"นี่เธอต่อให้เธอจะเป็คู่หมั้นชั้นก็จริง แต่ก็ไม่มีสิทธิ์ไปวุ่นวายกับเจนิสนะ"ราเชนสะบัดแขนออกจากริชชี่ พร้อมกับพูดด้วยความโมโห
"ทำไมเป็ห่วงมันมากเหรอนี่ยังน้อยไปสะด้วยซ้ำที่ยัยเด็กบ้าพวกนั้นทำให้ชั้นต้องเลิกกับน้ำแข็งน่ะ"ริชชี่พูดด้วยความสะใจพร้อมกับรู้สึกเจ็บใจ ริชชี่คิดว่าตัวเองโดนแสงดาวแย่งของรักไปเลยจะทำลายจิตใจเพื่อนรักของแสงดาวเพื่อให้แสงดาวรู้สึกเจ็บ
"นี่ทำไมเธอไม่คิดบ้างว่า เธอทำตัวเธอเอง เธอมีแฟน แล้วเธอก็มาคุยกับน้ำแข็งเพื่อนชั้นเธอมันแรดเองนะ ริชชี่" ราเชนด่าริชชี่ เพราะริชชี่เป็แบบที่ราเชนพูดจริง ๆ
"เหอะ ราเชนนายกล้าด่าชั้นขนาดนี้เลยเหรอ ชั้นคู่หมั้นนายนะ"ริชชี่โมโหหนักมากที่โดนด่าว่าแรด
"หรือมันไม่จริงล่ะ"ราเชนยิ้มมุมปากอย่างสะใจ
"นายด่าชั้นไปเหอะแล้วนายจะรู้ว่าเวลาที่ชั้นโดนแย่งของไปหรือใครมาทำร้ายจิตใจชั้นนังพวกนั้นต้องเจอแบบที่ชั้นเจอยิ่งกว่าเป็ร้อยเท่า" ริชชี่ทำสายตาดุดันเพราะคราวนี้ริชชี่ท่าทางจะเอาจริงเข้าแล้ว
"นายคอยดูก็แล้วกันว่าชั้นทำอะไรได้มากกว่าที่นายคิด ไปขึ้นรถได้แล้วเดี๋ยวพ่อนายกับพ่อชั้นรอ"ริชชี่พูดจบก็เดินไปขึ้นรถฝั่งที่นั่งข้างหน้าข้างคนขับราเชนเริ่มรู้สึกกลัวสายตาของรริชชี่ขึ้น แต่ตอนนี้ราเชนทำได้แค่เป็ห่วงเจนิสอยู่ได้แค่ในใจเท่านั้น
ระหว่างทางที่แบงค์ไปส่งเจนิสที่หอแบงค์ได้มีความรู้สึกว่าทำไมตัวเองต้องแพ้ราเชน ทำไมเจนิสถึงไม่เปิดใจให้เขาสักทีแบงค์ได้แต่สงสัย จนความสงสัยนั้นทำให้แบงค์เผลอถามเจนิสออกมา...
