จากนั้นภูมิได้กลับไปที่ลำธารอีกครั้งแต่ทว่าครั้งนี้กลับมีพวก มอนเตอร์กวางอยู่เต็มไปหมดมันไม่ได้มากินน้ำแต่มันกลับเหมือนกับรวมกลุ่มเพื่อพักอาศัยอยู่ที่นี่นั้นจึงทำให้ภูมิต้องเดินไปตามธารเพื่อหาจุดที่ไม่มีพวกมันแต่ทว่าพวกมันก็ได้เดินผ่านไปผ่านมากเหมือนบริเวณนี้เป็ที่อยู่ของพวกมัน ภูมิเดินทางหลบซ่อนมาเรื่อยๆ
การเดินทางและพักผ่อนเมื่อเหนื่อยล้าและต้องคอยหลบมอนเตอร์ที่เดินผ่านไปผ่านมาซึ่งไม่ค่อยราบรื่นเหมือนเมื่อวาน แต่เขาก็ผ่านพวกมันมาได้ ทำให้ตอนนี้เขาสามารถมาถึงจุดที่ห่างจากต้นไม้ใหญ่ใบสีขาวประมาณ500เมตรที่เขาเห็นในตอนแรกแล้วและข้างๆ ก็มีประตูรากไม้สีดำตั้งอยู่
แต่ทว่าห่างจากต้นไม้และประตูกลายเป็สามจุดถ้าลากเส้นก็กลายเป็รูปสามเหลี่ยม ก็ได้มีการต่อสู้ชุลมุนวุ่นวายของหมาป่าขาวดำและอีกฝูงเป็หมาป่าเหมือนกันแต่มันสีแดงทั้งตัวพวกมันมีรวมๆ กันแล้วน่าจะสัก 100 ตัวได้
มอนเตอร์ หมาป่าแดง lv.1
มอนเตอร์ หมาป่าขาวดำ lv.1…….
ภูมิเดินหลบหลังต้นไม้อย่างรวดเร็วเพราะกลัวพวกมันจะเห็นเขาแต่ก็ช้าไปเมื่อมีหมาป่าขาวดำตัวหนึ่งได้หอนขึ้นเสียงดังลั่นและมันยังหันหน้ามาทางเขาอีก พวกมันทั้งสองสีได้วิ่งเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว ซึ่งมีถึงฝั่งละ 5 ตัว
ในใจก็้าที่จะออกจากดันเจี้ยนแห่งนี้ แต่ก็กลัวว่าตัวเองจะถูกพวกมันจับได้เสียก่อนแต่สุดท้ายความคิดที่อยากจะออกไปข้างนอกก็มีมากกว่า
ภูมิตัดสินใจวิ่งตรงไปยังประตูดันเจี้ยนที่อยู่ข้างหน้า เขาวิ่งด้วยความเร็วสูงสุดที่มีพร้อมทั้งเปิดใช้งานซิงโครไนซ์เพื่อที่จะให้ตัวเองเร็วขึ้นอีก ในใจของเขาคิดว่าถ้าพวกมันเข้ามาใกล้ๆ เขาจะะโข้ามพวกมันไปแล้วก็จะถึงประตูได้ง่ายๆ สายตาของเขาจ้องมองไปยังประตูดันเจี้ยนที่เป็จุดหมาย แต่ก็มีบางครั้งเหลือบไปมองหมาป่าทั้งสองสีซึ่งวิ่งตรงเข้ามาหาเขาเริ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนระยะเหลือเพียงแค่ 20 เมตรเสียงเห่าดังมาตลอดทางที่พวกมันวิ่ง
ภูมิในตอนนี้เหงื่อโทรมกายเขายิ่งออกแรงวิ่งเข้าไปอีกจนถึงต้นไม้ั์และอยู่ห่างจากดันเจี้ยนเพียงเล็กน้อย และเมื่อระยะห่างของพวกเขาเหลือเพียง 5 เมตร
เ้าพวกหมาป่าทั้งหลายก็ได้พากันกระโจนเข้าใส่เขา ภูมิได้ออกหมัดเข้าใส่หน้าผากของหมาป่าแดงตัวที่อยู่ตรงหน้าส่วนตัวอื่นๆ แล้วก้มหัวหลับมาป่าขาวดำอีกที่ที่ใช้กรงเล็บหมายจะโจมตีเข้าที่หัวของเขา แต่แล้วตัวที่สาม ที่โจมตีเข้าที่ท้องเขา ภูมิที่เห็นแบบนั้นก็ได้เบี่ยงตัวหลบ แต่ว่าด้วยร่างกายซึ่งใหญ่กว่ามนุษย์ปกติทำให้เล็บของมันเฉี่ยวเข้าที่สีข้างของเขาจนเสื้อขาดเป็ทางยาว แต่ทว่ามันกลับเรียกเืให้เขาได้เพียงเล็กน้อยเหมือนแผลมีดบาด ถึงแม้มันจะเล็กแต่มันก็ยังเจ็บอยู่ดี
