"ฮ่าๆๆ! ดิ้นเข้าไปสิแม่นางหนู... ดิ้นให้ตายก็ไม่มีใครมาช่วยเ้าหรอก!"
เสียงหัวเราะทุ้มต่ำของจอมทัพหน้าหวานดังก้องไปทั่วป่าที่เงียบสงัด เขาผละใบหน้าหล่อเหลาออกมาจากซอกคอของฉัน สายตาคมกริบจ้องมองลงมาด้วยความหื่นกระหายอย่างเปิดเผย
"ข้าถามเ้าแล้วไง... ว่าเ้าไม่กลัวใครทำอะไรมิดีไม่งามหรือไร? เ้าบอกข้าเองว่าไม่มีใคร... งั้นข้าก็จะ 'จัด' ให้เ้าตามคำขอไงล่ะ!"
[ระบบ: โฮสต์ครับ... ไอ้หมอนี่ค่าพลัง 'ความเงี่ยน' พุ่งทะลุ 120% แล้วนะ ส่วน 'ของเล่น' ที่สั่งไว้... พร้อมใช้งานในรัศมี 1 เมตรแล้วครับ!]
เออ! กูพร้อมแล้วไอ้ระบบ! ฉันะโในใจ พลางแกล้งบิดตัวขัดขืนนิดๆ ให้ดูมีจริต
"ปล่อยนะท่าน! ท่านเป็จอมทัพผู้ทรงเกียรติ ทำไมถึงได้รังแกผู้หญิงตัวเล็กๆ แบบข้า..." ฉันแกล้งทำเสียงสั่นพลางช้อนตาขึ้นมองเขาอย่างน่าสงสาร
"หึ! เกียรติยศมันกินไม่ได้ว่ะ... แต่ 'หี' ขาวๆ ของเ้ามันกินได้!"
ชายหนุ่มแสยะยิ้มกริ่ม มือหนาที่หยาบกร้านแต่แข็งแรงพุ่งเข้าคว้าตะโบมคลึงเต้าเนื้อนุ่มๆ ของฉันผ่านผ้าไหมบางเบาทันที! ปลายนิ้วสะกิดยอดอกจนมันแข็งเป็ไตสู้มือเขา
"อุ๊ย! ท่าน... อื๊อออ... อย่า..." ฉันครางกระเส่าพลางแกล้งหลับตาพริ้ม
ในใจนี่คือ... เชี้ยยย! มันส์สัส! หัวใจกูเต้นแรงฉิบหาย ไม่คิดเลยว่าชีวิตกูจะโดน 'ไอดอลหน้าหวาน' จับกดลงบนพื้นดินกลางป่าขนาดนี้! ร่างนี้มันเบาหวิวขยับคล่องตัวฉิบหาย!
ชายหนุ่มไม่รอช้า เขาใช้นิ้วเรียวแหวกกลีบเนื้อนุ่มที่เริ่มแฉะชื้นซึมออกมาจากร่องสวาท
"อื้มมม... รสชาติเ้าแม่ง... โคตรหวานเลยหมิว" เขาพึมพัมอยู่ระหว่างขาฉัน เสียงเขาแหบพร่าเต็มไปด้วยตัณหา "น้ำหวานของเ้ามันไหลออกมาไม่หยุดเลยว่ะ... ข้าจะเลียให้เ้าลืมทางกลับบ้านเลย!"
[ระบบ: โฮสต์ครับ! ระดับความฟินทะลุ 100% แล้ว! เตรียมตัวรับแต้มและรับความเสียวขั้นสุดได้เลย!]
"เสียว... เสียวหัวใจจะวาดแล้ว... อ๊ะ... ผะ... พี่ชาย... ข้าจะ..."
ร่างกายของหมิวบิดเร่า แผ่นหลังถูไปกับเปลือกไม้จนเสื้อผ้าหลุดลุ่ย น้ำรักใสๆ ไหลทะลักออกมาไม่ขาดสายตามแรงตวัดของลิ้น ชายหนุ่มไม่รอช้าเขาดูดกินน้ำหวานจากร่องสวาทของฉันอย่างตะกละตะกลามเหมือนคนอดอยากมาแรมปี
336
