บทที่ 21 บนสังเวียนชี้เป็ชี้ตาย การต่อสู้ชี้ชะตา! 1
“เย่ฉวนมาแล้ว!”
ใครบางคนะโออกมาจากด้านนอกจวนตระกูลเย่ และสายตาของทุกคนก็จับจ้องที่หน้าประตูจวน
ในจุดนั้น ชายหนุ่มในชุดยาวกรุยกรายก็เดินออกมา!
ชายคนที่เพิ่งมาถึงก็คือเย่ฉวน!
เมื่อเห็นเย่ฉวนแล้ว สีหน้าของผู้าุโแห่งจวนตระกูลเย่พลันมืดครึ้มพร้อมกับรอยยิ้มแสยะผุดที่มุมปาก
อีกฟากหนึ่ง ดวงตาของประมุขแห่งตระกูลจาง เ้าคฤหาสน์ และประมุขตระกูลหลี่ต่างจับจ้องที่เย่ฉวน
เย่ฉวนย่างสามขุมตรงมาที่ลานประลอง จางเลี่ย ประมุขตระกูลจางก็พยักหน้าเล็กน้อยและเอ่ยขึ้นมา “ความอดทนและความแข็งกร้าวของเย่ฉวนคนนี้นับว่าดีจริง ๆ ไม่แปลกที่เหล่าคนหนุ่มในตระกูลจางของข้าพ่ายแพ้ให้กับเขานับครั้งไม่ถ้วน!”
หลี่หยู ประมุขตระกูลหลี่พยักหน้าพลางกล่าว “เป็บุคคลชั้นเลิศที่เด็ดเดี่ยว กล้าหาญ และรอบรู้ เขามีพร์ระดับชั้นยอด โชคร้ายที่ไม่มีที่ยืนให้เขาในตระกูลเย่ ไม่อย่างนั้นหากแบ่งกัน ให้เขาพุ่งเป้าไปที่เื่ภายนอก ขณะที่เย่หลางพุ่งเป้าไปที่เื่ภายใน ก็ไม่ยากเลยที่ตระกูลเย่จะเป็ตระกูลที่มั่งคั่งทรงอิทธิพล”
เ้าคฤหาสน์เอ่ยเสียงเรียบ “เย่หลางผู้นี้จิตใจแคบมันเป็ถึงหลานชายของผู้าุโมันไม่ยอมให้ใครมาคุกคามสถานะของมันได้ แต่ยิ่งทำแบบนี้ โอกาสที่ตระกูลเย่จะกลายเป็ตระกูลชั้นสูงอันมั่งคั่งก็จะยิ่งริบหรี่ลงมากเท่านั้น”
ได้ยินดังนั้นแล้ว หลี่หยูและจางเลี่ยก็พยักหน้าเห็นด้วย
ตระกูลชั้นสูงย่อมไม่อาจมีผู้นำตระกูลสองคนในเวลาเดียวกันได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะมียอดอัจฉริยชนสองคนไม่ได้ ในบางตระกูลใหญ่ชั้นสูงบางตระกูลมักจะมีคนหนึ่งที่ดูแลกิจการงานภายในและอีกคนหนึ่งดูแลรับมือกับเื่ภายนอก ส่วนใครจะเป็คนดูแลเื่ภายในหรือเื่ภายนอกนั้นก็ขึ้นอยู่กับความสามารถส่วนบุคคลของพวกเขา
หากมีใครสักคน้าเล่นสกปรกก็เป็ไปไม่ได้ แต่ถ้าหากตระกูลนั้นมีความสามารถ เหล่าผู้มีสิทธิ์เป็ทายาทและคุณชายทั้งหลายคงไม่กล้าสร้างเื่วุ่นวายแน่!
ทว่าตระกูลเย่กลับสนับสนุนให้อัจฉริยชนคนหนึ่งสยบอีกคนหนึ่ง นับว่าตัดสินใจได้โง่เขลายิ่งนัก!
ไม่ช้า เย่ฉวนก็เข้าสู่สนามประลองชี้เป็ชี้ตายและฝั่งตรงข้ามก็คือเย่หลาง
เย่หลางเหลือบมองเย่ฉวนและคลี่ยิ้มอ่อนโยน จากนั้นก็มองผู้าุโใหญ่ แต่ผู้าุโใหญ่กลับมองบนอัฒจันทร์ที่อยู่ไม่ไกลนัก ตรงบริเวณที่ชายกลางคนกับสตรีเลอโฉมนั่งอยู่
พวกเขาไม่ได้มาจากเมืองชิง แต่มาจากเมืองเหยียนและเมืองลั่ว ทั้งคู่ต่างเป็ตัวแทนกองกำลังใหญ่ที่สุดจากเมืองของพวกเขา ตระกูลเย่ไม่กล้าขัดใจพวกเขาอย่างเห็นได้ชัด!
