การประลองเวทย์ั
เนย่ายังไม่ค่อยเข้าใจเื่แคว้นต่าง ๆในคาบเรียนเสริมของโควอร์กเท่าไร ก็ต้องมาเตรียมตัวรับมือกับความตื่นเต้นในคาบเรียนใหม่ซึ่งทุกครั้งที่มาเรียนในคาบของซาร์เรียกับอีรอส เนย่าจะรู้สึกมวนในท้อง เพราะกลัวจะเกิดเขตภารกิจชนิดที่เธอไม่ทันตั้งตัวเหมือนครั้งก่อนๆ และวันนี้เธอจะเบาใจได้ไหมนะ เมื่อซาร์เรียได้ประกาศขึ้นว่า
“วันนี้เราจะไปเปิดหูเปิดตากันเสียหน่อยว่ารุ่นพี่ของพวกเธอทำอะไรกันบ้างหลังจากผ่านพ้นการเป็รุ่นน้องที่เอาแต่นั่งเรียนอย่างคร่ำเคร่งเพราะในครั้งต่อ ๆ ไปจะเป็ตาของพวกเธอที่ต้องฝึกฝนอย่างพวกเขานี่คือหลักสูตรเร่งรัดที่ทางสมาพันธ์จัดมาเพื่อใช้ในชีวิตจริงเมื่อพวกเธอเดินทางไปแคว้นต่างๆ เอาล่ะเรามาเรียกน้ำย่อยกันด้วยการไปชมการประลองเวทย์ักันดีกว่า” เมื่อซาร์เรียพูดจบห้องทั้งห้องก็กลายเป็อัฒจันทร์ขนาดใหญ่ที่สามารถจุคนได้นับแสนก็ว่าได้ แต่ผู้เข้าชมมีเพียงน้อยนิด เพราะความกว้างใหญ่ของสนามข้างล่างนั่นเองที่ทำให้ผู้เข้าชมดูตัวเล็กลงไปถนัดตา
นักเรียนชั้นปีหนึ่งนั่งเรียงแถวกันตามที่นั่งในห้องเรียนปกติโดยมีซาร์เรียยืนอยู่ต่ำลงไปและเริ่มอธิบาย
“ที่นี่คือสนามประลองเวทย์ัของเซนเทียน่าที่เห็นใหญ่โตมโหฬารขนาดนี้ เพราะนี่คือเขตภารกิจของอีรอสที่เขาสร้างขึ้นเพื่อทดสอบเด็กปีสุดท้ายที่หลายคนอาจจะไปเป็แนวหน้าในการเป็นักรบัหรือกองกำลังรักษาบัลลังก์ หรืออีกหลาย ๆ อาชีพที่พวกเขาได้เลือกไว้”
“สวัสดี เด็ก ๆตื่นเต้นล่ะสินะดูจากท่าทีของพวกเธอแล้ว” อีรอสปรากฏกายข้าง ๆ ซาร์เรียเขายังคงยิ้มอบอุ่นเหมือนเคยแต่สำหรับเนย่าแล้วรอยยิ้มของอีรอสมันทำให้เธอหนาวไปถึงกระดูกสันหลังเนย่าแอบคิดในใจเล็ก ๆ ถ้าอาจารย์สองคนนี้จับคู่กันแบบนี้จะต้องเป็วันนรกแตกแน่ ๆ
“เนื่องจากเป็หลักสูตรเร่งรัดอย่างที่ซาร์เรียได้บอกไว้ข้างต้นภายในสามเดือนนี้เธอจะต้องผ่านวิชาของเราสองคนในระดับคะแนนดีเยี่ยมเท่านั้นถึงจะออกไปท่องโลกกว้างได้ที่สำคัญและขาดไม่ได้เลยคือ ไข่ต้องฟักแล้วเท่านั้น” อีรอสยิ้มละไมเดินกลับไปกลับมาอยู่ตรงหน้าเหล่านักเรียนและซาร์เรียที่ยืนกอดอกอยู่ใกล้ ๆ
