สาวแกลที่มาสารภาพรักกับคนมืดมนอย่างผมเพราะเกมลงโทษ ดูยังไงก็หลงผมหัวปักหัวปำเลยครับ

        ไม่ได้พบกันนานเลยนะครับสำหรับท่านที่กรุณาติดตามอ่านกันมาตั้งแต่เล่ม1 ส่วนท่านที่เพิ่งเริ่มอ่านจากเล่ม 2 ก็ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ

        ผมชื่อยูอิชิครับอ่านว่ายูอิชินะครับ

        ทุกท่านสบายดีกันไหมครับตอนนี้อากาศกำลังหนาวขนาดที่โตเกียวยังมีหิมะตกเลย ช่วงเปลี่ยนฤดูกาลแบบนี้รักษาสุขภาพกันด้วยนะครับส่วนผมป่วยเรียบร้อยแล้วครับ

        เรามาเข้าเรื่องที่น่ายินดีกันเลยดีกว่าในที่สุดเล่ม 2 ก็ออกวางจำหน่ายได้โดยสวัสดิภาพแล้วครับ ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณทุกท่านจริงๆครับ

        หลังจากที่เล่มแรกวางจำหน่ายไปผมก็ได้อ่านความคิดเห็นมากมายผ่านทางอินเทอร์เน็ตผมรู้สึกขอบคุณมากจริงๆ ครับ

        ปกติผมเป็นคนหาข้อมูลความคิดเห็นเกี่ยวกับตัวเองไม่เป็นเอาเสียเลยจึงคิดว่าคงไม่ได้อ่านครบทั้งหมด แต่ผมก็อยากขอใช้พื้นที่ตรงนี้ในการกล่าวขอบคุณกับทุกท่านครับ

        ต่อให้ผมบังเอิญอ่านเจอผมก็ดันคิดแล้วคิดอีกว่าควรจะตอบกลับดีไหม สุดท้ายก็เลยอาจจะไม่ค่อยได้ตอบใครมากนักแต่ผมก็รู้สึกขอบคุณทุกครั้งเลยละครับ

        ถ้าอยากแสดงความคิดเห็นการติดแฮชแท็ก #สาวแกลสารภาพรัก ก็จะช่วยให้ผมหาความคิดเห็นนั้นพบได้ง่ายขึ้นมากเลยครับ

        หลังจากเล่ม2 เป็นต้นไป หากไม่เป็นการรบกวน ผมจะพยายามกล่าวคำขอบคุณกับพวกท่านเป็นรายบุคคลให้ได้ครับ

        แน่นอนว่าผมก็ได้รับความเห็นที่บอกว่าตัวเองไม่ค่อยชอบแนวนี้เท่าไรมาบ้างเหมือนกันแต่ถึงอย่างนั้นก็จะเขียนห้อยมาด้วยว่า “ถ้าคนชอบแนวนี้ก็จะชอบ” เลยทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองโชคดีจริงๆที่มีนักอ่านที่ดีแบบนี้

        ก่อนที่จะตีพิมพ์ออกมาผมกังวลแทบแย่ว่าถ้ามีแต่คำวิจารณ์จะทำยังไงดีเพราะงั้นจึงโล่งใจมากจริงๆ ครับ

        เรื่องเกี่ยวกับเล่ม1 พอแค่นี้ก็แล้วกันครับ… จากนี้ไปผมจะขอกล่าวถึงเล่ม 2 บ้างนะครับ

        ถ้าให้พูดถึงเรื่องราวเบื้องหลังเล่ม2 นี้สักหน่อยละก็ ตอนเขียนต้นฉบับแรกสุดออกมาผมอัดเนื้อหาเยอะเกินไปหน่อยจนจำนวนอักษรพุ่งไปถึงกว่า190,000 อักษร

        หลังจากนั้นก็มีการทั้งปรับทั้งแก้จนได้เล่ม2 นี้ออกมาในที่สุด ไม่ทราบว่าอ่านแล้วสนุกกันไหมครับ

        ถ้าอ่านแล้วรู้สึกสนุกบ้างสักนิดผมก็ดีใจแล้วครับ

        ส่วนเรื่องรายละเอียดนั้นผมคิดว่าคงจะมีท่านที่เริ่มอ่านจากจากใจนักเขียนก่อนอยู่บ้าง ดังนั้นผมจะพยายามไม่สปอยล์เนื้อเรื่องตรงนี้นะครับ…

        ตอนออกเล่ม1 มีจุดที่เขียนเพิ่มเติมเข้าไปอยู่บ้าง ส่วนเล่ม 2 นี้มีจุดที่เขียนเพิ่มเติมเข้าไปเยอะขึ้นกว่าเดิมอีกครับ

        เพราะงั้นเนื้อเรื่องเลยอาจจะแตกต่างจากฉบับที่ลงในเว็บไซต์เล็กน้อย

        จะมีเนื้อเรื่องส่วนที่อ่านได้เฉพาะในเว็บแล้วก็มีเนื้อเรื่องส่วนที่อ่านได้เฉพาะในฉบับรูปเล่มด้วยเหมือนกันถ้าท่านได้เพลิดเพลินในส่วนของแต่ละฉบับผมก็จะดีใจมากครับ

        แต่เอาจริงๆหลักๆ ก็อยู่ที่การจู๋จี๋กันของทั้งสองคนนั่นแหละครับ ส่วนนั้นไม่ได้มีอะไรที่เปลี่ยนแปลง

        ส่วนเรื่องราวต่อจากนี้และตอนจบของทั้งคู่จะตรงตามฉบับที่ลงในเว็บหรือไม่นั้น…ช่วยคอยเฝ้าดูทั้งคู่กันต่อไปด้วยนะครับ