เมื่อรู้สึกถึงสายตาของผู้าุโใหญ่แล้ว ชายกลางคนกับสตรีเลอโฉมก็พยักหน้าเบา ๆ เป็การตอบสนอง
เห็นดังนี้แล้ว ผู้าุโใหญ่ก็ผุดยิ้มน้อย ๆ เขารู้แน่ชัดว่าคนเ่าั้พยายามผูกมิตรกับตน เขาจึงทอดมองลงและเอ่ยประกาศ “จากกฎของตระกูลเย่ เมื่อใดที่อยู่บนลานประลองชี้ชะตาแล้ว คนคนนั้นก็จะต้องเป็ผู้รับผิดชอบชีวิตของตัวเอง ไม่มีใครสามารถเข้ามาแทรกแซงได้! พวกเ้าสองคนจะต้องสู้เพื่อความเป็ความตายของตัวเองในวันนี้ ใครก็ตามที่รอดจากสังเวียนชี้ชะตานี้ไปได้จะมีชีวิตอยู่ ส่วนผู้แพ้ก็จะต้อตาย เริ่มการประลองได้ ณ บัดนี้!”
เริ่ม!
เย่หลางมองเย่ฉวนและคลี่ยิ้มน้อย ๆ “วันนี้ปีหน้าก็คือวันครบรอบวันตายของเ้า เ้า....”
ก่อนที่เย่หลางจะเอ่ยจบ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปฉับพลัน เพราะเย่ฉวนพลันพุ่งตัวใส่เขาราวกับพยัคฆ์ร้าย!
เห็นภาพนี้ ทุกคนก็ตะลึงไป “เขาไม่รอให้เอ่ยเปิดงานจบแต่กลับเริ่มลงมือเลยงั้นหรือ?”
เย่ฉวนประสบกับการต่อสู้แบบชี้เป็ชี้ตายมานับไม่ถ้วนจนทำให้เขาเข้าใจความจริงข้อหนึ่ง มีหลายครั้งทีเดียวที่ศัตรูของเขาต้องตายเนื่องจากพูดมากเกินไป!
นี่คือการแข่งขันแบบตัดสินความเป็ความตาย ยังต้องเอ่ยอะไรก่อนจะเริ่มการต่อสู้แบบเอาเป็เอาตายอีกหรือ?
ขอโทษนะ แต่เขาไม่มีกฎพวกนี้อยู่ในหัวเลย!
เย่ฉวนโจมตีก่อนซึ่งหมายความว่าเขาเป็ฝ่ายนำ เมื่อเขาปรากฏตัวตรงหน้าเย่หลาง ชายหนุ่มก็รวบรวมกำลังทั้งหมดและเหวี่ยงหมัดตรงไปที่หน้าของอีกฝ่ายทันที
หมัดทลายภูผา!
นี่คือทักษะวรยุทธ์ระดับต่ำของตระกูลเย่ แต่เขากลับฝึกฝนทักษะวรยุทธ์ระดับต่ำนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ชายหนุ่มปล่อยหมัดที่สามารถทลายศิลาและสกัดทองคำออกไปแล้ว!
เมื่อตรวจจับระดับพลังในหมัดของเย่ฉวนแล้ว สีหน้าของเย่หลางก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาไม่รีรอ รีบกระทืบเท้าขวาเข้ากับพื้นดินและไขว้แขนขึ้นสกัดไว้ด้านหน้า
“ปัง!”
ด้วยเสียงะเิดังทุ้ม เย่หลางก็ถึงกับตัวสั่นเทิ้มและถอยกรูดไปข้างหลังซ้ำแล้วซ้ำเล่า!
เห็นภาพนี้เข้า ทุกคนก็ตะลึงไป
“เย่หลางแพ้ในการปะทะกันครั้งแรกงั้นหรือ?”
บนอัฒจันทร์ ผู้าุโตระกูลเย่ต่างมีสีหน้าน่าเกลียดในบัดดล! โดยเฉพาะผู้าุโใหญ่ที่มีสีหน้ามืดมัวอย่างน่ากลัว!
