.....ตุบ....โอ้ย....
เสียงร้องดังเเว่วมาข้างหลังผม คนอ่านหนังสือมองขึ้นสายตาจ้องมองไปข้างกำเเพง...เสียงอะไรตกลงมาว่ะ...ชายหนุ่มคิดค่อยๆเเหวกพุ่มไม้ดูเห็นผู้ชายร่างเล็กๆเตี้ยๆนั่งก้นจ้ำเบ้ากับพื้น...เฮ้ยขโมยเหรอ...เขาคิดใบหน้าคมเดินไปคว้าที่ช๊อตยุงถือมาเตรียมพร้อมตีได้ทุกเมื่อกระทั่งคนตัวเล็กลุกขึ้นเเล้วหันมาผมจึงเห็นหน้าเขาเต็มๆ
ขอโทษนะครับมีใครอยู่มั้ยครับ"คนตัวเล็กเอ่ยออกมา
"มี"คำเดียวเเต่สายตาที่มองมาน่ากลัวปุณณ์หน้าเจื่องไปมองคนตรงหน้าอ้าปากจะพูด
"ปีนบ้านฉันเป็ขโมยใช่มะ"ผมถามออกไปสีหน้ายังคงเดิม
"ไม่ใช่ครับผมอยู่บ้านข้างๆเเค่อยากเข้ามาทักทาย"ปุณณ์เอ่ยมองเขา
"เเล้วทำไมไม่เข้าหน้าบ้านปีนเข้ามาทำไม มีเชื้อสไปร์เดอร์เเมนเหรอถึงปีนเข้ามา"คนตรงหน้าเอ่ยบ่งบอกว่า้าเอาเื่เเละฝีปากก็เเสบไม่ใช่เล่น
"เออ....คือ"คนตัวเล็กอึกอักพูดอะไรไม่ออก
"ใครมาทิน"เสียงผู้เป็พ่อเอ่ยถาม
"ขโมยน่ะครับพ่อ"
"ขโมย"
"ไม่ใช่นะครับ ผมอยู่บ้านข้างๆน่ะครับความพิเรนเลยทำให้เข้าใจผิด"
"งั้นเหรอวันหลังถ้าจะทักทายก็มาทางหน้าบ้านนะสมัยนี้น่ากลัวถ้าปีนเข้ามาถูกปืนส่องดับจะเเย่นะไอ้หนุ่มเข้ามาก่อนสิ"
"พ่อจะเชิญเข้ามาทำไมถ้าเป็พวกโจรล่ะ"ผมพยายามเถียง
"โจรอะไรดูหน้าสิตัวก็เท่าลูกหมาไม่มีไรหรอกไปไอ้หนุ่ม"ผู้เป็พ่อเอ่ยปุณณ์เดินตามไปพร้อมยักคิ้วกวนตีนใส่คนปากร้ายเเล้วเดินเข้าไปในบ้าน
...อะไรวะปีนบ้านกลางวันเเสกๆพ่อก็ยังจะเชิญมันเข้าบ้านอีกอันตรายเเท้ๆ...ผมยืนหน้าเป็ตูดอยู่ข้างนอก หวัดดีครับผมชื่อทินจักร อมรกุลหรือทินสูง180เรียนคณะเเพทย์ศาสตร์ปี3ด้วยความที่ฐานะทางบ้านดีทำให้บ้านใหญ่โตไม่ใช่น้อยเวลาผม้าอะไรมักจะได้เสมอเรียกว่าคุณพ่อตามใจผมนั่นเองเป็คุณชายไปเลยก็ว่าได้เเต่ตอนนี้ผมชักจะเกลียดไอ้หน้าตุ๊ดนั่นเเล้วสิอยู่ดีๆดันมาปีนบ้านผมเเถมยังทำหน้าตากวนตีนเดินเข้าบ้านผมอย่างหน้าตาเฉยพวกสกปรก.....เขาหงุดหงิดเดินเข้าบ้านไป
ปุณณ์นั่งคุยกับพ่อของเขาอย่างถูกคอจนทินจักรเริ่มหมันไส้
"กลับบ้านไปได้เเระเสล่อจริง"
"ตาทินนิสัย"ผู้เป็พ่อดุจนเขาหงุดหงิดทิ้งตัวนั่งที่โซฟามองปุณณ์ตาขวาง
"งั้นผมกลับก่อนนะครับคุณลุง"
"เดี๋ยวไอ้หนุ่มเราชื่ออะไรเรียนที่ไหนล่ะ"
"มหาลัยBtn ผมชื่อปุณณ์ครับ"
"อ้าวที่เดียวกับเ้าทินเลยปีไหนคณะอะไรล่ะปุณณ์"
"คณะวิศวะปี2ครับ"
รุ่นน้องต่างคณะเลยจริงมั้ยว่าที่หมอ"
"พ่อครับเเล้วจะเลิกซักมันได้หรือยังล่ะครับ กลับไปได้เเล้วไปมึงน่ะ"ทินจักรเอ่ยออกมา
"งั้นผมไปนะครับคุณลุง"ปุณณ์รีบเอ่ยเเล้วยกมือไหว้เขารู้ตัวว่าทินจักรไม่ชอบขี้หน้าตนสักเท่าไหร่ปุณณเดินออกมาข้างนอกจะเปิดประตูออกไป
"เดี๋ยว"
"ครับพี่ทิน"
"โทษนะฉันลูกคนเดียว จะบอกว่าไม่จำเป็ไม่ต้องเข้ามาเหยียบอีกนะเหม็นกลิ่นพวกย่องเบา"
"ก็บอกว่า...."ปุณณ์ยังพูดไม่จบทินจักรก็เดินเข้าบ้านไปซะเฉยๆ
"อะไรวะปากร้ายไอ้คุณชายปีศาจเอ้ย"ปุณณ์เอ่ยไล่หลังก่อนปิดประตูดังโครมเดินฉับๆเข้
าบ้านไปอย่างหัวเสียเเละหงุดหงิด
2K