“เพื่อให้ภาพคมชัดมากขึ้นให้พวกเธอมองตรงไปจะมีจอเวทย์ขนาดใหญ่เพื่อให้เธอมองเห็นรุ่นพี่ปีสุดท้ายได้ชัดเจนแต่สำหรับัพวกเธอคงเห็นได้อย่างเต็มตาอยู่แล้วคงไม่ต้องขยายอะไรนอกจากเกล็ดหนาๆ ของพวกเขาน่ะนะ ขอให้ชมกันอย่างเพลิดเพลิน เพราะการประลองในแต่ละครั้งกินเวลานานมากถ้าไม่อยากพลาดช็อตเด็ดก็อย่าปวดห้องน้ำกันซะก่อนล่ะ” พูดจบอีรอสก็หายตัวไป พร้อมกับจอเวทย์ที่ฉายภาพของอีรอสซึ่งกำลังทำหน้าที่เป็พิธีกรและกรรมการในเวลาเดียวกันอยู่กลางสนาม
“รินริน เธอว่ามันจะมีอันตรายไหม” เนย่าเริ่มไม่แน่ใจกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นจึงเอ่ยถามคนที่ทำท่าตื่นเต้นยกใหญ่
“ไม่หรอกน่า นี่เขตภารกิจของพวกรุ่นพี่นะไม่เกี่ยวกับพวกเรา อีกอย่างเรามีหน้าที่แค่นั่งชมไม่ได้ร่วมด้วยไม่มีทางเกิดอะไรขึ้นแน่นอนเพราะเขตภารกิจไม่อนุญาตไง” รินรินตอบแค่นั้นก่อนจะหันไปสนใจการประลองเวทย์ัตรงหน้า
การประลองเวทย์ักิจกรรมที่จัดขึ้นให้นักเรียนปีสุดท้ายของเซนเทียน่าฯ ได้พบเจอกับของจริง เจ็บจริงแต่ก็ยังคงอยู่ในข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียวที่ว่า ห้ามฆ่ากันเด็ดขาดนี่เป็ความระทึกที่ทำให้นักเรียนหลาย ๆ ชั้นปีมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ แม้แต่ผู้ปกครองก็ยังมารวมตัวคล้ายกับการจัดการแสดงละครในโลกของเนย่าแม้จำนวนจะดูไม่มากนัก แต่ที่ประมาณจากสายตาก็มีไม่น้อยกว่าหมื่นเลยทีเดียว
“ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่การแข่งขันประลองเวทย์ัขอบอกว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะตื่นเต้นและเร้าใจกว่าครั้งไหน ๆขอให้ผู้ประลองและัเข้าสู่สนาม ณ บัดนี้” เสียงของอีรอสสะท้อนก้องไปทั่วสนามเขาทำหน้าที่เป็ผู้บรรยายในการประลองครั้งนี้
เขายืนอยู่คู่กับซาร์เรียต่ำลงไปจากที่เนย่าและเพื่อนๆ นั่งอยู่สองขั้น และราวกับเป็คู่แต่งงานใหม่ การปรากฏตัวของทั้งสองสร้างเสียงโห่ร้องยินดีจากผู้คนไปทั่วสนาม
“และตามกติกาใครคือผู้อยู่รอดคนสุดท้ายคือจบเกมไม่มีการทำร้ายกันจนถึงแก่ชีวิต และเมื่อฝ่ายหนึ่งยอมแพ้ให้ทำการหมอบัของท่านลงกับพื้นโดยหมอบราบั้แ่ศีรษะไปจนสุดหาง ถ้ามีส่วนใดส่วนหนึ่งของัไม่ติดกับพื้น นั่นไม่ใช่สัญญาณในการยอมแพ้และถ้ามีการหมอบแล้ว แต่ยังฝ่าฝืนกฎทำร้ายผู้เข้าแข่งขันที่หมอบัก็จะถูกปรับแพ้เช่นเดียวกัน”
