งที่เธอคิดนั้นถูกหรือไม่
เที่ยงวันนั้น
“พี่สาว รอนานไหม ขอโทษด้วยนะคะที่ฉันมาช้า” เหลียนลี่อินเอ่ยขอโทษขอโพยญาติผู้พี่ที่นั่งรอเธออยู่ก่อนแล้วด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด
เหลียนหวังฟางมองหน้าลูกพี่ลูกน้องของเธออย่างพิจารณาก่อนจะเอ่ยปาก
“ไม่นานหรอก ฉันก็เพิ่งจะมาถึงน่ะ อยากกินอะไรสั่งได้เลยนะ มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง” เหลียนหวังฟางเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายนั่งลงเรียบร้อยแล้ว
“ขอบคุณนะคะพี่สาว” เหลียนลี่อินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน
“นึกยังไงถึงนัดฉันมาเจอในวันนี้อย่างงั้นเหรอ”
“วันนี้ฉันลาครึ่งวันน่ะค่ะ เพราะฉันมีเื่สำคัญจะบอกพี่” เหลียนลี่อินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงลำบากใจ
“มีเื่อะไรอย่างงั้นเหรอ” หญิงสาวถามญาติผู้น้องของตนด้วยความสนใจ
“เื่ว่าที่พี่เขยน่ะสิคะ เมื่อวันก่อนฉันไปเจอเขาเดินควงอยู่กับผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้ค่ะ ดูปราดเดียวก็รู้เลยว่าพวกเขาดูสนิทกันมาก” เหลียนลี่อินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เจือปนอารมณ์หงุดหงิดออกมาเล็กน้อย
“อ่อ เื่หนิงเต๋อเองหรอกเหรอ ผู้หญิงคนนั้นน่าจะเป็เพื่อนของเขาน่ะ ฉันเคยเจออยู่ครั้งหนึ่งเธอชื่อจิ้งซินซิน” เหลียนหวังฟางเอ่ยออกมาอย่างสบาย ๆ ผิดกับสีหน้าไม่ค่อยพอใจของญาติผู้น้องลิบลับ
“เพื่อนที่ไหนจะกล้าหาญเดินควงแขนกันกลางวันแสก ๆ แบบนั้นกันคะ เธอต้องกำลังล่อลวงว่าที่พี่เขยแน่เลยค่ะ พี่เป็ถึงคู่หมั้นของคุณชายหนิง พี่อย่าไปยอมเชียวนะคะ” เหลียนลี่อินเอ่ยขึ้นอย่างไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่เหลียนหวังฟางบอก
“ช่างเขาเถอะ ถ้าพวกเขาคบกันจริง ๆ ก็แค่มาบอกกับฉันตรง ๆ ฉันยินดีที่จะถอนหมั้นให้เขาอยู่แล้ว” เหลียนหวังฟางตอบอย่างไม่ยี่หระ
“พี่สาว พี่ไม่เสียดายเหรอคะ คุณชายหนิงทั้งหน้าตาดี ชาติตระกูลก็ดี ทำไมพี่ต้องหลีกทางให้ผู้หญิงที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้าแบบนั้นด้วย”
“ถ้าเขารักกัน จะให้ฉันไปขวางทางรักของพวกเขาได้ยังไง”
“เขาอาจจะกำลังโดนผู้หญิงคนนั้นล่อลวงอยู่ก็ได้นะคะ อีกอย่างพี่เป็ถึงคู่หมั้น ยังไงพวกพี่ทั้งสองคนก็ต้องทำตามความ้าของคุณลุงเหลียนกับนายท่านหนิงอยู่แล้วนี่คะ” เหลียนลี่อินยังคงพยายามโน้มน้าวพี่สาวของตน
“ถ้าเขารักกันมาก แล้วมายอมรับกับฉันว่าคบกันอยู่ ฉันจะมีหน้าไปเป็มารขวางทางพวกเขากันได้ยังไง” เหลียนหวังฟางถามอีกฝ่ายด้วยสีหน้าราบเรียบ
“แบบนั้นตระกูลเราก็เสียหน้าแย่เลยสิคะ ที่ต้องยกเลิกการแต่งงานเพราะฝ่ายชายไปรักผู้หญิงอื่นจนไม่สนใจคู่หมั้นตัวเองแบบนี้”
“ถ้าเป็แบบที่เธอบอก ฝ่ายตระกูลหนิงสิที่ควรจะต้องอับอายขายขี้หน้า ที่ไม่รักษาสัญญาและไม่ให้เกียรติคู่หมั้นของตัวเอง” เหลียนหวังฟางตอบกลับอย่างไม่คิดมาก
“ฉันว่าเื่แบบนี้ ยังไงฝ่ายหญิงและตระกูลฝั่งเราก็เสียหายค่ะพี่สาว” เหลียนลี่อินออกความเห็น
“งั้นฉันจะหาทางทำให้ตระกูลเราไม่ได้รับความเสียหายในเื่นี้เอง เธอสบายใจได้หรือยัง ดูสิ ทำหน้านิ่วจนคิ้วพันกันไปหมดแล้ว” เหลียนหวังฟางเอ่ยเย้าลูกพี่ลูกน้องของเธออย่างไม่จริงจังมากนัก
#นี่ญาติผู้น้องหรือนักข่าวคะเนี่ย มีรายงานด่วนไปอีก
(❍ᴥ❍ʋ)
#ส่วนยัยน้องก็ตรงมากค่ะ ไม่รัก ไม่สน ไม่เอานังหนิงเต๋อแน่นอน ฮ่าๆๆ
໒( ᓀ ‸ ᓂ )७
#ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
ʕ•ᴥ•ʔ
1K
![Dedicated to Mooney แด่มูนี่ย์ที่รัก [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1742532051_83028156.webp)