เกิดใหม่เป็นหญิง!?

2 วันต่อมา.."ลูกต้องยิ้มต้อนรับคุณปู่คุณย่า หวานๆนะคะ"แม่ของผมกำลังอุ้มของผมพร้อมกับพูดออกมา..จริงๆ ถ้าไม่ใช่ว่าผมไม่ชอบคุณปู่คุณย่าหรอกนะ..แต่ว่า.. คุณปู่กับคุณย่าชอบให้ผมแต่งตัวตลอดเลยและมันไม่ใช่แค่ชุดสองชุดน่ะสิ..โดยเฉพาะคุณย่าที่ชอบเอาชุดมาให้ผมลองนับไม่ถ้วนถ้าตัดส่วนนี้ไปจะดีมากเลยจริงๆนะ ฮืออ.."ค่ะ.."ผมตอบกลับแม่ไปเสียงเบา.. ถ้าแม่สั่งมาผมก็ต้องทำตามละนะถ้าไม่ทำตามผมก็อดซุปของโปรด งื้ออ~"แม่ต้องอยู่กับหนูนะคะ""จ๊ะๆ"ว่าแล้วแม่ก็พาผมไปรอคุณปู่กับคุณย่าที่ห้องรับแขกประจำคฤหาสน์อ๊ะ.. ลืมบอกไป ทุกคนคงไม่รู้จริงๆแล้วคุณปู่กับคุณย่าน่ะไม่ได้อยู่ที่เมืองหลวงหรอกนะ!แต่คุณปู่กับคุณย่าพวกเขาไปอาศัยอยู่ในป่าที่เงียบสงบน่ะ!เพราะพวกเขาชอบอยู่แบบสงบสุขที่สุด!
ณ ป่าแห่งหนึ่งนอกเมืองหลวงมีรถม้าลากเกวียนหนึ่งกำลังแล่นอยู่บนเส้นทางไปเมืองหลวงภายในรถม้านั้นมีเสียงพูดคุยของหญิงสาวและเสียงชายหนุ่ม"ถ้าไม่ใช่เพราะแกนะ ตาแก่""ป่านี้คงถึงเมืองหลวง เจอหลานไปนานแล้ว!"หญิงสาวคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยความโมโหใส่ชายหนุ่มตรงข้ามที่นั่งกอดอกเงียบขรึม"เฮ้! ไม่คิดจะตอบกันบ้างรึไงตาแก่?""ฮึ่ม.."และในที่สุดชายวัยกลางคนก็พ่นลมหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิด"ที่ยายแก่ไม่รู้รึไง ว่าที่มาช้าก็เพราะจะเอาไปให้หลานนะ"หญิงสาวได้ยินดังนั้นก็ควันออกหูก่อนจะสวนกลับทันที"เอานกไปให้หลานเนี่ยนะ!?""ใช้อะไรคิด!?"ชายหนุ่มเห็นท่าทางฟึดฟัดของหญิงสาวก็ถอนหายใจออกมาเพราะความเบื่อหน่าย"เฮ้ออ..""รู้ไหม นกที่ไปจับน่ะมันคืออะไร?"ชายวัยกลางคนยิงคำถามออกมาก่อนจะเหล่ตามองไปข้างนอก"นกอะไรอีกละตาแก่?""คงไม่ใช่ไปเอานกบ้าๆ นกอสูรอะไรมาให้หลานอีกนะ!?"หญิงสาวได้ยินดังนั้นพูดเสียงดังพร้อมกับส่ายหน้าไม่เห็นด้วยกับความคิดของคนตรงหน้า"เหอะ..""คิดว่าฉันจะเอานกกระจอกๆแบบนั้นไปให้หลานรึไง?""แล้วมันนกอะไรกันตาแก่!?""นก.."ชายวัยกลางคนพูดขึ้นก่อนจะเว้นช่วง"นกอะไร??""...ฟีนิกส์""ห๊ะ!!??""นี่แกไปขโมยลูกนกฟีนิกส์มา!?"หญิงสาวได้ยินว่าชายวัยกลางคนไปจับนกอะไรไปให้หลานก็เบิกตาโพล่งด้วยความตกใจ"แกจะบ้าหรอ!? ไอ้ตาแก่เลอะเลือน!?""ลูกนกฟีนิกส์ยังฆ่าทหารมือดีของอาณาจักรไปได้หลายพันนาย""ถ้าไปอยู่กับหลานไม่ฆ่าหลานตายเลยเรอะ!?"หญิงสาวบ่นหัวฟัดหัวเหวี่ยง ก่อนจะทำท่าเปิดประตูรถม้า"เหอะ!!""คิดว่าฉันจะโง่ขนาดนั้นรึไง?""ดูนี่ซะก่อน ยัยแก่!"