“จากผู้เข้าประลองทั้งหมดสิบสองคนเราจะให้ผู้เข้าประลองจับหมายเลขเป็อันดับแรก และเมื่อได้หมายเลขครบแล้วในรอบแรกผู้ที่ได้หมายเลข 1 จะต้องประลองกับผู้ที่ได้หมายเลข 2และ 3 เมื่อได้ผู้ชนะในรอบแรกแล้วจะต้องประลองต่อกับหมายเลข 4, 5 และ 6ในแต่ละรอบจะเพิ่มผู้เข้าแข่งขันเข้าไปทีหนึ่งจนกว่าจะเหลือผู้อยู่รอดคนสุดท้ายและนั่นหมายถึงผู้ชนะ”
“จงงัดความสามารถที่ร่ำเรียนมาเอามาใช้ให้เต็มที่เอาล่ะเริ่มจับหมายเลขได้” จบคำประกาศ ผู้คนโห่ร้องยินดีกันไปทั่วสนามยิ่งเมื่อการจับหมายเลขเริ่มขึ้นกองเชียร์ของแต่ละคนก็ส่งเสียงเซ็งแซ่แข่งกันเพื่อให้รู้ว่าพวกเขาคือสาวกของใครกันบ้าง
เมื่อจับหมายเลขกันเรียบร้อย ผู้ที่ได้หมายเลข 1ก็ก้าวลงสนามพร้อมกับัเป็อันดับแรกเธอเป็หญิงสาวในชุดทะมัดทะแมงสีเขียว ผมยาวสีชมพูฟูฟ่องรับกับนันย์ตาสีทองของเธอฉายความมั่นใจอยู่บนจอเวทย์ขนาดใหญ่ัของเธอบินโฉบเข้ามาในสนามจากฝั่งตรงข้าม มันทำให้เนย่านึกถึงขนมสีสวยหวานที่เธอเคยเห็นในโลกของเธอแต่ไม่มีโอกาสได้ลิ้มลอง
ัสีชมพูทั้งตัวแถมแผงคอของมันยังกางสยายออกเป็รูปคล้ายหัวใจอีกต่างหากแต่ดวงตาสีทองของมันนั้นดูเย่อหยิ่งไม่สมกับสีของตัวมันเลยสักนิดมันร่อนลงข้างผู้ฟูมฟักของตัวเองแล้วคลอเคลียอย่างสนิทสนม
“นั่นรุ่นพี่ไซรินนี่นาได้หมายเลขหนึ่งแบบนี้เสียเปรียบแย่เลย” รินรินเอ่ยกับเนย่า
“เธอรู้จักด้วยเหรอ” เนย่าเอ่ยถาม
“รู้ซี่! รุ่นพี่น่ะดังมาก ๆในหมู่นักเรียนปีสุดท้ายเลยนะ เขาเป็ไอดอลของฉันด้วย ทั้งสวยทั้งเก่งัของเธอก็เฉียบขาดสง่างามสุดๆ ไปเลย” เนย่ายิ้มเจื่อนเพราะสำหรับเธอัของไซรินดูจะน่ากินเสียมากกว่าอีกอย่างรินรินเพื่อนของเธอมีไอดอลกี่คนในใจกันล่ะนี่
พูดจบผู้เข้าประลองอีกสองหมายเลขก็ลงสนามพร้อม ๆกับัของทั้งคู่ที่บิบโฉบข้ามหัวของเนย่าและเหล่านักเรียนปีหนึ่งจนน่าใจหายหมายเลข 2 เป็ชายรูปร่างสูงใหญ่ัของเขามีสีเทาคล้ายกับผมของเขา หมายเลข 3 เป็ผู้หญิงตัวเล็กผิวสีเข้มัของเธอมีสีน้ำตาลคล้ายช็อกโกแลตจนเนย่าเริ่มรู้สึกว่าเธออยากของหวานขึ้นมากะทันหัน