บนลานประลอง เย่ฉวนประสบความสำเร็จในการโจมตีครั้งแรกแล้วแต่เขาก็ยังไม่หยุด เขากลับวิ่งมาโจมตีเย่หลางอีกครั้งหนึ่ง!
มันเป็ความแข็งแกร่งด้านพลังกายล้วนๆ !
ในเมืองเล็กอย่างเมืองชิง ทักษะวรยุทธ์นับว่าเป็สิ่งหายากยิ่ง ซึ่งความจริงแล้วการต่อสู้ของพวกเขาจะขึ้นกับความแข็งแกร่งด้านกำลังกายและประสบการณ์เสียเป็ส่วนใหญ่!
เมื่อเย่หลางหยุด สีหน้าของเขาก็น่าเกลียดเป็อย่างยิ่ง เขาไม่คิดเลยว่าพลังของเย่ฉวนจะแก่กล้ามาก นี่มันอยู่เหนือความคาดหมายของเขาโดยสิ้นเชิง! เมื่อเห็นเย่ฉวนปล่อยหมัดอีกครั้ง เขาก็เลือกที่จะไม่สกัด มือขวากลับกำหมัดและซัดที่เย่ฉวน!
หมัดของเขาฉายแสงเจิดจ้าเป็ประกาย!
มันเป็สัญญาณแห่งขุมพลังระดับผสานลมปราณ เขามีลมปราณของตัวเองที่สามารถยกระดับความแข็งแกร่งทางด้านพละกำลังได้!
“ปังง!”
เมื่อพลังหมัดทั้งสองปะทะกัน สีหน้าของเย่หลางก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน ชั่วขณะต่อมาเขาก็ก้าวถอยหลังอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขาต้องถอยกลับไปหลายสิบเมตร จนเหล่าคนที่มีสายตาเฉียบคมสามารถมองเห็นได้อย่างง่ายดายว่าแขนทั้งแขนของเย่หลางกำลังสั่นไหวรุนแรง!
บนอัฒจันทร์ ผู้าุโใหญ่และคนอื่น ๆ พลันลุกขึ้นยืน ดวงตาของผู้าุโใหญ่เปี่ยมด้วยแววไม่อยากเชื่อ “ทำไมพลังของเขาถึงน่ากลัวถึงเพียงนี้? นี่ไม่ใช่พลังในระดับแสวงหาขั้นที่ห้าแล้ว!”
หลี่หยูกับคนอื่น ๆ รอบด้านต่างพากันประหลาดใจ พลังของเย่ฉวนคนนี้ช่างผิดปกติจริง ๆ!
อีกฝั่งหนึ่ง ชายกลางคนและสตรีเลอโฉมจากเมืองเหยียนและเมืองลั่วต่างมองหน้ากัน ทั้งคู่ต่างมีดวงตาฉายแววประหลาดใจซ่อนอยู่เหมือน ๆ กัน!
บนสังเวียนชี้ชะตาความเป็ความตาย หลังจากเย่ฉวนโต้กลับเย่หลางได้ภายในหนึ่งหมัดแล้ว เท้าขวาของเขาก็ก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับทั้งร่างที่มุ่งตรงไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
เขาทะยานผ่านระยะทางหลายสิบเมตรที่คั่นระหว่างพวกเขาได้ในเวลาไม่นาน!
เมื่อเขาอยู่ตรงหน้าเย่หลาง เขาก็ทรงตัวด้วยเท้าข้างซ้าย และเท้าขวาก็ฟาดลงอย่างดุดันบนบ่าของเย่หลาง!
ขาของเขากวาดผ่าน แล้วก็เกิดเสียงดังกร๊อบขึ้นเบา ๆ!
แววเหี้ยมเกรียมฉายในดวงตาของเย่หลาง เขาไม่ได้สกัดการโจมตี แต่กลับปล่อยให้ขาเตะฟาดลงมาบนบ่า ทว่าในขณะเดียวกันเขาก็ซัดหมัดไปกลางอกของเย่ฉวนด้วย!
“ปัง ๆ!”
ทั้งร่างของเย่หลางกลิ้งหลุน ๆ ไปสองสามตลบข้างทาง ส่วนเย่ฉวนเองก็ก้าวถอยไปหลายก้าวเช่นกัน!
ทว่าเย่ฉวนไม่เป็อะไรเลยแม้แต่น้อย!
232