ชายหนุ่มเอื้อมมือไปรั้งหญิงสาวที่ทำท่าจะเปิดประตูรถม้าออกไป"ฮึ่มม..!!"หญิงสาวพ่นลมหายใจออกมาชายหนุ่มเมื่อเห็นหญิงสาวสงบลงบ้างแล้วก็ล้วงมือเข้าไปภายในเสื้อหยิบม้วนกระดาษสีน้ำตาลที่มีลวดลายทองคำขาวใบหนึ่งออกมา"ฉันจะให้หลานใช้ไอ้นี่ต่างหากละ!"หญิงสาวเหล่ตาไปมองสิ่งที่ชายหนุ่มถืออยู่ก็อ้าปากค้างพร้อมกับจ้องม้วนกระดาษใบนั้น"พันธะสัญญาโลหิตเทพ.."หญิงสาวพูดพึมพำออกมาบางเบา"อืม.. ฉันจะให้หลานใช้พันธะสัญญานี้"หญิงวัยกลางคนเมื่อได้สติแล้วนั้นก็เอนหลังพิงเบาะก่อนจะเอามือก่ายหน้าผาก"เฮ้ออ.. ถึงกับให้ของล้ำค่าขนาดนี้เลยรึไง?""อืม.."
"ท่านเวสป้า ใกล้มาถึงแล้วครับนายหญิง""อื้ม ขอบคุณ พ่อบ้านคริสต์""ไปรอคุณปู่กับคุณย่าเถอะลูก!"ผมได้ยินเสียงของแม่ที่เรียกให้ผมไปยืนรอข้างหน้าคฤหาสน์พร้อมท่านก็เดินเต๊าะแต๊ะไปหาก่อนที่แม่ของผมจะอุ้มผมแล้วก็เดินไปรอที่ข้างหน้าคฤหาสน์
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่านพ่อ ท่านแม่"แม่ผมวางผมลงก่อนจะย่อตัวทำความเคารพทักทายคุณปู่กับคุณย่าผมเห็นแม่ทักทายคุณปู่กับคุณย่านั้นก็ทำตามแม่ของผม"อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่านปู่ ท่านย่า!""อรุณสวัสดิ์จ๊ะ หลานรัก""ลูกเอลิส ลูกไม่ต้องทำความเคารพแบบนั้นก็ได้นะจ๊ะ""เราก็ครอบครัวกันเองนะจ๊ะ""ค่ะ..""ท่านปู่ ท่านย่า! หนูคิดถึงพวกท่านจัง!"เพื่อเอาใจผมเลยต้องเดินเข้าไปเกาะขาคุณปู่กับคุณย่าพร้อมกับมองใบหน้าของท่านด้วยแววตาออดอ้อน"จ๊าๆ.. เข้าไปข้างในคฤหาสน์ก่อนเถอะเนอะ หลานปู่"ว่าแล้วคุณปู่ก็พาผมเข้าคฤหาสน์ก่อนที่คุณย่ากับท่านแม่จะเดินตามมาทีหลัง
เมื่อเข้ามาแล้วนั้นคุณย่าก็ถามหาท่านพ่อของผม แม่ผมเลยตอบกลับไป"คราวน์ ไปไหนซะละ?""คราวน์ ได้รับหน้าที่จากองค์จักรพรรดิให้ไปทำหน้าที่ที่ตอนใต้ของอาณาจักรค่ะ""หื้ม..??""แล้วจะกลับมาตอนไหนกันล่ะ?""หนูก็ไม่รู้ค่ะท่านแม่..""คาดว่าคงอีกราว 3 เดือนค่ะ"ท่านแม่พูดตอบ"ช่างเถอะ..""ลูกคนนี้ก็ไม่ค่อยติดต่อมาอยู่แล้ว"ท่านย่าพูดออกมาด้วยความน้อยใจเล็กน้อยก่อนที่จะปริตัวออกไป
"มาดูนี่สิ ปู่มีของขวัญให้หลานด้วยนะ""เอ๋~ ของขวัญอะไรหรอคะ!?"ผมพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มดีใจ.. ถึงแม้ว่าผมจะรู้อยู่แล้วเถอะว่าของขวัญที่ว่าคืออะไร"ฮึบบ!"คุณปู่ว่าแล้วก็ยกกล่องใบหนึ่งออกมาจากกองสัมภาระที่พ่อบ้านขนเอามาวางไว้ในระหว่างที่ปู่กับหลานกำลังพูดคุยถามสารทุกข์สุขดิบ"อะไรอะคุณปู่!?"