อีรอสประกาศชื่อของทั้งสามคน เนย่าจึงได้ทราบชื่อของอีกทั้งสองคนว่าผู้ชายร่างใหญ่ชื่อทรัมเมอร์ และผู้หญิงตัวเล็กเธอชื่อไฮดี้
“เริ่มการประลองได้” เสียงอีรอสประกาศขึ้น และไม่มีพิธีรีตองัของทั้งสามคำรามกร้าวใส่กันก่อนที่ผู้ฟูมฝักทั้งสามจะะโขึ้นไปบนหลังัของตนและทะยานขึ้นไปในอากาศแทบจะพร้อมกันในทันที
แม้จะบินขึ้นไปได้สูงแต่ก็ยังไม่สามารถข้ามขอบสนามประลองไปได้ด้วยอำนาจเขตภารกิจที่เกิดขึ้นแม้จะถูกฟาดหรือเหวี่ยงไปไกลแค่ไหน
ในระหว่างที่กลุ้มรุมกันอยู่นั้น ทั้งทรัมเมอร์และไฮดี้ต่างค้นพบว่าไซรินนั้นแข็งแกร่งเกินไปจึงคิดร่วมมือกันเพื่อกำจัดไซรินให้ออกไปจากเกมก่อน แล้วค่อยมาเอาชนะกันทีหลังภาพที่เนย่าเห็นคือไซรินกับัของเธอกำลังถูกรุม
“ขี้โกงจังเลยสองรุมหนึ่งนี่นา” เนย่าว่า
“เกมเลือกผู้ชนะแค่คนเดียวนะเนย่าไม่แปลกหรอกที่สองคนนั่นจะร่วมมือกันกำจัดไอดอลของฉันก่อน เพราะเขาแข็งแกร่งไงล่ะ” รินรินกอดอกเอ่ยอย่างมั่นใจ
“อย่างนี้รุ่นพี่ไซรินก็แย่น่ะสิ ถูกรุมแบบนี้น่าจะตัวต่อตัวกันไปก่อนแล้วค่อยมาเอาชนะอีกที”
“ฉันคิดว่ามันไม่แย่ขนาดนั้นหรอกไอดอลของฉันน่ะนะเก่งมากสมคำร่ำลือ” รินรินชี้ให้เนย่าดูบนจอภาพว่าไซรินไม่ได้อยู่บนหลังัของเธอแล้ว แต่เลือกที่จะแยกกันกำจัดคู่ต่อสู้โดยไซรินสู้กับทรัมเมอร์ส่วนัของเธอสู้กับไฮดี้
“ทีมเวิร์กดีเนอะ” เนย่าเอ่ย
“การแยกจากัเสี่ยงมากนะ ถ้าไม่มีพลังเวทย์แข็งแกร่งพอที่จะป้องกันตัวเองได้โดยไม่มีัอยู่ด้วยก็จบเห่” เซนดรินที่นั่งกอดอกอยู่ข้าง ๆ เนย่าเอ่ยขึ้น
ัของไซรินหลอกล่อให้ไฮดี้ตามไปแล้วพ่นไฟใส่เป็ระยะแม้ไฮดี้ใช้เวทย์ธาตุน้ำที่สามารถหักล้างกับไฟได้ แต่การปล่อยลูกไฟระยะสั้น ๆสลับไปสลับมาอย่างมีชั้นเชิงจากัของไซริน ก็ทำให้ไฮดี้ไม่สามารถดับไฟที่พุ่งมาจากทุกทิศทางได้ัของไฮดี้จึงถูกไฟลวกที่ปีกซ้ายจนเป็แผลใหญ่เนื่องจากพยายามปัดป้องลูกไฟลูกหนึ่งให้พ้นจากผู้ฟูมฟักของตน
แม้ัของไฮดี้จะาเ็ แต่ไฮดี้ก็ยังไม่คิดจะยอมหมอบัของเธอง่ายๆ จึงตั้งรับด้วยพลังเวทย์ของเธอเพียงอย่างเดียวแม้จะเรียกกรงวารีขึ้นมาขังัของไซริน แต่ความร้อนที่ัของไซรินเพิ่มขึ้นกะทันหันทำโดยการให้เกล็ดของมันร้อนขึ้นนั้นก็สามารถทำลายกรงวารีให้ละเหยหายไปได้ในที่สุด
