เนื่องจากลลิพัศน์คิดว่าลลิวรรณเดินทางไปสัมมนาที่ต่างจังหวัดเป็เวลาหนึ่งเดือน ลลิพัศน์เลยตัดสินใจพาหมอพงศธรไปหลบคนร้ายที่รีสอร์ทที่อยู่ราชบุรี
พอมาถึงที่รีสอร์ท ลลิพัศน์รีบขอบ้านพักหลังนึงให้หมอพงศธรไปอยู่ที่นั่น โดยจ้างให้นายแกะเป็ผู้ดูแลส่งข้าวส่งน้ำให้
แต่พอหมอพัศน์กับนายแกะช่วยกันประคองหมอพงศ์เข้าไปในบ้าน อยู่ดีๆ หลินชิง ลูกสาวคนเล็กของหัวหน้ามาเฟียก็ปรากฏตัว
“เธอมาทำอะไรที่นี่น่ะหลินชิง จะมาฆ่าพวกเรางั้นหรอ” หมอพัศน์กล่าว
“เปล่า ฉันมาขอความช่วยเหลือต่างหาก” หลินชิงบอกวัตถุประสงค์
“หมายความว่ายังไง” หมอพัศน์สงสัย
“ในเมื่อเธอก็เป็หมอ งั้นฉันจะเล่าความเป็มาให้ฟังก็แล้วกัน เื่มีอยู่ว่า พี่หลินผิงไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ของพ่อหรือหัวหน้ามาเฟียพรรคัแดง เธอเลยซ่อมสุมกำลังพลเพื่อทรยศพ่อ ตอนนี้พ่อฉันป่วยมีเนื้องอกที่ลำไส้ใหญ่ ทำให้ท่านอ่อนแอและถูกพี่หลินผิงชิงอำนาจไป เธอไม่เพียงไม่ช่วยเหลือพ่อแต่กลับห้ามหมอทุกคนรักษาพ่อด้วย ยังดีที่พี่พงศธรแอบลอบไปหาพ่อเพื่อคอยดูอาการให้ พี่หลินผิงรู้เื่นี้เลยส่งคนมากำจัดเขา ส่วนฉันเองก็พยายามรีบตามหาพี่พงศธรเพื่อพาเขาไปรักษาพ่อน่ะ” หลินชิงเล่า
“แต่ตอนนี้เขาาเ็อยู่ ไม่สามารถผ่าตัดใครได้หรอก” หมอพัศน์ประเมินสภาพหมอพงศธร
“ฉันก็เลยขอความช่วยเหลือจากเธอไง เธอไปกับฉันได้มั้ย พ่อฉันอยู่ฮ่องกง” หลินชิงกล่าว
“แล้วทำไมไม่ให้หมอที่ฮ่องกงช่วยรักษาล่ะ” หมอพัศน์สงสัย
“มาเฟียที่ฮ่องกงดันร่วมมือกับพี่หลินผิงกำจัดพ่อน่ะสิ พวกเขาสั่งห้ามหมอทุกโรงพยาบาลในฮ่องกงรักษาพ่อน่ะ ยังโชคดีที่มีอาฟ่างคอยให้ความช่วยเหลือพ่ออยู่ เขาเลยให้พ่อไปหลบในสถานที่ที่ปลอดภัย” หลินชิงอธิบาย
“แล้วจะให้ฉันช่วยยังไง” หมอพัศน์ถาม
“เธอไปฮ่องกงกับฉันจะได้มั้ย” หลินชิงกล่าว
“แต่พวกเธอร่วมมือกับนายพงศธรลอบฆ่าฉันนี่ แล้วฉันจะเชื่อใจเธอได้ยังไง” หมอพัศน์กล่าว
“ความจริงแล้ว คนที่ลอบฆ่าเธอน่ะ คือพี่หลินผิงต่างหาก ฉันกับพี่พงศธรไม่รู้เื่นี้เลย คนที่มีอำนาจสั่งการเท่านั้น ถึงจะไปสั่งให้มาเฟียที่อเมริกาไปฆ่าเธอได้” หลินชิงยอมเผย