"นี่ เจนิสเธอรักพี่ราเชนมากเลยเหรอ?" แบงค์ถามเจนิสด้วยความรู้สึกน้อยใจ
"ก็...ไม่รู้ดิ"เจนิสพูดจบบรรยากาศก็เงียบงันขึ้น
"เอ่อ เธอหิวมั้ยเราแวะไปร้านต้มเืหมูของโปรดเธอหน่อยดีมั้ย?" แบงค์เปลี่ยนเื่คุย
"อื้อ ไปดิกำลังหิวเลย" ระหว่างนั้นเอง รถของราเชนก็สวนผ่านหน้าเจนิสเจนิสมองเข้าไปในรถ ก็เห็นริชชี่หอมแก้มราเชนทำให้หัวใจของเจนิสแทบแตกสลายเมื่อเห็นคนที่รักมากอยู่กับคนอื่นเจนิสจึงคิดว่าถ้ายอมใจอ่อน ราเชนจะกลับมาหาเธอมั้ยแต่ด้วยความที่เจนิสเป็คนปากแข็งทำให้เธอไม่กล้าพูดออกไปว่า...รักราเชน...มากแค่ไหน
"เห้ยเจนิสเป็ไรเปล่าทำไม ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ขนาดนั้นอ่ะ"แบงค์ถามเจนิสด้วยความห่วงใย
"อ่อ เมื่อกี้ใช่รถราเชนมั้ยอ่ะ?" เจนิสถามเพื่อให้ตัวเองคิดว่าภาพที่เห็นเมื่อกี้ตัวเองตาฝาด
"ก็ใช่นะทำไมเหรอ?" แบงค์ถามด้วยความสงสัย
"อ่อ ไม่มีไรหรอกเราไปหาข้าวกินกัน ชั้นหิวแล้วอ่ะ"
"อื้อ"
หลังจากที่เจนิสกับแบงค์กินข้าวกันเสร็จแบงค์ได้มาส่งเจนิสที่หอ แล้วบอกฝันดีเจนิส แต่เจนิสกับไม่รู้สึกดีใจหรือรู้สึกชอบเหมือนอย่างที่เจนิสชอบราเชนเจนิสเดินกลับขึ้นห้องไปด้วยความรู้สึกน้ำตาตกใน เจนิสคิดตลอดว่าทำไมลืมราเชนไม่ได้สักที เจนิสเลยโทรศัพท์หาแสงดาวเพื่อระบายความในใจ
[แสงดาวแกว่างมั้ย ชั้นมีอะไรอยากจะคุยกับแกหน่อยอ่ะ]เจนิสสะอื้น
[แกเป็ไรรึเปล่าให้ชั้นไปอยู่เป็เพื่อนมั้ย?] แสงดาวถามด้วยความห่วงใย
[ไม่เป็ไรแก ชั้นแค่ไม่รู้จะพูดกับใคร วันนี้ชั้นเห็นพี่ริชเค้าหอมแก้มราเชน แต่ชั้นรู้สึกปวดใจมากเลยวะแก]เจนิสพูดเสร็จก็ร้องไห้โฮ
[แกๆ แกใจเย็นๆนะ คืออะไรชั้นงงพี่ริชเกี่ยวไรด้วย] แสงดาวใที่ได้ยินเสียงเจนิสร้องไห้
[ก็ วันนี้พี่ริชเค้ามาบอกชั้นว่าเค้าเป็คู่หมั้นของเชน แถมพี่ริชพูดว่า เค้าสองคนเป็แฟนกันด้วย แกกชั้นเจ็บใจมาก ๆเลยว่ะT^T] เจนิสร้องไห้ไม่หยุด
[เื่นี้ ชั้นไม่รู้นี่พี่น้ำแข็งทำไมไม่บอกแสงดาวเลย ว่าพี่ราเชนมีคู่หมั้นคนใหม่แล้วอ่ะ?]แสงดาวถามน้ำแข็งด้วยความโมโห
[เดี๋ยวนะ แสงดาว พี่ไม่รู้เื่เลยไอ้เชนไม่ได้บอกอะไรกับพี่ แถมริชกับพี่ก็ขาดการติดต่อตัดทุกช่องทางการติดต่อริชไปนานแล้วพี่จะรู้ได้ยังไงล่ะคะแสงดาว]