แม้ไฮดี้จะไม่อยากยอมแพ้แต่ัของเธอรู้ดีว่าถ้าไฮดี้ใช้เวทย์ของตนเพียงลำพังโดยตัวมันไม่สามารถปกป้องได้อาจถูกัของไซรินทำร้ายมันจึงยอมหมอบเองแต่โดยดีเพื่อปกป้องไฮดี้ ทำให้ไฮดี้โวยวายไม่พอใจแต่กฎก็คือกฎ ถ้าัยอมหมอบแม้ผู้ฟูมฟักจะไม่ยอมก็ต้องออกจากการแข่งขันและทั้งสองก็หายออกไปจากการประลองทันที
ัของไซรินหันกลับมาหาัของทรัมเมอร์ที่กำลังต่อสู้กับเวทย์แส้เพลิงของไซรินอยู่ไซรินฟาดแส้แต่ละครั้งเพื่อทำให้ทรัมเมอร์และัเสียการควบคุมแต่ทรัมเมอร์ก็สร้างกำแพงดินขึ้นมาขวางแส้ของเธอและโถมทะเลดินเข้าใส่
แต่ไซรินก็ะโหลบหาที่กำบังได้ทันฝุ่นจากทะเลดินทำให้การมองเห็นของไซรินแย่ลง
ทรัมเมอร์และัพรางตัวหายเข้าไปในฝุ่นดินนั้นไซรินเกือบจะเพลี่ยงพล้ำเมื่อทรัมเมอร์เล่นทีเผลอะโลงมาจากหลังัใช้ดาบปฐีโผนเข้าใส่จากด้านหลังไซริน
ในจังหวะนั้นเองัของไซรินสะบัดปีกเข้าปกป้องไซรินไว้ได้ทันทำให้ปีกด้านขวาฉีกขาดเป็ทางยาว
เสียงร้องคำรามด้วยความเ็ปสะท้อนก้องไปทั่วสนามแต่ถึงกระนั้นัของไซรินก็ยังพ่นไฟใส่ทรัมเมอร์ได้อย่างตรงเป้า แต่ัของทรัมเมอร์ก็ไวเกินคาดเข้าขวางลูกไฟระยะประชิดจนลูกไฟที่พุ่งมาลวกเข้าที่ตาซ้ายของมัน
แม้จะเ็ปจนต้องส่งเสียงคำรามออกมาแต่ัของทรัมเมอร์ก็ฉวยเอาเขาขึ้นหลังแล้วสร้างฝุ่นดินขึ้นมาพรางตนและผู้ฟูมฟักจนหายไปได้อีกครั้ง
ไซรินเข้าตรวจดูอาการัของตนเองแต่ก็ไม่ลืมที่จะระวังภัยเพราะทรัมเมอร์ชอบเล่นทีเผลอ ัของไซรินพ่นไฟสร้างอาณาเขตทันที ไซรินเองก็ร่ายเกราะป้องกันครอบไว้ด้านในอีกชั้นหนึ่งเพื่อที่เมื่อถูกโจมตีจะได้ชะลอเวลาออกไปได้
ในสนามไร้วี่แววของทรัมเมอร์ และฝุ่นก็ยังคงไม่จางหายไปภาพจาก้าอัฒจันทร์สามารถมองเห็นด้านล่างได้ เนย่าและทุกคนรู้ว่าทรัมเมอร์หลบซ่อนอยู่จุดใดแต่ในสนามผู้ประลองไม่ได้มีตาอยู่เบื้องบนจึงทำได้เพียงระวังตัวเองเพื่อไม่ให้ออกจากเกมก็เท่านั้น
ทรัมเมอร์ลงมืออีกครั้งคลื่นดินถูกสร้างขึ้นรอบวงแหวนไฟมันโถมทับจนไฟดับสิ้นแต่ยังไม่สามารถทะลวงเวทย์เกราะป้องกันของ ไซรินได้ ัของทรัมเมอร์ใช้หางฟาดเกราะของไซรินจนเกิดรอยร้าวและทำลายลงได้ในที่สุด