“เห็นมั้ยล่ะ ว่าฉันถูกปรักปรำน่ะ” หมอพงศธรกล่าว
“คนป่วยเงียบๆ เถอะค่ะ” หมอพัศน์หันไปดุหมอพงศธร เพราะตอนนี้เธอเห็นเขาเป็เพื่อนคนนึง แล้วหันไปพูดกับหลินชิงทันที “ก็ได้ ฉันจะลองเชื่อใจเธอสักครั้ง”
“งั้นพวกเรารีบออกเดินทางวันนี้เถอะ” หลินชิงกล่าว
“โชคดีนะที่ฉันเก็บพาสปอร์ตไว้ที่นี่ ว่าแต่พวกเราจะเดินทางยังไง” หมอพัศน์ถาม
“ต้องเดินทางทางเรืออย่างเดียว เพราะพรรคพวกของหลินผิงตามล่าฉันเหมือนกัน น่าจะไปดักพบฉันที่สนามบินด้วย” หลินชิงกล่าว
“งั้นก็รีบไปเถอะ” หมอพัศน์หันไปสั่งหมอพงศธรทันที “แล้วคุณห้ามก่อปัญหาที่นี่ล่ะ ไม่งั้นฉันเอาเื่คุณแน่ค่ะ”
“ครับ คุณหมอพัศน์” หมอพงศธรทำหน้าทะเล้นใส่
******************************************************
เมื่อหลินชิงพาตัวหมอพัศน์ขึ้นไปบนเรือเพื่อออกเดินทางไปฮ่องกง อยู่ดีๆ หลินชิงก็ชวนหมอพัศน์คุย
“น้องสาวคุณหมอสวยมากเลยนะคะ” หลินชิงกล่าว
“เธอไปเห็นลลิวรรณที่ไหนหรอ” หมอพัศน์สงสัย
“อ้าว ก็ที่รีสอร์ทนั่นไง ฉันเห็นผู้ชายเข้าๆ ออกๆ หัวกระไดไม่แห้งเลยนะ ฉันอยากสวยเหมือนลลิวรรณบ้างจัง” หลินชิงกล่าว
“ซวยแล้วไง แล้วจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย แสดงว่าลลิวรรณคงไม่ได้ไปสัมมนา แต่ทำงานที่รีสอร์ท หากลลิวรรณได้พบกับนายพงศธรเข้า มีหวังเกิดเื่ใหญ่แน่เลย” หมอพัศน์กังวล
“อ้าว ทำไมต้องเกิดเื่ด้วยล่ะ หรือว่าทั้งสองคนมีความสัมพันธ์กันมาก่อนล่ะ” หลินชิงสงสัย
“ใช่ หมอพงศธรเคยหลอกน้องสาวฉันให้หลงรัก แต่เขาไม่ได้จริงจังด้วย จนทำให้เธอเกิดบันดาลโทสะเกือบฆ่าคนเพราะความหึงหวง” หมอพัศน์เล่าย่อๆ
“แต่ดูท่าทางหมอพงศธรในตอนนี้เขาสำนึกผิดแล้วนะ เขาคงไม่ทำอะไรน้องสาวเธอหรอก” หลินชิงกล่าว
“แต่ยัยวรรณยังแค้นหมอพงศธรอยู่นี่สิ ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีกบ้าง” หมอพัศน์กล่าว
“อย่าเพิ่งกังวลเลยนะคะ คงไม่มีอะไรหรอก หากหมอพงศธรหายดีแล้ว ก็คงจากไปเอง” หลินชิงปลอบ
“ขอให้จริงเถอะ” หมอพัศน์ทำอะไรไม่ได้เลยต้องยอมปล่อยวาง