น้ำแข็งพูดด้วยน้ำเสียงกลัวแสงดาวโกรธ
[แสงดาว แกอย่าบอกพี่น้ำแข็งนะว่าชั้นร้องไห้เพราะราเชนอ่ะ]
เจนิสได้ยินเสียงน้ำแข็งก็หยุดร้องไห้ทันทีกลัวเื่ที่เธอร้องไห้เจ็บใจเพราะราเชนจะไปถึงหูราเชนเข้า
[อื้อ ได้แก แกโอเคมั้ย ถ้าแกไม่โอเคชั้นจะออกไปหาแกเดี๋ยวนี้] แสงดาวกำลังจะคว้ากุญแจรถ น้ำแข็งใรีบคว้าข้อมือแสงดาวไว้เพราะรู้ว่าแสงดาวขับรถไม่แข็ง
[เฮ้ยแก ไม่ต้องๆ ชั้นโอเค เดี๋ยวชั้นไปอาบน้ำนอนก่อนนะแกขอบคุณมากที่เป็ห่วงกันนะ ] เจนิสพูดจบก็ตัดสายแสงดาวไป
"นี่พี่น้ำแข็งรู้มั้ยคะว่าพี่ริชเค้ามีปมอะไรรึเปล่าทำไมต้องคอยรังควานเราไม่เลิก"แสงดาวบ่นด้วยความโมโห
"พี่ไม่รู้จักริชชี่มากหรอกรู้จักแค่ผิวเผิน รู้ว่าริชมีแฟนแล้ว แต่พี่งงมากกว่าที่ริชกับไอ้ราเชนเป็คู่หมั้นกัน เดี๋ยวไว้พี่ไปเค้นคำตอบจากราเชนให้ ดีมั้ยจ๊ะ คนดีของพี่"น้ำแข็งพูดจบก็หอมแก้มแสงดาวฟอดใหญ่
"คอยดูถ้าพี่ริชทำอะไรเจนิสนะ หนูไม่ยอมแน่"แสงดาวพูดไปพร้อมกับบีบมือน้ำแข็งจนน้ำแข็งร้องโอดโอย
"พี่น้ำแข็งเจ็บมากมั้ยคะ หนูขอโทษนะพอดีเดือดแทนเพื่อนมากไปหน่อยแหะๆ"
"พี่เข้าใจพี่ไม่โกรธ แต่คืนนี้เธอต้องโดนพี่ทำโทษนะจ๊ะที่รัก"น้ำแข็งพูดเสร็จก็เริ่มภารกิจใต้ผ้าห่มทันทีแสงดาวก็ทำหน้าเขินใส่น้ำแข็งพร้อมกับทุบอกน้ำแข็ง
ตัดภาพมาที่เจนิสกำลังทำเอ็มวีให้กับตัวเองอยู่ในห้องน้ำนั่งร้องไห้อยู่คนเดียวเปิดฝักบัวนั่งกอดเข่าร้องไห้ไปเรื่อยๆ อยู่ ๆ ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเธอจึงเช็ดหน้าเช็ดตาใส่ชุดนอนเพื่อไปรับโทรศัพท์ แต่สายที่เธอเห็นนั้นคือราเชนคนที่รักโทรหา เธอได้แต่มองว่าจะรับสายดีมั้ย จนราเชนโทรมาสิบกว่าสายเจนิสจึงตัดสินใจปิดเครื่องไป เพื่อที่เจนิสจะได้พยายามตัดใจจากราเชนสักที
ร้านอาหาร
ริชชี่กระซิบที่หูราเชนว่า
"นี่นายจะมองมือถือทำไมนักหนา พ่อชั้นเรียกนายอ่ะ" ราเชนหันหน้าไปทางพ่อของริชชี่
"คุณอามีอะไรหรือเปล่าครับ?" ราเชนรีบคว่ำหน้าจอโทรศัพท์ลง
"ไม่มีอะไรหรอก อาก็แค่จะถามว่าเราไม่ว่างเหรอเห็นเล่นโทรศัพท์ตลอดเลย" พ่อของริชชี่พูดด้วยความสงสัย