ไซรินขึ้นหลังัของเธอและถอยร่นเรื่อย ๆเมื่อัต่อัเข้าปะทะกันพวกมันใช้หางและคมเขี้ยวเข้าห้ำหั่นกันในขณะที่ผู้ฟูมฟักทั้งสองต่างสาดอาวุธเข้าใส่ฝ่ายตรงข้ามทั้งัและผู้ฟูมฟักต่างต้องเป็เกราะและดวงตาให้แก่กันและกัน
เมื่อไซรินสาดฝนอัคคีใส่ทรัมเมอร์ัของทรัมเมอร์ก็สะบัดปีกโต้กลับเพื่อชะลอความเร็วของฝนอัคคีและเมื่อทรัมเมอร์สร้างะุดินสาดใส่ไซรินบ้างัของไซรินก็พ่นไฟสวนกลับพร้อมกับพาไซรินและตนเองที่ใช้ปีกได้เพียงข้างเดียวลอยตัวเซถลาหลบได้อย่างหวุดหวิด
ัของทรัมเมอร์เหลือดวงตาหนึ่งข้างและัของไซรินเหลือปีกหนึ่งข้างดูจากสถาณการณ์แล้วตอนนี้ไซรินกำลังเสียเปรียบเพราะับินไม่ได้จึงด้อยประสิทธิภาพด้านการหลบเลี่ยง
เธอต้องอาศัยจังหวะเท่านั้นจึงจะชนะได้ คมเขี้ยวและความแหลมคมของหางัที่ฟาดหนักหน่วงราวกับแส้ใบมีดสร้างาแให้ัทั้งคู่ไม่น้อย
เมื่อผละออกจากกันมาตั้งหลักเกิดความเงียบขึ้นชั่วอึดใจก่อนัทั้งคู่จะพุ่งเข้าหากันอีกครั้งทรัมเมอร์เงื้อดาบปฐีขึ้นหมายจะทำร้ายไซริน เธอควงแส้อัคคีเป็วงกลมหมายให้ถูกทรัมเมอร์จนถึงขั้นออกจากเกม
แต่ผิดคาดเมื่อเป้าหมายที่แท้จริงของไซรินคือัของทรัมเมอร์แส้อัคคีพันตวัดรอบรอบคอัของทรัมเมอร์ไซรินเบี่ยงตัวะโหลบทรัมเมอร์ที่โถมเข้าใส่และกระชากแส้ตามเธอมา แรงจากพลังเวทย์ทำให้ัของทรัมเมอร์ถึงกับล้มตึงลงไม่เป็ท่าส่วนทรัมเมอร์ถูกหางัของไซรินรวบตัวเอาไว้ได้แรงรัดทำให้ดาบปฐีถึงกับสลายไปเพราะไม่มีพลังพอที่จะเรียกเวทย์ออกมาใช้
“ว่าไงทรัมเมอร์จะยอมหมอบัหรือไม่” ไซรินประกาศกร้าวในขณะที่ยืนอยู่บนคอัของทรัมเมอร์แล้วออกแรงดึงแส้ให้รัดแน่นมากขึ้น
แม้จะถูกตรึงจนขยับแทบไม่ได้แต่หางัของทรัมเมอร์ก็แกว่งไกวอย่างกราดเกรี้ยวราวกับราชสีห์ถูกกับดักแต่ก็ไม่ยอมแพ้
“ยอมข้ายอมหมอบอย่าทำอะไรัข้านะ” ทรัมเมอร์ประกาศในที่สุดัของทรัมเมอร์ถึงกับครางด้วยความเสียดายหยุดเคลื่อนไหวขัดขืนเมื่อแส้อัคคีพ้นออกจากคอก็ยอมหมอบต่อไซรินในที่สุดทรัมเมอร์คำนับให้กับไซรินหนึ่งครั้งก่อนจะหายออกจากการประลอง
“ผู้ชนะรอบที่ 1 ไซริน” อีรอสประกาศ เสียงโห่ร้องยินดีดังขึ้นไปทั่วบริเวณไม่เว้นแม้แต่ข้างๆ เนย่า ที่ส่งเสียงกรี้ดจนออกนอกหน้าพร้อมะโไปมาจนเนย่าต้องจับให้นั่งลงตามเดิมอยู่หลายรอบ