ผมมองกล่องใบใหญ่ที่มันใหญ่และยังสูงกว่าตัวผมอีก..ผมเลยต้องเขย่งขึ้นไปมองก็ไม่เห็นจนผมเลิกที่จะเขย่งแล้วรอคุณปู่หยิบออกมาแทน"เอาละ!"ท่านปู่นั่งย่อเข่าลงก่อนจะเปิดกล่องออกและหยิบของข้างในออกมา..และเป็นดั่งที่ผมคาดการณ์ไว้.."ชุดเจ้าหญิงละ!"แต่ผมก็ต้องทำหน้ายิ้มดีใจออกไป.. ถึงแม้ในใจจะระอากับชุดแบบสุดๆก็เถอะ.."ขอบคุณค่ะ!"ผมพูดขอบคุณก่อนจะปีนเข่าของท่านปู่ไปจุ๊บแก้มหยาบๆ..แหวะ.. ผมไม่ชอบเลยมันรู้สึกแปลกๆที่ผู้ชายจุ๊บผู้ชาย.."หลานเอาใจปู่เก่งจริงนะ!""แต่ของขวัญไม่ได้มีแค่นี้หรอกนะ"ว่าแล้วท่านปู่ก็วาดฝ่ามือบนอากาศก่อนที่จะปรากฏรอยแยกสีดำสนิท..ท่านปู่เมื่อเห็นว่ารอยแยกปรากฏแล้วนั้นก็ใช้สองมือเอื้อมไปหยิบของอะไรบ้างอย่างออกมาเวทมนต์ล่ะ!! ผมไม่ค่อยได้เห็นคนใช้เวทมนตร์น่ะสิ! ปกติถ้าเป็นพ่อครัวก็จะใช้เวทย์ไฟเพื่อจุดไฟทำอาหารและควบคุมความร้อนของอาหาร.. เวทย์ที่คุณปู่ใช้ดูเหมือนจะเป็นเวทย์เกี่ยวกับมิติละ!ผมมองคุณปู่ที่กำลังเอื้อมมือเข้าไปภายในช่องว่างมิติด้วยสายตาวาวโรจน์ถ้าผมใช้เวทมนต์แบบนี้ได้บ้างก็คงจะดีน๊า~ผมหลับตาพร้อมกับจินตนาการที่ตัวเองอยู่ท่ามกลางศัตรูแล้วตัวเองใช้เวทย์จัดการศัตรูทั้งหมดรวดเดียว..มันคงจะเท่ไม่น้อยเลยใช่ไหมล่ะ!?"ฮึบบบ!!"ท่านปู่ดูเหมือนจะเจอของขวัญของผมแล้วล่ะ.. ก่อนที่แกจะออกแรงยกมันออกมาและของขวัญที่ว่าของคุณปู่น่ะก็เป็นไข่..?ไข่นกหรอ?"มันคือไข่อะไรหรอคะ?"ผมคิดว่าการที่คุณปู่เอาไข่นี่มาให้ผมเป็นของขวัญ..คงไม่ใช่สิ่งของธรรมดาๆแน่ๆ!"ไข่.."คุณปู่พูดขึ้นก่อนจะเว้นช่วงสักครู่หนึ่งก่อนจะตอบออกมา"..ฟีนิกส์""..."ผมอ้าปากค้างก่อนจะมองไปที่ใบหน้าของคุณปู่..นกฟีนิกส์? ไม่จริงใช่หรือเปล่า?นกฟีนิกส์ในตำนานนี่นะ!?นั่นมันนกเทพเลยนะ!?ขนาดที่โลกเก่าของเขายังมีตำนานเกี่ยวกับนกฟีนิกส์เลยนะ!นกฟีนิกส์.. นกแห่งชีวิตนกเทพที่ไร้ซึ่งความตาย หากตายก็จะฟื้นคืนชีพจากเถ้าถ่าน..มีพลังมากเพียงพอที่จะสร้างภัยพิบัติได้ในการกระพือปีกครั้งเดียว.."ตกใจละสิ.."คุณปู่พูดขึ้นก่อนจะลูบหัวของผมไปมาถ้าถามว่าผมตกใจไหมละก็..ใช่.. ผมตกใจมาก.. และนั่นก็ทำให้ผมสงสัยว่าคุณปู่ต้องแข็งแกร่งขนาดไหนถึงนำไข่ฟีนิกส์มาให้ผมได้..

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Ch.5 ของขวัญที่เหนือความคาดหมายละ!

นิยายแนะนำ

เกิดใหม่เป็นหญิง!?

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Ch.5 ของขวัญที่เหนือความคาดหมายละ!

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้