"พอดีผมคุยเื่โปรเจคกับเพื่อนน่ะครับ" ราเชนตอบ
"นี่ราเชนหัดเกรงใจคุณอามั่งนะลูก" พ่อราเชนดุราเชน
"ครับพ่อครับ"
"ให้มันจริงเถอะนะราเชนไม่ใช่ว่าคุยกับสาวที่ไหนให้ริชไปตามหึงหวงนะคะ"ริชชี่ก็ทำหน้าสะบัดสะบิ้งใส่ราเชน
"นี่เธอเป็บ้าอะไรของเธอ เมื่อก่อนเห็นตามแต่น้ำแข็งเพื่อนสาวของชั้นไม่ใช่เหรอ"
ราเชนแกล้งแซวริชชี่ต่อหน้าพ่อของทั้งสองคนเพื่อให้พ่อริชชี่รู้ว่าริชชี่เคยคุยกับน้ำแข็ง
"แหม ราเชนคะแล้วราเชนล่ะคะ ก็มีแต่ตามผู้หญิงรุ่นน้องที่คณะริชอยู่ต้อยอๆไม่ใช่เหรอคะราเชน"ริชชี่โต้กลับราเชน ถลึงตาใส่ราเชนพร้อมยิ้มเยาะเย้ย
"เหอะๆดีกว่าเธอก็แล้วกันที่มโนว่าเป็แฟนน้ำแข็ง ทั้ง ๆที่น้ำแข็งมันก็แค่เล่นๆกับเธอน่ะ!!!"ราเชนโต้กลับพร้อมขึ้นเสียง
"ราเชนทำไมพูดกับริชแบบนี่ล่ะคะ" ริชชี่เสแสร้งแกล้งร้องไห้แล้วก็วิ่งออกจากห้องอาหารไป
"นี่ราเชนเลิกทำตัวแย่ๆ ต่อหน้าพ่อหนูริชสักที ขอโทษแทนลูกชายด้วยนะครับ"พ่อราเชนก้มหน้าขอโทษพ่อริชชี่
"ไม่เป็ไรหรอกครับเด็ก ๆแค่แกล้งกันขำๆแหละครับ จริงมั้ยราเชน" พ่อริชหันมาทำหน้าั์ใส่ราเชน
"ครับ" ราเชนก้มหน้าด้วยความเจ็บใจที่ตัวเขาเองเอาแต่กลัวครอบครัวริชชี่
"นี่แกก็รีบตามไปง้อหนูริชสักที่สิ" พ่อราเชนกล่าว
"ครับ"
ราเชนกระแทกโต๊ะเสียงดังแล้วเดินออกไปเพื่อเคลียร์กับริชชี่ว่าทำไมถึงทำตัวแบบนี้
"นี่เธอเป็บ้าบออะไร ทำไม ้าให้ชั้นมาง้อรึไง" ราเชนใส่อารมณ์กับริชชี่ด้วยความโมโห
"หึนายก็เห็นแล้วว่าชั้นน่ะ อยากทำอะไรก็ได้ทำไม่เหมือนนายกับพ่อนายที่ต้องคอยทำตามคำสั่งของพ่อชั้น" ริชชี่ดูถูกราเชน
"นี่เธอคำพูดเมื่อกี้ไม่เกินไปหน่อยเหรอ" ราเชนโมโหหนักมาก
"หรือไม่จริงล่ะที่พ่อนายให้นายมาหมั้นกับชั้น ไม่ใช่เพราะที่บ้านนายกำลังจะล้มละลายไม่ใช่เหรอเหอะๆ นายก็พลาดจากน้ำแข็งไปแล้วนี่ งั้นนายก็อย่าพลาดซ้ำสองก็แล้วกัน อ้อมีอีกเื่ที่จะบอกนะ อย่าทำให้ชั้นไม่พอใจไม่งั้น ชั้นจะทำให้นายไม่เหลืออะไรเลยแม้แต่นังเด็กเจนิสนั่นด้วย" ริชชี่จับคางราเชนให้เงยหน้าขึ้นแล้วสะบัดทิ้งพร้อมกับยิ้มเยาะเย้ยแล้วเดินกลับเข้าไปที่ห้องอาหารเหมือนเดิม ส่วนราเชนได้แต่ก้มหน้าเจ็บใจที่ตัวเองทำอะไรไม่ได้เลย.....
1K