        โอเคคราวนี้หน้าจากใจนักเขียนค่อนข้างมีพื้นที่เหลือ ดังนั้นผมขอเล่าถึงเรื่องที่มาที่ไปของการเกิดผลงานนี้สักหน่อยก็แล้วกันครับ

        ถึงจะบอกว่าที่มาที่ไปแต่เอาจริงๆ มันก็ไม่ได้มีอะไรซับซ้อนหรอกครับ จุดเริ่มต้นมันก็แค่ผมได้รับคำชวนจากคนที่สนิทกันหลายๆท่านว่าลองเขียนเกี่ยวกับเรื่องความรักดูบ้างไหม เท่านั้นแหละครับ

        คือช่วงนั้นในเว็บโชเซ็ตสึกะนิ นาโรในหมวดรักโรแมนติกกำลังฮิตนิยายแนวล้างแค้นเอาคืนอะไรแบบนั้นอยู่น่ะครับ แล้วมันก็เลยมีกระแสให้ชวนกันเขียนแนวตรงข้ามบ้าง…ผมก็เลยถูกชวนมาด้วยนี่แหละครับ

        หลังจากถูกชวนผมก็เลยไปนั่งคิดว่าจะเขียนอะไรดีและผลลัพธ์ที่ได้จากการลองผิดลองถูกก็คือผลงานเรื่องนี้นี่แหละครับ

        ตอนนั้นผมเลือกที่จะเขียนผลงานเรื่องนี้ออกมาสวนกระแสโดยที่มองข้ามแนวเรื่องและองค์ประกอบที่กำลังเป็นที่นิยมไปทั้งหมดแต่การที่มันออกมาเป็นแนวหวานแหววขนาดนี้พอตอนนี้มองย้อนกลับไปมันก็น่าประหลาดดีที่เรื่องนี้กลับเป็นเรื่องที่สะท้อนค่านิยมในตอนนั้นออกมาได้อย่างชัดเจน

        โดยส่วนตัวผมคิดว่านิยายเว็บเป็นอะไรที่อิสระมากๆจะเขียนแนวที่กำลังเป็นที่นิยมก็ได้ หรือจะสวนกระแสก็ไม่ใช่เรื่องผิด มันจึงเป็นวัฒนธรรมที่ก่อให้เกิดการเรียนรู้ได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุดเลยละครับ

        ถึงตอนนี้ผมจะไม่ได้เขียนเรื่องใหม่เลยไม่รู้เลยว่าแนวไหนกำลังฮิตอยู่ แต่ก่อนอื่นผมขอทุ่มเทให้เรื่องนี้อย่างเต็มที่ก่อนนะครับ

        สุดท้ายนี้อย่างที่ผมเขียนไว้ในโปรไฟล์ว่าวันเกิดในเดือนมกราคมของผมเพิ่งผ่านพ้นไป ในที่สุดผมก็เข้าสู่ช่วงวัย40 เต็มตัวแล้วละครับ

        การที่เล่ม2 นี้ได้ออกวางจำหน่ายถือว่าเป็นของขวัญวันเกิดที่ดีที่สุดเลยครับ

        เขาว่ากันว่าช่วงวัย40 เรียกอีกอย่างว่าฟุวาคุ[1]...ผมเคยคิดว่าความหมายของคำนี้หมายถึง“ไม่สั่นคลอน” เสียอีก แต่…

        ก่อนหน้านี้ผมเพิ่งอ่านเจอว่ามีคนคิดว่าความหมายของคำนี้คือ“การไม่ถูกกักขังอยู่ในกรอบความคิด” มากกว่า หมายถึงชีวิตยังมีอะไรให้ต้องเรียนรู้อีกเยอะสินะครับ

        ผมจะจำคำนี้เอาไว้ให้แม่นยำและหลังจากนี้ก็อยากจะสร้างผลงานแบบที่ไม่ถูกกักขังอยู่ในกรอบความคิดต่อไปครับ

        จากนี้ไปก็ช่วยให้กำลังใจผมด้วยนะครับ

        ขอขอบคุณผู้ดูแลอย่างท่านโคบายาชิที่คอยตรวจทานคำผิดให้ผมเสมอ

        ขอบคุณอาจารย์คางาจิซาคุที่ช่วยวาดภาพงามๆให้ในเล่ม 2 นี้ด้วย นักอ่านทุกท่านโปรดใส่ใจพิจารณาความยอดเยี่ยมของภาพวาดของอาจารย์ด้วยนะครับ

        ตามที่ได้ประกาศไว้บนสายคาดว่าผลงานเรื่องนี้กำลังอยู่ระหว่างการทำฉบับการ์ตูนโดยอาจารย์คานะนาโกมิอยู่ครับ ตัวผมเองก็กำลังรอคอยที่จะได้อ่านการ์ตูนเรื่องนี้อยู่เช่นเดียวกันครับ

        และขอขอบคุณอย่างถึงที่สุดสำหรับท่านนักอ่านทุกท่านที่หยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาไว้ในมือครับ

        หากว่าเราได้พบกันอีกครั้งในเล่มหน้า—เล่ม3 ผมก็จะมีความยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ

        กุมภาพันธ์ค.ศ. 2022 จาก ยูอิชิ

[1]คนญี่ปุ่นจะมีวิธีเรียกอายุ40 ปีอีกแบบหนึ่งว่าฟุวาคุ (不惑) ซึ่งความหมายตรงตามตัวอักษรคือ ไม่สั่นคลอนไม่สะทกสะท้าน