ภูมิกัดฟันแน่นจนฟันแทบหักแต่เท้าของเขาก็ยังคงวิ่งต่อไม่หยุด พวกมันที่กระโจนเข้ามาพร้อมกันหมดกลายเป็ว่าเมื่อเขาหลบพ้นพร้อมกับเปิดทางในตอนแรกทำให้เขาวิ่งผ่านพวกมันไปได้
แต่แล้วเขาก็ต้องแปลกใจเพราะาแที่พวกมันได้สร้างให้ร่างกายของเขานั้นเป็เพียงาแเล็กๆ น้อยๆ ไม่ได้มากมายเหมือนที่เขาเจอหมาป่าครั้งแรก
ภูมิยังคงตั้งหน้าตั้งตาวิ่งต่อไปเ้าตัวแรกที่ถูกเขาต่อยกระเด็นออกไปตักหลักได้เป็ตัวแรกมันได้กระโจนกัดเข้าที่หัวไหลขวาของเขา เขาพยายามสลัดมันให้หลุดออกจากร่างกายของเขา เมื่อมันหลุดร่วงลงพื้นตัวอื่นๆ ก็ได้กระโจนเข้าใส่แผ่นหลังของเขาที่เปิดโล่ง เล็บหลายอันได้พาดเข้าแผ่นหลังของเขาจนเสื้อของเขาขาดไม่เป็ชิ้นดีแถมแผ่นหลังของเขายังเต็มไปด้วยเื
แต่ก็มีบางตัวที่วิ่งมาด้านข้างของเขาเพื่อจะกัดแขนและขา เขาก็ได้ต่อยพวกมันจนล้มไป แต่ว่าเมื่อเหลือระยะห่างจากประตูดันเจี้ยนเพียง 5 เมตรเขาก็ได้ถูกตัวสีขาวดำกัดเข้าที่ขาขวาแล้วตัวสีแดงกัดเข้าที่ขาซ้ายจนทำให้เขาล้มลง พวกมันได้ล้อมรอบเขาเป็วงกลมพยายามที่จะกัดเขา แต่ภูมิก็ไม่ยอมเขาได้บิดตัวมานอนหงายมือและเท้ากวัดแกว่งไปมาโจมตีถูกบ้างไม่ถูกบ้าง มีหมาป่าแดงตัวหนึ่งถูกเล็บของเขาข่วนเข้าที่คอจนเป็แผลลึกเืไหลไม่หยุด
เขาพยายามจะลุกขึ้นอยู่หลายรอบแต่ก็ทำไม่ได้เพราะพวกมันก็ไม่ยอมให้เขาลุกขึ้นเหมือนกัน แม้การโจมตีของพวกมันจะไม่ได้สร้างาแใหญ่ให้เขาแต่ถ้าโดนแผลเล็กๆ หลายๆ แผลเขาก็ตายได้เช่นกัน ภูมิกัดฟันแน่นจึงสินใจลุกขึ้นโดนยอมให้พวกมันกัดหรือโจมตีได้ตามใจเพราะเขารู้ว่ามันทำอะไรเขาไม่ได้มาก แต่ถ้าลุกขึ้นไม่ได้เขาได้ตายแน่ๆ
เมื่อเขาลุกขึ้นได้ก็มีหมาป่าสองตัวติดอยู่ที่ไหล่ขวาและเอวด้านซ้าย เขาใช้ศอกสับใส่หัวของตัวที่เอวรัวๆ จนมันหลุดแล้วก็ต่อยเข้าที่ตาของตัวที่ไหลพร้อมกับออกตัววิ่งอีกครั้ง
แต่แล้วก็ได้มีเสียงหอนอันดังกึกก้องมาจากทางด้านขวามือของเขาที่มีฝูงหมาป่าตะลุมบอนกันอยู่ มันได้เรียกร้องความสนใจของเขาจนต้องหันไปมอง เขาเห็นมาป่าตัวใหญ่สีแดงเืซึ่งตัวมันใหญ่กว่าหมาป่าพวกนี้เกือบสามเท่า
มอนเตอร์ หมาป่าแดง lv.5
เสียงหอนของมันได้ทำให้หมาป่าทุกตัวหยุดลง ภูมิมีเหงื่อเม็ดใหญ่ผุดขึ้นเต็มใบหน้าขนทั่วร่างลุกชูชัน
5K
